Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Orion

Ὄττω τις ἔραται -> Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho

English > Greek (Woodhouse)

Ὠρίων, -ωνος, ὁ (ι Eur., Cycl. 213; Ion, 1153).

Latin > English (Lewis & Short)

Ōrīon: (Ŏrīōn, Verg. A. 1, 535; 4, 52), ŏnis and ōnis, m., = Ὠρίων,
I the constellation Orion, whose rising and setting are attended by storms; acc. to the myth, a hunter transported to heaven, Ov. F. 5, 493; Hyg. Fab. 195; Verg. A. 1, 535; 4, 52; Hor. C. 1, 28, 21; 3, 27, 18; Lact. 4, 5, 21 et saep.

Latin > French (Gaffiot)

(1) Ōrīōn,¹² ŏnis, et ōnis, m. (Ὠρίων), Orion [chasseur changé par Diane en une constellation qui porte son nom] : Ov. F. 5, 493 ; Hyg. Fab. 195. ŏr- Virg. En. 1, 535 ; 4, 52 ; 10, 763.

Latin > German (Georges)

(1) Ōrīōn1, ōnis, Akk. ōnem u. ōna, m. (Ὠρίων), ein Gestirn mit einem Gürtel u. drei Schwertern, dessen Untergang im Spätherbst Sturm u. Regen bringt, nach der Sage ein an den Himmel versetzter Jäger, Hyg. fab. 195; astr. 2, 34. Lact. 4, 15, 21. Ov. fast. 5, 493. Hor. carm. 1, 28, 21. Verg. Aen. 1, 535; 3, 517. – / Die lateinischen Dichter verkürzen gegen den Gebrauch der griechischen alle drei Silben nach Versbedürfnis, so daß sich außer Ōrīōn auch Ŏrīōn, außer Ōrīōnis auch Ŏrīōnis u. Ōrĭŏnis u. Ŏrīŏnis findet.

Wikipedia EN

In Greek mythology, Orion (/əˈraɪən/; Ancient Greek: Ὠρίων or Ὠαρίων; Latin: Orion) was a giant huntsman whom Zeus (or perhaps Artemis) placed among the stars as the constellation of Orion.

Daniel Seiter's 1685 painting of Diana over Orion's corpse, before he is placed in the heavens

Ancient sources tell several different stories about Orion; there are two major versions of his birth and several versions of his death. The most important recorded episodes are his birth somewhere in Boeotia, his visit to Chios where he met Merope and after he violated her, was blinded by her father, Oenopion, the recovery of his sight at Lemnos, his hunting with Artemis on Crete, his death by the bow of Artemis or the sting of the giant scorpion which became Scorpio, and his elevation to the heavens. Most ancient sources omit some of these episodes and several tell only one. These various incidents may originally have been independent, unrelated stories, and it is impossible to tell whether the omissions are simple brevity or represent a real disagreement.

In Greek literature he first appears as a great hunter in Homer's epic the Odyssey, where Odysseus sees his shade in the underworld. The bare bones of Orion's story are told by the Hellenistic and Roman collectors of myths, but there is no extant literary version of his adventures comparable, for example, to that of Jason in Apollonius of Rhodes' Argonautica or Euripides' Medea; the entry in Ovid's Fasti for May 11 is a poem on the birth of Orion, but that is one version of a single story. The surviving fragments of legend have provided a fertile field for speculation about Greek prehistory and myth.

Orion served several roles in ancient Greek culture. The story of the adventures of Orion, the hunter, is the one on which there is the most evidence (and even on that, not very much); he is also the personification of the constellation of the same name; he was venerated as a hero, in the Greek sense, in the region of Boeotia; and there is one etiological passage which says that Orion was responsible for the present shape of the Strait of Sicily.

Wikipedia EL

Ο Ωρίων (Ωρίωνας) ήταν ο πιο διάσημος κυνηγός στην ελληνική μυθολογία.

Μια φορά, όπως το συνήθιζαν οι θεοί του Ολύμπου, ο Δίας και ο Ποσειδώνας πήγαν ένα περίπατο στη γη μεταμφιεσμένοι σε ανθρώπους. Περνώντας από τη Βοιωτία δέχθηκαν τη θερμή φιλοξενία του Υριέα, του «επώνυμου ήρωα» της πόλεως Υρίης. Εκείνη την εποχή όμως ο Υριέας ήταν σε πολύ μεγάλη ηλικία και χήρος χωρίς παιδιά. Εξομολογήθηκε στους φιλοξενούμενους τον καημό του για τη μεγάλη μοναξιά του και πόσο θα ήθελε να είχε ένα παιδί. Αφού οι δύο θεοί είχαν φύγει, το άλλο πρωί ο Υριέας βρήκε στο κατώφλι του σπιτιού του ένα βρέφος: ήταν ο μικρός Ωρίων, ένα δώρο από τους θεούς για τη φιλοξενία που τους είχε προσφέρει. Για τον λόγο αυτό ο Ωρίων αναφέρεται άλλοτε ως γιος του Υριέα και άλλοτε ως γιος του Ποσειδώνα, μάλιστα ήταν καρπός της σχέσης του θεού με την Ευρυάλη, κόρη του βασιλιά Μίνωα. Λέγεται ακόμα ότι είχε πάρει από τον πατέρα του, θεό της θάλασσας, το χάρισμα να μπορεί να βαδίζει πάνω στη θάλασσα.

Ο Ωρίωνας μεγάλωσε και έγινε «ανήρ εξόχου ρώμης και καλλονής, και δεξιώτατος κυνηγός». Εκτός από πολύ δυνατός και όμορφος, φαίνεται ότι ήταν πολύ ψηλός στο ανάστημα, κάτι που συνδέεται και με τον ομώνυμο αστερισμό. Συνόδευε τη θεά του κυνηγιού, την Άρτεμη, στα κυνήγια της. Κάποτε ο Ωρίων φιλοξενήθηκε στη Χίο από τον εκεί βασιλιά Οινοπίωνα (κατά μία εκδοχή και ο Ωρίων ήταν Χιώτης). Συμπεριφέρθηκε όμως απερίσκεπτα, καθώς ερωτεύθηκε τρελά την κόρη του βασιλιά, τη Μεράδη. Τότε ο Οινοπίων του έδωσε να πιεί ένα ποτό που τον τύφλωσε και μετά τον πέταξε στη θάλασσα. Εκεί τον περιμάζεψε ο θεός Ήφαιστος και τον οδήγησε στον Απόλλωνα, τον θεό του φωτός, που του ξανάδωσε την όρασή του.