Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ὁπόθεν

Μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν -> Oh! my soul do not aspire to eternal life, but exhaust the limits of the possible
Pindar, Pythian, 3.61f.
Full diacritics: ὁπόθεν Medium diacritics: ὁπόθεν Low diacritics: οπόθεν Capitals: ΟΠΟΘΕΝ
Transliteration A: hopóthen Transliteration B: hopothen Transliteration C: opothen Beta Code: o(po/qen

English (LSJ)

Ep. ὁππόθεν, Ion. ὁκόθεν (never -θε, for

   A ὁππόθ' Od.3.89 is for ὁππόθι):—Adv. correl. to πόθεν :    1 chiefly used in indirect questions, opp. ὅποι (q.v.), whence, from what place, εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν Od.3.80 ; ἐρέσθαι, ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ 1.406, cf. Pi.P.9.43, Hdt. 2.54 ; σήμαιν' ὅτου τ' εἶ χὠπόθεν S.Fr.104.    2 Relat., ἀπαίροντες . . ὁπόθεν τύχοιεν Th.4.26 ; ὁπόθεν . . ῥᾴδιον ἦν λαβεῖν, οὐκ ἦγον to the place from which, X.An.5.2.2 ; ὁ αὐτός τι κερδανεῖ Id.Mem.2.6.4 ; so ὁ. ἂν τύχῃ from whencesoever . ., Pl.Tht.180c ; γαμεῖν ὁ. ἂν βούληται Id.R. 362b, cf. IG12.58.12 ; ἡδέως ζῆν . . ἐὰν ἔχῃ τις ὁ. Philetaer.7.3 ; ὁ. ἔσοιτο μᾶζα Pl.Com.33 ; ὁ. ἔτυχεν ἄρχεσθαι at haphazard, Arist.Po. 1450b32 : also with other Particles, ὁ. ποτέ Pl.Smp.173d ; ὁ. δήποτε D.Chr.31.54 (corr. Emperius for ὁ. δήποθεν) ; ὁποθενοῦν Pl.Grg.512a, Arist.Cael.271a24 ; ὁκοθενοῦν Hp.Ulc.7 ; ὁποθενδηποτοῦν J.AJ8.4.3.

German (Pape)

[Seite 361] ep. ὁππόθεν, correl. zu πόθεν, relativ u. indirect fragend, woher; ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ; Od. 1, 406; εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν, 3, 80; Pind. P. 2, 44; χὡπόθεν, ib. 50; Eur. I. A. 696; ὁπόθεν ἡμᾶς δεῦρο ἤγαγεν, Plat. Polit. 263 c; ὁπόθεν ποτὲ ταύτην τὴν ἐπωνυμίαν ἔλαβες, οὐκ οἶδα, Conv. 173 a; vgl. ὁπόθεν χαίρει ὀνομαζόμενος, Phaedr. 273 d; οὐ γὰρ ἔστι μοι χρήματα ὁπόθεν ἐκτίσω, Apol. 37 c; – mit ἄν u. conj., ὁπόθεν ἂν τύχῃ ἕκαστος ἐνθουσιάσας, woher auch immer, Theaet. 180 c, vgl. Rep. II, 362 b; auch ὁποθενοῦν, neben ἄλλοθεν, Gorg. 512 a, wie Arist. coel. 1, 4; ὁπόθεν ἐπισιτιούμεθα, Xen. An. 2, 4, 5; auch mit Auslassung des Demonstrativums, οἱ Τραπεζούντιοι ὁπόθεν μὲν τὰ ἐπιτήδεια ῥᾴδιον ἦν λαβεῖν οὐκ ἦγον, 5, 2, 2; Folgde.

Greek (Liddell-Scott)

ὁπόθεν: Ἐπικ. ὁππόθεν, Ἰων. ὁκόθεν, (οὐδέποτε -θε, διότι τὸ ὁππόθ’, Ὀδ. Γ. 89· κεῖται ἀντὶ τοῦ ὁππόθι)· ― Ἐπίρρ. συσχετ. ἀναφορ. τοῦ πόθεν· 1) κυρίως ἐν χρήσει ἐπὶ πλαγίων ἐρωτήσεων, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ ὅποι (ὃ ἴδε), ἐκ τίνος μέρους, πόθεν, Λατιν. unde, εἴρεαι ὁππόθεν εἰμὲν Ὀδ. Γ. 80· ἐρέσθαι, ὁππόθεν οὗτος ἀνὴρ Α. 406, πρβλ. Πινδ. Π. 9. 79, Ἡρόδ. 2. 54· σήμαιν’ ὅτου τ’ εἶ χὠπόθεν Σοφ. Ἀποσπ. 109. 2) ἀναφορ., ἀπαίροντες.. ὁπόθεν τύχοιεν Θουκ. 4. 26· ὁπόθεν.. ῥᾴδιον ἦν λαβεῖν, οὐκ ἦγον Ξεν. Ἀν. 5. 2, 2· ὁπ. αὐτός τι κερδανεῖ ὁ αὐτ. ἐν Ἀπομν. 2. 6, 4· οὕτως, ὁπόθεν ἂν τύχῃ, ἐξ οἱουδήποτε τόπου, «ἀπὸ ὅπου τύχῃ», Πλάτ. Θεαίτ. 180C· γαμεῖν ὁπόθεν ἂν βούληται ὁ αὐτ. ἐν Πολ. 362Β· ἠδέως ζῆν.. ἐὰν ἔχῃ τις ὁπόθεν Φιλέταιρος ἐν «Κυναγίδι» 2. 6· ὁπ. ἔσοιτο μᾶζα Πλάτ. Κωμικ. ἐν «Ἑορταῖς» 4 ὁπ. ἔτυχεν ἄρχεσθαι Ἀριστ. Ποιητ. 7, 7· ― ὡσαύτως μετ’ ἄλλων μορίων, ὁπ. ποτὲ Πλάτ. Συμπ. 173Α· ὁπ. δήποτε Δίων Χρυσ.· ὁποθενοῦν Πλάτ. Γοργ. 512Α, Ἀριστ. π. Οὐρ. 1. 6, 1.

French (Bailly abrégé)

épq. ὁππόθεν;
adv. relat.
d’où, de quel endroit.
Étymologie: ὁποῦ, ὅθεν.

English (Slater)

ὁπόθεν
   1 whence introducing indir. quest. “κούρας δ' ὁπόθεν γενεὰν ἐξερωτᾷς;” (P. 9.43) “χὠπόθεν ἔσσεται, εὖ καθορᾷς” (Er. Schmid: χὥτι ποθεν, ποθὶ codd.) (P. 9.48)

Greek Monolingual

(ΑΜ ὁπόθεν, Α και ιων. τ. ὁκόθεν και επικ. τ. ὁππόθεν)
επίρρ.
1. (ως αναφ.) από το μέρος όπου, από όπου («ὁπόθεν... ῥᾴδιον ἧν λαβεῑν οὐκ ἦγον», Ξεν.)
2. (σε σύνθ. με τα μόρ. δή + ποτέ) ὁποθενδήποτε
από οποιοδήποτε μέρος, από οπουδήποτε
αρχ.
1. (κυρίως σε πλάγ. ερώτ.) από ποιο μέρος, από πού
2. (με το μόριο αν και υποτ.) από όπου τύχει, από οπουδήποτε, από οποιοδήποτε σημείοὁπόθεν ἄν τύχη ἕκαστος ἐνθουσιάσας», Πλάτ.)
3. (με διάφ. μόρια) α) ὁπόθεν ποτέ
από όπου τυχόν
β) ὁποθενοῡν και ὁκοθενοῡν
απ' όπου και αν
γ) ὁποθενδηποτοῡν
από οπουδήποτε και αν.
[ΕΤΥΜΟΛ. Το αναφορικό επίρρ. ὁπόθεν έχει σχηματιστεί από το θ. yo- της αναφορικής αντων. ὅς, , (βλ. λ. ος) και το ερωτ. επίρρ. πόθεν (πρβλ. ὁποῖος < ποῖος, ὁπόσος < πόσος κ.λπ.). Για την εναλλαγή τών -π- και -κ- στην αττ. και ιων. διάλ., αντίστοιχα, βλ. λ. πο-].

Greek Monotonic

ὁπόθεν: Επικ. ὁππόθεν, Ιων. ὁκόθεν, επίρρ. συσχετικό προς το πόθεν·
1. κυρίως σε πλάγιες ερωτήσεις, από πού, από ποιον τόπο, Λατ. unde, εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν, ρώτησες από ποιον τόπο είματε, σε Ομήρ. Οδ.
2. αναφορ., γαμεῖν ὁπόθεν ἂν βούληται, παντρεύεται μια γυναίκα από οποιαδήποτε οικογένεια επιθυμεί, σε Πλάτ.· επίσης ὁποθενοῦν, στον ίδ.

Russian (Dvoretsky)

ὁπόθεν: эп. ὁππόθεν adv. relat. откуда: ὁ. οὗτος ἄνήρ Hom. (я хочу спросить), откуда этот человек; ποτ᾽ ὢν τυγχάνει καὶ ὁ. χαίρει ὀνομαζόμενος Plat. кто бы он ни был, и откуда бы ему ни было угодно взять свое имя, т. е. как бы он ни называл себя; οὐκ ἔστι μοι χρήματα, ὁ. ἐκτίσω Plat. у меня нет денег, из которых я мог бы заплатить.

Middle Liddell


correlative to πόθεν:
1. chiefly in indirect questions, whence, from what place, Lat. unde, εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν thou askest whence we are, Od.
2. relat., γαμεῖν ὁπόθεν ἂν βούληται to marry a wife from whatever family he likes, Plat.:—also ὁποθενοῦν, Plat.