νεόθηκτος: Difference between revisions

From LSJ

διὰ λαμπροτάτου βαίνοντες ἁβρῶς αἰθέρος → passing lightly through clear-shining air (Euripides, Medea 829)

Source
m (Text replacement - "(?s)({{ls\n\|lstext.*}}\n)({{bailly.*}}\n)" to "$2$1")
m (Text replacement - "(?s)(\n{{ls\n\|lstext.*}})(\n{{.*}})(\n{{elru.*}})" to "$3$1$2")
Line 15: Line 15:
{{bailly
{{bailly
|btext=ος, ον :<br />fraîchement aiguisé.<br />'''Étymologie:''' [[νέος]], [[θήγω]].
|btext=ος, ον :<br />fraîchement aiguisé.<br />'''Étymologie:''' [[νέος]], [[θήγω]].
}}
{{elru
|elrutext='''νεόθηκτος:''' [[только что отточенный]] Plut.
}}
}}
{{ls
{{ls
Line 21: Line 24:
{{grml
{{grml
|mltxt=[[νεόθηκτος]], -ον (Α)<br />αυτός που ακονίστηκε πρόσφατα.<br />[<b><span style="color: brown;">ΕΤΥΜΟΛ.</span></b> <span style="color: red;"><</span> <i>νε</i>(<i>ο</i>)- <span style="color: red;">+</span> -<i>θηκτος</i> (<span style="color: red;"><</span> [[θήγω]] «[[ακονίζω]]»), <b>πρβλ.</b> <i>εύ</i>-<i>θηκτος</i>].
|mltxt=[[νεόθηκτος]], -ον (Α)<br />αυτός που ακονίστηκε πρόσφατα.<br />[<b><span style="color: brown;">ΕΤΥΜΟΛ.</span></b> <span style="color: red;"><</span> <i>νε</i>(<i>ο</i>)- <span style="color: red;">+</span> -<i>θηκτος</i> (<span style="color: red;"><</span> [[θήγω]] «[[ακονίζω]]»), <b>πρβλ.</b> <i>εύ</i>-<i>θηκτος</i>].
}}
{{elru
|elrutext='''νεόθηκτος:''' [[только что отточенный]] Plut.
}}
}}

Revision as of 14:54, 3 October 2022

Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: νεόθηκτος Medium diacritics: νεόθηκτος Low diacritics: νεόθηκτος Capitals: ΝΕΟΘΗΚΤΟΣ
Transliteration A: neóthēktos Transliteration B: neothēktos Transliteration C: neothiktos Beta Code: neo/qhktos

English (LSJ)

ον, newly whetted, Suid.s.v. νεόσμηκτος.

German (Pape)

[Seite 242] = Vorigem, Plut. Al. 9; bei Suid. Erkl. von νεόσμηκτος.

French (Bailly abrégé)

ος, ον :
fraîchement aiguisé.
Étymologie: νέος, θήγω.

Russian (Dvoretsky)

νεόθηκτος: только что отточенный Plut.

Greek (Liddell-Scott)

νεόθηκτος: ον = τῷ προηγ., Σουΐδ.

Greek Monolingual

νεόθηκτος, -ον (Α)
αυτός που ακονίστηκε πρόσφατα.
[ΕΤΥΜΟΛ. < νε(ο)- + -θηκτος (< θήγω «ακονίζω»), πρβλ. εύ-θηκτος].