ὄλβιος: Difference between revisions

Bailly1_4
(6_16)
(Bailly1_4)
Line 15: Line 15:
{{ls
{{ls
|lstext='''ὄλβιος''': -ον, ἀλλὰ συνηθέστερον, α, ον, ὡς ἐν Εὐρ. Ἀλκ. 452, Ὀρ. 1338: ([[ὄλβος]]): Ι. ἐπὶ προσώπων (ὡς ἀείποτε ἐν τῇ Ἰλ.), [[πλήρης]] ὄλβου, [[εὐτυχής]], [[μακάριος]], παρ’ Ὁμήρ. ἀείποτε ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀγαθὰ τοῦ κόσμου τούτου, ἀκριβῶς ὡς τὸ Λατιν. beatus, καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον... ἔναιον [[ὄλβιος]] ἀφνειὸν Ὀδ. Ρ. 420, πρβλ. Ἰλ. Ω. 543, κτλ.· [[εὐδαίμων]] τε καὶ [[ὄλβιος]] Ἡσ. Ἔργ. κ. Ἡμ. 824· [[ὄλβιος]] χρήμασιν Ἡρόδ. 8. 75· μέγα [[ὄλβιος]] 6. 24· Πριάμου τοῦ μέγ’ ὀλβίου Εὐρ. Ἐκ. 493· τοῖς ὀλβίοις Αἰσχύλ. Ἀγ. 941: ― [[οὕτως]], ὄλβ. δῶρα Πινδ. Ν. 9. 6: τὰν ὀλβίαν Κόρινθον Ο. 13. 4· ― ἀλλ’ ἡ [[λέξις]] ἐννοεῖ τι πλέον ἢ τὴν ἐξωτερικὴν εὐημερίαν, ὡς φαίνεται ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τὶς ἦν ἀνθρώπων ὀλβιώτατος ἐν Ἡροδ. 1. 30-32. 2) [[καθόλου]], [[εὐδαίμων]], [[μακάριος]], εὐλογημένος, ὄλβιε Ζεῦ Αἰσχύλ. Ἱκ. 526 (Λυρ)· Διὶ ὀλβίῳ εὐχαριστήριον Συλλ. Ἐπιγρ. 2017· [[ὄλβιος]] [[ὅστις]] ἰδὼν Πινδ. Ἀποσπ. 102, 1, πρβλ. Σοφ. Ἠλ. 160, κτλ.· [[μετὰ]] γενικ., ὄλβιε ὀρχηθμοῦ Ἀνθ. Π. 9. 189· ὄλβιε καὶ ζωῆς, ὄλβιε καὶ θανάτου Ἑλλ. Ἐπιγράμμ. 243. 15· ― ἴδε [[ὀλβία]], ἡ. ΙΙ. ἐπὶ πραγμάτων ἐν χρήσει παρ’ Ὁμ. (μόνον ἐν τῇ Ὀδ.) ἀείποτε κατ’ οὐδ. πληθ., θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν, «ὄλβον, εὐδαιμονίαν, πλοῦτον» (Σχόλ.), Ὀδ. Θ. 413· φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ.. ὄλβια ποιήσειαν, [[ἅπερ]] οἱ θεοὶ νά μοι τὰ καταστήσωσι πρόξενα εὐτυχίας, Ν. 42· [[οὕτως]] οὐδ. πληθ. ὡς ἐπίρρ., τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν ζωέμεναι, «ἐν εὐδαιμονίᾳ παράσχοιεν ζῆσαι» (Σχόλ.), Η. 148· οὕτω καὶ παρ’ Ἡροδ., πάντα μεγάλα.. καὶ ὄλβια 1. 30· πολλὰ καὶ ὄλβια εἰπεῖν [[αὐτόθι]] 31· [[ταῦτα]] τὰ ὀλβιώτατά σφι νενόμισται [[αὐτόθι]] 216. ― Ἐπίρρ. [[ὀλβίως]], Σοφ. Ο. Κ. 1720. ― Ἀνώμαλ. ὑπερθ. [[ὄλβιστος]], -η, -ον, ὡς τὸ αἴσχιστος, [[ἔχθιστος]], [[οἴκτιστος]], ἄλγιστος, κέρδιστος, συχνὸν παρὰ μεταγεν. ποιηταῖς ἀπὸ τοῦ Καλλιμάχου καὶ ἑξῆς, Schäf. εἰς Γρηγ. Κορίνθου σελ. 896 κἑξ., Ruhnk. Ep. Cr. σελ. 167· ― τὸ ὁμαλὸν ὑπερθ. ὀλβιώτατος ἐν Ἡροδ. 1. 30, 216. ― Λέξ. ποιητ. ἐν χρήσει παρὰ Πλάτ. ἐν Πρωτ. 337D.
|lstext='''ὄλβιος''': -ον, ἀλλὰ συνηθέστερον, α, ον, ὡς ἐν Εὐρ. Ἀλκ. 452, Ὀρ. 1338: ([[ὄλβος]]): Ι. ἐπὶ προσώπων (ὡς ἀείποτε ἐν τῇ Ἰλ.), [[πλήρης]] ὄλβου, [[εὐτυχής]], [[μακάριος]], παρ’ Ὁμήρ. ἀείποτε ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀγαθὰ τοῦ κόσμου τούτου, ἀκριβῶς ὡς τὸ Λατιν. beatus, καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον... ἔναιον [[ὄλβιος]] ἀφνειὸν Ὀδ. Ρ. 420, πρβλ. Ἰλ. Ω. 543, κτλ.· [[εὐδαίμων]] τε καὶ [[ὄλβιος]] Ἡσ. Ἔργ. κ. Ἡμ. 824· [[ὄλβιος]] χρήμασιν Ἡρόδ. 8. 75· μέγα [[ὄλβιος]] 6. 24· Πριάμου τοῦ μέγ’ ὀλβίου Εὐρ. Ἐκ. 493· τοῖς ὀλβίοις Αἰσχύλ. Ἀγ. 941: ― [[οὕτως]], ὄλβ. δῶρα Πινδ. Ν. 9. 6: τὰν ὀλβίαν Κόρινθον Ο. 13. 4· ― ἀλλ’ ἡ [[λέξις]] ἐννοεῖ τι πλέον ἢ τὴν ἐξωτερικὴν εὐημερίαν, ὡς φαίνεται ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τὶς ἦν ἀνθρώπων ὀλβιώτατος ἐν Ἡροδ. 1. 30-32. 2) [[καθόλου]], [[εὐδαίμων]], [[μακάριος]], εὐλογημένος, ὄλβιε Ζεῦ Αἰσχύλ. Ἱκ. 526 (Λυρ)· Διὶ ὀλβίῳ εὐχαριστήριον Συλλ. Ἐπιγρ. 2017· [[ὄλβιος]] [[ὅστις]] ἰδὼν Πινδ. Ἀποσπ. 102, 1, πρβλ. Σοφ. Ἠλ. 160, κτλ.· [[μετὰ]] γενικ., ὄλβιε ὀρχηθμοῦ Ἀνθ. Π. 9. 189· ὄλβιε καὶ ζωῆς, ὄλβιε καὶ θανάτου Ἑλλ. Ἐπιγράμμ. 243. 15· ― ἴδε [[ὀλβία]], ἡ. ΙΙ. ἐπὶ πραγμάτων ἐν χρήσει παρ’ Ὁμ. (μόνον ἐν τῇ Ὀδ.) ἀείποτε κατ’ οὐδ. πληθ., θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν, «ὄλβον, εὐδαιμονίαν, πλοῦτον» (Σχόλ.), Ὀδ. Θ. 413· φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ.. ὄλβια ποιήσειαν, [[ἅπερ]] οἱ θεοὶ νά μοι τὰ καταστήσωσι πρόξενα εὐτυχίας, Ν. 42· [[οὕτως]] οὐδ. πληθ. ὡς ἐπίρρ., τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν ζωέμεναι, «ἐν εὐδαιμονίᾳ παράσχοιεν ζῆσαι» (Σχόλ.), Η. 148· οὕτω καὶ παρ’ Ἡροδ., πάντα μεγάλα.. καὶ ὄλβια 1. 30· πολλὰ καὶ ὄλβια εἰπεῖν [[αὐτόθι]] 31· [[ταῦτα]] τὰ ὀλβιώτατά σφι νενόμισται [[αὐτόθι]] 216. ― Ἐπίρρ. [[ὀλβίως]], Σοφ. Ο. Κ. 1720. ― Ἀνώμαλ. ὑπερθ. [[ὄλβιστος]], -η, -ον, ὡς τὸ αἴσχιστος, [[ἔχθιστος]], [[οἴκτιστος]], ἄλγιστος, κέρδιστος, συχνὸν παρὰ μεταγεν. ποιηταῖς ἀπὸ τοῦ Καλλιμάχου καὶ ἑξῆς, Schäf. εἰς Γρηγ. Κορίνθου σελ. 896 κἑξ., Ruhnk. Ep. Cr. σελ. 167· ― τὸ ὁμαλὸν ὑπερθ. ὀλβιώτατος ἐν Ἡροδ. 1. 30, 216. ― Λέξ. ποιητ. ἐν χρήσει παρὰ Πλάτ. ἐν Πρωτ. 337D.
}}
{{bailly
|btext=α, ον :<br />heureux, fortuné ; <i>pl. neutre adv.</i> • ὄλβια [[δοῦναι]] [[ζωέμεναι]] OD accorder de vivre dans le bonheur;<br /><i>Cp.</i> ὀλβιώτερος, <i>Sp.</i> ὀλβιώτατος.<br />'''Étymologie:''' [[ὄλβος]].
}}
}}