Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἀνίκητος

Ἓν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα –> I know only one thing, that I know nothing | all I know is that I know nothing.
Diogenes Laertius, Lives of the Philosophers, Book 2 sec. 32.
Full diacritics: ἀνίκητος Medium diacritics: ἀνίκητος Low diacritics: ανίκητος Capitals: ΑΝΙΚΗΤΟΣ
Transliteration A: aníkētos Transliteration B: anikētos Transliteration C: anikitos Beta Code: a)ni/khtos

English (LSJ)

[ῑ], Dor. -ᾱτος, ον,

   A unconquered, unconquerable, Hes. Th.489, Tyrt.11.1, Thgn.491, Pi.P.4.91, S.Ant.781, Ph.78, E.Andr. 997, etc. Adv. -τως Phld.Ir.p.67 W., Hsch. s.v. ἀτρώτως.—Poet., but used by Gorg.Fr.11, Pl.R.375b, X.Cyn.1.17, and in later Prose, LXX 2 Ma.11.13, Plu.Alex.14, etc.; λεύκη ἀ., name of a plaster, Crito ap.Gal.12.487.    II ἀνίκητον, τό, = ἄνηθον, Plin.HN20.186, Ps.-Dsc.3.58.2. = σμῖλαξ τραχεῖα, Id.4.142.

German (Pape)

[Seite 237] unbesiegt, unbesiegbar, Hes. Th. 489; φαρέτρα Pind. P. 4, 91; öfter Tragg. u. in Prosa.

Greek (Liddell-Scott)

ἀνίκητος: [ῑ], Δωρ. -ᾶτος, -ον, ὁ μὴ νικηθεὶς ἢ ὁ μὴ νικώμενος, ἀήττητος, Ἡσ. Θ. 489, Τυρτ. 7. 1, Θέογν. 491, Πινδ. Π. 4. 161, Σοφ. Ἀντ. 781, Φ. 78, Εὐρ., κτλ. ― Ἐπίρρ. -τως, Ἡσύχ. ἐν λέξει ἀτρώτως.

French (Bailly abrégé)

ος, ον :
invincible.
Étymologie: ἀ, νικάω.

Spanish (DGE)

-ον

• Alolema(s): dór. -ᾱτος Stesich.166.14S., S.Ant.781

• Prosodia: [-ῑ-]
I invencible de pers., usado como apelativo de dioses y héroes: de Zeus, Hes.Th.489, de Heracles, Tyrt.7.1, de Atalanta, Stesich.l.c., de Eros, S.l.c., de Dioniso, E.Ba.1001, de Polideuces, Theoc.22.111, ἀνήρ B.5.57, tb. de emperadores romanos: de Constantino SEG 26.1365.2.15, PCair.Isidor.13.8 (IV d.C.)
en gener. ἀνίκητος δέ τοι οὗτος ὃς πολλὰς πίνων μή τι μάταιον ἐρεῖ el invencible es el que después de beber muchas (copas) no dice ningún disparate Thgn.491, cf. Amyntas 5299, X.Cyn.1.17, Plu.Alex.14, LXX 2Ma.11.13, 4Ma.9.18, Gerasa 141
de cosas y abstr. φαρέτρα Pi.P.4.91, ὅπλα S.Ph.78, φιλοτιμία Gorg.B 11.4, τὸ κακόν Hdt.3.52, δύναμις LXX 3Ma.6.13, σίδηρος Nonn.D.36.466.
II subst.
1 n. de un emplasto λεύκη ἀ. Crito en Gal.12.487.
2 bot. ἀνίκητον, τό
a) aneto, eneldo, Anethum graveolens L., Ps.Dsc.3.58, Plin.HN 20.186;
b) zarzaparrilla, Smilax aspera L., Ps.Dsc.4.142.
III adv. -ως de forma invencible Phld.Ir.p.67, Hsch.s.u. ἀτρώτως.

Greek Monolingual

-η, -ο (AM ἀνίκητος και αρχ. δωρ. τ. ἀνίκατος, -ον)
αήττητος, ακατάβλητος, αυτός που δεν νικήθηκε ή δεν μπορεί να νικηθεί
μσν.
το ουδ. ως ουσ. τὸ ἀνίκητον
το άνηθο.

Greek Monotonic

ἀνίκητος: [ῑ], Δωρ. -ᾶτος, -ον (νικάω), ανίκητος, ακαταμάχητος, αήττητος, σε Ησίοδ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

ἀνίκητος: дор. ἀνίκᾱτος 2 (ῑ) непобежденный, непобедимый, неодолимый Hes., Pind., Soph., Eur., Plut.

Middle Liddell

νικάω
unconquered, unconquerable, Hes., etc.