Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

μονόχρονος

Γελᾷ δ' ὁ μωρός, κἄν τι μὴ γέλοιον ᾖ -> The fool laughs even when there's nothing to laugh at
Menander
Full diacritics: μονόχρονος Medium diacritics: μονόχρονος Low diacritics: μονόχρονος Capitals: ΜΟΝΟΧΡΟΝΟΣ
Transliteration A: monóchronos Transliteration B: monochronos Transliteration C: monochronos Beta Code: mono/xronos

English (LSJ)

ον, in Prosody,

   A occupying one time-unit, λέξις Arc.139.20; στοιχεῖα Sch.D.T.p.142 H.    2 having only one quantity, opp.δίχρονος 1, Longin.Proll.Heph. 1.10, Sch.D.T.p.127 H.    II momentary, εὐδαιμονία Aristipp. ap. Ath. 12.544a.

German (Pape)

[Seite 206] von einer Zeit, eine gewisse Zeit dauernd, ἡδυπάθεια, Aristipp. bei Ath. XII, 544 a. – Von einem Zeitmaße, im Ggstz von δίχρονος, Gramm., wie B. A. 1171.

Greek (Liddell-Scott)

μονόχρονος: -ον, ἀντίθετ. τῷ δίχρονος, ἀποτελούμενος ἐξ ἑνὸς χρόνου κατὰ τὴν προσῳδίαν, Α. Β. 1171· οὕτως ἐν τῷ ῥήμ. μονοχρονέω, Χοιροβ. σ. 20. 16. ΙΙ. ὀλιγοχρόνιος, πρόσκαιρος μόνον, Ἀρίστιππ. παρ’ Ἀθην. 544Α.

Greek Monolingual

μονόχρονος, -ον (Α)
1. αυτός που αποτελείται από έναν μόνο προσωδιακό χρόνο
2. αυτός που έχει μία μόνο ποσότητα, δηλ. που αποτελείται από μία βραχεία συλλαβή
3. εφήμερος, προσωρινός, πρόσκαιρος («τὴν εὐδαιμονίαν βεβλῆσθαι καὶ μονόχρονον αὐτὴν εἶναι», Αρίστιππ.).
[ΕΤΥΜΟΛ. < μον(ο)- + χρόνος (πρβλ. ισό-χρονος, πολύ-χρονος)].