Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

πένθος

Revision as of 19:34, 2 August 2017 by Spiros (talk | contribs) (13_6b)
Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a
Full diacritics: πένθος Medium diacritics: πένθος Low diacritics: πένθος Capitals: ΠΕΝΘΟΣ
Transliteration A: pénthos Transliteration B: penthos Transliteration C: penthos Beta Code: pe/nqos

English (LSJ)

εος, τό,

   A grief, sorrow, Il.11.658, etc.; τινος for one, Od. 18.324, etc.; π. ἄλαστον ἔχουσα Il.24.105 ; π. λαγχάνειν S.Fr.659 ; Τρῶας λάβε π. Il.16.548, etc. ; μέγα π. Ἀχαιίδα γαῖαν ἱκάνει 1.254, etc.; πένθεϊ δ' ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες 9.3 ; θυμὸς ἐτείρετο π. λυγρῷ 22.242, etc.    2 esp. of grief for the dead, mourning, τοκεῦσι γόον καὶ π. ἔθηκας 17.37 ; παιδὸς γάρ οἱ ἄλαστον ἐνὶ φρεσὶ π. ἔκειτο Od.24.423 ; Σάρδεσι π. παρασχών A.Pers.322 ; δμῳαῖς προθήσειν π. οἰκεῖον στένειν S.Ant.1249 ; π. ποιήσασθαι make a public mourning, Hdt.2.1 ; so π. προεθήκαντο Id.6.21 ; π. τίθεται Id.2.46 ; π. τινὸς κοινοῦσθαι E.Alc.426 ; ἐν πένθει [εἶναι] S.El. 290, 847(lyr.) ; πολὺ π. ἦν κατὰ τὸ στράτευμα X. HG4.5.10 ; π. λιπεῖν IG3.1311 ; π. λύεσθαι, ἀποθέσθαι, Plu.Fab. 18, Alex.75 : in pl., Pi.I.8(7).6, Fr.154, A.Ch.333(lyr.), Pl.R.395e, Arist. Rh.1370b25, etc.    II unhappy event, misfortune, π. τινός one's illfortune, Hdt.3.14 ; ἔτλαν π. οὐ φατόν Pi.I.7(6).37.    III of a person, a misery, S.Aj.615(lyr.) ; π. ἔδωκε φέρειν, i. e. the body, Epigr.Gr.228.6 (Ephesus). (Cf. πείσομαι from *πένθ-σομαι, fut. of πάσχω, pf. πείσονθα, Lith. kenčiù 'suffer', pa-kantà 'patience'; πενθ- is reduced to πṇθ- (παθ-) in αἰνο-παθής, etc.)

German (Pape)

[Seite 555] τό (eigtl. = πάθος, vgl. Her. 3, 14), Trauer, Kummer; Hom. u. Hes. oft; Τρῶας δὲ κατάκρηθεν λάβε πένθος ἄσχετον, Il. 16, 548; ἔνὶ φρεσὶ πένθος ἔχειν, Od. 7, 218 u. öfter; τινός, um Einen, 24, 423; Leid, ἔτλαν πένθος οὐ φατόν, Pind. I. 6, 37; ἐκ μεγάλων πενθέων λυθέντες, 7, 5, öfter; ἄστυ πένθει δνοφερῷ κατέκρυψας, Aesch. Pers. 528; πολυδάκρυτα πένθη, Ch. 330; ὅσον δ' ἀρεῖσθε πένθος, Soph. O. R. 1225; ἐν πένθ ει εὶναι, trauern, El. 282. 836; auch von Menschen, wie vom Ajas gesagt wird νῦν φίλοις μέγα πένθος εὕρηται, Ai. 608; πένθος ἡμῖν ἐστι, Eur. Alc. 821, u. öfter; u. in Prosa: πένθος μέγα προεθήκαντο, Her. 6, 21; ποιεῖσθαι, 2, 1; ἐν πένθει ὄντα, Plat. Rep. X, 605 D; ἐν ξυμφοραῖς τε καὶ πἑνθεσι, Rep. III, 395 d; Folgde; πένθος ὀλιγοχρόνιον πεπενθηκώς, Luc. Tyrannic.