Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Difference between revisions of "ὀξύτονος"

Σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος -> Man is a dream of a shadow
Pindar, Pythian 8.95f.
m (Text replacement - "''' (ῠ)<b class="num">1)" to "''' (ῠ)<br /><b class="num">1)")
m
 
(One intermediate revision by the same user not shown)
Line 8: Line 8:
 
|Transliteration C=oksytonos
 
|Transliteration C=oksytonos
 
|Beta Code=o)cu/tonos
 
|Beta Code=o)cu/tonos
|Definition=ον, <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> <b class="b2">sharp-sounding, piercing</b>. of sound, ὀ. γόοι <span class="bibl">S.<span class="title">El.</span>243</span> (lyr.) ; ὀξυτόνους ᾠδὰς θρηνήσει <span class="bibl">Id.<span class="title">Aj.</span>631</span> (lyr.) ; ὀξυτόνου διὰ πνεύματος <span class="bibl">Id.<span class="title">Ph.</span>1093</span> (lyr.). </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">II</span> <b class="b2">sung to a high note</b>, <span class="bibl">D.H.<span class="title">Comp.</span>11</span> ; <b class="b2">having the acute accent</b>, <span class="bibl">Hermog.<span class="title">Id.</span>1.12</span>, <span class="bibl">A.D.<span class="title">Pron.</span> 33.24</span>, al. Adv. <b class="b3">-νως</b> ib.<span class="bibl">29.2</span>, <span class="bibl">S.E.<span class="title">M.</span>1.222</span>, <span class="bibl">Eust.41.4</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">III</span> Subst. <b class="b3">-τονον, τό,</b> v. [[ὀξύγονον]].</span>
+
|Definition=ον, <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> [[sharp-sounding]], [[piercing]]. of sound, ὀξύτονοι γόοι <span class="bibl">S.<span class="title">El.</span>243</span> (lyr.) ; ὀξυτόνους ᾠδὰς θρηνήσει <span class="bibl">Id.<span class="title">Aj.</span>631</span> (lyr.) ; ὀξυτόνου διὰ πνεύματος <span class="bibl">Id.<span class="title">Ph.</span>1093</span> (lyr.). </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">II</span> [[sung to a high note]], <span class="bibl">D.H.<span class="title">Comp.</span>11</span> ; [[oxytone]], [[having the acute accent]], <span class="bibl">Hermog.<span class="title">Id.</span>1.12</span>, <span class="bibl">A.D.<span class="title">Pron.</span> 33.24</span>, al. Adv. [[ὀξυτόνως]] ib.<span class="bibl">29.2</span>, <span class="bibl">S.E.<span class="title">M.</span>1.222</span>, <span class="bibl">Eust.41.4</span>. </span><span class="sense">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">III</span> Subst. [[ὀξύτονον]], τό, v. [[ὀξύγονον]].</span>
 
}}
 
}}
 
{{pape
 
{{pape
|ptext=[[https://www.translatum.gr/images/pape/pape-02-0355.png Seite 355]] 1) = [[ὀξυτενής]], scharf angespannt; πνεῦμα, Soph. Phil. 1082; [[γόος]], El. 236; ᾠδαί; Ai. 618. – 2) bei den Gramm. mit dem Akut auf der letzten Sylbe bezeichnet u. ausgesprochen; auch adv., ὀξυτόνως λέγει τὸν [[λαγών]], Ath. IX, 400 a.
+
|ptext=[[https://www.translatum.gr/images/pape/pape-02-0355.png Seite 355]] 1) = [[ὀξυτενής]], scharf angespannt; πνεῦμα, Soph. Phil. 1082; [[γόος]], El. 236; ᾠδαί; Ai. 618. – 2) bei den Gramm. mit dem Akut auf der letzten Sylbe bezeichnet u. ausgesprochen; auch adv., [[ὀξυτόνως]] λέγει τὸν [[λαγών]], Ath. IX, 400 a.
 
}}
 
}}
 
{{ls
 
{{ls
Line 20: Line 20:
 
}}
 
}}
 
{{grml
 
{{grml
|mltxt=-η, -ο (ΑΜ [[ὀξύτονος]], -ον)<br /><b>1.</b> (για ήχο), [[οξύς]], [[διαπεραστικός]] («ὀξυτόνων γόων», <b>Σοφ.</b>)<br /><b>2.</b> (για [[λέξη]]) αυτή που τονίζεται στη [[λήγουσα]] με [[οξεία]]<br /><b>αρχ.</b><br /><b>1.</b> αυτός που άδεται σε οξύ τόνο<br /><b>2.</b> <b>το ουδ. ως ουσ.</b> το [[ὀξύτονον]]- (πιθ. γρφ. [[αντί]] [[οξύγονον]]) [[είδος]] φυτού. <br /><b>επίρρ.</b><i>..</i><br /><i>οξυτόνως</i> (ΑΜ ὀξυτόνως)<br />με οξύ τόνο.<br />[<b><span style="color: brown;">ΕΤΥΜΟΛ.</span></b> <span style="color: red;"><</span> <i>οξυ</i>- <span style="color: red;">+</span> -<i>τονος</i> (<span style="color: red;"><</span> [[τόνος]] <span style="color: red;"><</span> [[τείνω]]), <b>πρβλ.</b> [[βαρύ]]-<i>τονος</i>].
+
|mltxt=-η, -ο (ΑΜ [[ὀξύτονος]], -ον)<br /><b>1.</b> (για ήχο), [[οξύς]], [[διαπεραστικός]] («ὀξυτόνων γόων», <b>Σοφ.</b>)<br /><b>2.</b> (για [[λέξη]]) αυτή που τονίζεται στη [[λήγουσα]] με [[οξεία]]<br /><b>αρχ.</b><br /><b>1.</b> αυτός που άδεται σε οξύ τόνο<br /><b>2.</b> <b>το ουδ. ως ουσ.</b> το [[ὀξύτονον]]- (πιθ. γρφ. [[αντί]] [[οξύγονον]]) [[είδος]] φυτού. <br /><b>επίρρ.</b><i>..</i><br />[[ὀξυτόνως]] (ΑΜ ὀξυτόνως)<br />με οξύ τόνο.<br />[<b><span style="color: brown;">ΕΤΥΜΟΛ.</span></b> <span style="color: red;"><</span> <i>οξυ</i>- <span style="color: red;">+</span> -<i>τονος</i> (<span style="color: red;"><</span> [[τόνος]] <span style="color: red;"><</span> [[τείνω]]), <b>πρβλ.</b> [[βαρύ]]-<i>τονος</i>].
 
}}
 
}}
 
{{lsm
 
{{lsm

Latest revision as of 09:09, 16 January 2020

Full diacritics: ὀξῠτονος Medium diacritics: ὀξύτονος Low diacritics: οξύτονος Capitals: ΟΞΥΤΟΝΟΣ
Transliteration A: oxýtonos Transliteration B: oxytonos Transliteration C: oksytonos Beta Code: o)cu/tonos

English (LSJ)

ον,

   A sharp-sounding, piercing. of sound, ὀξύτονοι γόοι S.El.243 (lyr.) ; ὀξυτόνους ᾠδὰς θρηνήσει Id.Aj.631 (lyr.) ; ὀξυτόνου διὰ πνεύματος Id.Ph.1093 (lyr.).    II sung to a high note, D.H.Comp.11 ; oxytone, having the acute accent, Hermog.Id.1.12, A.D.Pron. 33.24, al. Adv. ὀξυτόνως ib.29.2, S.E.M.1.222, Eust.41.4.    III Subst. ὀξύτονον, τό, v. ὀξύγονον.

German (Pape)

[Seite 355] 1) = ὀξυτενής, scharf angespannt; πνεῦμα, Soph. Phil. 1082; γόος, El. 236; ᾠδαί; Ai. 618. – 2) bei den Gramm. mit dem Akut auf der letzten Sylbe bezeichnet u. ausgesprochen; auch adv., ὀξυτόνως λέγει τὸν λαγών, Ath. IX, 400 a.

Greek (Liddell-Scott)

ὀξύτονος: -ον, ὁ ὀξέως ἠχῶν, διαπεραστικός, ἐπὶ ἤχου, ὀξ. γόοι Σοφ. Ἠλ. 243· ὀξυτόνους ᾠδὰς θρηνήσει ὁ αὐτ. ἐν Αἴ. 630· ὀξυτόνου διὰ πνεύματος ὁ αὐτ. ἐν Φιλ. 1093. ΙΙ. ὁ ἔχων ἐπὶ τῆς ληγούσης ὀξεῖαν, Διονύσ. Ἁλ. περὶ Συνθ. 11. - Ἐπίρρ. ὀξυτόνως, μετὰ ὀξέος τόνου, Εὐστ. 41. 4.

French (Bailly abrégé)

ος, ον :
1 au son aigu ; aigu, perçant;
2 t. de gramm. frappé d’un accent aigu (ὀξεῖα) sur la dernière syllabe, oxyton.
Étymologie: ὀξύς, τόνος.

Greek Monolingual

-η, -ο (ΑΜ ὀξύτονος, -ον)
1. (για ήχο), οξύς, διαπεραστικός («ὀξυτόνων γόων», Σοφ.)
2. (για λέξη) αυτή που τονίζεται στη λήγουσα με οξεία
αρχ.
1. αυτός που άδεται σε οξύ τόνο
2. το ουδ. ως ουσ. το ὀξύτονον- (πιθ. γρφ. αντί οξύγονον) είδος φυτού.
επίρρ...
ὀξυτόνως (ΑΜ ὀξυτόνως)
με οξύ τόνο.
[ΕΤΥΜΟΛ. < οξυ- + -τονος (< τόνος < τείνω), πρβλ. βαρύ-τονος].

Greek Monotonic

ὀξύτονος: -ον, I. αυτός που ηχεί έντονα, διαπεραστικός, λέγεται για ήχο, σε Σοφ.
II. οξύτονος, αυτός που φέρει οξύ τόνο (οξεία), δηλ. φέρει «οξεία» στην τελευταία συλλαβή της λέξης, τη λήγουσα.

Russian (Dvoretsky)

ὀξύτονος: (ῠ)
1) пронзительный, громкий (γόοι, ὠδαί Soph.);
2) издающий пронзительный свист, воющий (πνεῦμα Soph.);
3) грам. имеющий ударение на последнем слоге.

Middle Liddell

ὀξύτονος, ον,
I. sharp-sounding, piercing, of sound, Soph.
II. oxytone, having the acute accent, i. e. the accent on the last syllable.