Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Difference between revisions of "κτείνω"

Σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος -> Man is a dream of a shadow
Pindar, Pythian 8.95f.
m (Text replacement - " . ." to "…")
m (Text replacement - "[snull ]" to "ṣ")
 
Line 8: Line 8:
 
|Transliteration C=kteino
 
|Transliteration C=kteino
 
|Beta Code=ktei/nw
 
|Beta Code=ktei/nw
|Definition=Ep. subj. <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> κτείνωμι <span class="bibl">Od.19.490</span>; Aeol. κτέννω Hdn.Gr.<span class="bibl">2.303</span> (and aor. 1 part. κτένναις <span class="bibl">Alc.33.5</span>), but κταίνω <span class="bibl">Id.140</span> acc. to <span class="bibl">Eust.1648.5</span> (leg. <b class="b3">Ἀλκμᾶνι</b>); Ep. Iterat. κτείνεσκε <span class="bibl">Il.24.393</span>: fut. <b class="b3">κτενῶ</b>, Ep. κτενέω <span class="bibl">Od.16.404</span>, -έεις <span class="bibl">Il.22.13</span>, -έει ib.<span class="bibl">124</span>, al. (κτενεῖ <span class="bibl">15.65</span>, <span class="bibl">68</span>), part. <b class="b3">κτανέοντα</b> only <span class="bibl">18.309</span> (but in compos. κατα-κτανέουσιν <span class="bibl">6.409</span>): aor. 1 ἔκτεινα <span class="bibl">19.296</span>, etc.: aor. 2 ἔκτᾰνον <span class="bibl">2.701</span>, etc.: pf.not found un compounded: plpf. ἀπ-εκτονήκειν <span class="bibl">Plu.<span class="title">Tim.</span>16</span>:—Pass., fut. <b class="b3">κτανθήσομαι</b> Sch.T <span class="bibl">Il.14.481</span>: Ep. 3pl. aor. ἔκτᾰθεν <span class="bibl">Il.11.691</span>, <span class="bibl">Od.4.537</span>, κτάθεν <span class="bibl">Q.S.1.812</span>; ἐκτάνθην <span class="title">AP</span>14.32, (<b class="b3">ἀπ</b>-) <span class="bibl">LXX <span class="title">1 Ma.</span>2.9</span>, <span class="bibl"><span class="title">Ev.Marc.</span>8.31</span>, <span class="bibl">D.C.65.4</span>: aor. 2 <b class="b3">ἀπ-εκτάνην [ᾰ</b>] Gal.14.284: pf. <b class="b3">ἐκτάνθαι ἀπ</b>-) <span class="bibl">Plb.7.7.4</span>:—Hom.also uses non-thematic forms, 3sg., <span class="bibl">1</span> and 3pl. aor. ἔκτᾰ <span class="bibl">Od.11.410</span>, al. (κατ- <span class="bibl">Il.15.432</span>), ἔκτᾰμεν <span class="bibl">Od.12.375</span>, ἔκτᾰν <span class="bibl">19.276</span>, <span class="bibl">Il.10.526</span> (<b class="b3">ἔκτα</b> also in <span class="bibl">S.<span class="title">Tr.</span>38</span>, <span class="bibl">E.<span class="title">HF</span>423</span> (lyr., with ᾱ)); 1pl. subj. κτέωμεν <span class="bibl">Od.22.216</span>; inf. <b class="b3">κτάμεν</b> (κατα-) <span class="bibl">Il.9.458</span>, <b class="b3">κτάμεναι [ᾰ</b>] <span class="bibl">5.301</span>, al.; part. <b class="b3">κτάς</b> (κατα-) <span class="bibl">22.323</span>, also in Trag., <span class="bibl">A. <span class="title">Th.</span> 965</span> (lyr.), <span class="bibl">E.<span class="title">IT</span>715</span>: aor. Med. in pass. sense, 3sg. ἀπ-έκτᾰτο <span class="bibl">Il.15.437</span>; inf. <b class="b3">κτάσθαι</b> ib.<span class="bibl">558</span> (prob. in pass. sense); part. κτάμενος <span class="bibl">22.75</span>, <span class="bibl">Hes.<span class="title">Op.</span>541</span>, <span class="bibl">Pi.<span class="title">Fr.</span>203</span> codd., <span class="bibl">A.<span class="title">Pers.</span>923</span> (lyr.), <span class="bibl">Cratin.95</span>:—<b class="b2">kill, slay</b>, freq. in Poets, also in early Att., Lex Draconis in <span class="title">IG</span>12.115.20; but in Prose and Com. <b class="b3">ἀποκτείνω</b> prevailed; usu. of men, less freq. of slayingan animal, as <span class="bibl">Il.15.587</span>, <span class="bibl">Od.12.375</span>, <span class="bibl">19.543</span>, <span class="bibl">Ar.<span class="title">Av.</span>1063</span> (lyr.); <b class="b3">Οὖτίς με κτείνει δόλῳ</b> <b class="b2">seeks to kill</b> me, <span class="bibl">Od.9.408</span>, cf. <span class="bibl">S.<span class="title">OC</span>993</span>; <b class="b3">ὁ κτανών</b> <b class="b2">the slayer, murderer</b>, <span class="bibl">A.<span class="title">Eu.</span>422</span>; οἱ κτανόντες <span class="bibl">Id.<span class="title">Ch.</span>41</span> (lyr.), <span class="bibl">144</span>, etc. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">2</span> <b class="b2">put to death</b>, <span class="bibl">Th.1.132</span>, <span class="bibl">Arist.<span class="title">HA</span>625a16</span>, al.; esp. in legal language, εἰ… ἐν δίκῃ ἔκτεινεν ὁ κτείνας <span class="bibl">Pl.<span class="title">Euthphr.</span>4b</span>, cf. <span class="bibl"><span class="title">Prt.</span> 322d</span>, <span class="bibl"><span class="title">Lg.</span>871e</span>, al., <span class="bibl">Lys.10.11</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">3</span> of things, <b class="b3">ὥστε καὶ κτείνειν</b> so as <b class="b2">to be fatal</b>, of the plague, <span class="bibl">Th.2.51</span> (so in Pass., <b class="b3">εὖτ' ἂν ὑπὸ τοῦ κακοῦ κτεινέωνται</b> when the disease <b class="b2">is proceeding towards a fatal termination</b>, <span class="bibl">Aret.<span class="title">SD</span>1.5</span>); τὰ φύλλα [ἀποκύνου]… κτείνει κύνας Dsc.4.80. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">4</span> <b class="b2">put an end to</b>, θέρος [νοῦσον] κτείνει <span class="bibl">Aret.<span class="title">SD</span>1.16</span>. (Pass. in Hom. and Ion. Prose, <span class="bibl">Il.11.668</span>, <span class="bibl">14.60</span>, <span class="bibl">Od.11.413</span>, <span class="bibl">Hdt.4.3</span>, etc.; but Trag. almost always used <b class="b3">θνῄσκω</b> or <b class="b3">καταθνῄσκω</b> as the Pass., Com. Poets and Prose writers <b class="b3">ἀποθνῄσκω</b>.) (Cf. Skt. <b class="b2">k[snull ]atás</b> 'wounded'.)</span>
+
|Definition=Ep. subj. <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> κτείνωμι <span class="bibl">Od.19.490</span>; Aeol. κτέννω Hdn.Gr.<span class="bibl">2.303</span> (and aor. 1 part. κτένναις <span class="bibl">Alc.33.5</span>), but κταίνω <span class="bibl">Id.140</span> acc. to <span class="bibl">Eust.1648.5</span> (leg. <b class="b3">Ἀλκμᾶνι</b>); Ep. Iterat. κτείνεσκε <span class="bibl">Il.24.393</span>: fut. <b class="b3">κτενῶ</b>, Ep. κτενέω <span class="bibl">Od.16.404</span>, -έεις <span class="bibl">Il.22.13</span>, -έει ib.<span class="bibl">124</span>, al. (κτενεῖ <span class="bibl">15.65</span>, <span class="bibl">68</span>), part. <b class="b3">κτανέοντα</b> only <span class="bibl">18.309</span> (but in compos. κατα-κτανέουσιν <span class="bibl">6.409</span>): aor. 1 ἔκτεινα <span class="bibl">19.296</span>, etc.: aor. 2 ἔκτᾰνον <span class="bibl">2.701</span>, etc.: pf.not found un compounded: plpf. ἀπ-εκτονήκειν <span class="bibl">Plu.<span class="title">Tim.</span>16</span>:—Pass., fut. <b class="b3">κτανθήσομαι</b> Sch.T <span class="bibl">Il.14.481</span>: Ep. 3pl. aor. ἔκτᾰθεν <span class="bibl">Il.11.691</span>, <span class="bibl">Od.4.537</span>, κτάθεν <span class="bibl">Q.S.1.812</span>; ἐκτάνθην <span class="title">AP</span>14.32, (<b class="b3">ἀπ</b>-) <span class="bibl">LXX <span class="title">1 Ma.</span>2.9</span>, <span class="bibl"><span class="title">Ev.Marc.</span>8.31</span>, <span class="bibl">D.C.65.4</span>: aor. 2 <b class="b3">ἀπ-εκτάνην [ᾰ</b>] Gal.14.284: pf. <b class="b3">ἐκτάνθαι ἀπ</b>-) <span class="bibl">Plb.7.7.4</span>:—Hom.also uses non-thematic forms, 3sg., <span class="bibl">1</span> and 3pl. aor. ἔκτᾰ <span class="bibl">Od.11.410</span>, al. (κατ- <span class="bibl">Il.15.432</span>), ἔκτᾰμεν <span class="bibl">Od.12.375</span>, ἔκτᾰν <span class="bibl">19.276</span>, <span class="bibl">Il.10.526</span> (<b class="b3">ἔκτα</b> also in <span class="bibl">S.<span class="title">Tr.</span>38</span>, <span class="bibl">E.<span class="title">HF</span>423</span> (lyr., with ᾱ)); 1pl. subj. κτέωμεν <span class="bibl">Od.22.216</span>; inf. <b class="b3">κτάμεν</b> (κατα-) <span class="bibl">Il.9.458</span>, <b class="b3">κτάμεναι [ᾰ</b>] <span class="bibl">5.301</span>, al.; part. <b class="b3">κτάς</b> (κατα-) <span class="bibl">22.323</span>, also in Trag., <span class="bibl">A. <span class="title">Th.</span> 965</span> (lyr.), <span class="bibl">E.<span class="title">IT</span>715</span>: aor. Med. in pass. sense, 3sg. ἀπ-έκτᾰτο <span class="bibl">Il.15.437</span>; inf. <b class="b3">κτάσθαι</b> ib.<span class="bibl">558</span> (prob. in pass. sense); part. κτάμενος <span class="bibl">22.75</span>, <span class="bibl">Hes.<span class="title">Op.</span>541</span>, <span class="bibl">Pi.<span class="title">Fr.</span>203</span> codd., <span class="bibl">A.<span class="title">Pers.</span>923</span> (lyr.), <span class="bibl">Cratin.95</span>:—<b class="b2">kill, slay</b>, freq. in Poets, also in early Att., Lex Draconis in <span class="title">IG</span>12.115.20; but in Prose and Com. <b class="b3">ἀποκτείνω</b> prevailed; usu. of men, less freq. of slayingan animal, as <span class="bibl">Il.15.587</span>, <span class="bibl">Od.12.375</span>, <span class="bibl">19.543</span>, <span class="bibl">Ar.<span class="title">Av.</span>1063</span> (lyr.); <b class="b3">Οὖτίς με κτείνει δόλῳ</b> <b class="b2">seeks to kill</b> me, <span class="bibl">Od.9.408</span>, cf. <span class="bibl">S.<span class="title">OC</span>993</span>; <b class="b3">ὁ κτανών</b> <b class="b2">the slayer, murderer</b>, <span class="bibl">A.<span class="title">Eu.</span>422</span>; οἱ κτανόντες <span class="bibl">Id.<span class="title">Ch.</span>41</span> (lyr.), <span class="bibl">144</span>, etc. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">2</span> <b class="b2">put to death</b>, <span class="bibl">Th.1.132</span>, <span class="bibl">Arist.<span class="title">HA</span>625a16</span>, al.; esp. in legal language, εἰ… ἐν δίκῃ ἔκτεινεν ὁ κτείνας <span class="bibl">Pl.<span class="title">Euthphr.</span>4b</span>, cf. <span class="bibl"><span class="title">Prt.</span> 322d</span>, <span class="bibl"><span class="title">Lg.</span>871e</span>, al., <span class="bibl">Lys.10.11</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">3</span> of things, <b class="b3">ὥστε καὶ κτείνειν</b> so as <b class="b2">to be fatal</b>, of the plague, <span class="bibl">Th.2.51</span> (so in Pass., <b class="b3">εὖτ' ἂν ὑπὸ τοῦ κακοῦ κτεινέωνται</b> when the disease <b class="b2">is proceeding towards a fatal termination</b>, <span class="bibl">Aret.<span class="title">SD</span>1.5</span>); τὰ φύλλα [ἀποκύνου]… κτείνει κύνας Dsc.4.80. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">4</span> <b class="b2">put an end to</b>, θέρος [νοῦσον] κτείνει <span class="bibl">Aret.<span class="title">SD</span>1.16</span>. (Pass. in Hom. and Ion. Prose, <span class="bibl">Il.11.668</span>, <span class="bibl">14.60</span>, <span class="bibl">Od.11.413</span>, <span class="bibl">Hdt.4.3</span>, etc.; but Trag. almost always used <b class="b3">θνῄσκω</b> or <b class="b3">καταθνῄσκω</b> as the Pass., Com. Poets and Prose writers <b class="b3">ἀποθνῄσκω</b>.) (Cf. Skt. <b class="b2">kṣatás</b> 'wounded'.)</span>
 
}}
 
}}
 
{{pape
 
{{pape

Latest revision as of 08:10, 13 September 2019

Full diacritics: κτείνω Medium diacritics: κτείνω Low diacritics: κτείνω Capitals: ΚΤΕΙΝΩ
Transliteration A: kteínō Transliteration B: kteinō Transliteration C: kteino Beta Code: ktei/nw

English (LSJ)

Ep. subj.

   A κτείνωμι Od.19.490; Aeol. κτέννω Hdn.Gr.2.303 (and aor. 1 part. κτένναις Alc.33.5), but κταίνω Id.140 acc. to Eust.1648.5 (leg. Ἀλκμᾶνι); Ep. Iterat. κτείνεσκε Il.24.393: fut. κτενῶ, Ep. κτενέω Od.16.404, -έεις Il.22.13, -έει ib.124, al. (κτενεῖ 15.65, 68), part. κτανέοντα only 18.309 (but in compos. κατα-κτανέουσιν 6.409): aor. 1 ἔκτεινα 19.296, etc.: aor. 2 ἔκτᾰνον 2.701, etc.: pf.not found un compounded: plpf. ἀπ-εκτονήκειν Plu.Tim.16:—Pass., fut. κτανθήσομαι Sch.T Il.14.481: Ep. 3pl. aor. ἔκτᾰθεν Il.11.691, Od.4.537, κτάθεν Q.S.1.812; ἐκτάνθην AP14.32, (ἀπ-) LXX 1 Ma.2.9, Ev.Marc.8.31, D.C.65.4: aor. 2 ἀπ-εκτάνην [ᾰ] Gal.14.284: pf. ἐκτάνθαι ἀπ-) Plb.7.7.4:—Hom.also uses non-thematic forms, 3sg., 1 and 3pl. aor. ἔκτᾰ Od.11.410, al. (κατ- Il.15.432), ἔκτᾰμεν Od.12.375, ἔκτᾰν 19.276, Il.10.526 (ἔκτα also in S.Tr.38, E.HF423 (lyr., with ᾱ)); 1pl. subj. κτέωμεν Od.22.216; inf. κτάμεν (κατα-) Il.9.458, κτάμεναι [ᾰ] 5.301, al.; part. κτάς (κατα-) 22.323, also in Trag., A. Th. 965 (lyr.), E.IT715: aor. Med. in pass. sense, 3sg. ἀπ-έκτᾰτο Il.15.437; inf. κτάσθαι ib.558 (prob. in pass. sense); part. κτάμενος 22.75, Hes.Op.541, Pi.Fr.203 codd., A.Pers.923 (lyr.), Cratin.95:—kill, slay, freq. in Poets, also in early Att., Lex Draconis in IG12.115.20; but in Prose and Com. ἀποκτείνω prevailed; usu. of men, less freq. of slayingan animal, as Il.15.587, Od.12.375, 19.543, Ar.Av.1063 (lyr.); Οὖτίς με κτείνει δόλῳ seeks to kill me, Od.9.408, cf. S.OC993; ὁ κτανών the slayer, murderer, A.Eu.422; οἱ κτανόντες Id.Ch.41 (lyr.), 144, etc.    2 put to death, Th.1.132, Arist.HA625a16, al.; esp. in legal language, εἰ… ἐν δίκῃ ἔκτεινεν ὁ κτείνας Pl.Euthphr.4b, cf. Prt. 322d, Lg.871e, al., Lys.10.11.    3 of things, ὥστε καὶ κτείνειν so as to be fatal, of the plague, Th.2.51 (so in Pass., εὖτ' ἂν ὑπὸ τοῦ κακοῦ κτεινέωνται when the disease is proceeding towards a fatal termination, Aret.SD1.5); τὰ φύλλα [ἀποκύνου]… κτείνει κύνας Dsc.4.80.    4 put an end to, θέρος [νοῦσον] κτείνει Aret.SD1.16. (Pass. in Hom. and Ion. Prose, Il.11.668, 14.60, Od.11.413, Hdt.4.3, etc.; but Trag. almost always used θνῄσκω or καταθνῄσκω as the Pass., Com. Poets and Prose writers ἀποθνῄσκω.) (Cf. Skt. kṣatás 'wounded'.)

German (Pape)

[Seite 1518] fut. κτενῶ, ep. κτενέω, ion. κτανέω, Her.; so Hom. nur partic. κτανέοντα, Il. 18, 309 (s. κατακτείνω); aor. ἔκτεινα, mehr poetisch aor. II. ἔκτανον; perf. ἔκτονα, später ἔκτακα und ἐκτόνηκα, bes. in den compp. ἀποκτείνω und κατακτείνω; perf. pass. ἔκταμαι, aor. ἐκτάθην, Sp., auch ἐκτάνθην, D. C. 65, 4 u. Aenigm. 34 (XIV, 32); ep. aor. sync. ἔκτα (dies auch Soph. Tr. 38, wie Eur. Herc. F. 423), u. plur. ἔκταν, inf. κτάμεν u. κτάμεναι, partic. κτάς, conj. κτέωμεν, Od. 22, 216; aor. syncop. med. mit passiver Bdtg κτάσθαι u. κτάμενος, Hom.; auch Pind. frg. 217; Aesch. Ch. 795 Pers. 887; ἔκταθεν ist ep. = ἐκτάθησαν, Il. 11, 691 Od. 4, 537; vgl. καίνω u. ἀποκτείνω; – tödten, erschlagen, morden, gew. von Menschen, Hom. u. Folgende; Aesch. hat häufiger ἔκτανον als ἔκτεινα, wie auch Soph. dem ὁ θανών ein ὁ κτανών entggstzt, Phil. 336, und κτανεῖν θανεῖν τε verbindet, O. C. 1390; – auch von der bloßen Absicht, tödten wollen, Od. 9, 408; vgl. Soph. O. C. 993 Ai. 1126; – seltener vom Tödten od. Schlachten eines Thieres, Il. 15, 587 Od. 12, 379. 19, 543; – auch wie bei uns »umbringen«, »zu Grunde richten«, von der Liebe, Soph. El. 197 u. Sp.; ἓν κτενεῖ σ' ἔπος Eur. Med. 585. – In Prosa sind die Compp. ἀποκτείνω u. κατακτείνω (ἔκτεινον Xen. An. 2, 5, 32), u. für das pass. ἀποθνήσκω üblicher.

Greek (Liddell-Scott)

κτείνω: Ἐπικ. ὑποτ. κτείνωμι Ὀδ. Τ. 490· Αἰολ. κτέννω Ἀλκαῖ. 136 (κατὰ τὸν Ahrens d. Aeol. σ. 52, ἀντὶ κταίνω)· Ἰων. παρατ. κτείνεσκε Ἰλ. Ω. 393· ― μέλλ. κτενῶ Ἀττ., ἔτι δὲ καὶ ἐν Ἰλ. Ο. 65, 68· ἀλλαχοῦ παρ’ Ὁμ. ἀείποτε κτενέω, έεις, έει, μετοχ. κτανέοντα μόνον ἐν Ἰλ. Σ. 309· ἀλλ’ ἐν συνθέσει κατακτανέουσιν, -κτανέεσθε Ζ. 409., Ξ. 481)· ― ἀόρ. α΄ ἔκτεινα καὶ ἀόρ. β΄ ἔκτᾰνον Ὅμ. καὶ Ἀττ. Ποιητ. (πρβλ. κατακαίνω)· ― πρκμ. (παρὰ τοῖς δοκίμοις συγγραφ. ἀείποτε ἀπέκτονα) ἔκταγκα (ἀπ-) Ἀριστ. Πολ. 7, 2, 11, Μένανδ. ἐν «Μισουμένῳ» 13· ἔκτᾰνα Πολύβ.· ἐκτόνηκα Ἀριστ. Σοφιστ. Ἔλεγχ. 33, 2, Πλούτ. ― Παθ., Ἐπικ. γ΄. πληθ. ἀορ. ἔκτᾰθεν Ἰλ. Λ. 691, Ὀδ. Δ. 537· ὡσαύτως ἐκτάνθην Ἀνθ. Π. 14. 32, Ἑβδ.· ἀπεκτάνην Γαλην.· πρβλ. κατα-κτείνω· πρκμ. ἐκτάνθαι (ἀπ-) Πολύβ. 7. 7, 4. ― Πλὴν τῶν τύπων τούτων ὁ Ὅμ. μεταχειρίζεται (ὡς ἐκ ῥήμ. *κτῆμι) γ΄ ἑνικ. καὶ πληθ. ἀορ. συγκεκομ. ἔκτᾰ, ἔκτᾰν, (ἔκτα καὶ παρὰ Σοφ. Τρ. 38, Εὐρ. Ἡρ. Μαιν. 423, ὡσαύτως ἔκτας ὁ αὐτ. ἐν Μηδ. 1398)· α΄ πληθ. ὑποτ. κτέωμεν Ὀδ. Χ. 216· ἀπαρ. κτάμεν, κτάμεναι ᾰ, ἀντὶ κτάναι, μετοχ. κτὰς (ὡς καὶ παρ’ Ἀττ.)· ὡσαύτως μέσ. ἀόρ. (ἐπὶ παθ. σημασ.) ἐκτάμην, ἀπαρ. κτάσθαι Ἰλ. Ο. 558, μετοχ. κτάμενος Ὅμ., ὡσαύτως παρὰ Πινδ. Ἀποσπ. 217, Αἰσχύλ. Πέρσ. 923 (λυρ.), Κρατῖν. Λακων. 1. (Ἐκ τῆς √ΚΤΑΝ, ΚΤΕΝ παράγονται καὶ αἱ λ. κτίννυμι, κτόνος, μετὰ τῶν τύπων καίνω, καίνυμαι, πρβλ. ἄρκτος, ἄρκος)· πρβλ. Σανσκρ. kshan, kshan.-omi (λυμαίνομαι, βλάπτω)· παρ’ Ὁμ. βραχυτέρα ῥίζα ΚΤΑ φαίνεται ἐν τοῖς τύποις ἔκτα, κτάμεναι, κτλ.) Ἀποκτείνω, φονεύω, ἐν χρήσει τὸ πλεῖστον παρ’ Ὁμ. καὶ ἅπασι τοῖς ποιηταῖς ὡς τὸ κατακτείνω· ἀλλὰ παρὰ τοῖς πεζογράφοις καὶ τοῖς κωμ. τὸ ἀποκτείνω ἐπεκράτησεν (ἴδε κατωτ.)· ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐπὶ ἀνθρώπων, σπανιώτερον δὲ ἐπὶ τοῦ φόνου ἢ σφαγῆς ζῴου, ὡς ἐν Ἰλ. Ο. 587, Ὀδ. Μ. 376., Τ. 543· Οὖτίς με κτείνει δόλῳ, προσπαθεῖ νά με φονεύσῃ (διότι αὕτη εἶναιδύναμις τοῦ ἐνεστ.), Ι. 408, πρβλ. Schäf Σοφ. Ο. Κ. 993, Αἴ. 1126· ὁ κτανών, ὁ φονεύς, ὁ δολοφόνος, Αἰσχύλ. Εὐμ. 422· οἱ κτανόντες ὁ αὐτ. ἐν Χο. 41, 144, κτλ.· ― θανατώνω, Θουκ. 1. 132· κυρίως διὰ νόμου, εἰ… ἐν δίκῃ ἔκτεινεν ὁ κτείνας Πλάτ. Εὐθύφρων 4Β, πρβλ. Πρωτ. 322D, Νόμ. 871Ε, κ.ἀλλ.· ὡσαύτως, ὥστε καὶ κτείνειν, οὕτως ὥστε καὶ τὸν θάνατον νὰ ἐπιφέρῃ, ἐπὶ τοῦ λοιμοῦ, Θουκ. 2. 51. ― τὸ Παθ. εἶναι ἐν χρήσει παρ’ Ὁμ. καὶ τοῖς Ἴωσι πεζογράφοις, Ἰλ. Λ. 668, Ξ. 60, Ὀδ. Λ. 413, Ἡρόδ. 4. 3, κτλ.· ἀλλ’ οἱ τραγ. ποιηταὶ σχεδὸν ἀείποτε μετεχειρίζοντο τὸ θνήσκωκαταθνήσκω ὡς τὸ Παθ., οἱ δὲ κωμ. καὶ οἱ πεζογράφοι τὸ ἀποθνήσκω.

French (Bailly abrégé)

f. κτενῶ, ao. ἔκτεινα, ao.2 poét. ἔκτανον, pf. inus. ; pf. Pass. poét. ἔκταμαι;
1 tuer, acc.;
2 vouloir tuer.
Étymologie: R. Κταν, Κτεν, tuer ; cf. skr. Kshan « faire périr ».

English (Autenrieth)

ipf. κτεῖνον, iter. κτείνεσκε, fut. κτενέει, part. κτανέοντα, aor. ἔκτεινα, κτεῖνε, aor. 2 ἔκτανον, κτάνον, also ἔκτα, ἔκταμεν, ἔκταν, subj. κτέωμεν, inf. κτάμεναι, pass. pres. inf. κτεινεσθαι, aor. 3 pl. ἔκταθεν, aor. 2 mid., w. pass. signif., κτάσθαι, κτάμενος: kill, slay, esp. in battle; rarely of animals, Il. 15.587, Od. 12.379, Od. 19.543; pass., Il. 5.465; aor. mid. as pass., Il. 15.558.

English (Slater)

κτείνω (κτείνοντ(α); aor., κτεῖνα, (ἔ)κτεινε; aor. 2, (ἔ)κτανεν; κτανών.)
   1 kill ἔκτεινε Λᾷον μόριμος υἱός (O. 2.38) σκάπτῳ θενὼν σκληρᾶς ἔλαίας ἔκτανεν Λικύμνιον (O. 7.29) κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν (sc. Ἰάσων) (P. 4.249) ὅσσους μὲν ἐν χέρσῳ κτανών, ὅσσους δὲ πόντῳ θῆρας ἀιδροδίκας (N. 1.62) τὸν ἐθάμβεον κτείνοντ' ἐλάφους ἄνευ κυνῶν δολίων θ ἑρκέων (N. 3.51) “θηρός, ὃν πάμπρωτον ἀέθλων κτεῖνά ποτ' ἐν Νεμέᾳ” Herakles speaks (I. 6.48) δηρι]αζόμενον κτάνεν λτ;ἐνγτ; [τεμέ]νει φίλῳ (sc. Ἀπόλλων Νεοπτόλεμον: κτανειν Π, corr. Zenodotus ap. Σ.) (Pae. 6.119)

Greek Monolingual

(AM κτείνω, Α αιολ. τ. κτέννω)
(για ανθρώπους και σπαν. για ζώα) φονεύω, σκοτώνω («ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει», Ομ. Ιλ.)
μσν.-αρχ.
θέτω τέρμα σε κάτιθέρος κτείνει [νοῡσον]», Αρετ.)
αρχ.
1. καταδικάζω κάποιον σε θάνατο και τον θανατώνω («αὐτὸν ηὗρεν ἐγγεγραμμένον κτείνειν», Θουκ.)
2. καταστρέφω, αφανίζω
3. (το αρσ. μτχ. αορ. β' ως ουσ.) ὁ κτανών
ο φονέας, ο δολοφόνος.
[ΕΤΥΜΟΛ. Ο τ. κτείνω < κτεν- εμφανίζει την απαθή βαθμίδα (κτεν-) και επίθημα -yō- από τον ίδιο τ. (κτεν-) σχηματίστηκε ο αιολ. τ. κτέννω με αφομοίωση (-νy- > -νν-). Συνεσταλμένη βαθμίδα κτα- εμφανίζουν οι τ. του αορίστου ἔκτανον, ἔκτα, ἔκτατο (πρβλ. αρχ. ινδ. a-ksa-ta), καθώς και το ρηματ. επίθ. κτάτος (πρβλ. ανδρακτασία)
η ετεροιωμένη βαθμίδα κτο απαντά στο β' συνθετικό -κτονος. Το ρ. κτείνω απαντά συχνά στον Όμηρο και στους ποιητές, ενώ οι πεζογράφοι χρησιμοποιούσαν κατ' εξοχήν το σύνθ. αποκτείνω, το οποίο μαρτυρείται εκ παραλλήλου με το φονεύω. Στην παθ. φωνή το ρ. κτείνομαι απαντά μόνο στον Όμηρο και στον Ηρόδοτο, ενώ στα αττ. κείμενα χρησιμοποιείται το αποθνήσκω. Στη Νέα Ελληνική το αποκτείνω αντικαταστάθηκε από το φονεύω και το σκοτώνω.
ΣΥΝΘ. (Β' συνθετικό) αποκτείνω
αρχ.
ανταποκτείνω, επαποκτείνω, κατακτείνω, προαποκτείνω, προσαποκτείνω, προσκατακτείνω, συγκατακτείνω, συναποκτείνω.

Greek Monotonic

κτείνω: (√ΚΤΕΝ ή ΚΤΑΝ)· Ιων. παρατ. κτείνεσκε· μέλ. κτενῶ, Ιων. κτενέω· αόρ. αʹ ἔκτεινα, αόρ. βʹ ἔκτᾰνον, παρακ. ἔκτονα, έπειτα ἐκτάνθην, σε Ανθ.· Επικ. τύποι (όπως αν προερχόταν από το *κτῆμι), γʹ ενικ. και πληθ. συγκοπτ. αορ. βʹ ἔκτᾰ, ἔκτᾰν· αʹ πληθ. υποτ. κτέωμεν, απαρ. κτάμεν, κτάμεναι [ᾰ], μτχ. κτάς· επίσης Μέσ. αόρ. βʹ (με Παθ. σημασία) ἐκτάμην, απαρ. κτάσθαι, μτχ. κτάμενος· σκοτώνω, φονεύω, σε Όμηρ. κ.λπ.· λέγεται για ζώα, σφάζω, στον ίδ.· οὖτίς με κτείνει δόλῳ, αναζητά να με σκοτώσει (η δύναμη του ενεστ. χρόνου), σε Ομήρ. Οδ.· ὁ κτανών, φονιάς, δολοφόνος, σε Αισχύλ.· οἱ κτανόντες, στον ίδ.· καταδικάζω σε θάνατο βάσει νόμου, σε Θουκ., Πλάτ.· στην Αττ. τα θνῄσκω ή ἀποθνῄσκω χρησιμ. για την Παθ.

Russian (Dvoretsky)

κτείνω: (fut. κτενῶ - эп.-ион. κτανέω и κτενέω, aor. 1 ἔκτεινα, aor. 2 ἔκτᾰνον, pf. ἔκτονα - Diod. ἔκταγκα; pass.: aor. ἐκτάνθην, pf. ἔκταμαι, part. aor. κτανθείς; в качестве pass. aor. и pf. употр., однако, преимущ. формы от θνῄσκω и ἀποθνῄσκω)
1) убивать, умерщвлять (τινὰ δόλῳ, κύνα Hom.): ὁ κτανών Aesch. убийца;
2) казнить (κ. ἢ φυγαδεύειν ἢ ὀστρακίζειν τινά Arst.).

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

κτείνω [~ καίνω] praes. ook κτείνυμι en κτεινύω; iter. imperf. 3 sing. κτείνεσκε; aor. ἔκτεινα, Aeol. aor. ptc. κτένναις, them. aor. ἔκτανον, ep. stamaor. 3 sing. ἔκτα, 1 plur. ἔκταμεν, 3 plur. ἔκταν, ep. conj. 1 plur. κτέωμεν, ep. inf. κτάμεν(αι ), ptc. κτάς, inf. med. κτάσθαι, ptc. κτάμενος, aor. pass. ἐκτά(ν)θην en aor. (ἀπ)εκτάνην, ep. aor. pass. 3 plur. ἔκταθεν en κτάθεν; perf. en plqperf. alleen in compos.; fut. κτενῶ, ep. fut. κτενέω en κτανέω, fut. pass. κτανθήσομαι doden:. Οὖτίς με κτείνει δόλῳ οὐδὲ βίηφιν Niemand wil mij doden met list noch geweld Od. 9.408; δὶς γὰρ τὸν αὐτόν, ὥστε καὶ κτείνειν, οὐκ ἐπελάμβανε want (de ziekte) trof nooit tweemaal dezelfde persoon met dodelijk gevolg Thuc. 2.51.6. ter dood laten brengen:. κτείνει... ἀκρίτους hij laat hen ter dood brengen zonder vorm van proces Hdt. 3.80.5; κτεῖναι... οὐ κύριος hij is niet bevoegd de doodstraf op te leggen Aristot. Pol. 1285a8.

Etymological

Grammatical information: v.
Meaning: kill, put to death (Il.; Att. prose mostly with ἀπο-, poet. also with κατα-).
Other forms: Att. also κτείνυμι, -ύω, Aeol. κτέννω (Hdn.), fut. κτενῶ, ep. also -έω, κτανέω, aor. κτεῖναι, Aeol. κτένναι (Alc.), and κτανεῖν, ep. also κτάμεν(αι) and midd. -pass. κτάσθαι, pass. 3. pl. ἔκταθεν (ep.), hell. κταν(θ)ῆναι, perf. ἀπ-, κατ-έκτονα (Hdt., Att.), hell. also ἀπ-εκτόνηκα, -έκτα(γ)κα, pass. -εκτάνθαι Il.
Compounds: As 2. member -κτόνος, e.g. πατρο-κτόνος who kills his father (trag.) with -κτονέω, -ία; rarely passive: νεό-κτονος recently killed (Pi.); simplex κτόνος (Zonar.) prob. from the compp.; also -κτασία, e.g. ἀνδρο-κτασία, usu. pl. -ίαι f. murther of men (Il.), as if from *ἀνδρό-κτα-τος, cf. below and Schwyzer 469.
Origin: IE [Indo-European] [626 niet!] *tken- injure
Etymology: The present κτείνυμι (incorrect -εινν- and -ινν-) with sec. full grade after ἔκτεινα (δείκνυμι : ἔδειξα a. o.) stands for zero grade *κτά-νυ-μι, which agrees exactly to Skt. kṣa-ṇó-mi injure (κτείνω kill therefore euphemistical; Chantraine Sprache 1, 143). Other agreements with Indian (and Iranian) are the aorist ἔ-κτα-το (Il.) = Skt. a-kṣa-ta (gramm.) and the ptc. *-κτα-τος (in ἀνδρο-κτασίαι a.o.; s. above) = Skt. á-kṣa-ta-, OP. a-xša-ta- uninjured. The Greek system seems further to be based on an athematic root aorist: 1. sg. *ἔ-κτεν-α, 3. sg. -ἔ-κτεν (cf. Gortyn. conj. κατα-σκένε [with σκ for κτ, Schwyzer 326]), 1. pl. ἔ-κτα-μεν, 3. pl. ἔ-κταν; to this the present -κτέν-ι̯ω > κτείνω, the aorist ἔκταν-ον, ἔκτεινα. Further details in Schwyzer 697 u. 740, Chantraine Gramm. hom. 1, 380f. a. 449f. - Cf. καίνω. - The root was prob. *tken-, Hardarsson, Stud. Wurzelaor. 186. - Against connection with Skt. akṣata Strunk, Nasalpräs. u. Aoriste 99 n. 265.

Middle Liddell

[Root !κτεν or !κταν]
to kill, slay, Hom., etc.; of animals, to slaughter, Hom.; Οὖτις με κτείνει δόλωι seeks to kill me (the force of the pres. tense), Od.; ὁ κτανών the slayer, murderer, Aesch.; οἱ κτανόντες Aesch.:— to put to death by law, Thuc., Plat.—In attic θνήσκω or ἀποθνήσκω is used for the Pass.