Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Difference between revisions of "Καιάδας"

Ἐς δὲ τὰ ἔσχατα νουσήματα αἱ ἔσχαται θεραπεῖαι ἐς ἀκριβείην, κράτισται -> For extreme diseases, extreme methods of cure, as to restriction, are most suitable.
Corpus Hippocraticum, Aphorisms 1.6.2
(2b)
 
m
 
Line 1: Line 1:
 +
{{LSJ1
 +
|Full diacritics=Καιάδας
 +
|Medium diacritics=Καιάδας
 +
|Low diacritics=Καιάδας
 +
|Capitals=ΚΑΙΑΔΑΣ
 +
|Transliteration A=Kaiádas
 +
|Transliteration B=Kaiadas
 +
|Transliteration C=Kaiadas
 +
|Beta Code=kaia/das
 +
|Definition=ου, Dor. α, ὁ, <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> <b class="b2">a pit</b> or <b class="b2">underground cavern</b> at Sparta, into which state-prisoners or their corpses were thrown, <span class="bibl">Th.1.134</span>, <span class="bibl">Paus. 4.18.4</span>:—the forms καιάτας and καιέτας are found in <span class="bibl">Eust.1478.45</span>:— also καιετός, ὁ, <b class="b2">fissure produced by earthquake</b>, <span class="bibl">Str.8.5.7</span>: hence <span class=foreign>Λακεδαίμονα καιετάεσσαν <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> <b class="b2">full of hollows</b> or <b class="b2">abysses</b>, read by Zenod. for <b class="b3">κητώεσσαν</b> in <span class="bibl">Od.4.1</span>: but Εὐρώτας καιετάεις <span class="bibl">Call.<span class="title">Fr.</span>224</span>, is expld. by <b class="b3">καλαμινθώδης</b> in Str.l.c.; cf. καιέτα· <b class="b3">καλαμίνθη</b> (Boeot.), Hsch.; καιέτας in Apollon.<span class="title">Lex.</span> s.v. [[κητώεσσαν]]; gen. pl. καιατῶν Anon. Lond.36.57.</span>
 +
}}
 +
{{pape
 +
|ptext=[[https://www.translatum.gr/images/pape/pape-01-1293.png Seite 1293]] ὁ, ein Erdschlund in Sparta, in welchen Staatsverbrecher lebend od. todt hinabgestürzt wurden, [[οὗπερ]] τοὺς κακούργους ἐμβάλλειν εἰώθασιν Thuc. 1, 134; vgl. Paus. 4, 18, 4 u. VLL.; Strab. VIII, 5, 7 p. 367, wo er καιέτας od. καιάτας heißt; V, 233 τὰ γὰρ κοῖλα πάντα καιέτας (über die v. l. s. Kramer) οἱ Λάκωνες προσηγόρευσαν. S. auch [[καίατα]].
 +
}}
 +
{{ls
 +
|lstext='''καιάδας''': -ου, Δωρ. α, ὁ, [[χάσμα]] ἢ [[σπήλαιον]] ὑπόγειον ἐν Σπάρτῃ, εἰς ὃ οἱ πολιτικοὶ κακοῦργοι ἢ τὰ πτώματα αὐτῶν ἐρρίπτοντο, ὡς, παρ’ Ἀθηναίοις τὸ [[βάραθρον]], Θουκ. 1. 134, πρβλ. Παυσ. 4. 18, 4, Πλουτ. Ἀγησ. 19. Ὁ [[τύπος]] καιάτας ἢ καιέτας ἀναγινώσκεται πατὰ τῷ Στράβωνι 233, 367, Εὐστ. 1478. 45· καὶ καιετός, [[διαρρωγή]], σχισμὰς ἐν τῇ γῇ, Στράβ. 367· ― [[ὅθεν]] ἐν Ὀδ. Δ. 1, ὁ Ζηνόδοτος ἀνέγνω Λακεδαίμονα καιετάεσσαν, πλήρη σπηλαίων ἢ χασμάτων (ἀντὶ κητώεσσαν, ἴδε [[κητώεις]])· ― ἐνῷ παρὰ Καλλ. ἐν Ἀποσπ. 224 [[Εὐρώτας]] [[καιετάεις]] ἑρμηνεύεται διὰ τοῦ καλαμινθώδης, [[πλήρης]] μίνθης, πρβλ. Ἡσύχ. ἐν λ. καιέτα, Βοιωτ. ἀντὶ τοῦ καλαμίνθη.
 +
}}
 +
{{bailly
 +
|btext=α (ὁ) :<br />prison souterraine à Sparte.<br />'''Étymologie:''' DELG t. dialectal obscur ; pê véd. kevata « fosse », pê γαιάδας.
 +
}}
 +
{{grml
 +
|mltxt=[[καιάδας]], -ου και δωρ. γεν. -α, και καιάτας και καιέτας και [[καιετός]] και [[κεάδας]], ὁ (Α)<br /><b>1.</b> [[ονομασία]] βαράθρου [[κοντά]] στην αρχαία [[Σπάρτη]], στο οποίο οι Σπαρτιάτες έριχναν τους κακούργους που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο ή τα πτώματά τους ή τους αιχμαλώτους πολέμου<br /><b>2.</b> ([[κατά]] τον <b>Στράβ.</b>) «τὸ [[δεσμωτήριον]] τὸ παρὰ Λακεδαιμονίοις σπήλαιόν τι»<br /><b>3.</b> (γενικά) [[ρήγμα]], [[ρωγμή]], [[σχισμάδα]] της γης.<br />[<b><span style="color: brown;">ΕΤΥΜΟΛ.</span></b> Αβέβαιης ετυμολ. Η [[γλώσσα]] του <b>Ησύχ.</b> [[καίατα]] «ορύγματα, ρωγμές από σεισμό» (<span style="color: red;"><</span> <i>καίFατα</i>, εν. <i>καίFαρ</i>) αντιστοιχεί επακριβώς στον βεδ. τ. <i>kevata</i> «[[τάφρος]]» και θα μπορούσε να αναχθεί σε ΙΕ τ. <i>kaiwr</i><sub>o</sub>-<i>t</i>-. Από τη [[ρίζα]] αυτή ο τ. [[καιετός]] θα [[πρέπει]] να σχηματίστηκε [[κατά]] τα [[οχετός]], (<i>σ</i>)<i>καπετός</i>, ενώ το [[καιάδας]] [[είναι]] [[μάλλον]] [[νεολογισμός]] της Λακωνικής, στην οποία η κατάλ. -<i>δᾱς</i> χρησιμοποιήθηκε και σε μη πατρωνυμικά (<b>[[πρβλ]].</b> τις γλώσσες του <b>Ησύχ.</b> [[γαιάδας]]<br />ὁ [[δῆμος]] ὑπὸ Λακώνων</i>, [[γαυσάδας]]<br />[[ψευδής]] <b>κ.ά.</b>)].
 +
}}
 +
{{lsm
 +
|lsmtext='''καιάδας:''' γεν. <i>-ου</i>, Δωρ. <i>-α</i>, <i>ὁ</i>, [[λάκος]], [[βάραθρο]], [[χαράδρα]] στη [[Σπάρτη]] όπου [[εκεί]] ρίχνονταν οι εγκληματίες, όπως το Αθηναϊκό [[βάραθρον]], σε Θουκ., Πλούτ. (Λακων. [[λέξη]]).
 +
}}
 +
{{etym
 +
|etymtx=Grammatical information: m.<br />Meaning: <b class="b2">pit or cavern at Sparta, into which people sentenced to death or their bodies were thrown</b> (Th. 1, 134, Paus. 4, 18,4, D. Chr. 80, 9).<br />Other forms: <b class="b3">-ου</b>, Dor. <b class="b3">-α</b><br />Derivatives: Also <b class="b3">καιάτας</b>, <b class="b3">-έτας</b> <b class="b2">id.</b> (Eust. 1478, 45); <b class="b3">καιετός</b> <b class="b2">fissure produced by earthquake</b> (Str. 8, 5, 7), <b class="b3">καίατα ὀρύγματα η τὰ ὑπὸ σεισμῶν καταρραγέντα χωρία</b> H<br />Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]<br />Etymology: The connection with Skt. <b class="b2">kévaṭa-</b> m. [[pit]] must be rejected (Kuiper, Aryans in the Rgveda 27); so no IE. <b class="b2">*kaiu̯r̥-t-</b>; cf. Mayrhofer KEWA s. v.). The form <b class="b3">καιετός</b> may be a reshaping after <b class="b3">ὀχετός</b>, (<b class="b3">σ)κάπετος</b> a. o. In <b class="b3">καιάδας</b> an old variant with <b class="b3">-δ-</b> is suspected (Schwyzer 498 n. 13; but words like <b class="b3">γαιάδας ὁ δῆμος ὑπὸ Λακώνων</b>, <b class="b3">γαυσάδας ψευδής</b> H. show the Laconian use of the <b class="b3">δα-</b>suffix also oustide their territory). Mixed forms are <b class="b3">καιάτας</b>, <b class="b3">-έτας</b>. - Vgl. <b class="b3">κητώεσσαν</b>. - It seems clear that the word is Pre-Greek; perhaps <b class="b2">*kawye-</b>, which would give <b class="b3">*καιϜα</b>\/<b class="b3">ετ-</b>; the <b class="b3">ε</b> from [[a]] after the palatalized consonant (the <b class="b3">δ</b> is a normal variant). Fur. 180, 349.
 +
}}
 +
{{mdlsj
 +
|mdlsjtxt=<br />a pit at [[Sparta]], [[into]] [[which]] criminals were thrown, like the Athen. [[βάραθρον]], Thuc., Plut. [[Lacon]]. [[word]].]
 +
}}
 
{{elru
 
{{elru
 
|elrutext='''Καιάδας:''' α ὁ Каяд или Кеад (пропасть близ Спарты, в которую сбрасывали осужденных на смерть) Thuc.
 
|elrutext='''Καιάδας:''' α ὁ Каяд или Кеад (пропасть близ Спарты, в которую сбрасывали осужденных на смерть) Thuc.
 
}}
 
}}
 +
[[File:Kaiadas View 23.jpg|thumb|Kaiadas]]
 +
==Wikipedia EL==
 +
Με το όνομα Καιάδας αναφερόταν στην αρχαιότητα μεγάλο βάραθρο κοντά στην αρχαία Σπάρτη, στους πρόποδες του όρους Ταΰγετος. Σήμερα το σπηλαιοβάραθρο βρίσκεται κοντά στη Τρύπη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Μερικοί τον ταυτίζουν με τους «Αποθέτες», εκεί όπου οι αρχαίοι Σπαρτιάτες λέγεται ότι έριχναν τα ανάπηρα ή καχεκτικά βρέφη προκειμένου έτσι να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους. Ο Καιάδας, από τις ελάχιστες ιστορικές αναφορές, προσδιορίζεται ως τόπος όπου ρίπτονταν οι κακούργοι και οι αιχμάλωτοι πολέμου. Ο Στράβων το αποκαλεί «δεσμωτήριον το παρά Λακεδαιμονίους σπήλαιο τι». Στο χωριό Παρόρι υπάρχει πράγματι άνοιγμα ενός σκοτεινού σπηλαίου, πλην όμως ο Παυσανίας, στη περιγραφή του για την απόδραση του Αριστομένη από τον Καιάδα, αναφέρεται σε απότομο και βαθύ φαράγγι, ανάλογο με το «βάραθρο» των Αθηναίων, από το άνοιγμα του οποίου μπορούσε να περάσει μόνο μια αλεπού. Κατά ιστορικές αναφορές, στον Καιάδα ρίχτηκαν από τους Σπαρτιάτες ο ήρωας του Β΄ Μεσσηνιακού πολέμου Αριστομένης ο Ανδανιεύς μαζί με 50 αιχμαλώτους Μεσσηνίους. Κατά τη πτώση του όμως εκείνη ο Αριστομένης πρόλαβε να πιαστεί αρχικά από τα φτερά ενός αετού και στη συνέχεια από την ουρά μιας αλεπούς που τον οδήγησε στην έξοδο. Επίσης στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες κατακρήμνισαν και το νεκρό σώμα του βασιλιά τους Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία. Ο Καιάδας απέχει από τη σημερινή Σπάρτη περίπου 10 χιλιόμετρα, και βρίσκεται σε ένα φαράγγι κοντά στον οικισμό Τρύπη. Η είσοδός του έχει επιχωματωθεί και σήμερα έχει διάμετρο μισό μέτρο. Το εξερευνημένο τμήμα του έχει μήκος 50 μέτρα και κλίση 35° - 50°. Το σπήλαιο ήταν γνωστό για πολλά χρόνια ότι είχε μέσα οστά, όμως η πρώτη συστηματική έρευνα έλαβε χώρα το 1983. Τα οστά σχηματίζουν ένα παχύ στρώμα στο βάθος του σπηλαίου. Τα οστά προέρχονται από ενήλικες άντρες μαζί με λίγες γυναίκες. Υποστηρίζεται ότι τα οστά δεν κατέληξαν εκεί σκόρπια, αλλά ρίχθηκαν ως ακέραια σώματα.
 +
==Wikipedia FR==
 +
Le Céadas (en grec ancien Καιάδας, Keadas) est une fosse, un ravin ou un précipice à Sparte, où étaient précipités les condamnés à mort à l'époque de la Grèce antique. Cette fosse se trouve près du Taygète, non loin de l'actuelle route reliant Sparte à Kalamata. Le Céadas est assimilé au Barathre d'Athènes, et parfois même confondu avec celui-ci. Il est également fréquemment confondu avec le gouffre des Apothètes (en grec ancien ἀποθέται), réputé comme étant le lieu où étaient abandonnés les nourrissons faibles ou en mauvaise santé dans le cadre de la pratique « eugéniste » spartiate. Strabon mentionne le fait que les Spartiates retenaient leurs prisonniers de guerre « dans des grottes » ; il y a en effet près du village de Parori (Παρόρι Λακωνίας) une grotte sombre. Mais Pausanias, dans sa Description de la Grèce, évoque l'évasion d'Aristomène depuis une gorge escarpée et profonde ; on trouve ici une similitude avec le Barathre des Athéniens, dont il est dit que l'ouverture ne peut laisser passer qu'un renard. Le site se trouve aujourd'hui à environ 10 km de Sparte, dans une gorge près du village de Tripe (Τρύπη). L'entrée de la fosse a été partiellement bouchée, ne faisant plus que 50 cm de diamètre. La partie explorée, n'excédant pas 50 m, présente une pente entre 35 et 50°. Quoique la présence d'ossements dans ce site soit connue depuis de longues années, la première fouille systématique n'a été entamée qu'en 1983. Les ossements tapissent le fond de la grotte, sur une couche épaisse. Ce sont majoritairement des os d'hommes adultes, avec quelques femmes ; généralement, les os d'un même squelette semblent être rassemblés et non dispersés.

Latest revision as of 20:03, 12 August 2019

Full diacritics: Καιάδας Medium diacritics: Καιάδας Low diacritics: Καιάδας Capitals: ΚΑΙΑΔΑΣ
Transliteration A: Kaiádas Transliteration B: Kaiadas Transliteration C: Kaiadas Beta Code: kaia/das

English (LSJ)

ου, Dor. α, ὁ,

   A a pit or underground cavern at Sparta, into which state-prisoners or their corpses were thrown, Th.1.134, Paus. 4.18.4:—the forms καιάτας and καιέτας are found in Eust.1478.45:— also καιετός, ὁ, fissure produced by earthquake, Str.8.5.7: hence Λακεδαίμονα καιετάεσσαν

   A full of hollows or abysses, read by Zenod. for κητώεσσαν in Od.4.1: but Εὐρώτας καιετάεις Call.Fr.224, is expld. by καλαμινθώδης in Str.l.c.; cf. καιέτα· καλαμίνθη (Boeot.), Hsch.; καιέτας in Apollon.Lex. s.v. κητώεσσαν; gen. pl. καιατῶν Anon. Lond.36.57.

German (Pape)

[Seite 1293] ὁ, ein Erdschlund in Sparta, in welchen Staatsverbrecher lebend od. todt hinabgestürzt wurden, οὗπερ τοὺς κακούργους ἐμβάλλειν εἰώθασιν Thuc. 1, 134; vgl. Paus. 4, 18, 4 u. VLL.; Strab. VIII, 5, 7 p. 367, wo er καιέτας od. καιάτας heißt; V, 233 τὰ γὰρ κοῖλα πάντα καιέτας (über die v. l. s. Kramer) οἱ Λάκωνες προσηγόρευσαν. S. auch καίατα.

Greek (Liddell-Scott)

καιάδας: -ου, Δωρ. α, ὁ, χάσμασπήλαιον ὑπόγειον ἐν Σπάρτῃ, εἰς ὃ οἱ πολιτικοὶ κακοῦργοι ἢ τὰ πτώματα αὐτῶν ἐρρίπτοντο, ὡς, παρ’ Ἀθηναίοις τὸ βάραθρον, Θουκ. 1. 134, πρβλ. Παυσ. 4. 18, 4, Πλουτ. Ἀγησ. 19. Ὁ τύπος καιάτας ἢ καιέτας ἀναγινώσκεται πατὰ τῷ Στράβωνι 233, 367, Εὐστ. 1478. 45· καὶ καιετός, διαρρωγή, σχισμὰς ἐν τῇ γῇ, Στράβ. 367· ― ὅθεν ἐν Ὀδ. Δ. 1, ὁ Ζηνόδοτος ἀνέγνω Λακεδαίμονα καιετάεσσαν, πλήρη σπηλαίων ἢ χασμάτων (ἀντὶ κητώεσσαν, ἴδε κητώεις)· ― ἐνῷ παρὰ Καλλ. ἐν Ἀποσπ. 224 Εὐρώτας καιετάεις ἑρμηνεύεται διὰ τοῦ καλαμινθώδης, πλήρης μίνθης, πρβλ. Ἡσύχ. ἐν λ. καιέτα, Βοιωτ. ἀντὶ τοῦ καλαμίνθη.

French (Bailly abrégé)

α (ὁ) :
prison souterraine à Sparte.
Étymologie: DELG t. dialectal obscur ; pê véd. kevata « fosse », pê γαιάδας.

Greek Monolingual

καιάδας, -ου και δωρ. γεν. -α, και καιάτας και καιέτας και καιετός και κεάδας, ὁ (Α)
1. ονομασία βαράθρου κοντά στην αρχαία Σπάρτη, στο οποίο οι Σπαρτιάτες έριχναν τους κακούργους που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο ή τα πτώματά τους ή τους αιχμαλώτους πολέμου
2. (κατά τον Στράβ.) «τὸ δεσμωτήριον τὸ παρὰ Λακεδαιμονίοις σπήλαιόν τι»
3. (γενικά) ρήγμα, ρωγμή, σχισμάδα της γης.
[ΕΤΥΜΟΛ. Αβέβαιης ετυμολ. Η γλώσσα του Ησύχ. καίατα «ορύγματα, ρωγμές από σεισμό» (< καίFατα, εν. καίFαρ) αντιστοιχεί επακριβώς στον βεδ. τ. kevata «τάφρος» και θα μπορούσε να αναχθεί σε ΙΕ τ. kaiwro-t-. Από τη ρίζα αυτή ο τ. καιετός θα πρέπει να σχηματίστηκε κατά τα οχετός, (σ)καπετός, ενώ το καιάδας είναι μάλλον νεολογισμός της Λακωνικής, στην οποία η κατάλ. -δᾱς χρησιμοποιήθηκε και σε μη πατρωνυμικά (πρβλ. τις γλώσσες του Ησύχ. γαιάδας
δῆμος ὑπὸ Λακώνων, γαυσάδας
ψευδής κ.ά.)].

Greek Monotonic

καιάδας: γεν. -ου, Δωρ. , , λάκος, βάραθρο, χαράδρα στη Σπάρτη όπου εκεί ρίχνονταν οι εγκληματίες, όπως το Αθηναϊκό βάραθρον, σε Θουκ., Πλούτ. (Λακων. λέξη).

Etymological

Grammatical information: m.
Meaning: pit or cavern at Sparta, into which people sentenced to death or their bodies were thrown (Th. 1, 134, Paus. 4, 18,4, D. Chr. 80, 9).
Other forms: -ου, Dor.
Derivatives: Also καιάτας, -έτας id. (Eust. 1478, 45); καιετός fissure produced by earthquake (Str. 8, 5, 7), καίατα ὀρύγματα η τὰ ὑπὸ σεισμῶν καταρραγέντα χωρία H
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]
Etymology: The connection with Skt. kévaṭa- m. pit must be rejected (Kuiper, Aryans in the Rgveda 27); so no IE. *kaiu̯r̥-t-; cf. Mayrhofer KEWA s. v.). The form καιετός may be a reshaping after ὀχετός, (σ)κάπετος a. o. In καιάδας an old variant with -δ- is suspected (Schwyzer 498 n. 13; but words like γαιάδας ὁ δῆμος ὑπὸ Λακώνων, γαυσάδας ψευδής H. show the Laconian use of the δα-suffix also oustide their territory). Mixed forms are καιάτας, -έτας. - Vgl. κητώεσσαν. - It seems clear that the word is Pre-Greek; perhaps *kawye-, which would give *καιϜα\/ετ-; the ε from a after the palatalized consonant (the δ is a normal variant). Fur. 180, 349.

Middle Liddell


a pit at Sparta, into which criminals were thrown, like the Athen. βάραθρον, Thuc., Plut. Lacon. word.]

Russian (Dvoretsky)

Καιάδας: α ὁ Каяд или Кеад (пропасть близ Спарты, в которую сбрасывали осужденных на смерть) Thuc.

Kaiadas

Wikipedia EL

Με το όνομα Καιάδας αναφερόταν στην αρχαιότητα μεγάλο βάραθρο κοντά στην αρχαία Σπάρτη, στους πρόποδες του όρους Ταΰγετος. Σήμερα το σπηλαιοβάραθρο βρίσκεται κοντά στη Τρύπη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Μερικοί τον ταυτίζουν με τους «Αποθέτες», εκεί όπου οι αρχαίοι Σπαρτιάτες λέγεται ότι έριχναν τα ανάπηρα ή καχεκτικά βρέφη προκειμένου έτσι να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους. Ο Καιάδας, από τις ελάχιστες ιστορικές αναφορές, προσδιορίζεται ως τόπος όπου ρίπτονταν οι κακούργοι και οι αιχμάλωτοι πολέμου. Ο Στράβων το αποκαλεί «δεσμωτήριον το παρά Λακεδαιμονίους σπήλαιο τι». Στο χωριό Παρόρι υπάρχει πράγματι άνοιγμα ενός σκοτεινού σπηλαίου, πλην όμως ο Παυσανίας, στη περιγραφή του για την απόδραση του Αριστομένη από τον Καιάδα, αναφέρεται σε απότομο και βαθύ φαράγγι, ανάλογο με το «βάραθρο» των Αθηναίων, από το άνοιγμα του οποίου μπορούσε να περάσει μόνο μια αλεπού. Κατά ιστορικές αναφορές, στον Καιάδα ρίχτηκαν από τους Σπαρτιάτες ο ήρωας του Β΄ Μεσσηνιακού πολέμου Αριστομένης ο Ανδανιεύς μαζί με 50 αιχμαλώτους Μεσσηνίους. Κατά τη πτώση του όμως εκείνη ο Αριστομένης πρόλαβε να πιαστεί αρχικά από τα φτερά ενός αετού και στη συνέχεια από την ουρά μιας αλεπούς που τον οδήγησε στην έξοδο. Επίσης στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες κατακρήμνισαν και το νεκρό σώμα του βασιλιά τους Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία. Ο Καιάδας απέχει από τη σημερινή Σπάρτη περίπου 10 χιλιόμετρα, και βρίσκεται σε ένα φαράγγι κοντά στον οικισμό Τρύπη. Η είσοδός του έχει επιχωματωθεί και σήμερα έχει διάμετρο μισό μέτρο. Το εξερευνημένο τμήμα του έχει μήκος 50 μέτρα και κλίση 35° - 50°. Το σπήλαιο ήταν γνωστό για πολλά χρόνια ότι είχε μέσα οστά, όμως η πρώτη συστηματική έρευνα έλαβε χώρα το 1983. Τα οστά σχηματίζουν ένα παχύ στρώμα στο βάθος του σπηλαίου. Τα οστά προέρχονται από ενήλικες άντρες μαζί με λίγες γυναίκες. Υποστηρίζεται ότι τα οστά δεν κατέληξαν εκεί σκόρπια, αλλά ρίχθηκαν ως ακέραια σώματα.

Wikipedia FR

Le Céadas (en grec ancien Καιάδας, Keadas) est une fosse, un ravin ou un précipice à Sparte, où étaient précipités les condamnés à mort à l'époque de la Grèce antique. Cette fosse se trouve près du Taygète, non loin de l'actuelle route reliant Sparte à Kalamata. Le Céadas est assimilé au Barathre d'Athènes, et parfois même confondu avec celui-ci. Il est également fréquemment confondu avec le gouffre des Apothètes (en grec ancien ἀποθέται), réputé comme étant le lieu où étaient abandonnés les nourrissons faibles ou en mauvaise santé dans le cadre de la pratique « eugéniste » spartiate. Strabon mentionne le fait que les Spartiates retenaient leurs prisonniers de guerre « dans des grottes » ; il y a en effet près du village de Parori (Παρόρι Λακωνίας) une grotte sombre. Mais Pausanias, dans sa Description de la Grèce, évoque l'évasion d'Aristomène depuis une gorge escarpée et profonde ; on trouve ici une similitude avec le Barathre des Athéniens, dont il est dit que l'ouverture ne peut laisser passer qu'un renard. Le site se trouve aujourd'hui à environ 10 km de Sparte, dans une gorge près du village de Tripe (Τρύπη). L'entrée de la fosse a été partiellement bouchée, ne faisant plus que 50 cm de diamètre. La partie explorée, n'excédant pas 50 m, présente une pente entre 35 et 50°. Quoique la présence d'ossements dans ce site soit connue depuis de longues années, la première fouille systématique n'a été entamée qu'en 1983. Les ossements tapissent le fond de la grotte, sur une couche épaisse. Ce sont majoritairement des os d'hommes adultes, avec quelques femmes ; généralement, les os d'un même squelette semblent être rassemblés et non dispersés.