κωλέα

From LSJ
Revision as of 07:26, 29 September 2017 by Spiros (talk | contribs) (22)

γυνὴ γὰρ οὐδὲν οἶδε πλὴν ὃ βούλεται → women know nothing except from what they want

Source
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: κωλέα Medium diacritics: κωλέα Low diacritics: κωλέα Capitals: ΚΩΛΕΑ
Transliteration A: kōléa Transliteration B: kōlea Transliteration C: kolea Beta Code: kwle/a

English (LSJ)

ἡ,

   A = κωλῆ (q.v.); also expld. by ἀγκαλίς, δέσμη χόρτου, Hsch. κώλειρ, prize given in a contest, Id. κωλεός, ὁ, = κωλῆ, Epich.82,92, Hp. ap. Gal.19.116. κωλετίναις (-τήν- cod.)· ἀσκαλαβώταις, Hsch.

German (Pape)

[Seite 1542] Ath. XI, 368 d, zsgzgn κωλῆ, ἡ, der Hüftknochen mit dem daran sitzenden Fleische, bes. beim Schweine der Schinken, Hesych. erkl. σκέλος ὑὸς ὀπίσθιον; vgl. Xen. Cyn. 5, 30; comic. bei Ath. a. a. O.; Ar. Plut. 1128 οἴμοι δὲ κωλῆς ἧς ἐγὼ κατήσθιον, wo die Schol. erkl. τὰ ἐμπρόσθια μέρη τῶν ἱερείων, τὰς ἀγκύλας ὀστώδεις; Nubb. 976 τὴν ἀσπίδα τῆς κωλῆς προέχων ἀμελῇ τῆς Τριτογενείας, Schol. τοῦ ποδός, ἕτεροι δέ φασι τοῦ αἰδοίου, wie ib. 1006 neben πυγὴ μικρά das κωλῆ μεγάλη sicher auf das Schaamglied geht. – In späterer Prosa; βοὸς κωλῆ Luc. Leziph. 6; Plut. Artaz. 18; κωλέα in LXX.

French (Bailly abrégé)

ας (ἡ) :
d’ord. contr. en κωλῆ;
cuisse d’animal.
Étymologie: κῶλον.

Greek Monolingual

κωλέα, ἡ (Α)
βλ. κωλή.