Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

γεγωνός

Ἓν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα –> I know only one thing, that I know nothing | all I know is that I know nothing.
Diogenes Laertius, Lives of the Philosophers, Book 2 sec. 32.
Full diacritics: γεγωνός Medium diacritics: γεγωνός Low diacritics: γεγωνός Capitals: ΓΕΓΩΝΟΣ
Transliteration A: gegōnós Transliteration B: gegōnos Transliteration C: gegonos Beta Code: gegwno/s

English (LSJ)

όν, Adj. (from part. γεγωνώς, as ἀραρός, όν, from ἀραρώς)

   A loud-sounding, sonorous, πέμπει γεγωνὰ… ἔπη A.Th.443; ὄντα δ' ἄφωνα βοὴν ἵστησι γεγωνόν Antiph.196.2; loud of voice, ἀνήρ AP7.428.15 (Mel.): in later Prose, φωνή D.H.8.56, Ph.1.348, Corn.ND 16; λόγος Ph.1.95, al.; οὐ λόγῳ γ. ἀλλὰ τῇ ψυχῇ ἐκτείνασιν ἑαυτοὺς εἰς εὐχήν Plot.5.1.6: Comp. γεγωνότερος, κύκνων AP9.92 (Antip. Thess.), cf. D.H.5.24, Hld.10.32; γ. φθέγγεσθαι Ath.14.622e, etc.    2 γεγωνός as neut., γ. μέλος Ael.VH2.44; γεγωνὸς ἀναβοᾶν Luc.Gall.1; φθέγγεσθαι Philostr.VA5.9, cf. Her.2.2; τὸ γ. τῆς ὀγκήσεως Corn.ND21: also masc. and fem. as Adj., γεγωνότος λόγου Ph.1.133; πλήξεις γεγωνυίας resounding blows, ib. 123.    3 Adv. Comp. γεγωνότερον ἐκβοήσας J.AJ4.3.2, cf. Porph.Chr.23.

German (Pape)

[Seite 477] όν (γέγωνα), laut gesprochen, vernehmlich, ἔπη Aesch. Spt. 425; βοή Antiphan. bei Ath. X, 450 f; ἀνήρ Mel. 123 (VII, 428), d. i. tonreich, ein Sänger. Auch compar., γεγωνότεροι κύκνων τέττιγες Ant. Th. 30 (IX, 92).

Greek (Liddell-Scott)

γεγωνός: -όν, ἐπίθ. (ἐκ μετοχ. γεγωνώς, ὡς ἀραρός, όν, ἐκ τοῦ ἀραρὼς) μεγάλως ἠχῶν, ἠχηρός, ἐς οὐρανὸν πέμπει γεγωνὰ… ἔπη Αἰσχύλ. Θήβ. 443· ὄντα δ᾿ ἄφωνα βοὴν ἵστησι γεγωνὰ Ἀντιφ. Σαπφ. 1. 2· ἠχηρὰν ἔχων φωνήν, ἀνὴρ Ἀνθ. Π. 7. 428· ὡσαύτως παρὰ μεταγεν. πεζοῖς, Διον. Ἁλ. 8. 56, κτλ.· ― συγκρ. γεγωνότερος Ἀνθ. ΙΙ. 9. 92, Διον. Ἁλ. 5. 24· γεγ. φθέγγεσθαι Ἀθήν. 662Ε, κτλ. 2) ὡσαύτως γεγωνὸς ὡς οὐδ. μετοχ., γ. μέλος Αἰλ. Π. Ἱστ. 2. 44· γεγωνὸς ἀναβοᾶν Λουκ. Ὀνείρ. 1, πρβλ. Φιλόστρ. 195.

French (Bailly abrégé)

1ός, όν :
qui résonne d’un son clair, éclatant, sonore.
Étymologie: γεγωνώς.
2neutre du part. γεγωνώς.

Spanish (DGE)

-όν
1 de pers. y anim. de voz sonora γ. ἀνήρ cantor, AP 7.428.15 (Mel.), (τέττιγες) πιόντες ἀείδειν κύκνων εἰσὶ γεγωνότεροι AP 9.92 (Antip.Thess.), γ. ἀναβοήσας ἐπήγειρας de un gallo, Luc.Gall.1.
2 de sonidos chillón, penetrante, elevado ἔπη A.Th.443, βοή Antiph.194.2, φωνή D.H.8.56, Ph.1.348, Corn.ND 16, Philostr.VA 5.9, λόγος Ph.1.95, D.H.5.24, Hld.10.32.3, λόγῳ γεγωνῷ con palabras sonoras, pronunciadas en alta voz Plot.5.1.6, μέλος Ael.VH 2.44
neutr. compar. como adv. γεγωνότερον δ' ἐφθέγγετο Ath.622e, γεγωνότερον ἐκβοήσας I.AI 4.40, cf. Porph.Chr.23
neutr. subst. τὸ γ. sonoridad, vibración διὰ τὸ ταραχῶδες καὶ γ. τῆς ὀγκήσεως Corn.ND 21, cf. γέγωνα.

Greek Monolingual

γεγωνός, -όν (Α)
1. εκείνος που ηχεί δυνατά, ο ηχηρός
2. (για πρόσ.) εκείνος που έχει δυνατή, ηχηρή φωνή.
[ΕΤΥΜΟΛ. < (μτχ. παρακμ.) γεγωνώς του γέγωνα
χρησιμοποιούνταν ως επίθ., κυρίως στο ουδ.].

Greek Monotonic

γεγωνός: -όν, επίθ. (από το γεγωνώς, μτχ. του γέγωνα) αυτός που ακούγεται δυνατά, ηχηρός, σε Αισχύλ.· δυνατός, ηχηρός στη φωνή, σε Ανθ.· συγκρ. γεγωνότερος, στο ίδ.

Russian (Dvoretsky)

γεγωνός:
1) громогласный, громкий (ἔπη Aesch.);
2) голосистый (ἀνήρ, τέττιγες Anth.).
I part. n к γέγωνα.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

γεγωνός -όν γέγωνα luid, met krachtige stem.

Middle Liddell

[from γεγωνώς, part. of γέγωνα
loud-sounding, Aesch.: loud of voice, Anth.:—comp. γεγωνότερος, Aesch.