Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἀτάρ

Φοβοῦ τὸ γῆρας, οὐ γὰρ ἔρχεται μόνον -> Fear old age, for it never comes alone
Menander
Full diacritics: ἀτάρ Medium diacritics: ἀτάρ Low diacritics: ατάρ Capitals: ΑΤΑΡ
Transliteration A: atár Transliteration B: atar Transliteration C: atar Beta Code: a)ta/r

English (LSJ)

[ᾰτᾰ], Ep. also αὐτάρ (q.v.);

   A ἀϝυτάρ IG1.477:—Conj., but, nevertheless, marking a strong contrast; freq. in Hom. to introduce an objection or correction, Il.1.506, etc.; in form of a question, E.Hec. 258, X. ll. cc. infr., etc. it begins a sentence or clause, and, in apostrophe, is placed after the voc., Ἕκτορ, ἀ. που ἔφης truly thou didst say, Il.22.331; Ἕκτορ, ἀ. σύ μοί ἐσσι πατήρ . . ἀλλ' ἄγε νῦν ἐλέαιρε 6.429; γε is freq. added, with a word between, 16.573, E.Med.84: . sts. answers to μέν, more emphatic than δέ, Il.21.41, Od.3.298, Hdt. 6.133, al.; ἀεὶ μὲν δὴ . . ἀτὰρ οὖν καὶ τότε Pl.R.367e, cf. Prt.335d, Tht. 172c; πῶς παισὶ μὲν πληθύεις ἀτὰρ . . οὐ πέμπεις τινά; S.Tr.54, cf. Pl. Sph.225c: sts. after ἐπειδή, when it may be translated then, Il.12.144; ἀτὰρ ἠδέ is peculiar to Aret.,SD1.9, al.    2 freq. in Pl. and Trag. to mark a rapid transition to another thought, A.Pr.343, S. OT1052, Pl.Phdr.227b, etc.; ἀτὰρ δή E.Tr.63 (also later, Eus.Mynd. 63).    3 without real contrast, μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον Il.2.214, cf. 3.268,270, etc.—More freq. in Poetry (esp. Ep.) than in Prose, though found in Pl. ll.cc., Tht.142d, X.Cyr.1.6.9, An.4.6.14, etc.: also in Com., Cratin.188.

German (Pape)

[Seite 383] (verkürzt aus αὐτάρ?), aber; immer den Setz anfangend, von Hom. an bes. bei Dichtern, doch auch in Prosa. Scharfer Gegensatz, Iliad. 4, 29. 5, 820. 10, 420 Od. 13, 243; mit γέ, τὸ πρίν· ἀτὰρ τότε γε Iliad. 16, 573, τὸ πρίν· ἀτὰρ μὲν νῦν γε 6, 125, νῦν· ἀτὰρ ἠῶθέν γε Od. 14, 512, ζωῷ, ἀτὰρ τεθνεῶτί γε Od. 19, 331, νέκυν περ γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεα Iliad. 17, 122, νέκυος δὲ δὴ γυμνοῦ· ἀτὰρ τά γε τεύχεα 18, 21; und doch, Iliad. 5, 483; schwacher Gegensatz, Iliad. 12, 144. 15, 396. 3, 270. 8, 62. 11, 30. 21, 41. 23, 871. 24, 626; bloß anreihend, Iliad. 13, 831. 15, 241. 16, 85. 18, 218. 20, 162. 23, 869 Od. 5, 163. 9, 196. 13, 358. 15, 197; νεοσσοί; ὀκτώ· ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν Iliad. 2, 313, γυναῖκας ἕπτ', ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηίδα 19, 246; ἠὲ καὶ ἤδη οἴκοι, ἀτὰρ μνηστῆρσι κακὸν φυτεύει Od. 15, 178, vgl. 17, 159; μή τις ἴδηται ἐξελθὼν μεγάροιο, ἀτὰρ εἴπῃσι καὶ εἴσω Od. 21, 229, ὄφρα γνῷς κατὰ θυμόν, ἀτὰρ εἴπῃσθα καὶ ἄλλῳ 22, 373; bloß epexegetisch, Identisches oder fast Identisches neben einander stellend, Iliad. 5, 485. 833. 10, 99 Od. 2, 240; μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον Iliad. 2, 214. 5, 759 Od. 3, 138; die Rede beginnend, Homerisch, wie γάρ, Iliad. 22, 331 ὁ δ' ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς., Ἕκτορ, ἀτάρ που ἔφης κτἑ.; vgl. Iliad. 6, 429 Od. 4, 236. Einem μέν entgegengesetzt Her. 2, 175; Xen. Hell. 5, 3, 7 u. sonst. Bloß anknüpfend, doch so, daß das Folgende als etwas Bedeutenderes hervorgehoben wird, καὶ ἄλλοι τινές με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρώην Plat. Phaed.. 60 d; ἀεὶ μὲν ἔγωγέ σου τὴν φιλοσοφίαν ἄγαμαι, ἀτὰρ καὶ νῦν ἐπαινῶ, u. jetzt lobe ich sie sogar, Prot. 355 d; ἀτάρ τοι, aber ja, Eur. Bacch. 509. Wiewohl, ἀτὰρ γελοῖον μὲν δοκεῖ, ὅμως δέ Euthyd. 304 d. Das Abbrechen einer Rede bezeichnend, doch, Aesch. Prom. 341; Soph. O. R. 1052; Plat. Phaedr. 227 b; ἀτὰρ τί συμβάλλομαι Xen. An. 4, 6, 14, u. so oft bei solchen plötzlich eingeworfenen Fragen.

Greek (Liddell-Scott)

ἀτάρ: ἐπικ. ὡσαύτως, αὐτὰρ (ὅ ἴδε), σύνδεσμ, ἀλλά, δή, δὲ, ὅμως, ἀλλ’ ὅμως, ἐν τούτοις: τὸ ἀτὰρ ὡς τὸ Λατ. at, δηλοῖ ἰσχυρὰν ἀντίθεσιν ἐν τῷ νῷ τοῦ λαλοῦντος, συχνὸν παρ’ Ὁμήρ., εἰσάγει δὲ ἔνστασιν ἢ ἐπανόρθωσιν, τίμησόν μοι υἱόνἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν Ἰλ. Α. 506, κτλ.· ἐν γένει ἐρωτηματικῶς, ἀτὰρ τί δὴ σόφισμα τοῦθ’ ἡγούμενοι ἐς τήνδε παῖδα ψῆφον ὥρισαν φόνου Εὐρ. Ἑκ. 258, κτλ.: τίθεται δὲ ἐν ἀρχῇ περιόδου ἤ προτάσεως καὶ ἐν ἀποστροφαῖς τίθεται μετὰ τὴν κλητικήν, Ἕκτορ, ἀτάρ που ἔφης, τῷ ὄντι εἶπες, Ἰλ. Χ. 331· Ἕκτορ, ἀτάρ σύ μοί ἐσσι πατήρ…, ἀλλ’ ἄγε νῦν ἐλέαιρε Ζ. 429: ― τὸ γε συχνάκις προστίθεται εἰς αὐτό, μετὰ παρεντιθεμένης λέξεως, ὡς εἰς το ἀλλά, ἀτὰρ τότε γ’ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας Π. 573, πρβλ. Ἐλμσλ. Μήδ. 83: ― τὸ ἀτὰρ ἐνίοτε ἀντιτίθεται τῷ μὲν ὡς ἐμφαντικώτερον τοῦ δὲ, καὶ τότε μέν μιν… ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκεν Ἰλ. Φ. 41, Ὀδ. Γ. 298, Ἡρόδ. 6. 133, καὶ Ἀττ.· πῶς παισὶ μὲν πληθύει, ἀτάρ… οὐ πέμπεις τινά; Σοφ. Τρ. 54, πρβλ. Πλάτ. Σοφ. 225C· ἐνίοτε μετὰ το ἐπειδή, ὁπότε δύναται να μεταφρασθῇ τότε, ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε Ἰλ. Μ. 143· ἀτάρ ἠδὲ σημειοῦται ὡς ἰδιάζον τῷ λόγῳ τοῦ Ἀρεταίου, ὡς π.χ. ἐν τῷ π. Αἰτ. Χρον. Παθ. 1. 9, 11, κτλ. 2) συχνάκις (παρ’ Ἀττ.) ἐκφράζει ταχεῖαν μετάβασιν ἀπὸ μιᾶς σκέψεως εἰς ἑτέραν, Αἰσχύλ. Πρ. 341, Σοφ. Ο. Τ. 1052, Πλάτ. Φαῖδρ. 227Β, κλ.· οὕτως, ἀτάρ δή Εὐρ. Τρῳ. 63, κτλ. 3) δηλοῖ προσέτι ταχεῖαν διαδοχήν λεπτομερειῶν ἄνευ πραγματικῆς ἀντιθέσεως, συχν. Παρ’ Ὁμήρ., ὡς π.χ. ἐν Ἰλ. Β. 214., Γ. 268, 270, κτλ. - Ἡ λέξις αὕτη εἶναι συχνοτέρα παρὰ ποιηταῖς (ἰδίως Ἐπ.) ἢ παρὰ πεζοῖς, ἂν καὶ εὑρίσκομεν αὐτὴν παρὰ Πλάτ. ἔνθ’ ἀνωτ., Θεαίτ. 142D, κτλ. Ξεν. Κύρ. 1. 6, 9, Ἀν. 4. 6, 14, κτλ.

French (Bailly abrégé)

conj. marquant :
1 une opposition avec ce qui précède : « mais, cependant » : ἐπειδὴ… ἀτάρ IL après que… alors ; ἀτὰρ καί PLAT bien plus ; ἀτὰρ οὖν XÉN cependant donc ; ἀτάρ τοι HDT mais certes;
2 une simple transition : « or donc, eh bien » : Ἕκτορ, ἀτάρ IL eh bien donc, Hector;
3 une succession de détails : « puis ».
Étymologie: p. *ἀϜτάρ, dont le Ϝ tantôt tombe > ἀτάρ, tantôt se vocalise > αὐτάρ.

English (Autenrieth)

(ἀτάρ, ε 1, Od. 19.273): but yet, but, however; freq. corresponding to μέν in the previous clause, Il. 1.166, Il. 6.86, 125; to ἦ μήν, Il. 9.58; but often without preceding particle, and sometimes with no greater adversative force than δέ, e. g. μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, i. e. οὐδὲ κατὰ κ., Il. 2.214, Od. 3.138; in apod., like δέ, Il. 12.144. ἀτάρ is always the first word in the clause, but a voc. is not counted, Ἕκτορ, ἀτὰρ σύ μοί ἐσσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ, ‘but thou, Hector.’ With this arrangement there is nothing peculiar in the force of the particle; it refers here, as always, to what precedes (expressed or implied) even when the voc. introduces the whole passage, Ἕκτορ, ἀτάρ που ἔφης, ‘doubtless thou didst think,’ etc., Il. 22.331, cf. Od. 4.236. (Weakened form of αὐτάρ).

English (Slater)

ᾰτᾰρ adversative,
   1 yet
   a εὕδει δὲ (sc. αἰῶνος εἴδωλον) πρασσόντων μελέων, ἀτὰρ εὑδόντεσσιν δείκνυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν fr. 131 b. 3. Κύπρῳ, ἔνθα Τεῦκρος ἀπάρχει.ἀτὰρ Αἴας Σαλαμῖν' ἔχει (N. 4.47) Μολοσσίᾳ δ' ἐμβασίλευεν ὀλίγον χρόνον· ἀτὰρ γένος αἰεὶ φέρει τοῦτό οἱ γέρας (N. 7.39)
   b answering μέν. οἵ μὲν κρίθεν· ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς (P. 4.169) Ἀπόλλωνι μὲν θ[εῶν] ἀτὰρ ἀνδρῶν Ἐχεκ[ρά]τει ?fr. 333a. 5.
   c ἀτὰρ γε. ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ ἤλυθεν Θυώνᾳ (P. 3.98)

Spanish (DGE)

• Prosodia: [ᾰτᾰ]

• Morfología: [Hom. usa indistintamente αὐτάρ (q.u.)]
conj.
I c. valor de contraste
1 adversativa pero, sin embargo tras afirmaciones μή τι σύ γ' ἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις· ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ ... τήν γ' οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ tú con los dioses inmortales no te batas frente a frente, con los otros, pero si la hija de Zeus (se acercara al combate) a ésa hiérela con la punta de tu lanza, Il.5.131, ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐ κἔνι πάμπαν Il.23.104, ἐν εἰρήνῃ δὲ δοκεῖτε ἧσθαι, ἀτὰρ πόλεμος γαῖαν ἅπασαν ἔχει creéis estar en el reposo de la paz, siendo así que la guerra se ha adueñado de toda la tierra Callin.1.4, ὡς νεοζυγὴς πῶλος βιάζει ... ἀτὰρ σφοδρύνει γ' ἀσθενεῖ σοφίσματι como un potro recién domado te revuelves ... sin embargo eres violento con una idea bien débil A.Pr.1011, μεγάλα ἐκτήσατο χρήματα ὡς εἶναι Ῥοδῶπιν, ἀτὰρ οὐκ ὥς γε ἐς πυραμίδα τοιαύτην ἐξικέσθαι Hdt.2.135, καταβήσομαι. καίτοι τὸ κατάβα τοῦτο πολλοὺς δὴ πάνυ ἐξεπάτησεν. ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι bajaré, aunque esa «bajada» a mucha gente ha confundido. A pesar de todo bajaré Ar.V.981, cf. Il.1.506, Od.2.240, 3.138, Pi.P.3.98, E.Hipp.728
en correlación c. una afirmación μὲν ... ἀτάρ pero, en cambio τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσι· ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον la mayor parte de la impetuosa guerra mis brazos la soportan; en cambio, si en algún momento llega el reparto, para ti es mucho mayor el botín, Il.1.166, ᾔδεα μὲν καὶ πρόσθεν, ἀτὰρ πολὺ λώϊον ἤδη Thgn.1038, λωτῷ μὲν καὶ οὗτοι χρεώμενοι, ἀτὰρ ἧσσόν γε τῶν πρότερον λεχθέντων Hdt.4.178, cf. A.Pr.341, S.OT 1052, E.Med.84, Pl.Plt.269d.
2 en át. frec. para expresar un giro en la conversación o cambio de tema κακῶν ὕψιστα δὴ κλύω τάδε ... ἀτὰρ φράσον μοι ... A.Pers.333, εἰς ἅπαντα δυστυχὴς ἔφυς, πάτερ, (dirigiéndose a otro) ἀτάρ σ' ἐρωτῶ E.Ph.1643, ἀτὰρ τί δὴ σόφισμα ...; pero ¿qué convención ...? E.Hec.258, καλῶς γάρ, ὦ ἑταῖρε, λέγει, ἀτὰρ Λυσίας ἦν, ὡς ἔοικεν, ἐν ἄστει Pl.Phdr.227b, cf. Ar.Pax 177, E.Heracl.661, X.Mem.3.1.5, Cyr.2.1.3, δῆλον ὅτι οὐ καλῶς. ἀτὰρ ἔφη, ὦ πάτερ X.Cyr.1.6.9, ἀτὰρ τί ἐγὼ περὶ κλοπῆς συμβάλλομαι; X.An.4.6.14, después de voc. Ἕκτορ, ἀτάρ συ μοί ἐσσι πατὴρ ... Il.6.429, cf. 22.331.
II c. valor progresivo
1 además, así como también corriente en enumeraciones ἔνθα δ' ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, ... ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν Il.2.313, Ἀγχιάλοιο δαΐφρονος εὔχομαι εἶναι υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισι ἀνάσσω Od.1.181, τὴν δ' Ἀφροδίτην ... κικλήσκουσι ...· ἀτὰρ Κυθέρειαν Hes.Th.198, λάμπει δ' ἠελίοιο μένος ... ἀτὰρ νεφέων οὐδὲν ἔτ' ἔστιν ἰδεῖν Sol.1.24, cf. Il.12.144, Pi.N.4.47, Pl.Phd.60d, LXX Ib.6.21, Ath.537f, 621a, muy frec. en Hp. unido a καί: πολλῶν ἔμπειρον δεῖ εἶναι τὸν ἰητρόν, ἀτὰρ δὴ καὶ ἀνατρίψιος Hp.Art.9, cf. 7, Carn.1, a veces como simple partícula de unión μάλιστα δὲ ... ἀτὰρ καὶ ... ἀτὰρ καί Hp.Epid.2.3.1
en las fábulas esópicas para introducir el epimitio de manera formularia así también ἀτὰρ καὶ ὑμᾶς ... Arist.Rh.1393b31, cf. Aesop.13.1, 35.1.
2 en correlación con un término c. μέν y también, y por su parte Πάτροκλος μὲν σῖτον ... ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς Patroclo el pan (reparte) y Aquiles por su parte la carne distribuye, Il.9.217, ταῦτα μὲν τὰ μέτρα ἔξωθεν ... ἀτὰρ ἔσωθεν Hdt.2.175, cf. Parm.B 8.58, Emp.B 109, Pl.Tht.172c.

• Etimología: Comp. de ἀτ- = lat. at y ἄρ, v. ἄρα.

Greek Monolingual

ἀτάρ (σύνδ.) (Α)
1. (ως δηλωτικό αντίθεσης, ένστασης ή επανόρθωσης) αλλά, εντούτοις
2. (στην αρχή του λόγου) όμως, λοιπόν
3. (μετά το επειδή) τότεἐπειδὴ ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε», Όμηρος).
[ΕΤΥΜΟΛ. Επικός ποιητ. τ. που χρησιμοποιείται και στον ιων. και αττ. πεζό λόγο. Τίθεται στην αρχή της προτάσεως για να δηλώσει (ισχυρή ή και ήπια) είτε αντίθεση είτε μετάβαση σε νέα ιδέα είτε απότομη αλλαγή του υποκειμένου. Ο τ. ατάρ είναι παράλληλος τ. του αυτάρ, σύνθετος από ατ- (αντίστοιχο του λατ. at, που έχει την ίδια σημασία, πρβλ. και γοτθ. αp-pαn «αλλά») και αρ, επικ. τ. του άρα].

Greek Monotonic

ἀτάρ: Επικ. αὐτάρ, σύνδ., αλλά, κι όμως, Λατ. at, για να εισάγει ένσταση ή επανόρθωση, σε Ομήρ. Ιλ., Αττ.· πάντα τίθεται στην αρχή μιας πρότασης, αλλά τοποθετείται μετά την κλητ., Ἕκτορ, ἀτάρ που ἔφης, τω όντι είπες, σε Ομήρ. Ιλ.· το ἀτάρ μερικές φορές απαντά στο μέν, ως πιο εμφατικό από το δέ, σε Όμηρ., Αττ.
2. Αττ., εκφράζει μια γρήγορη μετάβαση σε άλλη σκέψη, σε Αισχύλ. κ.λπ.· ομοίως, ἀτὰρ δή, σε Ευρ.

Russian (Dvoretsky)

ἀτάρ: (ᾰᾰ) conj.
1) все же, однако, тем не менее Hom., Her., Eur., Xen., Plat.;
2) а также, кроме того Hom.;
3) (для обозначения перехода в речи к другому предмету) же, а: ἀ. Λυσίας ἦν ἐν ἄστει; Plat. ну а Лисий-то был в городе?

Frisk Etymological English

Grammatical information: adv. [?]
Meaning: nevertheless, but (Il.).
Origin: GR [a formation built with Greek elements]
Etymology: Combination of *at = Lat. at (also in Got. aÞ-Þan but) and ἄρ (q. v.). Cf. αὐτ-άρ. Cf. Ruijgh, Élém. ach. 43ff.

Middle Liddell


1. but, yet, Lat. at, to introduce an objection or correction, Il., attic; it always begins a sentence or clause, but is placed after the voc., Ἕκτορ, ἀτάρ που ἔφης still thou didst say, Il.:— ἀτάρ sometimes answers to μέν, more emphatic than δέ, Hom., attic
2. in attic to mark a rapid transition to another thought, Aesch., etc.; so ἀτὰρ δή Eur.

Frisk Etymology German

ἀτάρ: {atár}
Grammar: adversative Konjunktion
Meaning: dagegen, aber (vorw. poet. seit Il.).
Etymology : Zusammenfügung aus *ἀτ = lat. at (wohl auch in got. -þan aber) und ἄρ (s. d.). Vgl. αὐτάρ und W.-Hofmann s. at. Zum Gebrauch Schwyzer-Debrunner 559, Chantraine Gramm. hom. 2, 344, 352f.
Page 1,176