Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

prosum

τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφής οἴκησις αἰείφρουρος, οἷ πορεύομαι πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς -> Tomb, bridal chamber, eternal prison in the caverned rock, whither I go to find mine own.
Sophocles, Antigone, 883

Latin > English (Lewis & Short)

prōsum: = prorsum, q. v.
prō-sum: fŭi, prōdesse, v. n.,
I to be useful or of use, to do good, benefit, profit.
I In gen., constr. with dat., a subjectclause, or absol., rarely with ad or in and acc.: sibi prodesse, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 2 (Trag. v. 310 Vahl.); cf.: qui nec sibi nec alteri prosunt, Cic. Off. 2, 10, 36: multis, id. Lael. 1, 4: nihil tibi litterae meae proderunt, id. Fam. 2, 17, 7.—With subj.-clause: multum prodest ea quae metuuntur ipsa contemnere, Cic. Tusc. 4, 30, 64: iis carum et jucundum esse maxime prodest, Q. Cic. Petit. Cons. 5, 16; cf. id. ib. 11, 43: quid mihi fingere prodest? Ov. M. 13, 935: nec quicquam tibi prodest Aërias tentasse domos, Hor. C. 1, 28, 4; id. Epod. 17, 60; id. S. 1, 2, 113: quae scire magis juvat quam prodest, Sen. Ep. 106, 3.—Absol.: prodesse aequom est, Ter. Ad. 5, 9, 11: quorum altera prosunt, Cin. Fin. 3, 21, 69: studia aliena ac nihil profutura, Sall. J. 1, 5: magis tamen Menenianum profuit judicium, Liv. 2, 52; Quint. 4, 1, 3; 11, 1, 9: quae nocuere sequar, fugiam quae profore credam, Hor. Ep. 1, 8, 11: aut prodesse volunt aut delectare poëtae, id. A. P. 333: tu tantum corpore prodes, Nos animo, Ov. M. 13, 365.— With ad or in and acc.: id mirum, quantum profuit ad concordiam civitatis, Liv. 2, 1: in id quoque prodest, ut, etc., Quint. 8, 3, 9: in commune, id. 6, 1, 7.—With abl.: constantia multum prodest in amore, Prop. 2, 26, 27.—
II In partic., of medicines, to be good, be beneficial: fabam voci prodesse, Plin. 22, 25, 69, § 141: balineum assumo, quia prodest, Plin. Ep. 7, 21, 3: ad tormina, Plin. 22, 25, 63, § 131: contra ignem sacrum, id. 20, 7, 25, § 59.—With inf.: contra anginas tritum in poscā gargarizare prodest, Plin. 20, 6, 23, § 52.

Latin > French (Gaffiot)

(1) prōsum,⁷ prōfuī, prōdesse, intr., être utile : plus in negotiis gerendis res quam verba prosunt Cic. Ac. 2, 2, dans la gestion des affaires les faits servent plus que les mots || [avec dat.] : nihil tibi meæ litteræ proderunt Cic. Fam. 12, 17, 7, ma lettre ne te servira à rien ; prodesse omnibus Cic. Nat. 2, 64, être utile à tous ; ad rem aliquam alicui prodesse Sall. J. 85, 32, être utile à qqn pour (en vue de) qqch. ; id mirum quantum profuit ad concordiam civitatis Liv. 2, 1, 11, cette mesure contribua étonnamment à mettre la concorde dans la cité ; in id prodesse, ut... Quint. 8, 3, 9, servir à ceci, savoir à... || multum prodest contemnere... Cic. Tusc. 4, 64, il est très utile de mépriser... ; hoc facere illum rei publicæ prodest Cic. Att. 2, 1, 6, cette manière qu’il a d’agir rend service à l’État || [en médec.] être bon, salutaire, efficace : Plin. 22, 131 ; 22, 141, etc. inf. fut. profore Hor. Ep. 1, 8, 11.
(2) prōsum, adv., v. prorsum.

Latin > German (Georges)

(1) prō-sum1, prōfuī, prōdesse, nützlich sein, nützen (Ggstz. obesse, nocere), I) im allg.: prodesse aequum est, Ter.: illa, quae prosunt aut quae nocent, aut bona sunt aut mala, Cic.: id mirum quantum profuit ad concordiam civitatis, Liv.: in id quoque prodest, ut etc., Quint.: constantia multum prodest in amore, Prop.: eaque in prima parte actionis dicit, quae sunt in summa (im letzten) profutura, Quint.: minus idem proderit in discendis, quae etc., Quint.: quae ad obtinendum, quod intendimus, prodesse, Quint. – m. Angabe wem? durch Dat., qui nec tibi nec alteri prosunt, Cic.: non modo igitur prodest, sed obest etiam Clodii mors Miloni, Cic.: nec hodie, ut prosit mihi Romanorum gratia, ne obsit tantum, deprecor, Liv.: dicere quod causae prosit (Ggstz. dicere aliena), Cic.: studiis scholas prodesse, moribus nocere, Quint.: prodesse reis apud regem, Curt. – mit folg. Infin., multum prodest ea quae metuuntur ipsa contemnere, Cic. Tusc. 4, 64: iis carum et iucundum esse maxime prodest, Q. Cic. de pet. cons. 16: prodest vehementer nusquam discedere, ibid. 43: quod interdum non minus prodest quam diserte dicere, Nep. Epam. 3, 2: quid proderat ditasse Paelignas anus? Hor.: quae scire magis iuvat quam prodest, Sen.: quid mihi fingere prodest? Ov.: proderit per partes ediscere, Quint. – II) insbes., als mediz. t. t. v. Heilmitteln usw., anschla gen, zuträglich sein, helfen (Ggstz. nocere), balineum assumo, quia prodest, vinum, quia non nocet, Plin. ep.: quicquid animum erexit, etiam corpori prodest, Sen.: faba prodest voci, Plin.: isatis contra ignem sacrum prodest, Plin. – m. Infin., contra anginas tritum in posca gargarizari prodest, Plin. 20, 52. – mit Acc. u. Infin. Pass., alia saepius uri prodest, Plin. 36, 201. – / Infin. Fut. profore, Hor. ep. 1, 8, 11. Cl. Mamert. de stat. anim. 2, 9. p. 132, 18 Egbr. Alcim. ad Sor. 590.
(2) prōsum2, Adv., s. prorsum.

Latin > English

prosum prodesse, profui, profuturus V :: be useful, be advantageous, benefit, profit (with DAT)