Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἔπειτα

Ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν -> I searched out myself
Heraclitus, fr. 101B
Full diacritics: ἔπειτα Medium diacritics: ἔπειτα Low diacritics: έπειτα Capitals: ΕΠΕΙΤΑ
Transliteration A: épeita Transliteration B: epeita Transliteration C: epeita Beta Code: e)/peita

English (LSJ)

Ion. and Dor. ἔπειτε( ν) (q.v.), Adv., (ἐπί, εἶτα):    I of mere Sequence, without any notion of cause, thereupon, thereafter, then, freq. from Hom. downwds., as Il.1.48, 2.169, etc.: when in strong opposition to the former act or state, with past tenses, thereafter, afterwards; with future, hereafter, ἢ πέφατ' ἢ καὶ ἔ. πεφήσεται Il.15.140; opp. αὐτίκα νῦν, 23.551; ὃς δ' ἔπειτ' ἔφυ, opp. ὅστις πάροιθεν ἦν, A.Ag.171 (lyr.): in Hom.freq. with other Advs., αὐτίκ' ἔ. Il.5.214; αἶψα, ὦκα ἔ., 24.783, 18.527; even ἔνθα . . ἔ. Od.10.297; δὴ ἔ. 8.378: usu. with reference to a former act, just then, at the time, 1.106; freq. in narrative, πρῶτα μὲν... αὐτὰρ ἔ. Il.16.497; πρῶτον μέν .., folld. by ἔ. δέ .., Th.2.55, Pl.Ap.18a, etc.; by . alone, Th.1.33, etc.; by ἔ. δέ . . ἔ. δέ . . ἔ . .., X.Cyr.1.3.14; ἐπεὶ δέ . . ἔ… ἔ… ἔ. δέ, ib.8.3.24, al.; πρὶν μέν... ἔ. δέ . . S.El.724; ἔ. γε Pl.Tht.147c, etc., f.l. in Ar.Th. 556; κἄπειτα, freq. in Trag., S.Aj.61, 305, etc.    2 c. Art., τὸ ἔ. what follows, τό τ' ἔ. καὶ τὸ μέλλον καὶ τὸ πρίν Id.Ant.611 (lyr.); τά τε πρῶτα, τά τ' ἔ., ὅσα τ' ἔμελλε τυχεῖν E.IT1265 (lyr.); οἱ ἔ. future generations, A.Eu.672; ὁ ἔ. βίος Pl.Phd.116a; εἰς τὸν ἔ. χρόνον Id.Phlb.39e, X.Cyr.1.5.9, OGI90.43 (Rosetta, ii B.C.); ἡ ἐς τὸ ἔ. δόξα Th.2.64; ἐν τῷ ἔ. Pl.Phd.67d; ἐκ τοῦ ποτὲ εἰς τὸ ἔ. Id.Prm. 152b.    3 like εἶτα, with a finite Verb after a participle, μειδήσασα δ' ἔ. ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ she smiled and then placed it in her bosom, Il.14.223, cf. 11.730, etc.: freq. in Trag. and Att., A.Th.267, Eu.29, Pl.Phd.82c: so freq. when part. and Verb are opposed, marking surprise or the like, and then, and yet, nevertheless, τὸ μητρὸς αἷμα . . ἐκχέας πέδοι ἔ. δώματ' οἰκήσει πατρός; A.Eu.654, cf. 438; χὤταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔ. τοῦτο καλλύνειν θέλῃ S.Ant.496; ὅστις ἀνθρώπου φύσιν βλαστὼν ἔ. μὴ κατ' ἄνθρωπον φρονῇ Id.Aj.761; εἰ πτωχὸς ὢν ἔπειτ' ἐν Ἀθηναίοις λέγειν μέλλω Ar.Ach.498, cf. Av.29, Pl.Grg.519e, Prt.319d: adversatively, answering μέν, πολλάκις μὲν ὥρμα... ἔ… διεκωλύετο Id.R.336b; ἔτι μὲν ἐνεχείρησα... ἔ… Id.Prt.310c, etc.; also κἄπειτα after a part., Ar.Nu.624, Av.536; cf. εἶτα 1.2.    4 in apodosi (never at the beginning of the clause; in Hom. freq. strengthd. by other Particles):    a after a Temporal Conj., then, thereafter, ἐπεὶ δὴ σφαίρῃ πειρήσαντο, ὀρχείσθην δὴ ἔ. when they had done playing at ball, then they danced, Od.8.378; after ἐπεί, Il.16.247; ἐπὴν . . δὴ ἔ. Od.11.121; ὁπότε, Il.18.545; ὅτε, 3.223; ὡς . . ἄρ' ἔ. 10.522; ἦμος . . καὶ τότ' ἔ. 1.478.    b after a Conditional Conj., then surely, εἰ δ' ἐτεὸν δὴ . . ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔ. θεοὶ φρένας ὤλεσαν if thou speakest sooth, then of a surety have the gods infatuated thee, 7.360, cf. 10.453, Od.1.290, etc.; so after ἤν, Il.9.394; also when the apodosis takes the form of a question, εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ' αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔ. Ὀδυσῆος λαθοίμην; how can I in such a case? 10.243; when a condition is implied in relat. Pron., ὃν( = εἴ τινα) μέν κ' ἐπιεικὲς ἀκουέμεν, οὔ τις ἔ. τόν γ' εἴσεται 1.547; ὃν( = εἴ τινα) δέ κ' ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν, οὔ οἱ ἔ. ἄρκιον ἐσσεῖται 2.392.    II of Sequence in thought, i.e. Consequence or Inference, then, therefore, ξεῖν', ἐπεὶ ἂρ δὴ ἔ… μενεαίνεις Od.17.185, cf. Il.15.49, 18.357; οὐ σύ γ' ἔ. Τυδέος ἔκγονός ἐσσι 5.812; rarely at the beginning, ἔπειθ' ἑλοῦ γε θάτερα S.El.345.    2 in telling a story, νῆσος ἔ. τις ἔστι now, there is an island, Od.4.354, cf. 9.116.    3 in Att. freq. to introduce emphatic questions, why then . . ? ἔ. τοῦ δέει; Ar.Pl.827, cf. Th.188, Nu.226; mostly to express surprise, or to sneer, and so forsooth . .? and so really . .? ἔ. οὐκ οἴει φροντίζειν [τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων]; X.Mem.1.4.11; so κἄπειτα E. Med.1398 (anap.), Ar.Ach.126, Av.963, X.Smp.4.2; freq. with δῆτα added, ἔ. δῆτα δοῦλος ὢν κόμην ἔχεις; Ar.Av.911, cf. 1217, Lys.985, E.Alc.822.

German (Pape)

[Seite 912] (ἐπὶεἶτα), darauf, von Homer an überall, bezeichnet die Reihenfolge, örtlich und übertragen, die Zeitfolge, die logische Folgerung. Vgl. über den Homerischen Gebrauch des Wortes Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 151. – Besonders hervorzuheben sind folgende Arten des Gebrauches: – 1) danach, darauf, dann, hinterher, hinfort, die Aufeinanderfolge zweier Handlungen od. Zustände andeutend, Hom. u. d. Folgdn. – Oft in Aufzählungen, πρῶτον μέν, – ἔπειτα δέ, u. oft ohne δέ, zuerst – dann, Il. 6, 260 u. A.; Soph. Tr. 615; mit δέ, Plat. Prot. 350 d Phaed. 89 e. auch mehreremal hinter einander, z. B. Xen. Cyr. 1, 3, 14. – Bei Hom. wird oft eine andere Partikel, wie αὐτάρ, Il. 5, 459, αὐτίκα, 2, 322, αἶψα, ὦκα, ἔνθα hinzugesetzt; πέμπει τ' ἔπειτα vrbdt Aesch. Ch. 538; τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν, ἔπειτα δέ τ' οὐ προσαμύνει Iliad. 5, 139; Pind. P. 1, 60 ἄγ' ἔπ. – Ohne bestimmt ausgesprochene Beziehung auf eine frühere Handlung heißt es Od. 1, 106 εὗρε δ' ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας. οἱ μὲν ἔπειτα πεσσοῖσι – θυμὸν ἔτερπον. – 2) bestimmter bezeichnet ἔπειτα die Folgezeit, wie Soph. τό τ' ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον καὶ τὸ πρίν Ant. 607, die nächste u. die fernere Zukunft; ὁ ἔπειτα χρόνος Eur. Alc. 242, wie Xen. Cyr. 1, 5, 9 u. öfter; οἱ ἔπειτα, die Nachkommen, Aesch. Eum. 642, wie Thuc. 1, 10; ἡ παραυτίκα λαμπρότης καὶ ἐς τὸ ἔπειτα δόξα 2, 64; τὸν ἔπειτα βίον Plat. Phaed. 1, 16 a; τῶν ἔπειτα ἐσομένων ἕνεκα Tim. 76 d; τοῦ νῦν καὶ τοῦ ἔπειτα Parmenid. 152 c; ἡ εἰς τὸ ἔπειτα δόξα, der Ruhm bei der Nachwelt, Thuc. 2, 64. – 3) der Begriff des Darauffolgens findet sich auch in einigen Vrbdgn, wo die Satzglieder durch ἔπειτα enger verbunden werden; im Deutschen entspricht gewöhnlich dann: – a) nach einem Participium; μειδήσασα δ' ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ, sie lächelte u. dann verbarg sie im Busen, Il. 14, 223; Διὶ ῥέξαντες – δόρπον ἔπειθ' ἑλόμεσθα Il. 11, 730, als wir geopfert hatten, da nahmen wir dann die Mahlzeit ein; κἀμῶν ἀκούσασ' εὐγμάτων ἔπειτα σὺ παιάνισον, höre u. dann –, Aesch. Spt. 249; vgl. Eum. 29; μισῶ γε μέντοι χὥταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Soph. Ant. 492; vgl. Ai. 748; εἰ βουλόμενος λέγειν, ὅτι χαλεπόν, ἔπειτα ἐνέβαλε τὸ μέν, wenn er das sagen wollte u. dann doch das μέν einschob, Plat. Prot. 343 d; vgl. Gorg. 461 e; ἐκέλευσεν αὐτὸν συνδιαβάντα ἔπειτα οὕτως ἀπαλλάττεσθαι, mit hinüberzugehen u. sich dann so zu entfernen, Xen. An. 7, 1, 4; vgl. 2, 5, 20. – Aehnlich steht auch ἔπειτα dem Participium voran, βουλοίμην κεν ἔπειτα – σῆς εὐνῆς ἐπιβάς, δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω H. h. Ven. 154; ἔπειτα πλουτῶν οὐκέθ' ἥδεται φακῇ Ar. Plut. 1004. Eben so – b) zur besonderen Hervorhebung des Nachsatzes in Zeitsätzen einer Zeitpartikel des Vordersatzes entsprechend, ἐπειδὴ σφαίρῃ πειρήσαντο, ὠρχείσθην δὴ ἔπειτα, als sie sich im Ballspiel versucht hatten, tanzten sie dann, Od. 8, 378; vgl. 15, 397; so mit vorangehendem ἐπεί Il. 16, 247, mit ὁπότε 18, 545, mit ὡς 10, 522, mit ἦμος 1, 478; gewöhnlich mit δή, δὴ τότε, καὶ τότε verbunden; – auch in Bedingungssätzen, εἰ δ' ἐτεὸν δὴ ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν, dann bethörten dich die Götter, Il. 7, 360, vgl. 10, 453; εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσῃς – νοστήσας δὴ ἔπειτα – κτερεΐξαι Od. 1, 290; so nach vorangehendem ἤν Il. 9, 394; nach ἐπήν Od. 11, 121. Aehnlich auch ὃν μέν κ' ἐπιεικὲς ἀκουέμεν, οὔ τις ἔπειτα – τόν γ' εἴσεται, welchen zu hören billig ist, d. h. wenn einen zu hören billig ist, so wird dann –, Il. 1, 547, wie ὃν δέ κ' ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται, wen ich etwa bemerken sollte, dem wird es dann –, 2, 392; so auch Plat. ἐὰν μὴ ἔλθῃ ταῦτα εἰδὼς παρ' αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν ἔπειτα Gorg. 461 b; – in Concessivsätzen, wo es, wie ὅμως, zwei Handlungen od. Zustände vrbdt, die ihrer Natur nach nicht auf einander folgen, = doch, dennoch, bei alle dem, s. oben unter a); oft bei Ar., z. B. μή μοι φθονήσητ' εἰ πτωχὸς ὢν ἔπειτ' ἐν Ἀθηναίοις λέγειν μέλλω Ach. 472, wenn ich, obgleich ich arm bin, doch reden will; ὅστις γ' ἀκούσας ὅτι τέθνηκε Πρωτέας ἔπειτ' ἐρωτᾷς, ἔνδον ἔστ' ἢ 'ξώ πιος Th. 884; ἐροῦσιν ὡς Μεσσήνιοί τινες εἶναι φάσκοντες ἔπειτ' ἀτελεῖς εἰσιν Dem. 20, 131. – c) ähnlich in Fragesätzen, denen ein Vordersatz vorausgeht; εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ' αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ' Ὀδυσῆος λαθοίμην Il. 10, 423, wie könnte ich dann des Odysseus vergessen? derselbe Fragesatz ohne Vordersatz Odyss. 1, 65, mit Beziehung auf die vorhergehende Rede der Athene; so, ohne Vordersatz, mit Beziehung auf das Vorhergehende bes. bei den Attikern, Unwillen, Ueberraschung ausdrückend, oft mit ironischer Bitterkeit; ἔπειτ' ἀπαιτεῖς τἀργύριον τοιοῦτος ὤν; u. doch forderst du? Ar. Nubb. 1230; vgl. Plut. 1148; ἔπειτ' οὐκ ἀναιδὲς δοκεῖ, Plat. Theaet. 196 d; vgl. Gorg. 466 c; ἔπειτ' οὐκ οἴει φροντίζειν τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων; glaubst du denn wirklich? Xen. Mem. 1, 4, 11; Cyr. 7, 5, 83; auch ἔπειτα δῆτα so verbunden, Eur. Alc. 822; ἔπειτ' ὀμόσασα δῆτ' ἐπιορκήσω; Ar. Lys. 914; ἔπειτα πῶς οὐκ αὐτὸς ἀπολογεῖ παρών; Th. 188; κἄπειτ' ἔκτας; u. doch tödtetest du? Eur. Med. 1398. – 4) wie οὖν, eine Folge aussprechend, demnach, also; ξεῖν', ἐπεὶ ἂρ δὴ ἔπειτα πόλινδ' ἰέναι μενεαίνεις, da du denn also gehen willst, Od. 17, 185; vgl. Il. 5, 811. 15, 49. 18, 357; ἔπειθ' ἑλοῦ γε θάτερα Soph. El. 345.

Greek (Liddell-Scott)

ἔπειτα: Ἰων. ἔπειτεν, ὃ ἴδε, Ἐπίρρ. (ἐπί, εἶτα)· δηλοῖ τὴν ἀκολουθίαν μιᾶς πράξεως ἢ καταστάσεως μετ’ ἄλλην, καὶ κυρίως προσδιορίζεται ὑπὸ τοῦ ἐπεί, ὡς τὸ εἶτα ὑπὸ τοῦ εἰ. 1) ἐπὶ ἁπλῆς ἀκολουθίας ἄνευ αἰτιολογικῆς τινος ἐννοίας, ἀκολούθως, μετὰ ταῦτα, ἔπειτα, ὡς καὶ νῦν, Λατ. deinde, συχν. ἀπὸ τοῦ Ὁμ. καὶ ἐφεξῆς, ὡς ἐν Ἰλ. Α. 48, Β. 169, κτλ.· - ὁπόταν εὑρίσκηται ἐν ἰσχυρᾷ ἀντιθέσει πρὸς προτέραν πρᾶξιν ἢ κατάστασιν μετὰ παρῳχημένων χρόνων, = μετὰ ταῦτα, κατόπιν· μετὰ μέλλ. = εἰς τὸ ἑξῆς, τοῦ λοιποῦ, ἢ πέφατ’ ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται Ἰλ. Ο. 140. πρβλ. Π. 498· ἀντιτίθεται τῷ αὐτίκα καὶ νῦν, Ἰλ. Ψ. 551· ὃς δ’ ἔπειτ’ ἔφυ, ἀντιτίθεται τῷ ὅστις πάροιθεν ἦν, Αἰσχύλ. Ἀγ. 171· - ὁ Ὅμ. συχνάκις συνάπτει αὐτὸ μετ’ ἄλλων ἐπιρρημάτων, αὐτίκ’ ἔπειτα, αἶψα ἢ ὦκα ἔπειτα, ἔτι δὲ καὶ ἔνθα ἔπειτα· - σπανίως ἄνευ ἀναφορᾶς τινος πρὸς προγενεστέραν πρᾶξιν, τότε ἀκριβῶς, κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον, εὗρε δ’ ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας, οἱ μὲν ἔπειτα πεσσοῖσι... θυμὸν ἔτερπον Ὀδ. Α. 106· - συχνάκις ἐν διηγήσει, πρῶτον μέν..., ἀκολουθούμενον ὑπὸ τοῦ ἔπειτα δέ..., Λατ. primum..., deinde..., Θουκ. 2. 55, Πλάτ. Ἀπολ. 18Α, κτλ.· ὑπὸ τοῦ ἔπειτα μόνου, πρῶτον μέν... ἔπειτα, περὶ τῶν μεγίστων κτλ. Θουκ. 1. 33, Ξεν., κλ.· ἔπειτα δὲ ἐπαναλαμβανόμενον πολλάκις, Ξεν. Κύρ. 1. 3, 14· ὡσαύτως ἄνευ τοῦ πρῶτον, αὐτόθι 8. 3, 24, κ. ἀλλ.· οὕτω καὶ πρὶν μέν..., ἔπειτα δέ... Σοφ. Ἠλ. 724· ἔπειτά γε Ἀριστοφ. Θεσμ. 556, Πλάτ. κλ.· κἄπειτα, συχνὰ παρ’ Ἀττ., ὡς ἐν Σοφ. Αἴ. 61. 305. 2) μετὰ τοῦ ἄρθρου, τὸ ἔπειτα, τὸ ἑπόμενον, τό τ’ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον καὶ τὸ πρὶν Σοφ. Ἀντιγ. 611· τά τε πρῶτα, τά τ’ ἔπειθ’ ὅσα τ’ ἔμελλε τυχεῖν Εὐρ. Ι. Τ. 1263· οἱ ἔπειτα, οἱ μεταγενέστεροι, Αἰσχύλ. Εὐμ. 672· ὁ ἔπ. βίος Πλάτ. Φαίδων 116Α· εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ὁ αὐτὸς ἐν Φιλ. 39Ε· ἡ εἰς τὸ ἔπειτα δόξα Θουκ. 2. 64· ἐν τῷ ἔπειτα Πλάτ. Φαίδων 67C· ἐκ τοῦ ποτὲ εἰς τὸ ἔπειτα ὁ αὐτὸς ἐν Παρμ. 152Β· ὁ ἔπειτα χρόνος Ξεν. Κύρ. 1. 5, 9. 3) ὡς τὸ εἶτα μετὰ παρεμφατικοῦ ῥήματος προηγουμένης μετοχῆς, μειδήσασα δ’ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ, ἐμειδίασε καὶ ἔπειτα ἔθηκεν αὐτὸν (δηλ. τὸν κεστὸν ἱμάντα) εἰς τὸν ἑαυτῆς κόλπον, Ἰλ. Ξ. 223, πρβλ. Λ. 730. κτλ.· συχν. παρ’ Ἀττ., Αἰσχύλ. Θήβ. 267, Εὐμ. 29, Πλάτ. Φαίδων 82C· - ἡ σύνταξις αὕτη εἶναι συχνάκις ἐν χρήσει πρὸς δήλωσιν ἀντιθέσεως μεταξὺ τῆς μετοχῆς καὶ τοῦ ῥήματος ἐμφαινομένου θαυμασμοῦ τινος ἢ ἐκπλήξεως ἢ τοιούτου τινός, καὶ τότε ἡ μὲν μετοχὴ δύναται νὰ ἐξενεχθῇ ἐν παρεμφατικῇ ἐγκλίσει, τὸ δὲ ἔπειτα νὰ ἑρμηνευθῇ διὰ τοῦ, μετὰ τοῦτο, τὸ μητρὸς αἷμ’... ἐκχέας πέδοι, ἔπειτ’ ἐν Ἄργει δώματ’ οἰκήσει πατρός; Αἰσχύλ. Εὐμ. 654, πρβλ. 438, Θήβ. 267· χὤταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπ. τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Σοφ. Ἀντ. 496· ὅστις ἀνθρώπου φύσιν βλαστὼν ἔπ. μὴ κατ’ ἄνθρωπον φρονῇ ὁ αὐτὸς ἐν Αἴ. 761· εἰ πτωχὸς ὢν ἔπειτ’ ἐν Ἀθηναίοις λέγειν μέλλω Ἀριστοφ. Ἀχ. 498, πρβλ. Πλάτ. Γοργ. 519Ε, Πρωτ. 319D, Φαίδωνα 70Ε· ἐνίοτε ἡ αὐτὴ χρῆσις εὕρηται ἐν προτάσει ἧς προηγεῖται οὐχὶ μετοχὴ ἀλλὰ ῥῆμα παρεμφατικῆς ἐγκλίσεως, οἷον, πολλάκις μὲν ὥρμα..., ἔπειτα... διεκωλύετο Πλάτ. Πολ. 336Β, πρβλ. Πρωτ. 310C, Ἀριστοφ. Ὄρν. 29, κτλ.: - οὕτω καὶ τὸ κἄπειτα προηγουμένης μετοχῆς, Ἀριστοφ. Νεφ. 624, Ὄρν. 536· προηγουμένου ῥήματος, Ἀχ. 126· πρβλ. Heind. Πλάτ. Κρατ. 411Β, Φαίδωνα 90Β: - ἴδε εἶτα Ι. 2. 4) ἐν τῇ ἀποδόσει, εἰ καὶ οὐδέποτε ἐν ἀρχῇ τῆς προτάσεως, παρ’ Ὁμ., συχνάκις ἐπιτεταμένον: δὴ ἔπειτα, δή τοι, ἔπειτα, τότ’ ἔπειτα. 5) μετὰ χρονικόν τινα σύνδεσμον, ἐπειδὴ σφαίρῃ πειρήσαιτο, ὠρχείσθην δὴ ἔπειτα, ἀφοῦ ἐτελείωσαν τὸ παιγνίδιον τῆς σφαίρας, ἀκολούθως ἐχόρευσαν, Ὀδ. Θ. 378· οὕτω μετὰ τὸ ἐπεὶ Ἰλ. Π. 247· μετὰ τὸ ἐπὴν Ὀδ. Λ. 121· μετὰ τὸ ὁπότε Ἰλ. Σ. 545· μετὰ τὸ ὅτε Γ. 223· μετὰ τὸ ὡς Κ. 552· μετὰ τὸ ἦμος Α. 478. 6) προηγουμένου ὑποθ. συνδέσμου, εἰ δ’ ἐτεὸν δή... ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν, ἂν ὁμιλῇς τὴν ἀλήθειαν, τότε βεβαίως οἱ θεοὶ ὤλεσαν τὰς φρένας σου, Ἰλ. Η. 360. Μ. 234, πρβλ. Κ. 453, Ὀδ. Α. 290, κτλ.· οὕτω, μετὰ τὸ ἤν, Ἰλ. Ι. 394: οὕτω καὶ ὅτανἀπόδοσις λαμβάνῃ σχῆμα ἐρωτήσεως, εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ’ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος λαθοίμην; πῶς ἐγὼ δύναμαι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νά…, κτλ., Ἰλ. Κ. 243· οὕτως ὁ Ὅμ. μεταχειρίζεται τοῦτο, καὶ ὅταν τὸ εἰ ὑπονοῆται ἐνυπάρχον ἐν τῇ ἀναφορικῇ ἀντωνυμίᾳ, ὡς, ὅν (= εἴ τινα) μέν κ’ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν, οὔ τις ἔπειτα... τόνγ’ εἴσεται Ἰλ. Α. 547· μάλιστα μετὰ μετοχ., ὅν (= εἴ τινα) δέ κ’ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν..., οὕ οἱ ἐπ. ἄρκιον ἐσσεῖται Ἰλ. Β. 392. ΙΙ. ἐπὶ λογικῆς ἀκολουθίας κατὰ διάνοιαν, ἤτοι ἐπὶ ἐξαγωγῆς συμπεράσματος, ξεῖν’, ἐπεὶ ἄρ δὴ ἔπειτα πόλιν δ’ ἰέναι μενεαίνεις Ὀδ. Ρ. 185, πρβλ. Ἰλ. Ο. 49, Σ. 357· οὐ σύγ’ ἔπειτα... Τυδέος ἔκγονός ἐσσι Ἰλ. Ε. 812· σπανίως ἐν ἀρχῇ, ἔπειθ’ ἑλοῦ γε θάτερα Σοφ. Ἠλ. 345. 2) πρὸς ἔναρξιν διηγήσεως, νῆσος ἔπειτά τις ἔστι, πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ, ὑπάρχει λοιπὸν νῆσος, κτλ., Ὀδ. Δ. 354. 3) παρ’ Ἀττ. συχνάκις πρὸς εἰσαγωγὴν ἐμφαντικῶν ἐρωτήσεων, καὶ λοιπόν..., ἔπειτα τοῦ δέει; Ἀριστοφ. Πλ. 827, πρβλ. Θεσμ. 188, Νεφ. 226· κατὰ τὸ πλεῖστον πρὸς δήλωσιν ἐκπλήξεως ἢ περιφρονήσεως πρὸς τὸ ἐπειχήρημά τινος, ἔπειτ’ οὐκ οἴει φροντίζειν τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων; Ξεν. Ἀπομν. 1. 4, 11· οὕτω, κἄπειτα Ἀριστοφ. Ἀχ. 126, Ὄρν. 963· συχνάκις μετὰ τοῦ δῆτα, ἔπειτα δῆτα δοῦλος ὢν κόμην ἔχεις; αὐτόθι 911, πρβλ. 1217, ὁ αὐτὸς Λυσ. 985, Εὐρ. Ἄλκ. 822.

French (Bailly abrégé)

adv.
ensuite :
I. avec idée de succession;
1 ensuite, puis;
2 pour marquer une suite dans le récit : νῆσος ἔπειτά τις ἔστι OD eh bien donc alors il y a une île;
3 pour marquer une conséquence, comme syn. de οὖν, donc, par suite : οὐ σύ γ’ ἔπειτα Τυδέος ἔκγονός ἐσσι IL tu n’es donc pas descendant de Tydée ; ἔπειθ’ ἑλοῦ γε θάτερα SOPH eh bien donc, choisis l’un ou l’autre;
4 pour marquer une conséquence dans le raisonnement : εἰ δ’ ἐτεὸν δὴ ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν IL si tu dis vraiment (ce que tu penses), c’est qu’alors les dieux t’ont fait perdre la raison;
5 pour marquer une sorte de contradiction : ὅστις ἀνθρώπου φύσιν βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατ’ ἄνθρωπον φρονῇ SOPH quiconque né avec la nature d’un homme n’a cependant pas ensuite les sentiments d’un homme ; particul. dans les prop. interr. avec une nuance d’indignation ou d’ironie : ἔπειτ’ οὐκ οἴει φροντίζειν τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων ; XÉN et après cela tu ne penses pas que les dieux se soucient des hommes ?;
II. avec idée d’avenir :
1 en parl. d’un avenir prochain τό τ’ ἔπειτα καὶ τὸ μέλλον καὶ τὸ πρίν SOPH ce qui surviendra immédiatement après, et l’avenir et le passé;
2 en parl. d’avenir en gén.ἔπειτα χρόνος le temps à venir ; ἐν τῷ ἔπειτα PLAT dans l’avenir ; τὸ ἔπειτα, τὰ ἔπειτα EUR l’avenir, qqf la postérité : οἱ ἔπειτα les descendants, la postérité;
3 à l’avenir, désormais, en gén. : πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην ; IL comment pourrais-je désormais ne pas penser au divin Ulysse ?
Étymologie: ἐπί, εἶτα.

English (Autenrieth)

(ἐπί, εἶτα): thereupon, then, in that case; of time or of sequence, often correl. to πρῶτον, Il. 6.260; and joined with αὐτίκα, αἶψα, ὦκα, also ἔνθα δ' ἔπειτα, Il. 18.450; referring back to what has been stated (or implied), ‘so then,’ ‘accordingly,’ ‘after all,’ Od. 1.65, , Od. 3.62; after a part., Il. 14.223, Il. 11.730; freq. introducing-an apodosis emphatically, ‘in that case,’ Od. 1.84, and after temporal clauses, esp. δὴ ἔπειτα, Od. 8.378; τότ' ἔπειτα.

English (Slater)

ἔπειτα, ἔπειτεν
   a thereafter, afterwards ἑπτὰ δ' ἔπειτα πυρᾶν νεκρῶν τελεσθέντων εἶπεν (O. 6.15) ἄλλαι δὲ δὔ ἐν Κορίνθου πύλαις ἐγένοντ' ἔπειτα χάρμαι (O. 9.86) ἐς Φᾶσιν δ' ἔπειτεν ἤλυθον (P. 4.211) μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής (P. 5.95) ἑξέτης τὸ πρῶτον, ὅλον δ' ἔπειτ ἂν χρόνον (N. 3.49) ἀλλ' οὔτε ματέῤ ἔπειτα κεδνὰν ἔιδεν Πα. 6. 105. ἐνῆκεν καὶ ἔπειτ[ Παρθ. 2. 61. of strict progression, secondly, next, ὄτρυνον νῦν ἑταίρους, Αἰνέα, πρῶτον μὲν κελαδῆσαι γνῶναί τ' ἔπειτ (O. 6.89) ἐρέω ταύταν χάριν, τὰν δ' ἔπειτ ἀνδρῶν μάχας ἐκ παγκρατίου (O. 8.58) τράφε λιθίνῳ Ἰάσον' ἔνδον τέγει, καὶ ἔπειτεν Ἀσκλαπιόν (N. 3.54) “ἐσσί μοι υἱός. τόνδε δ' ἔπειτα πόσις σπέρμα θνατὸν ματρὶ τεᾷ πελάσαις στάξεν ἥρως” (N. 10.80) ἀνὰ δ' ἔλυσεν μὲν ὀφθαλμόν, ἔπειτα δὲ φωνὰν (N. 10.90) ἐπέπεσε μοῖρα. τλάντων δ' ἔπειτα (Pae. 2.65)
   b inferential, then, therefore ἄγ' ἔπειτ Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον (P. 1.60) κώμαζ' ἔπειτεν ἁδυμελεῖ σὺν ὕμνῳ καὶ Στρεψιάδᾳ (I. 7.20) in rhetorical question, “ἔπειτα πλούτου πειρῶν μέγαν ἄλλοθι κλᾶρον ἔχω; (Pae. 4.46)

English (Strong)

from ἐπί and εἶτα; thereafter: after that(-ward), then.

English (Thayer)

adverb (ἐπί, εἶτα), thereupon, thereafter, then, afterward; used a. of time: R G; μετά τοῦτο is added redundantly in Winer s Grammar, § 65,2; (Buttmann, 397 (340))); a more definite specification of time is added epexegetically, μετά ἔτη τρία, διά δεκατεσσάρων ἐτῶν, α. of time and order: πρῶτον ... ἔπειτα, πρότερον ... ἔπειτα, ἀπαρχή ... ἔπειτα, εἶτα (but T Tr marginal reading WH marginal reading ἔπειτα) ... ἔπειτα, ἔπειτα ... ἔπειτα, L marginal reading T Tr marginal reading WH marginal reading β. of order alone: πρῶτον ... ἔπειτα, τρίτον ... ἔπειτα ... ἔπειτα (R G εἶτα), 1 Corinthians 12:28.

Greek Monolingual

(AM ἔπειτα)
επίρρ.
1. αργότερα, μετά, ακολούθως
2. (σε ερώτηση) έπειτα; κι έπειτα; εκφράζει περιφρόνηση, ειρωνεία ή αδιαφορία για ισχυρισμό ή συμπέρασμα που υπονοείται (α. «θα φύγει
κι έπειτα;» β. «ἔπειτα οὐκ οἴει φροντίζειν τοὺς θεοὺς ἀνθρώπων;»
3. φρ. (σε εμφαντικές ερωτήσεις) α) «έπειτα, είναι επιχείρημα αυτό;»
β) «ἔπειτα τοῡ δέει;»
νεοελλ.
1. τελικά, στο κάτω κάτω («κι έπειτα δεν ήταν ειλικρινής από την αρχή»)
2. εκτός απ' αυτό («είναι πολύ δύσκολο, έπειτα δεν έχουμε και καιρό»)
3. φρ. «έπειτα από»
α) κατόπιν, ύστερα, μετάέπειτα από χρόνια θα έχουν ξεχαστεί όλα»)
β) ως συνέπεια μετά από κάτι άλλο ή σ' αντίθεσηέπειτα από τόσες θυσίες τά παράτησε όλα σύξυλα κι έφυγε», «έπειτα από πολύ καιρό σε ξαναβλέπουμε»)
αρχ.-μσν.
από δω και πέρα, στο εξής («ἤ πέφατ' ἤ καὶ ἔπειτα πεφήσεται», Ομ. Ιλ.)
2. (αναφορικά με προηγούμενη πράξη) τότε ακριβώς, εκείνο τον χρόνο («οἱ μὲν ἔπειτα πεσσοῑσι... θυμὸν ἔτερπον», Ομ. Οδ.)
3. (με άρθρο) ὁ ἔπειτα
ο επόμενος (α. «ὁ ἔπειτα βίος» β. «οἱ ἔπειτα» — οι μεταγενέστεροι)
αρχ.
1. (για έκφραση θαυμασμού, έκπληξης) αλλ' όμως, παρ' όλα αυτά («τὸ μητρὸς αἶμα... ἐκχέας πέδοι, ἔπειτα ἐν Ἄργει δώματ' οἰκήσει πατρός;», Αισχύλ.)
2. σε απόδοση (ποτέ στην αρχή πρότ.)
α) (μετά από χρον. σύνδ.) ακολούθως, στη συνέχειαἐπεὶ δὲ σφαίρῃ...
πειρήσαντο, ὀρχείσθην δὲ ἔπειτα», Ομ. Οδ.)
β) (μετά από υποθετ. σύνδ.) τότε βέβαια («εἰ δ' ἐτεὸν δή... ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν», Ομ. Ιλ.)
γ) (όταν η απόδοση είναι ερώτηση) σ' αυτή την περίπτωση («εἰ μὲν δὴ κελεύετε πῶς ἄν ἔπειτ' Ὀδυσῆος ἐγὼ λαθοίμην;», Ομ. Ιλ.)
7. (σε λογική ακολουθία, αποτέλεσμα ή συμπέρασμα) γι' αυτό, επομένως («οὐ σὺ γ' ἔπειτα Τυδέος ἔκγονός ἐσσι», Ομ. Ιλ.)
8. (στη διήγηση μιας ιστορίας) λοιπόν, που λες («νῆσος ἔπειτα τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ», Ομ. Οδ.).
[ΕΤΥΜΟΛ. < επί + είτα].

Greek Monotonic

ἔπειτα: Ιων. -ειτεν, επίρρ. (ἐπί, εἶτα
I. 1. δηλώνει ακολουθία, ευθύς, έπειτα, αμέσως έπειτα, Λατ. deinde, όταν βρίσκεται σε ισχυρή αντίθεση με προηγηθείσα πράξη ή κατάσταση με ιστορικούς χρόνους, μετά ταύτα, κατόπιν, με μέλ., εφεξής, εν συνεχεία, σε Όμηρ. κ.λπ.· στη διήγηση, πρῶτον μέν..., ακολουθ. από το ἔπειτα δέ..., Λατ. primum..., deinde..., σε Θουκ. κ.λπ.· πρὶν μέν..., ἔπ. δέ..., σε Σοφ.· με οριστ. άρθρο, τὸ ἔπ., αυτό που ακολουθεί, το επόμενο, στον ίδ.· οἱ ἔπ. μελλοντικές γενιές, οι μεταγενέστεροι, σε Αισχύλ.· ὁ ἔπ. βίος, σε Πλάτ.· ἐν τῷ ἔπ. (ενν. χρόνῳ), στον ίδ.
2. όπως το εἶτα, με ρήμα που ακολουθεί μτχ., μειδήσασα δ' ἐπ' ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ, χαμογέλασε και έπειτα το τοποθέτησε στο στήθος της, σε Ομήρ. Ιλ.· συχνά, λέγεται για να δηλώσει έκπληξη ή παρόμοια συναισθήματα, κι έπειτα, και παρ' όλα αυτά, τὸ μητρὸς αἷμα ἐκχέας ἔπ. δώματ' οἰκήσεις πατρός; αφού έχυσες το αίμα της μητέρας σου, παρ' όλα αυτά θα κατοικήσεις στον οίκο του πατέρα σου; σε Αισχύλ.
3. μετά από χρονικό σύνδ., μετά, στη συνέχεια, ἐπειδὴ σφαίρῃ πειρήσαντο, ὠρχείσθην δὴ ἔπ., αφού τελείωσαν το παιχνίδι της σφαίρας στη συνέχεια χόρεψαν, σε Ομήρ. Οδ.
4. μετά από τα εἰ ή ἤν, τότε βεβαίως, εἰ δ' ἐτεὸν ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπ. θεοὶ φρένας ὤλεσαν, εάν λες την αλήθεια, τότε βεβαίωσε ότι οι θεοί σε έχουν τρελάνει, σε Ομήρ. Ιλ.· το ίδιο κι όταν η απόδοση είναι ερώτηση: εἰ κελεύετε, πῶς ἂν ἔπειτ' Ὀδυσῆος λαθοίμην; πώς μπορώ εγώ σε τέτοια περίπτωση; στο ίδ.
II. 1. λέγεται για ακολουθία ή συμπέρασμα, γιατί τότε, γι' αυτό, για τούτο, οὐ σύ γ' ἔπειτα Τυδέος ἔκγονός ἐσσι, στο ίδ.
2. χρησιμοποιείται στην έναρξη διήγησης, λοιπόν, σε Ομήρ. Οδ.
3. στην Αττ., στην εισαγωγή εμφατικών ερωτήσεων, και λοιπόν..., ἔπ. τοῦ δέει; σε Αριστοφ.· χρησιμοποιείται για δήλωση έκπληξης, αληθώς, μα την αλήθεια, όχι δα; πράγματι; ἔπειτ' οὐκ οἴει φροντίζειν (τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων); σε Ξεν.· ἔπειτα δῆτα δοῦλος ὤν κόμην ἔχεις; σε Αριστοφ.

Russian (Dvoretsky)

ἔπειτα: adv.
1) затем, потом, после этого, тогда: πρῶτον (или πρῶτον μὲν, πρῶτα) … ἔ. δέ Hom., Thuc. etc. сначала … затем: κἄπειτα (= καὶ ἔ.) Eur., Arph., Xen., Arst. а затем;
2) впоследствии, в будущем: ἢ πέφατ᾽ ἢ καὶ ἔ. πεφήσεται Hom. (в бою не один) или (уже) пал, или еще падет: ὁ ἔ. χρόνος Eur., Xen., Plat. будущее; τὸ или τὰ ἔ. Soph., Eur., Plat. будущее, будущность; οἱ ἔ. (sc. ἐσόμενοι) Aesch., Thuc. потомки, потомство; τὸ τ᾽ ἔ. καὶ τὸ μέλλον Soph. будущее ближайшее и отдаленное;
3) (для обозначения связи или следствия) итак, следовательно: πῶς ἂν ἔ. Ὀδυσῆος λαθοίμην; Hom. как же мне забыть Одиссея?; ἔ. οὐκ οἴει φροντίζειν τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων; Xen. стало-быть, ты не думаешь, что боги заботятся о людях?;
4) все же, тем не менее: εἰ πτωχὸς ὤν, ἔ. … Arph. если я (и) нищ, то все же …; ἔ. δῆτά μ᾽ ἐξενίζετε; Eur. и тем не менее вы оказали мне гостеприимство?

Frisk Etymological English

ἔπειτε(ν) See also: s. εἶτα.

Middle Liddell

[ἐπί, εἶτα
I. marks sequence, thereupon, Lat. deinde, when strongly opposed to the former act or state, with past tenses, thereafter, afterwards, with future, hereafter, Hom., etc.; in narrative, πρῶτον μέν . . , followed by ἔπειτα δέ . . , Lat. primum . . , deinde . . , Thuc., etc.; πρὶν μὲν . . , ἔπ. δὲ . . Soph.:—with the Article, τὸ ἔπ. what follows, Soph.; οἱ ἔπ. future generations, Aesch.; ὁ ἔπ. βίος Plat.; ἐν τῷ ἔπ. (sc. χρόνῳ) Plat.
2. like εἶτα, with a Verb after a part., μειδήσασα δ' ἐπ. ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ she smiled and then placed it in her bosom, Il.; often to mark surprise or the like, and then, and yet, τὸ μητρὸς αἷμα ἐκχέας ἔπ. δώματ' οἰκήσεις πατρός; after shedding thy mother's blood, wilt thou yet dwell in thy father's house? Aesch.
3. after a Temporal Conjunct. then, thereafter ἐπειδὴ σφαίρῃ πειρήσαντο, ὠρχείσθην δὴ ἔπ. when they had done playing at ball, then they danced, Od.
4. after εἰ or ἤν, then surely, εἰ δ' ἐτεὸν ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπ. θεοὶ φρένας ὤλεσαν if thou speakest sooth, then of a surety have the gods infatuated thee, Il.; so when the apodosis is a question, εἰ κελεύετε, πῶς ἂν ἔπειτ' Ὀδυσῆος λαθοίμην; how can I in such a case? Il.
II. of Consequence or Inference, why then, therefore, οὐ σύγ' ἔπειτα Τύδεος ἔκγονός ἐσσι Il.
2. to begin a story, well then, Od.
3. in attic to introduce emphatic questions, why then . . ? ἔπ. τοῦ δέει; Ar.; to express surprise, and so forsooth? and so really? ἔπειτ' οὐκ οἴει φροντίζειν [τοὺς θεοὺς τῶν ἀνθρώπων]; Xen.; ἔπειτα δῆτα δοῦλος ὢν κόμην ἔχεις; Ar.

Frisk Etymology German

ἔπειτα: ἔπειτε(ν)
{épeita}
See also: s. εἶτα.
Page 1,533

Chinese

原文音譯:œpeita 誒普-誒他
詞類次數:副詞(16)
原文字根:在上-其後
字義溯源:其後,以後,然後,其次,再次,隨即,後來,後,過了;由(ἐπί)*=在⋯上,在)與(εἶτα)*=屆時,繼續)組成
出現次數:總共(16);路(1);約(1);林前(6);加(3);帖前(1);來(2);雅(2)
譯字彙編
1) 以後(5) 林前15:7; 林前15:23; 加1:18; 加1:21; 加2:1;
2) 然後(4) 路16:7; 林前15:46; 帖前4:17; 雅4:14;
3) 其次(2) 林前12:28; 來7:2;
4) 後(1) 來7:27;
5) 然後是(1) 雅3:17;
6) 再次(1) 林前12:28;
7) 過了(1) 約11:7;
8) 後來(1) 林前15:6