δικόρυφος: Difference between revisions
δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται → when the oak falls, everyone cuts wood | when an oak has fallen, every man gathers wood | on the fall of an oak, every man gathers wood | when an oak has fallen, every man becomes a woodcutter | one takes advantage of somebody who has lost his strength | one takes advantage of somebody who has lost his power | when the tree is fallen, every man goes to it with his hatchet
m (Text replacement - "(*UTF)(*UCP)btext=(.*?:<br \/>)([\w\s'-]+)\.<br" to "btext=$1$2.<br") |
m (LSJ1 replacement) |
||
Line 8: | Line 8: | ||
|Transliteration C=dikoryfos | |Transliteration C=dikoryfos | ||
|Beta Code=diko/rufos | |Beta Code=diko/rufos | ||
|Definition= | |Definition=δικόρυφον,<br><span class="bld">A</span> [[two-peaked]], <b class="b3">δ. πλάξ</b>, of Parnassus, E.''Ba.''307; λάμπουσα πέτρα… δ. σέλας Id.''Ph.''227 (lyr.); κλειτύς Limen.2.<br><span class="bld">2</span> [[with two crowns]], of the hair on the head, Arist.''HA''491b7, Poll.2.43.<br><span class="bld">3</span> [[with two tops]], ἐνθέματα ''Gp.''10.75.7. | ||
}} | }} | ||
{{DGE | {{DGE |
Revision as of 10:34, 25 August 2023
English (LSJ)
δικόρυφον,
A two-peaked, δ. πλάξ, of Parnassus, E.Ba.307; λάμπουσα πέτρα… δ. σέλας Id.Ph.227 (lyr.); κλειτύς Limen.2.
2 with two crowns, of the hair on the head, Arist.HA491b7, Poll.2.43.
3 with two tops, ἐνθέματα Gp.10.75.7.
Spanish (DGE)
(δῐκόρῠφος) -ον
1 de dos picos, de doble cima dicho del Parnaso, E.Ba.307, Ph.227, Limen.2, δικόρυφον σῶμα del macizo del Yeni Kale en Arsameia del Ninfeo Arsameia 20 (I a.C.)
•de dos puntas o salientes de la forma del sur de Italia c. las penínsulas de Apulia y de Calabria, Str.2.4.8.
2 anat. de cabeza de dos cúspides o vértices, con dos coronillas Arist.HA 491b7, Poll.2.43
•de ciertas barbillas bipartitas, divididas en dos por un hoyuelo, Adam.2.23, Polem.Phgn.35 (p.372).
3 de dos puntas o retoños de esquejes Gp.10.75.7.
French (Bailly abrégé)
ος, ον :
à deux sommets.
Étymologie: δίς, κορυφή.
German (Pape)
zweigipflig; πλαξ, σέλας, Eur. Bacch. 307, Phoen. 235; Ἰταλία Strab. 2.4.8. Bei Arist. H.A. 1.7 und Poll. 2.43 = mit doppeltem Scheitel der Haare.
Russian (Dvoretsky)
δικόρυφος:
1 двуглавый (πλάξ Eur.);
2 разделенный пробором (τρίχες Arst.).
Greek (Liddell-Scott)
δῐκόρῠφος: -ον, ὁ δύο ἔχων κορυφάς, δ. πλάξ, ἐπὶ τοῦ Παρνασσοῦ, Εὐρ. Βάκχ. 307· οὕτω, λάμπουσα πέτρα… δ. σέλας ὁ αὐτ. Φοιν. 227· πρβλ. δίλοφος. 2) ἔχων δύο κορυφὰς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, τοῦ δὲ κρανίου κορυφὴ καλεῖται τὸ μέσον καὶ λίσσωμα τῶν τριχῶν· τοῦτο δ’ ἐνίοις διπλοῦν ἐστι· γίνονται γάρ τινες δικόρυφοι οὐ τῷ ὀστῷ, ἀλλὰ τῇ τριχῶν λισσώσει Ἀριστ. Ἱ. Ζ. 1. 7, 4, Πολυδ. Β’, 43.
Greek Monolingual
-η, -ο και δίκορφος, -η, -ο (AM δικόρυφος, -ον)
1. (για βουνά και λόφους) αυτός που έχει δύο κορυφές
2. όποιος έχει δύο κορυφές, χαρακτηριστικό σχήμα από τη διεύθυνση τών τριχών στο κεφάλι.
Greek Monotonic
δῐκόρῠφος: -ον (κορυφή), αυτός που έχει δύο κορυφές, δίκορφος, λέγεται για τον Παρνασσό, σε Ευρ.
Middle Liddell
δῐ-κόρῠφος, ον adj κορυφή
two-peaked, of Parnassus, Eur.