θρύον
Χαίρειν ἐπ' αἰσχροῖς οὐδέποτε χρὴ πράγμασιν → Non decet in rebus esse laetum turpibus → In schlimmer Not ist Freude niemals angebracht
English (LSJ)
[ῠ], τό,
A reed, rush, Il.21.351, Hp.Steril.246, Thphr.HP4.11.12, Arist.Mir.844a27: in sg. collectively, ἔπλεκεν Call.Aet.3.1.24, cf. D.S.3.10, Theoc.13.40 (pl.), AP9.723 (Antip. Sid.); [γῆν] καθαρὰν ἀπὸ θρύου (Pap. θροίου) PTeb.105.26 (ii B.C.), POxy.910.41 (ii A.D.): pl. written θροία UPZ98.12 (ii B.C.). II = στρύχνον μανικόν, thornapple, Datura Stramonium, Orph.A.916, Thphr.HP9.11.6 (θρύορον, βρύορον codd.), Dsc.4.73.
German (Pape)
[Seite 1220] τό, Binse, Il. 21, 351, neben λωτός u. κύπειρος; Ep. ad. 222 (IX, 723). Auch a. Sp., wie D. Sic. 3, 10. – Bei Theophr. ein anderes Kraut, auch θρύορος geschrieben.
Greek (Liddell-Scott)
θρύον: τό, βοῦρλον, ἢ εἶδος βοτάνης, καίετο δὲ λωτὸς τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον «εἶδος πόας, ὁ λεγόμενος θρύσις» (Σχόλ.) Ἰλ. Φ. 351, Ἀριστ. π. Θαυμ. 136, Διόδ. 3. 10· ἴδε θρῖον, ἐν τέλ. ΙΙ. = στρύχνος μανικός, ἴσως ὁ δηλητηριώδης, Ὀρφ. Ἀργ. 929, Θεοφρ. Φυτ. Ἱστ. 9. 11, 6, (ἔνθα θρύορον διάφ. γρ.), Διοσκ. 4. 74.
French (Bailly abrégé)
ου (τό) :
jonc.
Étymologie: cf. skr. dhvar « courber », litt. « la plante flexible ».
English (Autenrieth)
rush, collectively, rushes, Il. 21.351†.
Spanish
Greek Monotonic
θρύον: τό, βούρλο, Λατ. juncus, σε Ομήρ. Ιλ.
Russian (Dvoretsky)
θρύον: τό тростник, камыш Hom., Arst., Diod., Plut.
Frisk Etymological English
Grammatical information: n.
Meaning: reed, rush (Il.).
Compounds: As 1. member in θρυο-πώλης seller of r. (pap.).
Derivatives: θρυόεις rich in reeds (Nic.), f. Θρυόεσσα place on the Alpheios (Λ 711; Leumann Hom. Wörter 301), also called Θρύον (Β 592; cf. Solmsen Wortforsch. 85); θρυώδης id. (Str.); θρύϊνος of reeds, θρυϊ̃τις grown with r. (γῆ, pap.; Redard Les noms grecs en -της 118). From θρυάλλις or from the diminutive θρυαλλίδιον (Luc.) as backformation θρύαλλον n. shower of smuts ? (Vett. Val. 345, 22). - Fur. 135 adduces θρύσιος EM 456, 31 and θρύσις sch. Il. 21, 351. - On θρυαλλίς s.v.
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]
Etymology: For the form one compares βρύον, but further unclear. After Sommer Lautstud. 60f. from IE *trusom to OCS trьstь f. reed, cane, Lith. tr(i)ušìs id., "sachlich völlig befriedigend (unbegründete Bedenken bei WP. 1, 762), aber lautlich und morphologisch sehr fraglich" (Frisk). - The variants with -σ- (Fur. above) point to a Pre-Greek word, and this is what we would expect of such a word.