Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

αὐτογενής

Revision as of 19:55, 29 December 2020 by Spiros (talk | contribs) (Text replacement - "   " to "")
(diff) ← Older revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)
Μολὼν λαβέ -> Come and take them
Plutarch, Apophthegmata Laconica 225C12
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: αὐτογενής Medium diacritics: αὐτογενής Low diacritics: αυτογενής Capitals: ΑΥΤΟΓΕΝΗΣ
Transliteration A: autogenḗs Transliteration B: autogenēs Transliteration C: aftogenis Beta Code: au)togenh/s

English (LSJ)

ές, A self-produced, δαίμων v. l. in Herm. ap. Stob.1.49.44, cf. Ph.1.618, Max.Tyr.16.6, Procl. in Prm.p.893 S., Orph.Fr. 245.8. 2 αὐτογενές, τό, = νάρκισσος, Ps.-Dsc.4.158; ὀστοῦν αὐ., = κολοκυνθίς, ib.176. II sprung from the same stock, kindred, A. Supp.8 (cj. Bamberger for αὐτογένητον).

* Abbreviations: ALL | General | Authors & Works

German (Pape)

[Seite 396] ές, 1) dasselbe, Sp. – 2) von denselben Eltern geboren, Aesch. Suppl. 8, wo Wellauer

Greek (Liddell-Scott)

αὐτογενής: -ές, ἀφ’ ἑαυτοῦ γεννηθείς, αὐτογέννητος, δαίμων Στοβ. Ἐκλογ. 1. 972· - φυσικός, ἔμφυτος, αἰδὼς Χριστοδ. Ἔκφρ. 339. ΙΙ. ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους γεννηθείς, συγγενής, αὐτογενεῖ φυξανορίᾳ Αἰσχύλ. Ἱκ. 9 κατὰ Bamberger ἀντὶ τοῦ αὐτογένητον φυλαξάνοραν τῶν χειρογράφων. Ὁ Paley ἑρμηνεύει τὸ χωρίον: «τῇ ἑκουσίᾳ ἡμῶν ἀποχωρήσει ἀπὸ συζυγίας μετ’ ἀνδρός»· ἀλλ’ ἴδε Χρησμ. Σιβυλλ. 8. 430.

French (Bailly abrégé)

ής, ές :
né des mêmes parents.
Étymologie: αὐτός, γένος.

Spanish (DGE)

-ές
I 1congénito φυξανορία A.Supp.8.
2 originado o existente por sí mismo συνοχή Philol.B 23, κόσμοιο ἄναξ Orph.Fr.245.8, δαίμων Herm. en Stob.1.49.44, φύσις Ph.1.618, ψυχῆς εὕρεσις, αὐ. τις οὖσα Max.Tyr.10.6, τὸ ἐν ἑαυτῷ ὄν Procl.in Prm.1146
frec. en lit. crist., de Dios, Didym.Trin.2.1.1, del eón de los gnósticos, Hippol.Haer.5.7.9, Thdt.M.83.364A.
II subst. τὸ αὐτογενές bot. narciso, Narcissus poeticus L., Ps.Dsc.4.158, Ps.Apul.Herb.55.6
coloquíntida, tuera, Citrullus colocynthis (L.) Schrader, Ps.Dsc.4.176.

Greek Monolingual

αὐτογενής, -ές (AM)
αυτός που δεν οφείλει τη γένεσή του ή την κατασκευή του σε άλλον
αρχ.
1. συγγενής
2. το ουδ. ως ουσ. τὸ αὐτογενές
ο νάρκισσος.
[ΕΤΥΜΟΛ. < αυτο- + -γενής < γένος < γίγνομαι (πρβλ. αυθιγενής, πυρογενής, υστερογενής κ.ά.)].

Russian (Dvoretsky)

αὐτογενής:
1) рожденный от тех же родителей, близкий по крови Aesch.;
2) врожденный (αἰδώς τινι Anth.).