Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Ἥρα

Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων -> A man's character is his fate
Heraclitus, fr. B 119 Diels
Full diacritics: Ἥρα Medium diacritics: Ἥρα Low diacritics: Ήρα Capitals: ΉΡΑ
Transliteration A: Hḗra Transliteration B: Hēra Transliteration C: Ira Beta Code: *(/hra

English (LSJ)

Ion. Ἥρη,, ἡ, Hera, Il.16.432, etc.; νὴ τὴν Ἥραν, an oath of Athen. women, X.Mem.1.5.5.    2 applied to the Empresses of Rome, as Ζεύς to the Emperors, IG9(2).333 (Thess.), CIG3956b (add.).    3 Pythag. name for nine, Theol.Ar.58.    4 the planet Venus, Arist.Mu.392a28, Ti.Locr.96e. (Perh. connected with ἥρως and Lat. servo, cf. Ἡρϝαῷοι,= inhabitants of Heraea.)

French (Bailly abrégé)

ας (ἡ) :
Hèra, fille de Cronos et de Rhéa, épouse de Zeus.
Étymologie: Sel. l’étym. la plus vraisemblable, de la même racine que le skr. svar « le ciel ».

English (Slater)

Ἥρα (Ἥρα, -ας, -ᾳ, -αν.)
   a family relationships. husband is Zeus: Ἥρας πόσιν τε (Bothe: Ἥραν codd.) (N. 7.95) sister of Hestia: Ἑστία, Ζηνὸς ὑψίστου κασιγνήτα καὶ ὁμοθρόνου Ἥρας (N. 11.2) mother of Eleithuia: παῖ μεγαλοσθενέος, ἄκουσον, Ἥρας (sc. Ἐλείθυια) (N. 7.2) mother in law of Herakles: χρυσέων οἴκων ἄναξ καὶ γαμβρὸς Ἥρας (I. 4.60)
   b as patron and cult goddess. πρῶτον μὲν Ἥραν Παρθενίαν κελαδῆσαι (at Stymphalos) (O. 6.88) Ἥρας τ' ἀγῶν ἐπιχώριον νίκαις τρισσαῖς, ὦ Ἀριστόμενες, δαμάσσας ἔργῳ (ὡς καὶ ἐν Αἰγίνῃ Ἡραίων ἀγομένων κατὰ μίμησιν τοῦ ἐν Ἄργει ἀγῶνος. Σ.) (P. 8.79) as patron goddess of the city of Argos, where was held her festival, the Heraia or Hekatombaia: Ἄργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπὲς ὑμνεῖτε (N. 10.2) ἀγών τοι χάλκεος δᾶμον ὀτρύνει ποτὶ βουθυσίαν Ἥρας ἀέθλων τε κρίσιν (N. 10.23) ἔμολεν Ἥρας τὸν εὐάνορα λαὸν i. e. to Argos (N. 10.36)
   c epithets. χρυσόθρονον Ἥραν (N. 1.38) μεγαλοσθενέος Ἥρας (N. 7.2) λευκωλένῳ Ἥρᾳ (Pae. 6.88) cf. τελείᾳ ματέρι (N. 10.18)
   d attacked by Ixion, μαινομέναις φρασὶν Ἥρας ὅτ' ἐράσσατο (sc. Ἰξίων) (P. 2.27) helps the Argonauts, τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα ναὸς Ἀργοῦς (P. 4.184) cf. test., fr. 62. hates Herakles, οὐ λαθὼν χρυσόθρονον Ἥραν κροκωτὸν σπάργανον ἐγκατέβα (N. 1.38) ]Ἥρας ἐφετμαῖς fr. 169. 44. strives with Apollo at Troy, λευκωλένῳ ἄκναμπτον Ἥρᾳ μένος ἀντερείδων (Pae. 6.88)
   e test., v. ἀλκυών, fr. 62. Ῥῆσος, fr. 262. Ἥφαιστος, fr. 283. Ἡρακλέης, fr. 291.

Greek Monotonic

Ἥρα: Ιων. Ἥρη, ἡ, η Ήρα, στη Λατ. Juno, η βασίλισσα των θεών, κόρη του Κρόνου και της Ρέας, αδερφή και σύζυγος του Δία, σε Όμηρ. κ.λπ.· νὴ τὴν Ἥραν, όρκος των Αθηναίων γυναικών, σε Ξεν.

Frisk Etymological English

Grammatical information: DN
Meaning: Ion. Ἥρη wife of Zeus (Il.); Cypr. Εραι (dat., Schwyzer 681, 4).
Dialectal forms: Myc. E-ra
Compounds: As 1. member e. g. in `Ηρα-κλέης, -κλῆς (Il.; on the explanation Kretschmer Glotta 8, 121ff.) with `Ηρακληείη (βίη; metr.; s. Chantraine Gramm. hom. 1, 31), -κλήϊος, -κλειος and `Ηρακλείδης (Il.; on the metr. form Debrunner Ἀντίδωρον 38).
Derivatives: `Ηραῖος `belonging to H.' (IA); f. -αία, -άα place name (Arcadia VIa) with `Ηραιεύς inhab. of Heraia; also ΕρϜαοιοι (El.); `Ηρα(ι)ών month name (Tenos, Eretria).
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]
Etymology: Proper meaning unknown, so without etymology. The Cyprian and Arcadian forms without digamma, and also Att. Ἥρα against κόρη from *κορϜη, make El. ΕρϜαοιοι suspect. Therefore the connection with Lat. servāre etc., and ἥρως ("the Protectress, the Lord (fem.)"; Fick-Bechtel Personennamen 361, 440, Solmsen Wortforschung 81 m. n. 1), is quite improbable. New proposals: to IE *i̯ēr- year (s. ὥρα), either as "year-goddess" (Schröder Gymnasium 63, 60ff.) or as "the one year-old, i. e. young cow" (v. Windekens Glotta 36, 309ff.). As with most gods names Pre-Greek origin is most probable. See Nilsson Gr. Rel. 1, 427ff..

Middle Liddell


Hera, the Lat. Juno, queen of the gods, daughter of Kronos and Rhea, sister and wife of Zeus, Hom., etc.; νὴ τὴν Ἥραν, an oath of Athen. women, Xen.

Frisk Etymology German

Ἥρα: {Hḗra}
Forms: ion. Ἥρη; kypr. Ε̄ραι (Dat., Schwyzer 681, 4), myk. E-ra?
Meaning: Gemahlin des Zeus (seit Il.)
Composita : Als Vorderglied z. B. in Ἡρακλέης, -κλῆς (seit Il.; zur Erklärung Kretschmer Glotta 8, 121ff. m. Lit.) mit Ἡρακληείη (βίη; metrisch; vgl. Chantraine Gramm. hom. 1, 31), -κλήϊος, -κλειος und Ἡρακλείδης (seit Il.; zur metrischen Form Debrunner Ἀντίδωρον 38).
Derivative: Davon Ἡραῖος ‘der H. gehörig’ (ion. att.); f. -αία, -άα Stadtname (Arkadien VIa) mit Ἡραιεύς Bew. von Heraia; auch Ε̄ρϝαο̄ιοι (el.); Ἡρα(ι)ών Monatsnamen (Tenos, Eretria usw.).
Etymology : Eigentliche Bedeutung unbekannt, mithin ohne Etymologie. Die digammalosen kyprischen und arkadischen Formen, wozu noch att. Ἥρα gegenüber κόρη aus *κορϝη, machen die Richtigkeit von el. Ε̄ρϝαο̄ιοι stark verdächtig. Schon dadurch wird die Anknüpfung an lat. servāre usw., wozu noch ἥρως ("die Schützerin, die Herrin"; Fick-Bechtel Personennamen 361, 440, Solmsen Wortforschung 81 m. A. 1), ganz unwahrscheinlich. Neue Vorschläge: zu idg. *i̯ēr- Jahr (s. ὥρα), u. z. entweder als "Jahresgöttin" (Schröder Gymnasium 63, 60ff.) oder als "die einjährige, d. h. junge Kuh" (v. Windekens Glotta 36, 309ff.). Wie bei den meisten Götternamen liegt auch bei Ἥρα vorgriechischer Ursprung am nächsten. Ausführlich über Hera Nilsson Gr. Rel. 1, 427ff. (mit reicher Lit.).
Page 1,642