Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Difference between revisions of "ὄαρ"

Ὄττω τις ἔραται -> Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho
(6_2)
(2a)
 
(8 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 8: Line 8:
 
|Transliteration C=oar
 
|Transliteration C=oar
 
|Beta Code=o)/ar
 
|Beta Code=o)/ar
|Definition=<b class="b3">ὄᾰρος, ἡ,</b> <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> <b class="b2">wife</b>, in gen. pl., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων <span class="bibl">Il.9.327</span> : contr. dat. pl., ἀμυνέμεναι ὤρεσσι <span class="bibl">5.486</span> : acc. pl., <b class="b3">ὄαρας· γάμους, οἱ δὲ γυναῖκας</b>, Hsch.</span>
+
|Definition=<b class="b3">ὄᾰρος, ἡ,</b> <span class="sense"><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span class="bld">A</span> [[wife]], in gen. pl., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων <span class="bibl">Il.9.327</span> : contr. dat. pl., ἀμυνέμεναι ὤρεσσι <span class="bibl">5.486</span> : acc. pl., <b class="b3">ὄαρας· γάμους, οἱ δὲ γυναῖκας</b>, Hsch.</span>
 
}}
 
}}
 
{{pape
 
{{pape
Line 15: Line 15:
 
{{ls
 
{{ls
 
|lstext='''ὄᾰρ''': [[ὄαρος]], ἡ, [[σύζυγος]], ἐν τῇ γεν. πληθ., ὀάρων [[ἕνεκα]] σφετεράων, τῶν ἰδίων [[ἕνεκα]] γυναικῶν, Ἰλ. Ι. 327· συνῃρ. δοτ. πληθ., ἀμυνέμεναι [[ὤρεσσιν]], ταῖς γυναιξί, Ε. 486. Αἱ δύο λέξεις ὄαρ, ἡ, καὶ [[ὄαρος]], ὁ, (ἴδε τὴν λέξιν) [[μετὰ]] τῶν παραγώγων, [[ὀαρίζω]], [[ὀαριστής]], [[ὀαριστύς]], ὁμοιάζουσι τοσοῦτον πρὸς ἀλλήλας, [[ὥστε]] [[εἶναι]] δυσχερὲς νὰ τὰς διαχωρίσῃ τις· καὶ [[ἐπειδὴ]] τὸ ὀαριστὴς σημαίνει οἰκεῖον, φίλον, πιθανὸν καὶ τὸ ὄαρ (ἡ [[σύζυγος]]) νὰ εἶχεν ἐν τῇ ἀρχῇ τοιαύτην σημασίαν· - Οἱ ἐτυμολόγοι ἀναφέρουσι τὸ ὄαρ εἰς τὴν √ΣΕΡ, [[εἴρω]], sero ([[συνδέω]], συναρμολογῶ), πρβλ. [[συνήορος]], Λατ. conjux· τὸ δὲ [[ὄαρος]] εἰς τὴν √FΕΡ, [[εἴρω]], [[ἐρέω]], ([[λέγω]], ὁμιλῶ).
 
|lstext='''ὄᾰρ''': [[ὄαρος]], ἡ, [[σύζυγος]], ἐν τῇ γεν. πληθ., ὀάρων [[ἕνεκα]] σφετεράων, τῶν ἰδίων [[ἕνεκα]] γυναικῶν, Ἰλ. Ι. 327· συνῃρ. δοτ. πληθ., ἀμυνέμεναι [[ὤρεσσιν]], ταῖς γυναιξί, Ε. 486. Αἱ δύο λέξεις ὄαρ, ἡ, καὶ [[ὄαρος]], ὁ, (ἴδε τὴν λέξιν) [[μετὰ]] τῶν παραγώγων, [[ὀαρίζω]], [[ὀαριστής]], [[ὀαριστύς]], ὁμοιάζουσι τοσοῦτον πρὸς ἀλλήλας, [[ὥστε]] [[εἶναι]] δυσχερὲς νὰ τὰς διαχωρίσῃ τις· καὶ [[ἐπειδὴ]] τὸ ὀαριστὴς σημαίνει οἰκεῖον, φίλον, πιθανὸν καὶ τὸ ὄαρ (ἡ [[σύζυγος]]) νὰ εἶχεν ἐν τῇ ἀρχῇ τοιαύτην σημασίαν· - Οἱ ἐτυμολόγοι ἀναφέρουσι τὸ ὄαρ εἰς τὴν √ΣΕΡ, [[εἴρω]], sero ([[συνδέω]], συναρμολογῶ), πρβλ. [[συνήορος]], Λατ. conjux· τὸ δὲ [[ὄαρος]] εἰς τὴν √FΕΡ, [[εἴρω]], [[ἐρέω]], ([[λέγω]], ὁμιλῶ).
 +
}}
 +
{{bailly
 +
|btext=ὄαρος (ἡ) ; <i>gén. pl.</i> ὀάρων, <i>contr. au dat. pl. épq.</i> [[ὤρεσσι]], ὀάρεσσι;<br />compagne, épouse.<br />'''Étymologie:''' p. *σϜόσαρ, cf. <i>lat.</i> soror.
 +
}}
 +
{{Autenrieth
 +
|auten=αρος, dat. pl. [[ὤρεσσιν]]: [[wife]]. (Il.)
 +
}}
 +
{{lsm
 +
|lsmtext='''ὄᾰρ:''' ὄᾰρος, ἡ, η [[σύζυγος]], γεν. πληθ., ὀάρων [[ἕνεκα]] σφετεράων, σε Ομήρ. Ιλ.· συνηρ. δοτ. πληθ., [[ἀμυνέμεναι]] [[ὤρεσσιν]], στο ίδ.
 +
}}
 +
{{elru
 +
|elrutext='''ὄᾰρ:''' [[ὄαρος|ὄᾰρος]] (gen. pl. ὀάρων, dat. pl. [[ὤρεσσι]] из ὀάρεσσι) ἡ подруга, тж. супруга, жена Hom.
 +
}}
 +
{{etym
 +
|etymtx=ὄαρος<br />Grammatical information: f.<br />Meaning: [[wife]] (only gen. pl. <b class="b3">ὀάρων Ι</b> 327; dat. pl. <b class="b3">ὤρεσσιν Ε</b> 486; <b class="b3">ὄαρας γάμους</b>. <b class="b3">οἱ δε γυναῖκας</b> H.).<br />Derivatives: From it <b class="b3">ὀαρίζω</b> only pres. and ipf. <b class="b2">colloquial intercourse, to have a colloquial conversation, to consort with someone colloquially, to chat</b> (Il, h. Hom.) with <b class="b3">ὄαρος</b>, usu. pl. <b class="b3">-οι</b> m. <b class="b2">colloquial intercourse, converse, colloquial conversation</b>, also [[ditty]] (h. Hom., Hes., Pi., Call.), prob. backformation; also <b class="b3">ὀαριστύς</b> f. (Hom.), later <b class="b3">ὀαρισμός</b>, usu. pl. <b class="b3">-οί</b> m. (Hes., Call., Q. S.), <b class="b3">ὀαρίσματα</b> pl. (Opp.) <b class="b2">intimate, close converse, colloquial conversation, billing and cooing</b>; <b class="b3">ὀαρισ-τής</b> m. <b class="b2">confidant, near friend</b> (τ 179, Timo); on meaning and use of the verbal nouns Benveniste Noms d'agent 70, Porzig Satzinhalte 181 f.<br />Origin: XX [etym. unknown]<br />Etymology: From the denominative <b class="b3">ὀαρίζω</b> one concludes for <b class="b3">ὄαρ</b> an original meaning like *'confidential intercourse', from where concrete <b class="b2">confidential company, wife</b>. A certain etymology has not been found. Several proposals: 1. to <b class="b3">ἀρ-</b> in <b class="b3">ἀραρίσκω</b> (Pott, Brugmann IF 28, 293f.); 2. to <b class="b3">εἴρω</b> [[arrange]], [[join]] (Bugge, Bechtel Lex. s.v.); 3. to <b class="b3">ἀείρω</b> <b class="b2">bind together, -connect</b> (Fraenkel Nom. ag. 2, 167 f.); initial. <b class="b3">ὀ-</b> would be either Aeol. = <b class="b3">ἀ</b> copulative [[equal]], [[together]] or = [[to]], [[with]] (in [[ὀκέλλω]]). So the original meaning about *'arrangement, connection, intercourse'. Bechtel (with Bugge) however sees <b class="b3">ὄαρ</b> as nom. agentis meaning <b class="b2">colloquia serens</b> (cf. OWNo. [[rūna]] f. [[wife]], prop. <b class="b2">colloquiorum socia</b>). Ruijgh (Études 358f) supposes that the ideogram for [[woman]] (MULIER) gave the sign [[wo]] so that perh. there was a Pre-Greek word <b class="b2">*woar</b> [[woman]] (cf. <b class="b3">δάμαρ</b>). -- To be rejected Meringer IF 16, 171 and Benveniste BSL 35, 104. Cf. WP. 1, 69, Pok. 56, W.-Hofmann s. 2. [[serō]], also Curtius 354. Cf. also <b class="b3">χαλκοάρας</b> s.v. <b class="b3">χαλκός</b>.
 +
}}
 +
{{mdlsj
 +
|mdlsjtxt=ὄᾰρ, [[ὄαρος]], ἡ,<br />a [[wife]], in gen. pl., ὀάρων [[ἕνεκα]] σφετεράων Il.; contr. dat. pl., [[ἀμυνέμεναι]] [[ὤρεσσιν]] Il.
 +
}}
 +
{{FriskDe
 +
|ftr='''ὄαρ''': [[ὄαρος]]<br />{óar}<br />'''Grammar''': f.<br />'''Meaning''': [[Gattin]] (nur Gen. pl. ὀάρων Ι 327; Dat. pl. [[ὤρεσσιν]] Ε 486; ὄαρας· γάμους. οἱ δὲ γυναῖκας H.).<br />'''Derivative''': Davon [[ὀαρίζω]] nur Präs. und Ipf. [[traulichen Umgang]], [[trauliche Unterredung haben]], [[vertraulich verkehren]], [[plaudern]] (IL, ''h''. ''Hom''.) mit [[ὄαρος]], gew. pl. -οι m. [[traulicher Umgang]], [[Verkehr]], [[trauliches Gespräch]], auch [[Liedchen]] (''h''. ''Hom''., Hes., Pi., Kall. u.a.), wohl Rückbildung; auch [[ὀαριστύς]] f. (Hom.), später ὀαρισσμός, gew. pl. -οί m. (Hes., Kall., Q. S.), ὀαρίσματα pl. (Opp.) [[vertrauter]], [[naher Verkehr]], [[trauliche Gespräche]], [[Gekose]]; [[ὀαριστής]] m. [[Vertrauter]] (τ 179, Timo); über Bed. und Gebrauch der Verbalnomina Benveniste Noms d’agent 70, Porzig Satzinhalte 181 f.<br />'''Etymology''' : Aus dem Denominativum [[ὀαρίζω]] ist für [[ὄαρ]] eine ursprüngliche Bed. *’traulicher Umgang’ o.a. zu erschließen, woraus konkretisiert ‘trauliche Gesellschaft(erin), Gattin’. Eine sichere Etymologie ist nicht gefunden. Mehrere Vorschläge: 1. zu ἀρ- in [[ἀραρίσκω]] (Pott, Brugmann IF 28, 293f.); 2. zu [[εἴρω]] [[reihen]], [[anfügen]] (Bugge, Bechtel Lex. s.v.); 3. zu [[ἀείρω]] ‘zusammenbinden, -koppeln’ (Fraenkel Nom. ag. 2, 167 f.); anl. ὀ- wäre entweder äol. = ἀ copulativum [[gleich]], [[zusammen]] oder = [[zu]], [[mit]] (in [[ὀκέλλω]] u.a.). Urspr. Bed. somit etwa *’Zusammenfügung, Verbindung, Verkehr, Umgang’. Bechtel (mit Bugge) will dagegen [[ὄαρ]] als Nom. agentis im Sinn von [[colloquia serens]] (vgl. awno. ''rūna'' f. [[Gattin]], eig. [[colloquiorum socia]]) auffassen. — Abzulehnen Meringer IF 16, 171 und Benveniste BSL 35, 104. Vgl. WP. 1, 69, Pok. 56, W.-Hofmann s. 2. ''serō'', auch Curtius 354; s. noch [[χαλκοάρας]].<br />'''Page''' 2,343-344
 
}}
 
}}

Latest revision as of 15:25, 2 October 2019

Full diacritics: ὄᾰρ Medium diacritics: ὄαρ Low diacritics: όαρ Capitals: ΟΑΡ
Transliteration A: óar Transliteration B: oar Transliteration C: oar Beta Code: o)/ar

English (LSJ)

ὄᾰρος, ἡ,

   A wife, in gen. pl., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων Il.9.327 : contr. dat. pl., ἀμυνέμεναι ὤρεσσι 5.486 : acc. pl., ὄαρας· γάμους, οἱ δὲ γυναῖκας, Hsch.

German (Pape)

[Seite 288] αρος, ἡ, Genossinn, Gesellschafterinn, besonders Ehegenossinn, Gattinn, ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων, Il. 9, 327. Vgl. ὧρ (wahrscheinlich von εἴρω, sero, s. auch ἄορ).

Greek (Liddell-Scott)

ὄᾰρ: ὄαρος, ἡ, σύζυγος, ἐν τῇ γεν. πληθ., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων, τῶν ἰδίων ἕνεκα γυναικῶν, Ἰλ. Ι. 327· συνῃρ. δοτ. πληθ., ἀμυνέμεναι ὤρεσσιν, ταῖς γυναιξί, Ε. 486. Αἱ δύο λέξεις ὄαρ, ἡ, καὶ ὄαρος, ὁ, (ἴδε τὴν λέξιν) μετὰ τῶν παραγώγων, ὀαρίζω, ὀαριστής, ὀαριστύς, ὁμοιάζουσι τοσοῦτον πρὸς ἀλλήλας, ὥστε εἶναι δυσχερὲς νὰ τὰς διαχωρίσῃ τις· καὶ ἐπειδὴ τὸ ὀαριστὴς σημαίνει οἰκεῖον, φίλον, πιθανὸν καὶ τὸ ὄαρ (ἡ σύζυγος) νὰ εἶχεν ἐν τῇ ἀρχῇ τοιαύτην σημασίαν· - Οἱ ἐτυμολόγοι ἀναφέρουσι τὸ ὄαρ εἰς τὴν √ΣΕΡ, εἴρω, sero (συνδέω, συναρμολογῶ), πρβλ. συνήορος, Λατ. conjux· τὸ δὲ ὄαρος εἰς τὴν √FΕΡ, εἴρω, ἐρέω, (λέγω, ὁμιλῶ).

French (Bailly abrégé)

ὄαρος (ἡ) ; gén. pl. ὀάρων, contr. au dat. pl. épq. ὤρεσσι, ὀάρεσσι;
compagne, épouse.
Étymologie: p. *σϜόσαρ, cf. lat. soror.

English (Autenrieth)

αρος, dat. pl. ὤρεσσιν: wife. (Il.)

Greek Monotonic

ὄᾰρ: ὄᾰρος, ἡ, η σύζυγος, γεν. πληθ., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων, σε Ομήρ. Ιλ.· συνηρ. δοτ. πληθ., ἀμυνέμεναι ὤρεσσιν, στο ίδ.

Russian (Dvoretsky)

ὄᾰρ: ὄᾰρος (gen. pl. ὀάρων, dat. pl. ὤρεσσι из ὀάρεσσι) ἡ подруга, тж. супруга, жена Hom.

Frisk Etymological English

ὄαρος
Grammatical information: f.
Meaning: wife (only gen. pl. ὀάρων Ι 327; dat. pl. ὤρεσσιν Ε 486; ὄαρας γάμους. οἱ δε γυναῖκας H.).
Derivatives: From it ὀαρίζω only pres. and ipf. colloquial intercourse, to have a colloquial conversation, to consort with someone colloquially, to chat (Il, h. Hom.) with ὄαρος, usu. pl. -οι m. colloquial intercourse, converse, colloquial conversation, also ditty (h. Hom., Hes., Pi., Call.), prob. backformation; also ὀαριστύς f. (Hom.), later ὀαρισμός, usu. pl. -οί m. (Hes., Call., Q. S.), ὀαρίσματα pl. (Opp.) intimate, close converse, colloquial conversation, billing and cooing; ὀαρισ-τής m. confidant, near friend (τ 179, Timo); on meaning and use of the verbal nouns Benveniste Noms d'agent 70, Porzig Satzinhalte 181 f.
Origin: XX [etym. unknown]
Etymology: From the denominative ὀαρίζω one concludes for ὄαρ an original meaning like *'confidential intercourse', from where concrete confidential company, wife. A certain etymology has not been found. Several proposals: 1. to ἀρ- in ἀραρίσκω (Pott, Brugmann IF 28, 293f.); 2. to εἴρω arrange, join (Bugge, Bechtel Lex. s.v.); 3. to ἀείρω bind together, -connect (Fraenkel Nom. ag. 2, 167 f.); initial. ὀ- would be either Aeol. = copulative equal, together or = to, with (in ὀκέλλω). So the original meaning about *'arrangement, connection, intercourse'. Bechtel (with Bugge) however sees ὄαρ as nom. agentis meaning colloquia serens (cf. OWNo. rūna f. wife, prop. colloquiorum socia). Ruijgh (Études 358f) supposes that the ideogram for woman (MULIER) gave the sign wo so that perh. there was a Pre-Greek word *woar woman (cf. δάμαρ). -- To be rejected Meringer IF 16, 171 and Benveniste BSL 35, 104. Cf. WP. 1, 69, Pok. 56, W.-Hofmann s. 2. serō, also Curtius 354. Cf. also χαλκοάρας s.v. χαλκός.

Middle Liddell

ὄᾰρ, ὄαρος, ἡ,
a wife, in gen. pl., ὀάρων ἕνεκα σφετεράων Il.; contr. dat. pl., ἀμυνέμεναι ὤρεσσιν Il.

Frisk Etymology German

ὄαρ: ὄαρος
{óar}
Grammar: f.
Meaning: Gattin (nur Gen. pl. ὀάρων Ι 327; Dat. pl. ὤρεσσιν Ε 486; ὄαρας· γάμους. οἱ δὲ γυναῖκας H.).
Derivative: Davon ὀαρίζω nur Präs. und Ipf. traulichen Umgang, trauliche Unterredung haben, vertraulich verkehren, plaudern (IL, h. Hom.) mit ὄαρος, gew. pl. -οι m. traulicher Umgang, Verkehr, trauliches Gespräch, auch Liedchen (h. Hom., Hes., Pi., Kall. u.a.), wohl Rückbildung; auch ὀαριστύς f. (Hom.), später ὀαρισσμός, gew. pl. -οί m. (Hes., Kall., Q. S.), ὀαρίσματα pl. (Opp.) vertrauter, naher Verkehr, trauliche Gespräche, Gekose; ὀαριστής m. Vertrauter (τ 179, Timo); über Bed. und Gebrauch der Verbalnomina Benveniste Noms d’agent 70, Porzig Satzinhalte 181 f.
Etymology : Aus dem Denominativum ὀαρίζω ist für ὄαρ eine ursprüngliche Bed. *’traulicher Umgang’ o.a. zu erschließen, woraus konkretisiert ‘trauliche Gesellschaft(erin), Gattin’. Eine sichere Etymologie ist nicht gefunden. Mehrere Vorschläge: 1. zu ἀρ- in ἀραρίσκω (Pott, Brugmann IF 28, 293f.); 2. zu εἴρω reihen, anfügen (Bugge, Bechtel Lex. s.v.); 3. zu ἀείρω ‘zusammenbinden, -koppeln’ (Fraenkel Nom. ag. 2, 167 f.); anl. ὀ- wäre entweder äol. = ἀ copulativum gleich, zusammen oder = zu, mit (in ὀκέλλω u.a.). Urspr. Bed. somit etwa *’Zusammenfügung, Verbindung, Verkehr, Umgang’. Bechtel (mit Bugge) will dagegen ὄαρ als Nom. agentis im Sinn von colloquia serens (vgl. awno. rūna f. Gattin, eig. colloquiorum socia) auffassen. — Abzulehnen Meringer IF 16, 171 und Benveniste BSL 35, 104. Vgl. WP. 1, 69, Pok. 56, W.-Hofmann s. 2. serō, auch Curtius 354; s. noch χαλκοάρας.
Page 2,343-344