Open main menu

LSJ β

αἰάζω

Contents

English (LSJ)

fut. A -άξω E.HF1053 (cj. Herm.): aor. part. αἰάξας Epigr.Gr.233 (Chios):—cry αἰαῖ, wail, S.Aj.904, etc., Luc.Salt.45: c. acc. cogn., αὐδάν E.IT227, cf. Timo66: c. acc., bewail, A.Pers.922, E.Or. 80, AP7.476 (Mel.), etc. 2 groan, ἐκπνεῖν καὶ αἰ. Arist.HA 536b22, cf. GA788a22.

Greek (Liddell-Scott)

αἰάζω: Τραγ.: μέλλ. -άξω, Εὐρ. Ἡρ. Μαιν. 1054· (ἐκ διορθώσ. τοῦ Ἑρμάν. ἀντὶ τοῦ αἰάζεται): ἀόρ. μετοχ. αἰάξας, Ἀνθ. Π. παράρτ. 127· κράζω αἰαῖ !, θρηνῶ, Τραγ., καὶ μετ’ αἰτ., θρηνῶ τινα ἤ τι, Αἰσχύλ. Πέρσ. 922, Εὐρ. 2) ὡς τὸ ἀάζω, ἄζω (Β), πνέω ἰσχυρῶς: αἰάζειν και ἐκπνεῖν, Ἀριστ. Ἱ. Ζ. 4. 9, 20· πρβλ. περὶ Γεν. Ζῴων 5. 7, 24.

French (Bailly abrégé)

seul. prés. et ao. part.
gémir, se lamenter sur, déplorer, acc..
Étymologie: αἶ.

Spanish (DGE)

• Morfología: [pres. 3a sg. ἐάζει AP 7.549 (explicado por isopsefia y métr.); fut. αἰάξω E.HF 1054, Orac.Sib.7.99; aor. part. αἰάξας GVI 1420.7 (Quíos I a.C.); prob. perf. 3a sg. ἔακεν Hsch., part. ἐακώς Hsch., αἰακώς Sch.Nic.Al.541c, plusperf. 3a sg. ἠάκει Zonar.139.4C.]
lamentar, llorar τὰν ἐγγαίαν ἥβαν A.Pers.922, δουλείαν E.Tr.158, τύχας E.Or.80, δέμας Lyc.1079, σε AP 7.476 (Mel.), θρήνοισιν ἐάζει ... θάνατον AP 7.549 (Leon.Alex.)
c. ac. int. αὐδάν E.IT 227, θρῆνον E.HF 1054, οἷα βροτοὶ αἰάζουσι Timo 66, ἀλκύονες δ' ἐπὶ σοὶ οἰκτρὸν γόον αἰάξουσιν Orac.Sib.l.c.
abs. gemir, lamentarse, gritar ¡ay S.Ai.904, cf. 432, ἐκπνεῖν καὶ αἰάζειν Arist.HA 536b22, cf. GA 788a22, Luc.Salt.45, Nonn.D.12.133, ἐπεβόησάν οἱ αἰάζοντες le aclamaban lanzando ayes de burla D.C.57.5.2, cf. Sch.Nic.Al.541c.

• Etimología: Cf. αἴ.

Greek Monotonic

αἰάζω: μέλ. -ξω, μτχ. αορ. αʹ αἰάξας· κράζω αἰαῖ, θρηνώ, σε Τραγ.· με αιτ., θρηνώ κάποιον ή κάτι, σε Αισχύλ., Ευρ.

Russian (Dvoretsky)

αἰάζω:
1) стонать, вопить Soph., Anth.;
2) рыдать (над чем-л.), оплакивать (τι Aesch., Anth.);
3) всхлипывать (ἐκπνεῖν καὶ αἰ. Arst.).

Middle Liddell


to cry αἰαῖ, to wail, Trag.; c. acc. to bewail, Aesch., Eur.

Frisk Etymology German

αἰάζω: {aiázō}
Grammar: v.
Meaning: ächzen, jammern, klagen (Tragg. u. a.).
Derivative: Davon αἴαγμα das Ächzen, αἰακτός zu bejammern, αἰαστής eig. der Jammerer, N. der Pflanze ὑάκινθος (Nik.).
Etymology : Eig. ‘αἰ(αῖ) rufen’, von der Interjektion αἴ, die mit ähnlichen Bildungen in anderen Sprachen elementarverwandt ist.
Page 1,30