Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

πλάξ

Ἀλλ’ ἐσθ’ ὁ θάνατος λοῖσθος ἰατρός κακῶν -> But death is the ultimate healer of ills
Sophocles, Fragment 698
Full diacritics: πλάξ Medium diacritics: πλάξ Low diacritics: πλαξ Capitals: ΠΛΑΞ
Transliteration A: pláx Transliteration B: plax Transliteration C: plaks Beta Code: pla/c

English (LSJ)

πλᾰκός, ἡ,

   A anything flat and broad, esp. flat land, plain, πᾶσαν ἠπείρου πλάκα A.Pers.718 ; Φλεγραίαν π. Id.Eu.295; νυχίαν π., of Psyttaleia (fort. μυχίαν), Id.Pers.953 (lyr.); πλακὸς ὑλίας Berl.Sitzb.1927.7 (Locr., v B.C.); νεκύων πλάκα S.OC1564 (lyr.); νεκρῶν πλάκες ib.1577 (lyr.); also of sea and sky, πόντου πλάξ the ocean-plain, Pi.P.1.24 ; ἄλοκα Νηρεΐας πλακὸς τέμνοντες Arion 1.15; ποντία, πελαγία π., E.Fr.578.4, Ar.Ra.1438; κατ' Αἰγαίην πόντου πλάκα BMus.Inscr.1012 (Chalcedon, i B.C./i A.D.); αἰθερία πλάξ E. El.1349 (anap.); flat top of a hill, table-land, Σουνίου, Οἴτης π., S.Aj. 1220, Ph.1430; Παρνασοῦ πλάκες E.Ion 1267; ἀπ' ἄκρας πυργώδους πλακός from the flat top of the towering hill, S.Tr.273; τὰς π. τοῦ ὄρους Ant.Lib.4.1.    2 flat stone, tablet, ἐργώνας τᾶν πλακῶν τᾶς τομᾶς εἰς τὸν ὀχετόν IG42(1).109 iii 154 (Epid., iii B.C.); π. ἐπιγεγραμμέναι OGI672.12 (Egypt, i A.D.), cf. Luc.Somn.3, etc.; of the Tables of the Jewish Law, αἱ π. τοῦ μαρτυρίου, τῆς διαθήκης, LXXEx. 31.18, Ep.Hebr.9.4; λίθων πλαξὶ λείαις Luc.Am.12; οὐκ ἐν πλαξὶν λιθίναις ἀλλ' ἐν π. καρδίας 2 Ep.Cor.3.3; tombstone, AP7.324, cf. IG 12(5).329 (pl., Paros): pl., slabs of marble, Chor.p.89 B., cf. eund. in Rev.Phil.1877.79; ὥσπερ μαρμάρου π., of ice, Jul.Mis.341b.    b πλάκες χρυσίου gold plates, Str.4.2.1; σαπφείροιο D.P.1105 ; ἡ ἐντὸς π. τῶν κογχυλίων the inner surface... Thphr.Sens.73.    c ἡ π. τοῦ βαλανίου τούτου prob. part of the furnace, PMag.Osl.1.340. d. pl., flakes of ἀρσενικὸν τὸ πλακῶδες, Dsc.5.104.    3 in pl., flaps, tail-fins of crustacea, Arist.HA526b9, GA758a14.    b folds within certain parts of the ruminant stomach, Id.HA507b11, PA675a28.    4 κοπτῆς πλάκες,πλακοῦντες, AP12.212 (Strat.). (Cf. Lett.plakt 'become flat'.)

German (Pape)

[Seite 625] ακός, ἡ, jeder platte, flache, breite Körper, Fläche; πόντου, Meeresfläche, Pind. P. 1, 24; πελαγία, Ar. Ran. 1434; κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα, Aesch. Pers. 704; Eum. 285; Soph. O. R. 1103 u. öfter, der auch die Unterwelt nennt τὰν παγκευθῆ κάτω νεκρῶν πλάκα, O. C. 1560; auch von einer Bergfläche, Ai. 1199, u. von der Spitze eines Thurms, ἀπ' ἄκρας ἧκε πυργώδους πλακός, Trach. 272; oft bei Eur., δικόρυφον πλάκα Bacch. 307, σεμνὰς πλάκας ναίοντες ὀρέων 717. – Der Grabstein, ὑπὸ πλακὶ τέθαμμαι, Ep. ad. 649 (VII, 324). – Der irreg. dat πλαγκταῖς od. πλακταῖς für πλαξί ist sehr zw. bei Orph.

Greek (Liddell-Scott)

πλάξ: ἡ, γεν. πλᾰκός, πᾶν πλατὺ καὶ ἀναπεπταμένον πρᾶγμα, μάλιστα ἐπίπεδος χώρα, πεδιάς, πᾶσαν ἠπείρου πλάκα Αἰσχύλ. Πέρσ. 718· Φλεγραίαν πλ. ὁ αὐτ. ἐν Εὐμ. 295· νυχίαν πλ., ἐπὶ τῆς νήσου Ψυτταλείας (ἔνθα ὁ Heath προτείνει μυχίαν, ἐν τῷ στενῷ κειμένην), ὁ αὐτ. ἐν Πέρσ. 952· νεκρῶν πλάκα Σοφ. Ο. Κ. 1564· νεκρῶν πλάκες αὐτόθι 1577· πόντου πλάξ, ὁ ὠκεανός, Πινδ. Π. 1. 24, πρβλ. Ἀρίονα (Bgk. σ. 567), Εὐρ. Ἀποσπ. 582. 4, Ἀριστοφ. Βάτρ. 1438· αἰθερία πλὰξ Εὐρ. Ἠλ. 1349· ἡ ἐπίπεδος κορυφὴ βουνοῦ, ὀροπέδιον, Σουνίου, Οἴτης, Παρνασοῦ πλ. Σοφ. Αἴ. 1220, Φιλ. 1430, κτλ.· ἀπ’ ἄκρας πυργώδους πλακός, ἀπὸ τῆς ἀνωτάτης ὀροφῆς πύργου, ὁ αὐτ. ἐν Τρ. 273. 2) ὡς καὶ νῦν, κοινῶς «πλάκα», Λουκ. Ἐνύπν. 3· λίθων πλαξὶ λείας ὁ αὐτ. ἐν Ἔρωσι 12, κτλ.· οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλ’ ἐν πλ. καρδίας Βϳ Ἐπιστ. πρὸς Κορινθ. γϳ, 3· τάφου πλάξ, Ἀνθ. Π. 7. 324. 3) αἱ πλάκες, = πτερύγια, ἐπὶ τῶν μαλακοστράκων, pinnae caudales, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 4. 2, 5, π. Ζ. Γεν. 3. 8, 4· ἡ ἐντὸς πλ. τῶν κογχυλίων Θεοφρ. π. Αἰσθ. 73. 4) κοπτῆς πλάκες = πλακοῦντες, Ἀνθ. Π. 12. 212. ― Ἡ ἀνώμ. δοτ. πλαγκταῖς ἢ πλακταῖς παρ’ Ὀρφ. ἀντὶ πλαξὶ εἶναι λίαν ἀμφ. (Ἐκ τῆς √ ΠΛΑΚ παράγονται ὡσαύτως αἱ λέξεις πλακοῦς, πλακερός, πλάκινος· πρβλ. Λατ. planc-a, plan-us (planc-us), καὶ ἴσως lanx lanc-is· Λιθ. plasz-lakà (palma)· Ἀρχ. Γερμ. flah (flach). Ὁ τελευταῖος οὖτος τύπος φαίνεται σχετίζων τὴν λέξ. καὶ πρὸς τὸ πλατύς, (ὃ ἴδε).

French (Bailly abrégé)

ακός (ἡ) :
toute surface large et plate :
1 plaine ; particul. plaine ou espace uni des enfers;
2 surface de la mer;
3 plateau d’une montagne, d’une région montagneuse;
4 plateforme (d’une tour);
5 pierre plate, dalle, tablette.
Étymologie: R. Πλακ, être plat ; cf. πλακοῦς, lat. Plancus, planus, p. *placnus.

English (Slater)

πλάξ
   1 wide expanse of the sea. πέτρας φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλᾰκα (P. 1.24)

Spanish

lámina, losa

English (Strong)

from πλάσσω; a moulding-board, i.e. flat surface ("plate", or tablet, literally or figuratively): table.

English (Thayer)

πλακος, ἡ (akin to πλάτος, etc.; Fick 4:161)), a flat thing, broad tablet, plane, level surface (as of the sea) (cf. our plate) (Pindar, Tragg., others; the Sept. for לוּחַ): αἱ πλάκες τῆς διαθήκης (see διαθήκη, 2, p. 136b), οὐκ ἐν πλαξί λιθίναις (tables of stone, such as those on which the law of Moses was written), ἀλλ' ἐν πλαξί καρδίας σαρκίναις, 2 Corinthians 3:3.

Greek Monolingual

-ακός, η, ΝΜΑ
βλ. πλάκα.

Greek Monotonic

πλάξ: ἡ, γεν. πλᾰκός,
1. επίπεδη επιφάνεια, πλατύς χώρος γης, πεδιάδα, σε Αισχύλ.· πόντου πλάξ, ωκεανός, σε Πίνδ.· αἰθερία πλάξ, σε Ευρ.· επίπεδη κορυφή ενός βουνού, οροπέδιο, σε Σοφ.
2. επίπεδη πέτρα, πλάκα, σε Λουκ., Κ.Δ.

Russian (Dvoretsky)

πλάξ: πλᾰκός ἡ
1) плоскость, равнина (ἠπείρου π. Aesch.): πλάκες ὀρέων Eur. нагорья; πόντου π. Pind. поверхность моря; αἰθερία π. Eur. воздушные пространства; νεκρῶν π. Soph. и πλάκες Aesch. равнина мертвецов, т. е. подземное царство;
2) плита (λίθων πλάκες Luc.; ὑπὸ πλακὶ τετάφθαι Anth.);
3) верхняя площадка: πυργώδης π. Soph. вершина башни; π. Σουνίου Soph. вершина Сунийского мыса;
4) анат. (гладкая) пластинка, щиток Arst.;
5) лепешка (κοπτῆς πλάκες Anth.);
6) скрижаль (ἐγεγραμμένον ἐν πλαξὶ λιθίναις NT): αἱ πλάκες τῆς διαθήκης NT скрижали завета.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

πλάξ -ακός, ἡ vlakte, vlak oppervlak:. πόντου π. vlakte van de zee Pind. P. 1.24; ὑπὸ πλάκα Σουνίου onder het plateau van Sounion Soph. Ai. 1220; ἀπ ’ ἄκρας πυργώδους πλακός van het hoge platform van de burcht af Soph. Tr. 273. stenen tafel. NT.

Frisk Etymological English

-ακός
Grammatical information: f.
Meaning: plane, plain, surface of a sea, a mountain (Pi., trag.), flat stone, board, table (hell.).
Compounds: As 2. member prob. in δί-πλαξ (s. v. and Fraenkel Nom. ag. 1, 37 n. 4) and τρί-πλαξ.
Derivatives: 1. Dimin. πλακ-ίον n. (Troizen IVa), -ίς κλινίδιον ... H. 2. -άς f. floor of a wine cellar (pap. IIp). 3. -ίτας ἄρτος flat cake (Sophr.), -ῖτις f. kind of calamine or alum (Gal.). 4. Adj. -ερός flat (Theoc.), -όεις id. (D.P.), -ινος made of marble slabs (inscr.), -ώδης overdrawn with panes, a crust (Arist.). 5. -οῦς, -οῦντος (from -όεις) m. (flat) cake (com. etc.) with -ούντ-ιον, -ικός. -ινος, -ᾶς a.o. 6. -όω to cover with slabs of marble (Syria) with -ωσις f. (Asia Minor), -ωτή f. kind of calamine (Dsc.). 7. PlN: Πλάκος m. name of a side-branch of the Ida (mountain) (Il.) with ὑποπλάκ-ιος (Z 397), -ος (Str.); Πλακίη f. name of a Pelasg. colony on the Propontis (Hdt.) with πλακιανόν n. name of a eye-unguent (Aët.).
Origin: XX [etym. unknown]
Etymology: With pl. πλάκ-ες agrees exactly a northgerm. word, OWNo. flær f. pl. rock-terrace, PGm. *flah-iz, IE *plák-es; to this the innovated sg. flā, PGm. *flah-ō (would be Gr. *πλάκ-η). To this several Germ. words: with grammatic change Nord. flaga f., MLG vlage f. thin layer (of the earth), flatness; with long vowel: OWNo. flō f. layer, course (PGm. *flōh-ō), OHG fluoh, NHG Flüche, Schweiz. Fluh f. rockwall etc. From Balt. still e.g. Lett. plaka f. low lying place, plain, also cows excrement, plakt become flat. Here prob. also with metaph. meaning Lat. placidus quiet, calm, still (orig. meaning even, flat still in aqua placida a.o.?), placeō be pleasant. -- Beside IE plak stands with final voiced cons. plag- in πλάγιος, (doubtful πέλαγος, s. vv.), all velar enlargements of an in no language retained verb *pelā- broaden(?); s. also πλάσσω, παλάμη, παλαστή; to this WP. 2, 90 f., Pok. 831 f., W.-Hofmann s. placeō w. further forms and rich lit. -- From πλακοῦς, -οῦντος with unclear development Lat. placenta a kind of flat cake; s. W.-Hofmann s. v. (cf. also pollenta peeled barley). -- A form *plak- is impossible in IE; the root *pelh₂- cannot give a short a in Greek. So πλακ- must be a loan (from a Eur. substratum?)

Middle Liddell


1. a flat surface, flat land, a plain, Aesch.; πόντου πλάξ the ocean- plain, Pind.; αἰθερία πλάξ Eur.: the flat top of a hill, table-land, Soph.
2. a flat stone, tablet, Luc., NTest.

Frisk Etymology German

πλάξ: -ακός
{pláks}
Grammar: f.
Meaning: ‘Fläche, Flachland, Meeres-, Bergfläche’ (Pi., Trag.), flacher Stein, Platte, Tafel (hell. u. sp. Prosa).
Composita : Als Hinterglied wahrscheinlich in δίπλαξ (s. d. und Fraenkel Nom. ag. 1, 37 A. 4) und τρίπλαξ.
Derivative: Mehrere Ableitungen 1. Demin. πλακίον n. (Troizen IVa u. a.), -ίς· κλινίδιον ... H. 2. -άς f. Flur eines Weinkellers (Pap. IIp). 3. -ίτας ἄρτος platter Kuchen (Sophr.), -ῖτις f. ‘Art Galmei od. Alaun’ (Gal.). 4. Adj. -ερός platt (Theok.), -όεις ib. (D.P.), -ινος aus Marmorplatten gemacht (Inschr. u.a.), -ώδης mit Platten, Kruste überzogen (Arist. usw.). 5. -οῦς, -οῦντος (aus -όεις) m. ‘(platter) Kuchen’ (Kom. usw.) mit -ούντιον, -ικός. -ινος, -ᾶς u.a. 6. -όω mit Marmorplatten bekleiden (Syrien) mit -ωσις f. (Kleinasien), -ωτή f. Art Galmei (Dsk.). 7. ON: Πλάκος m. N. eines Seitenarms des Idagebirges (Il.) mit ὑποπλάκιος (Z 397), -ος (Str.); Πλακίη f. N. einer pelasg. Kolonie an der Propontis (Hdt.) mit πλακιανόν n. Ben. einer Augensalbe (Aët.).
Etymology : Mit pl. πλάκες deckt sich genau ein nordgerm. Wort, awno. flær f. pl. Felsenabsätze, urg. *flah-iz, idg. *pláq-es; dazu der neugebildete sg. flā, urg. *flah-ō (wäre gr. *πλάκη). Dazu noch mehrere germ. Wörter: mit grammatischem Wechsel nord. flaga f., mnd. vlage f. ‘dünne (Erd)schicht, Fläche’; mit langem Vokal: awno. flō f. Schicht, Lage (urg. *flōh-ō), ahd. fluoh, nhd. Flüche, schweiz. Fluh f. ‘Felswand, -platte’ usw. Aus dem Balt. noch z.B. lett. plaka f. niedrig gelegene Stelle, Ebene, Fläche, auch Kuhfladen, plakt flach werden, Hierher wohl noch mit übertrag. Bed. lat. placidus sanft, ruhig, still (urspr. Bed. eben, flach noch in aqua placida u.a.?), placeō gefällig sein, gefallen. — Neben idg. plaqsteht mit auslaut. Media plag- in πλάγιος, zweisilbig (peləg-) πέλαγος (s. dd.), alles Gutturalerweiterungen eines in keiner Sprache erhaltenen Verbs pelā- ausbreiten; s. noch πλάσσω, παλάμη, παλαστή und vgl. πέλανος, πλανάομαι; dazu WP. 2, 90 f., Pok. 831 f., W.-Hofmann s. placeō m. weiteren Formen und reicher Lit. — Aus πλακοῦς, -οῦντος mit umstrittener Lautentwicklung lat. placenta eine Art flacher Kuchen; s. W.-Hofmann s. v. (vgl. noch pollenta Gerstengraupen). -πλάσιος in δι-, τρι-, πολλαπλάσιος u.a., jungatt. hell. -πλασίων, s. διπλάσιος; dazu noch Schwyzer Mus. Helv. 2, 137 ff., Seiler Steigerungsformen 103 f., Egli Heteroklisie 7 8 f.
Page 2,550-551

Chinese

原文音譯:pl£x 普拉克士
詞類次數:名詞(3)
原文字根:平坦的
字義溯源:模板,板,版,平石,平滑的表面;源自(πλάσσω)*=模造)
出現次數:總共(3);林後(2);來(1)
譯字彙編
1) 版(3) 林後3:3; 林後3:3; 來9:4