Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Difference between revisions of "ἄφωνος"

Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων -> A man's character is his fate
Heraclitus, fr. B 119 Diels
(cc1)
m
 
(One intermediate revision by the same user not shown)
Line 8: Line 8:
 
|Transliteration C=afonos
 
|Transliteration C=afonos
 
|Beta Code=a)/fwnos
 
|Beta Code=a)/fwnos
|Definition=ον, (φωνή) <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> <b class="b2">voiceless, dumb</b>, <span class="bibl">Thgn.669</span>, <span class="bibl">Hdt.1.85</span>, <span class="bibl">D.18.191</span>; ῥήτωρ <span class="bibl">Antiph.196.14</span>; κακὸν ἄ. <span class="title">Com.Adesp.</span>8 D.; stronger than <b class="b3">ἄναυδος</b> (q.v.), <span class="bibl">Hp.<span class="title">Epid.</span> 3.17</span>.γ; εἴδωλα <span class="bibl"><span class="title">1 Ep.Cor.</span>12.2</span>; <b class="b2">unable to speak</b>, of a child, Sapph.118: c.gen., <b class="b3">ἄ. τῆσδε τῆς ἀρᾶς</b> <b class="b2">unable to utter</b> it, <span class="bibl">S.<span class="title">OC</span>865</span>. Adv.<b class="b3">-νως</b>ib.<span class="bibl">131</span> (lyr.): neut. pl. as Adv., <b class="b3">ἄφωνα σημανοῦσιν . . ὡς</b> . . <span class="bibl">A.<span class="title">Pers.</span>819</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">2</span> <b class="b2">with a poor voice</b>, τραγῳδός <span class="bibl">D.T.631.21</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">3</span> <b class="b2">intestate</b>, Tab.Heracl.1.151. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">4</span> <b class="b3">ἄφωνα</b> (sc. <b class="b3">γράμματα, στοιχεῖα</b>) <b class="b2">consonants</b>, <b class="b3">ἄ. καὶ φωνοῦντα</b> (fort. <b class="b3">ἄ. φωνήεντα</b>) <span class="bibl">E.<span class="title">Fr.</span>578.2</span>; τοῖς ἄλλοις φωνήεσί τε καὶ ἄ. <span class="bibl">Pl.<span class="title">Cra.</span>393e</span>; τὸ σῖγμα τῶν ἀ. ἐστί <span class="bibl">Id.<span class="title">Tht.</span>203b</span>: but esp. of <b class="b2">mutes</b>, τὰ ἄφθογγα καὶ ἄ. <span class="bibl">Id.<span class="title">Phlb.</span>18c</span>, cf. <span class="bibl"><span class="title">Cra.</span>424c</span>; opp. <b class="b3">ἡμίφωνα</b>, <span class="bibl">Arist. <span class="title">Po.</span>1456b28</span>, cf. <span class="bibl">Phld.<span class="title">Po.</span>2.16</span>, <span class="title">Herc.</span>994.28, <span class="bibl">D.H.<span class="title">Comp.</span>14</span>, <span class="bibl">D.T.631.20</span>, <span class="bibl">S.E.<span class="title">M.</span>1.102</span>.</span>
+
|Definition=ον, (φωνή) <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> [[voiceless]], [[dumb]], <span class="bibl">Thgn.669</span>, <span class="bibl">Hdt.1.85</span>, <span class="bibl">D.18.191</span>; ῥήτωρ <span class="bibl">Antiph.196.14</span>; κακὸν ἄ. <span class="title">Com.Adesp.</span>8 D.; stronger than [[ἄναυδος]] (q.v.), <span class="bibl">Hp.<span class="title">Epid.</span> 3.17</span>.γ; εἴδωλα <span class="bibl"><span class="title">1 Ep.Cor.</span>12.2</span>; [[unable to speak]], of a child, Sapph.118: c.gen., [[ἄφωνον τῆσδε τῆς ἀρᾶς]] = [[unable to utter]] it, <span class="bibl">S.<span class="title">OC</span>865</span>. Adv. [[ἀφώνως]] ib.<span class="bibl">131</span> (lyr.): neut. pl. as Adv., <b class="b3">ἄφωνα σημανοῦσιν... ὡς</b>... <span class="bibl">A.<span class="title">Pers.</span>819</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">2</span> [[with a poor voice]], τραγῳδός <span class="bibl">D.T.631.21</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">3</span> [[intestate]], Tab.Heracl.1.151. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">4</span> [[ἄφωνα]] (sc. [[γράμματα]], [[στοιχεῖα]]) [[consonants]], [[ἄφωνα καὶ φωνοῦντα]] (fort. [[ἄφωνα φωνήεντα]]) <span class="bibl">E.<span class="title">Fr.</span>578.2</span>; τοῖς ἄλλοις φωνήεσί τε καὶ ἄ. <span class="bibl">Pl.<span class="title">Cra.</span>393e</span>; τὸ σῖγμα τῶν ἀ. ἐστί <span class="bibl">Id.<span class="title">Tht.</span>203b</span>: but esp. of [[mutes]], τὰ ἄφθογγα καὶ ἄ. <span class="bibl">Id.<span class="title">Phlb.</span>18c</span>, cf. <span class="bibl"><span class="title">Cra.</span>424c</span>; opp. [[ἡμίφωνα]], <span class="bibl">Arist. <span class="title">Po.</span>1456b28</span>, cf. <span class="bibl">Phld.<span class="title">Po.</span>2.16</span>, <span class="title">Herc.</span>994.28, <span class="bibl">D.H.<span class="title">Comp.</span>14</span>, <span class="bibl">D.T.631.20</span>, <span class="bibl">S.E.<span class="title">M.</span>1.102</span>.</span>
 
}}
 
}}
 
{{pape
 
{{pape
Line 23: Line 23:
 
}}
 
}}
 
{{DGE
 
{{DGE
|dgtxt=-ον<br /><b class="num">I</b> <b class="num">1</b>[[callado]], [[silencioso]] παρθηνικαί Pi.<i>P</i>.9.98, cf. S.<i>Ai</i>.171, de personajes en el teatro ἄ. ἐκ Τεγέας εἰς Μυσίαν Arist.<i>Po</i>.1460<sup>a</sup>32, cf. Alex.178, ἄ. δικαστὴς ... οὐκ ἄν ποτε δ' ἱκανὸς γένοιτο Pl.<i>Lg</i>.766d, ὑπὸ λύπης I.<i>AI</i> 6.337, cf. Charito 1.1.14, ὡς μὴ ... ἄ. εἴην ... ὥσπερ κωμικὸν [[δορυφόρημα]] κεχηνὼς σιωπῇ παραφεροίμην Luc.<i>Hist.Cons</i>.4, ἀφώνου ... ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καθημένου D.18.191, cf. 25.47, ἕστασαν ἄφωνοι πάντες Plb.20.10.9, ἀφωνότατον ἐκάθισε τὸν πολυφωνότατον χρησμολόγον Anon.<i>Mirac.Thecl</i>.1.16<br /><b class="num">•</b>[[reducido al silencio]], [[silenciado]] ἄ. χρημοσύνῃ mudo por la necesidad</i> Thgn.669, cf. S.<i>OC</i> 865, Plu.2.59f, δικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα Pl.<i>Lg</i>.876b, cf. Ath.213d, ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους LXX <i>Sap</i>.4.19<br /><b class="num">•</b>fig. γράμμασιν τελευτᾶν ἀφώνους generaciones que desaparecen sin expresarse por escrito</i> Pl.<i>Ti</i>.23c.<br /><b class="num">2</b> [[mudo]] patológicamente παῖς ἄ. Hdt.1.84 (<i>bis</i>), <i>IG</i> 4.951.41 (Epidauro IV a.C.), medic. como síntoma grave al que le sobreviene un ataque epiléptico, Hp.<i>Morb.Sacr</i>.7.1, cf. <i>Epid</i>.1.26.1, <i>Coac</i>.1, εἴθ' ἦν ἄφωνον σπέρμα ... βροτῶν en rel. c. los abusos de la retórica, E.<i>Fr</i>.987, cf. Ar.<i>Nu</i>.1320, πῶς γὰρ γένοιτ' ἂν ... ῥήτωρ ἄ.; Antiph.196.2, διὰ τὴν θείαν ἐνέργειαν ἄ. LXX 2<i>Ma</i>.3.29.<br /><b class="num">3</b> de anim. [[privado de su voz propia]] ἄφωνα ποιοῦντα por medio de mutilaciones, Aen.Tact.23.2, por motivos mágicos o misteriosos κύνας ... ἀφώνο[υς ἵσ] τησι <i>PMag</i>.1.117, cf. Ael.<i>NA</i> 5.9, LXX <i>Is</i>.53.7, como característica de ciertos anim. τῶν ζῴων τὰ μὲν ἄφωνα τὰ δὲ φωνήεντα Arist.<i>HA</i> 488<sup>a</sup>32, cf. 593<sup>b</sup>10, ἰχθύες Arist.<i>de An</i>.421<sup>a</sup>4, de un burro ἄ. ἐν ἀνθρώπου φωνῇ 2<i>Ep.Petr</i>.2.16.<br /><b class="num">4</b> de inanimados [[mudo]], [[carente de voz]] ἄ. ἔοισα de una estela votiva <i>AP</i> 6.269.1 (Sapph.), cf. 7.47, <i>GVI</i> 1184.1 (Sebastópolis II/III d.C.), ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις de las paredes, E.<i>Hipp</i>.1076, εἴδωλα 1<i>Ep.Cor</i>.12.2.<br /><b class="num">5</b> [[con poca o mala voz]], [[afónico]] τραγῳδός D.T.631.21.<br /><b class="num">6</b> [[que no ha emitido su última voluntad]], [[intestado]], <i>TEracl</i>.1.151.<br /><b class="num">II</b> <b class="num">1</b>[[incomprensible]], [[sin sentido]] ἐκ Δελφῶν δ' ἔχων ἥκει τι κακὸν ἄφωνον viene de Delfos con algo malo e incomprensible</i> Pl.Com.212, τοσαῦτα ... [[γένη]] φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον tantas clases de lenguas hay en el mundo y ninguna sin sentido</i>, 1<i>Ep.Cor</i>.14.10.<br /><b class="num">2</b> [[impronunciable]] sin ayuda de vocal, subst. τὸ ἄφωνον [[consonante]] ἄφωνα καὶ φωνήεντα E.<i>Fr</i>.578.2, cf. Pl.<i>Cra</i>.393e, Arist.<i>Metaph</i>.1041<sup>b</sup>17, <i>Mu</i>.396<sup>b</sup>18, <i>HA</i> 535<sup>a</sup>32, Phld.<i>Po</i>.A.32.10, Plu.2.613e, τὸ σῖγμα τῶν ἀφώνων ἐστί Pl.<i>Tht</i>.203b<br /><b class="num">•</b>[[muda]], [[oclusiva]] como una tercera clase, Pl.<i>Cra</i>.424c, <i>Phlb</i>.18cbis, Arist.<i>Po</i>.1456<sup>b</sup>28, Diog.Bab.<i>Stoic</i>.3.213, D.T.631.21, D.H.<i>Comp</i>.14.3, cf. 22, S.E.<i>M</i>.1.102, op. τὸ ὑγρόν Heph.1.3.<br /><b class="num">III</b> adv. -ως [[sin voz]] S.<i>OC</i> 131.
+
|dgtxt=-ον<br /><b class="num">I</b> <b class="num">1</b>[[callado]], [[silencioso]] παρθηνικαί Pi.<i>P</i>.9.98, cf. S.<i>Ai</i>.171, de personajes en el teatro ἄ. ἐκ Τεγέας εἰς Μυσίαν Arist.<i>Po</i>.1460<sup>a</sup>32, cf. Alex.178, ἄ. δικαστὴς ... οὐκ ἄν ποτε δ' ἱκανὸς γένοιτο Pl.<i>Lg</i>.766d, ὑπὸ λύπης I.<i>AI</i> 6.337, cf. Charito 1.1.14, ὡς μὴ ... ἄ. εἴην ... ὥσπερ κωμικὸν [[δορυφόρημα]] κεχηνὼς σιωπῇ παραφεροίμην Luc.<i>Hist.Cons</i>.4, ἀφώνου ... ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καθημένου D.18.191, cf. 25.47, ἕστασαν ἄφωνοι πάντες Plb.20.10.9, ἀφωνότατον ἐκάθισε τὸν πολυφωνότατον χρησμολόγον Anon.<i>Mirac.Thecl</i>.1.16<br /><b class="num">•</b>[[reducido al silencio]], [[silenciado]] ἄ. χρημοσύνῃ mudo por la necesidad</i> Thgn.669, cf. S.<i>OC</i> 865, Plu.2.59f, δικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα Pl.<i>Lg</i>.876b, cf. Ath.213d, ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους LXX <i>Sap</i>.4.19<br /><b class="num">•</b>fig. γράμμασιν τελευτᾶν ἀφώνους generaciones que desaparecen sin expresarse por escrito</i> Pl.<i>Ti</i>.23c.<br /><b class="num">2</b> [[mudo]] patológicamente παῖς ἄ. Hdt.1.84 (<i>bis</i>), <i>IG</i> 4.951.41 (Epidauro IV a.C.), medic. como síntoma grave al que le sobreviene un ataque epiléptico, Hp.<i>Morb.Sacr</i>.7.1, cf. <i>Epid</i>.1.26.1, <i>Coac</i>.1, εἴθ' ἦν ἄφωνον σπέρμα ... βροτῶν en rel. c. los abusos de la retórica, E.<i>Fr</i>.987, cf. Ar.<i>Nu</i>.1320, πῶς γὰρ γένοιτ' ἂν ... ῥήτωρ ἄ.; Antiph.196.2, διὰ τὴν θείαν ἐνέργειαν ἄ. LXX 2<i>Ma</i>.3.29.<br /><b class="num">3</b> de anim. [[privado de su voz propia]] ἄφωνα ποιοῦντα por medio de mutilaciones, Aen.Tact.23.2, por motivos mágicos o misteriosos κύνας ... ἀφώνο[υς ἵσ] τησι <i>PMag</i>.1.117, cf. Ael.<i>NA</i> 5.9, LXX <i>Is</i>.53.7, como característica de ciertos anim. τῶν ζῴων τὰ μὲν ἄφωνα τὰ δὲ φωνήεντα Arist.<i>HA</i> 488<sup>a</sup>32, cf. 593<sup>b</sup>10, ἰχθύες Arist.<i>de An</i>.421<sup>a</sup>4, de un burro ἄ. ἐν ἀνθρώπου φωνῇ 2<i>Ep.Petr</i>.2.16.<br /><b class="num">4</b> de inanimados [[mudo]], [[carente de voz]] ἄ. ἔοισα de una estela votiva <i>AP</i> 6.269.1 (Sapph.), cf. 7.47, <i>GVI</i> 1184.1 (Sebastópolis II/III d.C.), ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις de las paredes, E.<i>Hipp</i>.1076, εἴδωλα 1<i>Ep.Cor</i>.12.2.<br /><b class="num">5</b> [[con poca o mala voz]], [[afónico]] τραγῳδός D.T.631.21.<br /><b class="num">6</b> [[que no ha emitido su última voluntad]], [[intestado]], <i>TEracl</i>.1.151.<br /><b class="num">II</b> <b class="num">1</b>[[incomprensible]], [[sin sentido]] ἐκ Δελφῶν δ' ἔχων ἥκει τι κακὸν ἄφωνον viene de Delfos con algo malo e incomprensible</i> Pl.Com.212, τοσαῦτα ... [[γένη]] φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον tantas clases de lenguas hay en el mundo y ninguna sin sentido</i>, 1<i>Ep.Cor</i>.14.10.<br /><b class="num">2</b> [[impronunciable]] sin ayuda de vocal, subst. τὸ ἄφωνον [[consonante]] ἄφωνα καὶ φωνήεντα E.<i>Fr</i>.578.2, cf. Pl.<i>Cra</i>.393e, Arist.<i>Metaph</i>.1041<sup>b</sup>17, <i>Mu</i>.396<sup>b</sup>18, <i>HA</i> 535<sup>a</sup>32, Phld.<i>Po</i>.A.32.10, Plu.2.613e, τὸ σῖγμα τῶν ἀφώνων ἐστί Pl.<i>Tht</i>.203b<br /><b class="num">•</b>[[muda]], [[oclusiva]] como una tercera clase, Pl.<i>Cra</i>.424c, <i>Phlb</i>.18cbis, Arist.<i>Po</i>.1456<sup>b</sup>28, Diog.Bab.<i>Stoic</i>.3.213, D.T.631.21, D.H.<i>Comp</i>.14.3, cf. 22, S.E.<i>M</i>.1.102, op. τὸ ὑγρόν Heph.1.3.<br /><b class="num">III</b> adv. -ως [[sin voz]] S.<i>OC</i> 131.
 
}}
 
}}
 
{{StrongGR
 
{{StrongGR

Latest revision as of 12:11, 7 November 2019

Full diacritics: ἄφωνος Medium diacritics: ἄφωνος Low diacritics: άφωνος Capitals: ΑΦΩΝΟΣ
Transliteration A: áphōnos Transliteration B: aphōnos Transliteration C: afonos Beta Code: a)/fwnos

English (LSJ)

ον, (φωνή)

   A voiceless, dumb, Thgn.669, Hdt.1.85, D.18.191; ῥήτωρ Antiph.196.14; κακὸν ἄ. Com.Adesp.8 D.; stronger than ἄναυδος (q.v.), Hp.Epid. 3.17.γ; εἴδωλα 1 Ep.Cor.12.2; unable to speak, of a child, Sapph.118: c.gen., ἄφωνον τῆσδε τῆς ἀρᾶς = unable to utter it, S.OC865. Adv. ἀφώνως ib.131 (lyr.): neut. pl. as Adv., ἄφωνα σημανοῦσιν... ὡς... A.Pers.819.    2 with a poor voice, τραγῳδός D.T.631.21.    3 intestate, Tab.Heracl.1.151.    4 ἄφωνα (sc. γράμματα, στοιχεῖα) consonants, ἄφωνα καὶ φωνοῦντα (fort. ἄφωνα φωνήεντα) E.Fr.578.2; τοῖς ἄλλοις φωνήεσί τε καὶ ἄ. Pl.Cra.393e; τὸ σῖγμα τῶν ἀ. ἐστί Id.Tht.203b: but esp. of mutes, τὰ ἄφθογγα καὶ ἄ. Id.Phlb.18c, cf. Cra.424c; opp. ἡμίφωνα, Arist. Po.1456b28, cf. Phld.Po.2.16, Herc.994.28, D.H.Comp.14, D.T.631.20, S.E.M.1.102.

German (Pape)

[Seite 416] (φωνή), 1) sprachlos, stumm, Pind. P. 9, 101; Aesch. P. 815 u. Folgde; auch in Prosa von Her. 1, 85 an nicht selten. In tabula Heracl. = ohne Testament. – 2) τὰ ἄφωνα, sc. γράμματα, die stummen Buchstaben, Consonanten, Plat. Theaet. 203 b; den φωνήεντα, Vocalen entgeggstzt Crat. 893 d. – Adv. ἀφώνως, stumm, Soph. O. C. 131.

Greek (Liddell-Scott)

ἄφωνος: -ον, (φωνὴ) ὁ στερούμενος φωνῆς, ἄλαλος, βωβός, σιωπῶν, Θέογν. 669, Ἡρόδ. 1. 85, πρβλ. Δημ. 292. 6· ῥήτωρ Ἀντιφάν. ἐν «Σαπφοῖ» 1. 14· ἐντονώτερον τοῦ ἄναυδος (ὅ ἴδε), Ἱππ. Ἐπιδημ. το Γ΄, 1098· μετὰ γεν., ἄφ. τῆσδε τῆς ἀρᾶς, μὴ δυνάμενος νὰ προφέρῃ αὐτήν, Σοφ. Ο. Κ. 865: ― Ἐπίρρ. -νως, αὐτόθι 131· ὡσαύτως οὐδ. πληθ. ὡς ἐπίρρ., ἄφωνα σημανοῦσιν… ὡς… Αἰσχύλ. Πέρσ. 819. 2) ἄφωνα (ἐνν. γράμματα), τὰ σύμφωνα, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ φωνοῦντα ἤ φωνήεντα· ― ἄφωνα καὶ φωνοῦντα Εὐρ. Ἀποσπ. 582· τοῖς… ἄλλοις φωνήεσί τε καὶ ἀφώνοις Πλάτ. Κρατ. 393D· ἀλλ’ ἐν Φιλήβῳ 18C, ὁ Πλάτ. φαίνεται διαιρῶν τὰ σύμφωνα εἰς ἄφωνα καὶ ἄφθογγα· ἄφθογγα δὲ εἶναι τὰ παρ’ ἡμῖν ἄφωνα, καὶ ἄφωνα τὰ παρ’ ἡμῖν ἡμίφωνα (φωνήεντα μὲν οὔ, οὐ μέντοι γε ἄφθογγα), πρβλ. Κρατ. 424C· οὕτως ὁ Ἀριστ. (Ποιητ. 20, 3) διαιρεῖ τὰ γράμματα εἰς φωνήεντα, ἡμίφωνα καὶ ἄφωνα, πρβλ. Διον. Ἁλ. π. Συνθ. 14· βραδύτερον ἐπεκράτησεν ὡς τὸ γενικὸν ὄνομα γιὰ τὰ μὴ φωνήεντα ἡ λέξις σύμφωνα

French (Bailly abrégé)

ος, ον :
sans voix, muet, silencieux : ἄφωνος ἀρᾶς SOPH incapable de prononcer une imprécation ; adv. • ἄφωνα ESCHL sans parler ; t. de gramm. τὰ ἄφωνα (γράμματα) les consonnes, particul. les occlusives.
Étymologie: ἀ, φωνή.

English (Slater)

ᾰφωνος, -ον
   1 in silence, silent ἄφωνοί θ' ὣς ἕκασται φίλτατον παρθενικαὶ πόσιν ἢ υἱὸν εὔχοντ, ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν (P. 9.98)

Spanish (DGE)

-ον
I 1callado, silencioso παρθηνικαί Pi.P.9.98, cf. S.Ai.171, de personajes en el teatro ἄ. ἐκ Τεγέας εἰς Μυσίαν Arist.Po.1460a32, cf. Alex.178, ἄ. δικαστὴς ... οὐκ ἄν ποτε δ' ἱκανὸς γένοιτο Pl.Lg.766d, ὑπὸ λύπης I.AI 6.337, cf. Charito 1.1.14, ὡς μὴ ... ἄ. εἴην ... ὥσπερ κωμικὸν δορυφόρημα κεχηνὼς σιωπῇ παραφεροίμην Luc.Hist.Cons.4, ἀφώνου ... ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καθημένου D.18.191, cf. 25.47, ἕστασαν ἄφωνοι πάντες Plb.20.10.9, ἀφωνότατον ἐκάθισε τὸν πολυφωνότατον χρησμολόγον Anon.Mirac.Thecl.1.16
reducido al silencio, silenciado ἄ. χρημοσύνῃ mudo por la necesidad Thgn.669, cf. S.OC 865, Plu.2.59f, δικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα Pl.Lg.876b, cf. Ath.213d, ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους LXX Sap.4.19
fig. γράμμασιν τελευτᾶν ἀφώνους generaciones que desaparecen sin expresarse por escrito Pl.Ti.23c.
2 mudo patológicamente παῖς ἄ. Hdt.1.84 (bis), IG 4.951.41 (Epidauro IV a.C.), medic. como síntoma grave al que le sobreviene un ataque epiléptico, Hp.Morb.Sacr.7.1, cf. Epid.1.26.1, Coac.1, εἴθ' ἦν ἄφωνον σπέρμα ... βροτῶν en rel. c. los abusos de la retórica, E.Fr.987, cf. Ar.Nu.1320, πῶς γὰρ γένοιτ' ἂν ... ῥήτωρ ἄ.; Antiph.196.2, διὰ τὴν θείαν ἐνέργειαν ἄ. LXX 2Ma.3.29.
3 de anim. privado de su voz propia ἄφωνα ποιοῦντα por medio de mutilaciones, Aen.Tact.23.2, por motivos mágicos o misteriosos κύνας ... ἀφώνο[υς ἵσ] τησι PMag.1.117, cf. Ael.NA 5.9, LXX Is.53.7, como característica de ciertos anim. τῶν ζῴων τὰ μὲν ἄφωνα τὰ δὲ φωνήεντα Arist.HA 488a32, cf. 593b10, ἰχθύες Arist.de An.421a4, de un burro ἄ. ἐν ἀνθρώπου φωνῇ 2Ep.Petr.2.16.
4 de inanimados mudo, carente de voz ἄ. ἔοισα de una estela votiva AP 6.269.1 (Sapph.), cf. 7.47, GVI 1184.1 (Sebastópolis II/III d.C.), ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις de las paredes, E.Hipp.1076, εἴδωλα 1Ep.Cor.12.2.
5 con poca o mala voz, afónico τραγῳδός D.T.631.21.
6 que no ha emitido su última voluntad, intestado, TEracl.1.151.
II 1incomprensible, sin sentido ἐκ Δελφῶν δ' ἔχων ἥκει τι κακὸν ἄφωνον viene de Delfos con algo malo e incomprensible Pl.Com.212, τοσαῦτα ... γένη φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον tantas clases de lenguas hay en el mundo y ninguna sin sentido, 1Ep.Cor.14.10.
2 impronunciable sin ayuda de vocal, subst. τὸ ἄφωνον consonante ἄφωνα καὶ φωνήεντα E.Fr.578.2, cf. Pl.Cra.393e, Arist.Metaph.1041b17, Mu.396b18, HA 535a32, Phld.Po.A.32.10, Plu.2.613e, τὸ σῖγμα τῶν ἀφώνων ἐστί Pl.Tht.203b
muda, oclusiva como una tercera clase, Pl.Cra.424c, Phlb.18cbis, Arist.Po.1456b28, Diog.Bab.Stoic.3.213, D.T.631.21, D.H.Comp.14.3, cf. 22, S.E.M.1.102, op. τὸ ὑγρόν Heph.1.3.
III adv. -ως sin voz S.OC 131.

English (Strong)

from Α (as a negative particle) and φωνή; voiceless, i.e. mute (by nature or choice); figuratively, unmeaning: dumb, without signification.

English (Thayer)

ἁφῶν (φωνή), voiceless, dumb; without the faculty of speech; used of idols, τοσαῦτα γένη φωνῶν καί οὐδέν αὐτῶν (L T Tr WH omit αὐτῶν) ἄφωνον, i. e. there is no language destitute of the power of language (R. V. text no kind (of voice) is without signification) (cf. the phrases βίος ἀβίωτος a life unworthy of the name of life, χάρις ἄχαρις). used of one that is patiently silent or dumb: ἀμνός, Pindar, Aeschylus down.)

Greek Monolingual

-η, -ο (AM ἄφωνος, -ον)
1. αυτός που δεν έχει φωνή, άλαλος
2. αυτός που δεν βγάζει φωνή, που σωπαίνει
3. γραμμ. (ο πληθ. ουδ. ως ουσ.) τα άφωνα
τα κλειστά σύμφωνα της Ελληνικής, ειδικότερα αυτά που παριστάνονται με τα γράμματα π, τ, κ / β, γ, δ / φ, θ, χ
αρχ.
1. (για πρόσωπα) ο ανίκανος να μιλήσει ή να προφέρει κάτι
2. αυτός που έχει αδύνατη φωνή.
[ΕΤΥΜΟΛ. < α- στερ. + -φωνος < φωνή (πρβλ. αγριόφωνος, βαρβαρόφωνος, ημίφωνος κ.ά.)].

Greek Monotonic

ἄφωνος: -ον (φωνή
1. άφωνος, άναυδος, άλαλος, σιωπηλός, σε Θέογν., Ηρόδ., Δημ.· με γεν., ἄφωνος ἀρᾶς, ανίκανος να προφέρει κατάρα, σε Σοφ.· επίρρ. -νως, χωρίς κουβέντα, άφωνα, στον ίδ.· ουδ. πληθ. ως επίρρ., σε Αισχύλ.
2. ἄφωνα (ενν. γράμματα), τα σύμφωνα, αντίθ. προς το φωνοῦντα ή φωνήεντα (φωνήεντα), σε Ευρ., Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

ἄφωνος: немой, беззвучный, безгласный, безмолвный Her., Dem., Arst., Plut.: ἄ. τινος Soph. неспособный произнести что-л.

Middle Liddell

φωνή
1. voiceless, speechless, dumb, silent, Theogn., Hdt., Dem.: c. gen., ἄφωνος ἀρᾶς unable to utter a curse, Soph.:—adv. -νως, without speaking, Dem.; neut. pl. as adv., Aesch.
2. ἄφωνα (sc. γράμματα), consonants, opp. to φωνοῦντα or φωνήεντα (vowels), Eur., Plat.

Chinese

原文音譯:¥fwnoj 阿-賀挪士
詞類次數:形容詞(4)
原文字根:不-聲音
字義溯源:無聲的,緘默的,不能說話的,啞吧,無意思的;由(α / ἄλφα)= (ἄνευ)*=無)與(φωνή)*=聲音)組成
出現次數:總共(4);徒(1);林前(2);彼後(1)
譯字彙編
1) 不會說話的(1) 彼後2:16;
2) 是無意思的(1) 林前14:10;
3) 啞吧(1) 林前12:2;
4) 無聲(1) 徒8:32