Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

προφορικός

Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων -> A man's character is his fate
Heraclitus, fr. B 119 Diels
Full diacritics: προφορικός Medium diacritics: προφορικός Low diacritics: προφορικός Capitals: ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΣ
Transliteration A: prophorikós Transliteration B: prophorikos Transliteration C: proforikos Beta Code: proforiko/s

English (LSJ)

ή, όν,

   A of or for utterance, uttered, opp. ἐνδιάθετος (v. λόγος fin.), Ph.2.154, al., Stoic.2.43,74, Plu.2.777c, 973a.

German (Pape)

[Seite 798] ή, όν, zum Vortrage durch die Sprache od. durch Worte gehörig; λόγος, im Ggstz von ἐνδιάθετος, die durch Worte und Sprache sich äußernde Vernunft, Plut. philos. c. princ. 2, wie S. Emp. adv. log. 2, 275.

Greek (Liddell-Scott)

προφορικός: -ή, -όν, (προφορὰ) ὡς καὶ νῦν, ὁ ἀνήκων ἢ ἁρμόζων εἰς προφοράν, προφερόμενος, ἀντίθετ. τῷ ἐνδιάθετος, (ἰδὲ λόγος ἐν τέλ.), Φίλων 2. 154, Πλούτ. 2. 777C, 973Α, Κλήμ. Ἀλ. 864, Ρήτορες (Walz) 2. 116, κτλ.

French (Bailly abrégé)

ή, όν :
produit au dehors par la parole, verbal, oral.
Étymologie: προφορά.

Greek Monolingual

-ή, -ό / προφορικός, -ή, -ον, ΝΜΑ προφορά
αυτός που εκφράζεται με προφορά, με εκφώνηση, σε αντιδιαστολή προς τον ενδιάθετο ή τον γραπτό (α. «προφορικές εξετάσεις» β. «καὶ τοῦ ἐνδιαθέτου λόγου καὶ τοῦ προφορικοῡ», Πλούτ.
γ. «ἀνθρωπινωτέρως ὀνομάζεται λόγια θεοῡ προφορικὰ ῥήματα», Δίδ. Αλ.)
νεοελλ.
1. (το ουδ. πληθ. ως ουσ.) τα προφορικά
οι προφορικές εξετάσεις, σε αντιδιαστολή προς τα γραπτά, τις γραπτές εξετάσεις
2. φρ. «προφορική παράδοση» — η παράδοση που διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε διά ζώσης, με προφορικό λόγο, από γενεά σε γενεά
(αρχ. (για λόγο) αυτός που ρέει, ο ρέων («πλουτεῑν τῷ λόγῳ προφορικῷ», Ωριγ.).
επίρρ...
προφορικώς / προφορικῶς ΝΜΑ, και προφορικά Ν
με προφορικό λόγο, δια ζώσης.

Russian (Dvoretsky)

προφορικός: произносимый, выражаемый в словах (λόγος Plut., Sext.).