Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

κοίτη

Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a
Full diacritics: κοίτη Medium diacritics: κοίτη Low diacritics: κοίτη Capitals: ΚΟΙΤΗ
Transliteration A: koítē Transliteration B: koitē Transliteration C: koiti Beta Code: koi/th

English (LSJ)

, (κεῖμαι)

   A = κοῖτος 1, once in Hom., Od.19.341 (v.l. οἴκῳ); bedstead, IG12.330.16, al., Wilcken Chr.244.3 (iii B.C.), etc.; esp. marriage-bed, A.Supp.804 (lyr.), S.Tr.17; οὐ γὰρ ἐκ μιᾶς κ. ἔβλαστον Id.Fr.546; τᾶς ἀπλήστου κ. ἔρος E.Med.152 (lyr.), etc.; ἀνάνδρου κοίτας λέκτρον ib.436 (lyr.); also πετρίνη κοίτη, of a cave, S.Ph.160 (anap.); τειρομέναν νοσερᾷ κ. on a sick-bed, E.Hipp.132 (lyr.); κοίταν δ' ἔχει νέρθεν, of one dead, S.OC1706 (lyr.); κ. σκληρά Pl.Lg.942d, Aret.CA1.1: pl., ἔννυχοι κ. Pi.P.11.25; νυμφίδιοι κ. E. Alc.249 (lyr.): metaph., of the sea, ἐν μεσημβριναῖς κοίταις… εὕδοι πεσών A.Ag.566; of the bed of a river, Procop.Aed.5.5, Phlp.in Ph. 586.21, Lyd.Mens.4.10.    2 lair of a wild beast, nest of a bird, etc., E.Ion 155 (lyr.); χελιδόνων Aët.16.15; κ. ποιεῖσθαι, of the spider, Arist.HA623a12; of the fish ἐξώκοιτος, Thphr.Fr.171.1.    3 quarters, τῶν φυλακιτῶν BGU1007.14 (iii B.C.), cf. PTeb.179 (ii B.C.); v. infr. VI.    4 pen, fold for cattle, PLips.118.15 (ii A.D.).    II act of going to bed, τῆς κοίτης ὥρη bed-time, Hdt.1.10, 5.20; τραπέζῃ καὶ κοίτῃ δέκεσθαι to entertain 'at bed and board', ibid.; τὴν σκηνὴν εἰς κ. διέλυον for going to bed, X.Cyr.2.3.1 (but κεῖσθαι κοίταν to lie still in death, A.Ag.1494 (lyr.)).    III lodging, entertainment, PTeb. 122.1 (i B.C.), al.    IV of sexual connection, κ. διδόναι LXX Nu.5.20, cf. Le.18.20; κ. σπέρματος ib.15.16; κ. ἔχειν ἐκ… to become pregnant by a man, Ep.Rom.9.10; in bad sense, lasciviousness, ib. 13.13 (pl.).    V parcel, lot of land, PAmh.2.88.9 (ii A.D.), PRyl. 168.9 (ii A.D.).    VI chest, case, or basket, Pherecr.122, Eup.76, IG 22.120.37,40, Men.129.2, PPetr.2p.10 (iii B.C., unless in signf. 1.3), Luc.Ep.Sat.21; αἱ μυστικαὶ κ. Plu.Phoc.28.

German (Pape)

[Seite 1470] ἡ (κεῖμαι, vgl. κοιμάω), das Lager, die Schlafstätte, das Bett; Od. 19, 341; ἔννυχοι Pind. P. 11, 25; Aesch. Ag. 1473; κοίτη γαμήλιος Suppl. 785; πετρίνη κοίτη, das Felsenlager, Soph. Phil. 160; das Ehebett, El. 264 Tr. 17; auch im plur., 918 El. 187; von Todten, κοίταν δ' ἔχει νέρθεν O. C. 1704; ἐν πέδῳ κοίτας ἔχειν Eur. Troad. 494; sp. D.; in Prosa, ἐπεὶ ἐδόκεε ὥρη τῆς κοίτης εἶναι, Zeit zum Schlafengehen, Her. 1, 18, wie 5, 20; vgl. τὴν σκηνὴν εἰς κοίτην διέλυον, um zur Ruhe zu gehen, Xen. Cyr. 2, 3, 1, vgl. 7, 5, 59; κοίτη σκληρά Plat. Legg. XII, 942 d; μαλακή Xen. Mem. 2, 3, 16. – Auch von den Thieren, z. B. den Vögeln, Eur. Ion 155; – übertr., vom ruhigen Meere, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς κοίταις εὕδοι πεσών Aesch. Ag. 552. – Kiste, Men. Ath. IV, 146 c; ἐν ταῖς κοίταις (v. l. κοιτίσι) καὶ κίσταις Luc. ep. gat. 21; Poll. 7, 79; vgl. μυστικαὶ κ. Plut. Phoc. 28.

Greek (Liddell-Scott)

κοίτη: ἡ, (κεῖμαι) = κοῖτος (ὅπερ εἶναι ἡ Ὁμηρ. λέξις, διότι ὁ Ὅμ. μεταχειρίζεται τὸ κοίτη μόνον ἅπαξ, Ὀδ. Τ. 341, καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει διάφ. γραφ. οἴκῳ), Ἡρόδ. καὶ Ἀττ.· ἰδίως ἡ συζυγικὴ κλίνη, Αἰσχύλ. Ἱκέτ. 804, Σοφ. Τρ. 17· οὐ γὰρ ἐκ μιᾶς κ. ἔβλαστον ὁ αὐτ. ἐν Ἀποσπ. 491· τᾶς ἀπλήστου κοίτας ἔρος Εὐρ. Μήδ. 151, κτλ.· ἀνάνδρου κοίτας λέκτρον αὐτόθι 437· ― πετρίνη κοίτη, ἐπὶ σπηλαίου Σοφ. Φοίν. 160· τείρεσθαι νοσερᾷ κ., ἐπὶ τῆς κλίνης νοσοῦντος, Εὐρ. Ἱππ. 132· κοίταν δ’ ἔχει νέρθεν, ἐπὶ νεκροῦ, Σοφ. Ο. Κ. 1707· κ. σκληρὰ Πλάτ. Νόμ. 942D· ― ὡσαύτως ἐν τῷ πληθ., ἔννυχοι κ. Πινδ. Π. 11. 40· νυμφίδιαι κ. Εὐρ. Ἄλκ. 249· ἐπὶ τῆς θαλάσσης, ἐν μεσημβριναῖς κοίταις... εὕδοι πεσὼν Αἰσχύλ. Ἀγ. 566. 2) φωλεὸς ἀγρίου θηρίου, καλιὰ ὀρνέου, κτλ., Εὐρ. Ἴων 155· κ. ποιεῖσθαι, ἐπὶ τῆς ἀράχνης, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 9. 39, 4. ΙΙ. τῆς κοίτης ὥρη, ὥρα τοῦ ὕπνου, Ἡρόδ. 1. 10., 5. 20· ἡμέας ἐδέξατο καὶ τραπέζῃ καὶ κοίτῃ, μᾶς ἐδέχθη καὶ μᾶς περιποιήθη καὶ μὲ τροφὴν καὶ κλίνην ὁ αὐτ. 5. 20· τὴν σκηνὴν εἰς κ. διέλυον, ὅπως κατακλιθῶσι, Ξεν. Κύρ. 2. 3, 1· κεῖσθαι κοίταν, ἐν τῇ κλίνῃ, Αἰσχύλ. Ἀγ. 1494. ΙΙΙ. παρὰ τοῖς Ἑβδ., κοίτην διδόναι, ἐπὶ σαρκικῆς μίξεως ἢ σχέσεως, Ἀριθμ Ε΄, 20, πρβλ. Λευ. ΙΗ΄, 20· οὕτω, κ. ἔχειν ἐκ…, ἐν γαστρὶ ἔχειν ἔκ τινος, Ἐπιστ. πρὸς Ρωμ. θ΄, 10· ― ἐπὶ κακῆς σημασίας, ἀκολασία, ἀσέλγεια, ὁ αὐτ. ιγ΄, 13. IV. κίστη, κιβώτιον, κάνιστρον, Φερεκρ. ἐν «Μυρμηκανθρώποις» 5, Εὔπολ. ἐν «Βάπταις» 12, Μένανδρ. ἐν «Δυσκόλῳ» 3. 2· αἱ μυστικαὶ κ. Πλουτ. Φωκ. 28. πρβλ. κοιτίς.

French (Bailly abrégé)

ης (ἡ) :
A. couche :
I. au propre ; particul. lit nuptial;
II. p. anal.
1 lit de la mer;
2 corbeille;
B. action de se coucher ; action d’aller dormir.
Étymologie: R. Κι ; cf. κεῖμαι.

English (Autenrieth)

(κεῖμαι): bed, Od. 19.341†.

English (Strong)

from κεῖμαι; a couch; by extension, cohabitation; by implication, the male sperm: bed, chambering, X conceive.

English (Thayer)

κοίτης, ἡ (ΚΑΩ, ΚΑΙΩ, κεῖμαι akin to κοιμάω); from Homer, Odyssey 19,341down; the Sept. chiefly for מִשְׁכָּב, also for שְׁכָבָה etc.;
a. a place for lying down, resting, sleeping in; a bed, couch: εἰς τήν κοίτην (see εἰμί, V:2a.) εἰσιν, the marriage-bed, as in the Tragg.: τήν κοίτην μιαίνειν, of adultery (Josephus, Antiquities 2,4, 5; Plutarch, de fluv. 8,3), cohabitation, whether lawful or unlawful (Euripides, Med. 152; Alc. 249): plural sexual intercourse (see περιπατέω, b. α.), A. V. chambering); by metonymy, of the cause for the effect we have the peculiar expression κοίτην ἔχειν ἐκ τίνος, to have conceived by a Prayer of Manasseh , κοίτη σπέρματος, κοίτη εἰς σπερματισμόν); on these phrases cf. Fritzsche, Commentary on Romans 2, p. 291f.

Greek Monolingual

η (AM κοίτη)
1. το μέρος όπου κατακλίνεται κάποιος, η κλίνη, το κρεβάτι («ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται καὶ τά παιδία μου μετ' ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν», ΚΔ)
2. νεκρικό κρεβάτι, φέρετρο («στής κοίτης τη σιωπή του ύπνου του στερνού», Σολωμ.)
3. φωλιά ζώου («τὴν μὲν οὖν κοίτην καὶ τὴν ἀπόθεσιν τῆς θύρας ἄλλοθι ποιεῑται [ἡ ἀράχνη]», Αριστοτ.)
4. κοιλότητα του εδάφους, αυλάκι στο οποίο ρέει το νερό ποταμού ή ρυακιού
νεοελλ.
1. (πετρογρ.) πλακοειδής μορφή μαγματικής διείσδυσης που κείται παράλληλα προς τη στρώση του περιβάλλοντος πετρώματος
2. φρ. α) (μετεωρ.) «κοίτη ανέμου» — κατεύθυνση της πνοής του ανέμου
β) χωρισμός από κοίτης και τραπέζης» — ο προσωρινός χωρισμός συζύγων που δεν συμφωνούν
μσν.
1. ένωση, συνένωση
2. κρεβάτι γάμου, γάμος
μσν.-αρχ.
1. η κατάκλιση, ο ύπνος («εὖ ὑμέας ἐδέξατο τραπέζῃ καὶ κοίτῃ», Ηρόδ.)
2. ερωτική μίξη, συνουσία («μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις», ΚΔ)
αρχ.
1. καταυλισμός
2. πάπ. στάνη ζώων, μάνδρα
3. κιβώτιο
4. πάπ. κλήρος γης
5. πάπ. φυλάκιο, βίγλα.
[ΕΤΥΜΟΛ. < θ. κοι- (ετεροιωμένη βαθμίδα koi- της αρχικής ΙΕ ρίζας kei- «κειμαι, βρίσκομαι», απ' όπου το κεῖ-μαι) + κατάλ. -τη (πρβλ. αή-τη, ά-τη)].

Greek Monotonic

κοίτη: ἡ (κεῖμαι), = κοῖτος, σε Ηρόδ., Αττ.·
I. 1. νυφικό κρεβάτι, σε Σοφ., Ευρ.
2. φωλιά θηρίου, φωλιά πουλιού, σε Ευρ.
II. η κίνηση της κατάκλισης, τῆς κοίτης ὥρη, ώρα για ύπνο, σε Ηρόδ.· τραπέζῃ καὶ κοίτῃ δέκεσθαι, και με κρεβάτι και με τροφή, στον ίδ.
III. ἔχειν κοίτην ἔκ τινος, καθίσταμαι έγκυος από άνδρα, σε Καινή Διαθήκη· με αρνητική σημασία, ακολασία, ασέλγεια, στο ίδ.

Russian (Dvoretsky)

κοίτη: дор. κοίτα ἡ тж. pl.
1) ложе, постель Hom., Trag., Plat.: πετρίνη κ. Soph. каменное ложе (Филоктета); ἐν πέδῳ κοίτας ἔχειν Eur. (досл. иметь ложе в поле) спать под открытым небом;
2) (тж. κ. γαμήλιος Aesch., κοῖται λέκτρων и κ. λεχέων Eur.) брачное ложе NT;
3) ночной сон, покой: ὥρη τῆς κοίτης Her. время идти ко сну; τὴν σκηνὴν εἰς κοίτην διαλύειν Xen. разойтись и отправиться спать; πόντος ἐν μεσημβριναῖς κοίταις Aesch. море в часы полуденного покоя;
4) гнездо (sc. τῶν πτηνῶν Eur.; sc. τῆς ἀράχνης Arst.);
5) ларец; ящик или корзина: αἱ μυστικαὶ κοῖται Plut. священные корзины (в вакхических шествиях);
6) pl. распутство (κοῖται καὶ ἀσέλγειαι NT).

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

κοίτη -ης, ἡ, Dor. κοίτα [~ κεῖμαι] bed, spec. huwelijksbed:; τᾶς ἀνάνδρου κοίτας... λέκτρον het huwelijksbed zonder man erin Eur. Med. 437; overdr.:; κοίταν δ ’ ἔχει νέρθεν εὐσκίαστον αἰέν hij bezit voor altijd een schaduwrijk bed onder de grond Soph. OC 1706; πετρίνη κοίτη een rotsige slaapplaats Soph. Ph. 160; uitbr. nest:; λείπουσίν τε πτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας de vogels verlaten hun nesten op de Parnassus Eur. Ion 155; korf, mand:. αἱ μυστικαὶ κοῖται de manden van deelnemers aan de mysterieën Plut. Phoc. 28.2. het slapen gaan, slaap:; ἐν μεσημβριναῖς κοίταις νηνέμοις in windstille middagrust Aeschl. Ag. 566; ὥρη τῆς κοίτης bedtijd Hdt. 1.10.1; seks.: κρυπτᾷ κοίτᾳ λεχέων σῶν door met hem naar bed te gaan, verborgen voor uw huwelijksbed Eur. Hipp. 154 ( lyr. ); Ῥεβέκκα ἐξ ἑνός κοιτὴν ἔχουσα Rebecca, die zwanger was van één enkele man NT Rom. 9.10.

Middle Liddell

κοίτη, ἡ, κεῖμαι = κοῖτος, Hdt., attic;]
I. the marriage-bed, Soph., Eur.
2. the lair of a beast, nest of a bird, Eur.
II. the act of going to bed, τῆς κοίτης ὥρη bed- time, Hdt.; τραπέζῃ καὶ κοίτῃ δέκεσθαι to entertain "at bed and board, " Hdt.
III. ἔχειν κοίτην ἔκ τινος to be pregnant by a man, NTest.:—in bad sense, chambering, lasciviousness, NTest.

Chinese

原文音譯:ko⋯th 虧帖
詞類次數:名詞(4)
原文字根:臥 相當於: (מִשְׁכָּב‎)
字義溯源:床,臥榻,洞房,同房,好色,縱慾,孕;源自(κεῖμαι)*=躺)。參讀 (κλίνω)同義字
出現次數:總共(4);路(1);羅(2);來(1)
譯字彙編
1) 床(2) 路11:7; 來13:4;
2) 縱慾(1) 羅13:13;
3) 孕(1) 羅9:10