Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἠϊών

Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ' εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας -> Our love of what is beautiful does not lead to extravagance; our love of the things of the mind does not makes us soft.
Τhucydides, 2.40.1
Full diacritics: ἠϊών Medium diacritics: ἠϊών Low diacritics: ηιών Capitals: ΗΙΩΝ
Transliteration A: ēïṓn Transliteration B: ēiōn Transliteration C: iion Beta Code: h)i+w/n

English (LSJ)

Trag. ᾐών E.Or.994, Dor. ἀϊών Pi.I.1.33, A.Ag.1158 (lyr.), ἀών Mosch.3.37 (cj.): όνος, ἡ:—

   A shore, beach, ὅθι κύματ' ἐπ' ἠϊόνος κλύζεσκον Il.23.61; ἀμφὶ δέ τ' ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν 17.265; ἂμ πέτρησι καὶ ἠϊόνεσσι καθίζων (Ep. dat.) Od.5.156, cf. Hdt.2.113, 8.96, E.Tr. 827 (lyr.), X.HG1.1.5, Sotion p.191 W., D.C.59.25.    2 after Hom., in pl., of other banks, as of a lake, Pi.I.1.33; of a river, A.Ag.l.c., A.R.2.659,4.130, D.H.4.27.    3 metaph., of the lower part of the face, over which the tears flow, Hsch.(pl.): sg., = πᾶσα ἡ τῶν ὀφθαλμῶν περιγραφή, Poll.2.71.

German (Pape)

[Seite 1157] όνος, ἡ, dor. ἀϊών, att. u. p. zsgzgn ᾐών, ᾀόσι, Mosch. 3, 37, das Ufer, gew. Meeresufer, Strand, ὅθι κύματ' ἐπ' ἠϊόνος κλύζεσκον, Il. 23, 61. 17, 265; ἠϊόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης Od. 5, 418; ἠϊόνες ἅλιαι Eur. Tr. 828; ποντίων σάλων ᾐόσιν ἁρματεύσας Or. 995; in dor. Form Pind. I. 1, 45 (wie Theocr. oft, u. Aesch. Ag. 1130); – Her. 8, 96; ἐναυμάχησαν περὶ Ἄβυδον κατὰ τὴν ἠϊόνα Xen. Hell. 1, 1, 3; Sp. – Seltener vom Ufer der Flüsse, εὐρείας ποταμοῖο, ηϊόνας, Ap. Rh. 2, 659. 4, 130; ἐπὶ ταῖς ἠϊόσι τοῦ Τιβέριος D. Hal. 4, 27. – Nach Hesych. auch ὀφθαλμῶν τὰ ὑποκάτω, wie Poll. 2, 71 πᾶσα ἡ τῶν ὀφθαλμῶν περιγραφή, vielleicht aus einer Dichterstelle.

French (Bailly abrégé)

όνος (ἡ) :
bord de la mer, bord d’un fleuve.
Étymologie: orig. inconnue -- DELG dernière hypothèse proposée : αἶα.

Greek Monolingual

ἠϊών και ᾐών, δωρ. τ. ἀϊών και ᾀών, -όνος, ἡ (Α)
1. ακτή, όχθη της θάλασσας, παραλία, ακρογιαλιά
2. (μετά τον Ομ., στον πληθ.) αἱ ἠϊόνες
ακτές λίμνης, όχθες ποταμού κ.λπ.
3. μτφ. (κατά τον Ησύχ.) «τὰ ὑποκάτω τῶν ὀφθαλμῶν διὰ τὸ φέρεσθαι κατ' αὐτῶν τἀ δάκρυα»
4. (κατά τον Πολυδ.) «ἠϊών
πᾱσα ἡ τῶν ὀφθαλμῶν περιγραφή».
[ΕΤΥΜΟΛ. Άγνωστης ετυμολ. Κατά τα τοπωνύμια σε -ών (πρβλ. Σικυών), ο δωρ. τ. āϊών οδήγησε ορισμένους στην υποθετική σύνδεση με το αία «γη». Πιθανό παράγωγό του το ηϊόεις].

Russian (Dvoretsky)

ἠϊών: атт. ᾐών, дор. ἀϊών и ᾀών, gen. όνος ἡ
1) (тж. ἠ. ἁλία Eur.) морской берег, морское побережье, взморье: ἐν πέτρῃσι καὶ ἠϊόνεσσι καθίζων Hom. сидя на прибрежных камнях; τῆς Ἀττικῆς ἐπὶ τὴν ἠϊόνα Her. к побережью Аттики;
2) вообще берег (озера, реки) Aesch., Pind.

Frisk Etymological English

Grammatical information: f.
Meaning: shore (Β 561).
Other forms: (ᾐών E. Or. 994), Dor. ἀϊών, -όνος
Derivatives: (On ἠϊόεις s. v.)
Origin: XX [etym. unknown]
Etymology: Name for a kind of place in -ών (s. Chantraine Formation 164) of unknown origin. Improbable hypotheses by Fick GGA 1894, 237 (to Lat. āra), Froehde BB 20, 212 (to Lat. ōs etc.), Pisani Ist. Lomb. 77, 550 (to αἶα). - (On ἠϊόεις s. v.)

Frisk Etymology German

ἠϊών: {ēïṓn}
Forms: (ᾐών E. Or. 994), dor. ἀϊών, -όνος
Grammar: f.
Meaning: Ufer, Gestade, Strand (fast nur ep. poet. seit Β 561).
Derivative: Davon wahrscheinlich ἠϊόεις, s. bes.
Etymology : Örtlichkeitsbenennung auf -ών (vgl. Chantraine Formation 164) unbekannter Herkunft. Unannehmbare Hypothesen von Fick GGA 1894, 237 (zu lat. āra), von Froehde BB 20, 212 (zu lat. ōs usw.), von Pisani Ist. Lomb. 77, 550 (zu αἶα).
Page 1,626-627