Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἰή

Γηράσκω δ᾽ αἰεὶ πολλὰ διδασκόμενος -> I grow old always learning many things
Solon the Athenian
Full diacritics: ἰή Medium diacritics: ἰή Low diacritics: ιη Capitals: ΙΗ
Transliteration A: iḗ Transliteration B: Transliteration C: ii Beta Code: i)h/

English (LSJ)

[ῐ], exclam. of joy or enthusiasm, ἰή, ἰή, ἰή, Ar.Pax195; esp. used in the cult of Apollo, ἰὴ παιών ib.453, al.;

   A ἰὴ παιῆον Call.Ap.21, 103, Hec.1.1.10; ἀλαλαὶ ἰὴ παιήων Ar.Lys.1291; cf. ἰέ.    2 of grief, A.Pers.1004, Supp.114, Ag.1485 (all lyr.). (ἵη v.l. in Call.Ap.ll.cc., where it is associated with ἵει, imper. of ἵημι.)
ἰή, ἡ,

   A v. ἰά, .

German (Pape)

[Seite 1244] Ausruf der Freude, bes. ἰὴ ἰὴ παιών, Ar. Pax 445 Th. 311, ἰὴ παιήων, Lys. 1291. Nach Schol. Ar. Ran. 1273 wurde es in den Hymnen auf Apollo, in denen dieser Ausruf bes. häufig war, ἱή geschrieben, wahrscheinlich weil die Alten es auf den Schützen Apollo beziehend von ἵημι ableiteten, wie Callim. H. Apoll. 100 ἰὴ ἰὴ παιῆον, ἵει βέλος sagt, u. ausführlich Ath. XV, c. 62 (701 c ff.) erörtert, wo auch bemerkt ist, daß ἰή sowohl als Jambus wie auch als Spondeus gebraucht worden. – Bei Aesch. Suppl. 115 ἰὴ ἶὴ ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ, ein Ausruf des Schmerzes; neben ἰώ Ag. 1464. ἡ, statt ἰά, Stimme, Laut, Her. 1, 85.

Greek (Liddell-Scott)

ἰή: Λατ. io, ἐπιφώνημα χαρᾶς, ἰή, ἰή, ἰή, Ἀριστοφ. Εἰρήν. 195˙ ἰὴ παιὼν αὐτόθι 453, κ. ἄλλ.˙ ἰὴ παιῆον Καλλ. Ὕμν. εἰς Ἀπόλλ. 21, 97, 193˙ ἀλαλαλαὶ ἰὴ παιὼν Ἀριστοφ. Λυσ. 1291˙ πρβλ. ἰήϊος 2) Ἐπιφών. λύπης, θλίψεως, Αἰσχύλ. Πέρσ. 1003, Ἱκ. 115, Ἀγ. 1485. - ἐντεῦθεν, ἰήϊος, ἰήλεμος. τὸ ι κανονικῶς μακρόν, ἀλλ’ ἐν Ἀριστοφ. Βατρ. ἔνθ’ ἀνωτ. βραχύ˙ πρβλ. ἰώ.

French (Bailly abrégé)

1interj.
cri de joie ou de douleur.
2ion. c. ἰά¹.

English (Slater)

ῐή, ἰέ
   a ἰή. λτ;ἰὴγτ; ἰῆτε νῦν μέτρα παιηόνων ἰῆτε, νέοι (supp. e. Σ G-H.) (Pae. 6.121)
  &nbnbsp;b ἰὴ ἰέ. ἰὴ ἰὲ Παιάν, ἰὴ ἰέ Πα. 2. 3, . ἰήιε παῖ με[ Πα. 7C. c. 3. ἰὴ ἰὲ βασίλειαν Ὀλυμπίων, νύμφαν ἀριστόποσιν Πα. 21. 3, 11, 19, 27.
   c ἰέ. ἰὴ ἰή, ὢ ἰὲ Παιάν (Pae. 4.31)
   d ἰή, ἰή. Πα. 1., (Pae. 4.31)
   e ἰῆτε (“eine Pluralisierung der Interjektion ἰή”, Wackern., Kl. Schr. 2. 883: ἴητε Schr., ut “ἰῆναι ab ἰή.” v. Strunk, Glotta, 1960, 80—2.) <ἰὴγτ; ἰῆτε νῦν, μέτρα παιηόνων ἰῆτε, νέοι (Pae. 6.121)

Greek Monotonic

ἰή: ἡ, Ιων. αντί ἰά, φωνή, βοή.
• ἰή: Λατ. io!
1. επιφών. χαράς, ἰή, ἰή, ἰή, σε Αριστοφ.· ἰὴ παιών, στον ίδ.
2. επιφών. για δήλωση λύπης, θλίψης, σε Αισχύλ.

Russian (Dvoretsky)

ἰή:
I (ῑ, редко ῐ) interj. (восклицание радости или горя) о!, ах! (ἰὴ παιών! Arph.).
II ион. = ἰά I.

Frisk Etymological English

See also: s. ἰήιος

Middle Liddell


1. Lat. io! exclam. of joy, ἰή, ἰή, ἰή, Ar.; ἰὴ παιών Ar.
2. of grief, Aesch.