Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

δένδρεον

Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ' εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας -> Our love of what is beautiful does not lead to extravagance; our love of the things of the mind does not makes us soft.
Τhucydides, 2.40.1
Full diacritics: δένδρεον Medium diacritics: δένδρεον Low diacritics: δένδρεον Capitals: ΔΕΝΔΡΕΟΝ
Transliteration A: déndreon Transliteration B: dendreon Transliteration C: dendreon Beta Code: de/ndreon

English (LSJ)

δένδρον, and δένδρος, τό (late δένδρος, ὁ, Ath.Med. ap. Orib.inc.7.4), δένδρεον always in Ep. (δενδρέῳ, δενδρέων, disyll., Il. 3.152, Od.19.520), also Ion., Hdt.4.22, and Dor., IG4.951.90 (Epid., iii B. C.); Aeol. δένδριον Theoc.29.12; later Ep. δένδρειον, τό, Arat. 1008, Nic.Th.832: δένδρος, τό, nom., IG14.1934i3; acc., Hdt.6.79; gen.

   A δένδρεος IG4.951.91, δένδρους MenoIatr.32.53; dat. δένδρει, Ion. -εϊ Hp.Nat.Puer.26, MenoIatr.33.4, Arr.Ind.7.11: nom. pl. δένδρη E.Fr.484.5, Pherecr.130.9, IG4.951.121, PHal.1.99 (iii B. C.), Ant.Lib.31.5; dat. pl. δένδρεσι Hdt.2.138, Hp.Nat.Puer.26 (and so usu. in Att. Prose. as Th.2.75, Pl.Lg.625b, cf. Moer.131, and later, as BCH12.27 (Mylasa), Str.2.1.14), late δενδράσι v.l. in J.BJ6.1.1: indeterminate forms, nom. pl. δένδρεα Hecat.292(a)J., Hdt.1.17, al., E.Ba.563(lyr.); gen. δενδρέων Hdt.1.202, al., Tab.Heracl.1.129, al.: δέδρον, τό, first in Hdt.1.193, 3.107, regul. in Att., Lys.7.28, etc., and later Gr. (exc. in dat. pl., v. supr.), cf. Ael.Dion.Fr.119:— tree: δένδρον ἐλάας an olive-tree, Ar.Av.617; δ. ἄρκτου, = ἀκτῆ, Ps.-Dsc.4.173; δένδρα fruit- or mast-bearing trees, opp. ὕλη, timber, Th.4.69; δ. ἥμερα καὶ ἄγρια Hdt.8.115; δένδρα tall plants, Id.1.193 (so of rattan, Thphr.HP5.4.7; mustard, Ev.Matt.13.32); αὖον δ. stick, Call.Fr.49.

German (Pape)

[Seite 545] τό, der Baum; wohl verwandt mit δρῦς, das δεν- Reduplications-Sylbe, vgl. τενθρηδών, πεμφρηδών, δενδίλλω; man beachte besonders δενδρυάζειν; Curtius Grundzüge der Griech. Etymol. 1. 204. Die Attische Form δένδρον kommt bei Homer noch nicht vor, dagegen δένδρεον ziemlich oft: nominat. δένδρεον Odyss. 4, 458; accusat. δένδρεον Iliad. 13, 437; dativ. δενδρέῳ, zweisylbig zu lesen, Iliad. 3, 152; genitiv. plural. δενδρέων, zweisylbig zu lesen, Odyss. 19, 520; nominat. plural. δένδρεα Odyss. 5, 238. 241. 7, 114. 11, 588. 13, 196, 19, 112; accusat. plural. δένδρεα Odyss. 18, 359 Iliad. 9, 541. 11, 88. 21, 338, δένδρε' Odyss. 24, 336. – Folgende: Her. häufiger als δένδρον; auch Pind., bes. im plur., u. att. Dichter, z. B. Eur. Bacch. 563.

Greek (Liddell-Scott)

δένδρεον: τό, Ἰων. ἀντὶ δένδρον, τὸ πλεῖστον κατὰ πληθ. Ὅμ. καὶ Ἡσ., οἵτινες δὲν ἔχουσι τὸν κοιν. τύπον δένδρον· ὁ Ἡρόδ. ἔχει ἀμφότερα (κατὰ τὰ Χφα), ἀλλὰ δένδρεον πρέπει νὰ τεθῇ ἁπανταχοῦ, ἴδε Δινδ. Διαλ. Ἡρόδ. XXXIV· δένδρεα, -έων, -έοις, ὡσαύτως ἀπαντῶσιν ἐν Κρήτ. Ἐπιγραφ. (Συλλ. Ἐπιγρ. 2555. 24), Πίν. Ἡρακλ. (2774. 135, 150, ἀλ.)· - παρὰ μεταγ. ἐπ. ὡσαύτως δένδρειον, τό, Ἄρατ. 1008, Νικ. Θ. 832. [Τρισύλλαβοι τύποι τὴν λήγουσαν ἔχοντες μακράν, ὡς δενδρέῳ, δενδρέων, Ἰλ. Γ. 152, κτλ., πρέπει νὰ προφέρωνται ὡς δισύλλ.].

French (Bailly abrégé)

ου (τό) :
poét. c. δένδρον.

English (Autenrieth)

tree; δενδρέῳ, δενδρέων, Γ 1, Od. 19.520.

English (Slater)

δένδρεον (-εον, -έῳ; -εα, -έων, -ε(α))
   1 tree ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει τὰ μὲν χερσόθεν ἀπ' ἀγλαῶν δενδρέων (O. 2.73) ἀλλοὐ καλὰ δένδρἐἔθαλλεν χῶρος (O. 3.23) τόθι δένδρεα θάμβαινε σταθείς (O. 3.32) αὔξεται δ' ἀρετά, χλωραῖς ἐέρσαις ὡς ὅτε δένδρεον ᾄσσει (Boeckh: ἀίσσει codd.: lacunam statuit F. Vogt) (N. 8.40) δένδρεά τ' οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλοῦτῳ ἴσον (N. 11.40) <δενδρέοις> (supp. Wil.) Θρ.… δενδρέων δὲ νομὸν Διώνυσος πολυγαθὴς αὐξάνοι fr. 153. ἐπὶ λεπτῷ δενδρέῳ (sc. βαίνειν· δένδρῳ codd.: corr. Boeckh) fr. 230.

Spanish (DGE)

v. δένδρον.

Greek Monolingual

το
βλ. δένδρο.

Greek Monotonic

δένδρεον: τό, Ιων. αντί δένδρον, δέντρο, κυρίως στον πληθ., σε Όμηρ., Ησίοδ., Ηρόδ.

Russian (Dvoretsky)

δένδρεον: τό Hom., Hes., Pind., Her., Eur. = δένδρον.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

δένδρεον -ου, τό ep. en Ion. voor δένδρον.

Frisk Etymological English

Grammatical information: n.
Meaning: tree (Hom., Pi.)
Other forms: also δένδρον (Att.), also τὸ δένδρος, gen. δενδρεος (Hdt.), s. Schwyzer 583
Compounds: Compp. 1. subst. καρυό-, λιθό-, ῥοδό-, σταφυλό-; 2. many bahuvrihi's in -δενδρος; δένδρος n., m. (Ion. Dor.; s. below)
Derivatives: δενδρ-ύφιον (Thphr.; s. Schwyzer 471 n. 7; untenable Specht Ursprung 267), δενδρίον (Agathokl.). - δενδρώδης rich in trees (Hp.), δενδρήεις rich in trees (Od.; s. Schwyzer 527), δενδρίτης, -ῖτις belonging to the tree, also name of a stone (Thphr.; vgl. Redard Les noms grecs en -της [s. Index]), rare δενδρώτης, -ῶτις with tree (Hdn., E.; cf. Fraenkel Nom. ag. 2, 128 A. 2, Redard 13); δενδρικός belonging to a tree (Thphr.), δενδριακός id. (AP), δένδρινος id. (gloss.), δενδραῖος from trees (Nonn.), δενδράς f. id. (Nonn.). - δενδρών and δένδρωμα thicket (Aq.). - Denomin. δενδρόομαι, -όω grow to a tree, change into a tree (Thphr.) with δένδρωσις (Thphr.). - On δενδρυάζω s. δενδρύω.
Origin: IE [Indo-European] [214] *dreu- tree
Etymology: The form δένδρος is from the plural forms δένδρεα, -έων (from δένδρεον) ; the usual Attic form δένδρον is also secondary (cf. ἀδελφός from ἀδελφεός? and Schwyzer 583.), Wackernagel Unt. 109f., Shipp Studies 21f., 55. - δένδρεον < *δένδρεϜον agrees with the Germanic word for tree, Goth. triu, OE treow tree etc., PGm. *treu̯a- < IE *dreu̯o-; though the form of the reuplication is rare (not with DELG to γάγγραινα). Further s. δόρυ, δρῦς. (Skt. daṇḍá- m. stick, club acc. to Kuiper Proto-Munda Words in Sanskrit 75ff. is a local LW [loanword].) Janda, Stock und Stein (1977) assumes *dem-dreu̯-om tree planted near the house, like Strunk, Analecta Indoeuropaea Cracoviensia, vol. II: Kurylowicz Memorial Volume. Part One. Ed. W. Smoczyński, 357-63. (But does this type of compound exist?).

Middle Liddell

[ionic for δένδρον
a tree, mostly in pl., Hom., Hes., Hdt.

Frisk Etymology German

δένδρεον: (Hom., Hdt., Pi.),
{déndreon}
Forms: auch δένδρον (att., auch Hdt.);
Grammar: n.
Meaning: Baum.
Composita : Kompp. 1. subst. καρυό-, λιθό-, ῥοδό-, σταφυλό-; 2. viele Bahuvrihi auf -δενδρος; δένδρος n., m. (ion. dor.; vgl. unten)
Derivative: Mehrere Ableitungen, vorw. spät. Deminutiva: δενδρύφιον (Thphr. usw.; vgl. Schwyzer 471 A. 7; unhaltbar Specht Ursprung 267), δενδρίον (Agathokl.). — δενδρώδης ‘baumreich, -ähnlich’ (Hp., Arist. u. a.), δενδρήεις baumreich (poet. seit Od.; zu δένδρεον nach den Adj. auf -ήεις, Schwyzer 527 m. Lit.), δενδρίτης, -ῖτις zum Baum gehörig, auch N. eines Steins (Thphr., D. H. usw.; vgl. Redard Les noms grecs en -της [s. Index]), selten δενδρώτης, -ῶτις mit Bäumen bewachsen (Hdn., E.; vgl. Fraenkel Nom. ag. 2, 128 A. 2, Redard 13); δενδρικός zum Baum gehörig, mit Bäumen bewachsen (Thphr., Pap. u. a.), δενδριακός ib. (AP), δένδρινος ib. (Gloss.), δενδραῖος aus Bäumen stammend (Nonn.), δενδράς f. aus Bäumen bestehend (Nonn.; poet. Bildung, Chantraine Formation 354f.). — δενδρών und δένδρωμα Dickicht (Aq.). — Denominatives Verb δενδρόομαι, -όω zu einem Baum aufwachsen, in einen Baum verwandeln (Thphr., Nonn. u. a.) mit δένδρωσις (Thphr.). — Zu δενδρυάζω s. δενδρύω.
Etymology : Die Form δένδρος wurde aus den Pluralformen δένδρεα, -έων (von δένδρεον) neugebildet; auch die geläufige attische Form δένδρον ist sekundär; vgl. ἀδελφός aus ἀδελφεός und Schwyzer 583 m. Lit., Wackernagel Unt. 109f., Debrunner Mus. Helv. 2, 198, Shipp Studies 21f., 55. — Bis auf die dissimilatorische Reduplikation stimmt δένδρεον aus *δένδρεϝον zum germanischen Wort für Baum, got. triu, ags. treow tree usw., urg. *treu̯a- idg. *dreu̯o-. Weitere Verwandte s. δόρυ, δρῦς. Aind. daṇḍá- m. Stock, Prügel (nach Kuiper Proto-Munda Words in Sanskrit 75ff. einheimisches LW) ist mit gr. *δένδρεϝον lautlich nicht vereinbar.
Page 1,365-366