Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

κνιπός

From LSJ
Revision as of 09:20, 11 December 2020 by Spiros (talk | contribs) (Text replacement - "<span class="sense"><p>" to "<span class="sense">")

Τὸ νικᾶν αὐτὸν αὑτὸν πασῶν νικῶν πρώτη τε καὶ ἀρίστη. Τὸ δὲ ἡττᾶσθαι αὐτὸν ὑφ' ἑαυτοῦ πάντων αἴσχιστόν τε ἅμα καὶ κάκιστον. → Τo conquer yourself is the first and best victory of all, while to be conquered by yourself is of all the most shameful as well as evil

Plato, Laws, 626e
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: κνῑπός Medium diacritics: κνιπός Low diacritics: κνιπός Capitals: ΚΝΙΠΟΣ
Transliteration A: knipós Transliteration B: knipos Transliteration C: knipos Beta Code: knipo/s

English (LSJ)

ή, όν,    A niggardly, miserly, AP 11.172 (Lucill.). (Cf. Γνίφων (a standing name of old misers in the new Att. Comedy), σκνιπός.)

German (Pape)

[Seite 1461] (von κνίζω, kneipen, knickern), knicherig, eigtl. der Alles in die kleinsten Theile zerlegt, kleinlich geizig, Lucill. (IX, 172); nach VLL. ὀλίγα δαπανῶν. Vgl. κνιφός, σκνιπός. – Nach Hesych. κνιποὶ τοὺς ὀφθαλμούς, an der folgdn Krankheit leidend.

Greek (Liddell-Scott)

κνῑπός: -όν, φιλάργυρος, φειδωλός, Ἀνθ. Π. 11. 172. (πρβλ. κνιφός, Γνίφων (ὄνομα σύνηθες τῶν γερόντων φιλαργύρων ἐν τῇ νέᾳ Ἀττ. κωμῳδίᾳ), σκνιπός· ― πιθανῶς ἅπαντα ἐκ τοῦ κνίψ, σκνίψ.)

French (Bailly abrégé)

1ός, όν :
pauvre, chiche, gueux (qui vit de rognures).
Étymologie: κνίζω.
2gén. de κνίψ.

Greek Monolingual

κνιπός, -ή, -όν (AM)
φιλάργυρος, τσιγκούνης
αρχ.
ακριβός.
επίρρ...
κνιπῶς (Α)
με φιλάργυρο τρόπο.
[ΕΤΥΜΟΛ. < κνίψ «σκνίπα». Η μτφ. σημ. λόγω της βουλιμίας τών εντόμων].

Greek Monotonic

κνῑπός: -όν, τσιγγούνικος, σε Ανθ. (αμφίβ. προέλ.).

Russian (Dvoretsky)

κνῑπός: скупой, скаредный Anth.

Middle Liddell

κνῑπός, όν
niggardly, Anth. [deriv. uncertain]