κεροίαξ
καλῶς γέ μου τὸν υἱὸν ὦ Στιλβωνίδη εὑρὼν ἀπιόντ' ἀπὸ γυμνασίου λελουμένον οὐκ ἔκυσας, οὐ προσεῖπας, οὐ προσηγάγου, οὐκ ὠρχιπέδισας, ὢν ἐμοὶ πατρικὸς φίλος → Ah! Is this well done, Stilbonides? You met my son coming from the bath after the gymnasium and you neither spoke to him, nor kissed him, nor took him with you, nor ever once felt his balls. Would anyone call you an old friend of mine?
English (LSJ)
ᾱκος, ὁ, in pl.,
A ropes belonging to the yard-arm, Luc.Nav. 4; sine expl., Suid.; glossed κάροια (v.l. κάρυα), i.e. blocks, and κρίκοι, Sch.Luc.l.c.
German (Pape)
[Seite 1425] ακος, ὁ, Tau, die Raaen an dem Maste zu befestigen u. zu lenken, Luc. Navig. 4, Schol. erkl. κάρια; vgl. Poll. 10, 133.
Greek (Liddell-Scott)
κεροίαξ: -ᾱκος, ὁ, σχοινίον ἀνῆκον εἰς τὰς κεραίας, Λουκιαν. Πλοῖον ἢ Εὐχ. 4.
French (Bailly abrégé)
ᾱκος (ὁ),
au plur., n. de deux cordages qui vont des extrémités de la vergue à une poulie fixée au mât et qu’on appelle les balancines ; simpl., sorte d’anneaux de corde fixés à la balancine, et que saisissait la main du matelot pour manœuvrer les antennes, LUC. Nav. 4..
Étymologie: κέρας, οἴαξ.
Greek Monolingual
ο (Α κεροίαξ -ακος)
ναυτ. καθένα από τα σχοινιά που αναβαστάζουν τα άκρα των κεραιών τών τετραγωνικών ιστίων.
[ΕΤΥΜΟΛ. < κέρας + οἴαξ «δοιάκι»].
Greek Monotonic
κεροίαξ: -ᾶκος, ὁ, σχοινί που ανήκει στις αντένες πλοίων, σε Λουκ.