Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

κείτομαι

Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων -> A man's character is his fate
Heraclitus, fr. B 119 Diels

Greek Monolingual

και κοίτομαικείτομαι και κείτουμαι και κείθομαι και κοίτομαι)
1. βρίσκομαι κάπου πλαγιασμένος, ξαπλωμένος, κείμαι
2. είμαι νεκρός, είμαι θαμμένος
νεοελλ.
είμαι άρρωστος, είμαι παράλυτος («κείτεται από 30 χρονών»)
μσν.
1. κοιμάμαι («τὰ μεσημέρια κείτεστε», Ριμάδ. κόρ.)
2. βρίσκομαι («τὰ φουσσάτα,... τὰ κούρση,... εἰς τὰς χώρας μου κείτονται», Αχιλλ.)
3. ανήκω («... τὰ πλούτη, ὅλα εἰς ἐκεῑνον κείτουνται», Διήγ. Βελ.)
4. βρίσκομαι στην εξουσία κάποιου («κείθεται τὸ κορμίν του εἰς τὴν ἐλεημοσύνην τοῦ Θεοῡ», Ασσίζ.)
5. είμαι υποχρεωμένος (από τον νόμο), οφείλω να... («ἐκεῑνος ὁποὺ ἔφερεν τοὺς ἀδίκους μάρτυρας κείθεται νὰ δώση τοιοῡτον δικαίωμαν τοῦ αὐθέντη..., Ασσίζ.).
[ΕΤΥΜΟΛ. < κεῖμαι, πιθ. αναλογικά προς το θέ-τω, θέ-τομαι. Η γραφή κοίτομαι οφείλεται πιθ. σε παρετυμολογική σύνδεση με το κοίτη «κρεβάτι». Ο διαλεκτικός τ. κείθομαι είναι προφανώς προϊόν συμφυρμού τών κείτομαι και θέτω].