ἑτερόδοξος: Difference between revisions
διὸ δὴ πᾶς ἀνὴρ σπουδαῖος τῶν ὄντων σπουδαίων πέρι πολλοῦ δεῖ μὴ γράψας ποτὲ ἐν ἀνθρώποις εἰς φθόνον καὶ ἀπορίαν καταβαλεῖ → And this is the reason why every serious man in dealing with really serious subjects carefully avoids writing, lest thereby he may possibly cast them as a prey to the envy and stupidity of the public | Therefore every man of worth, when dealing with matters of worth, will be far from exposing them to ill feeling and misunderstanding among men by committing them to writing
m (Text replacement - ":<br />][[" to ":<br />[[") |
m (LSJ1 replacement) |
||
Line 8: | Line 8: | ||
|Transliteration C=eterodoksos | |Transliteration C=eterodoksos | ||
|Beta Code=e(tero/docos | |Beta Code=e(tero/docos | ||
|Definition= | |Definition=ἑτερόδοξον,<br><span class="bld">A</span> [[differing in opinion]], Luc.''Eun.''2.<br><span class="bld">2</span> [[holding opinions other than the right]], [[heterodox]], Ph. 1.403, al., Arr.''Epict.''2.9.19, J.''BJ''2.8.5; ([[ἰατρός]]) Sor.1.52, cf. Gal.9.670. Adv. [[ἑτεροδόξως]] = [[in heterodox manner]], τῆς μουσικῆς ἀκροᾶσθαι Philostr. ''VS''2.1.11. | ||
}} | }} | ||
{{pape | {{pape |
Latest revision as of 10:34, 25 August 2023
English (LSJ)
ἑτερόδοξον,
A differing in opinion, Luc.Eun.2.
2 holding opinions other than the right, heterodox, Ph. 1.403, al., Arr.Epict.2.9.19, J.BJ2.8.5; (ἰατρός) Sor.1.52, cf. Gal.9.670. Adv. ἑτεροδόξως = in heterodox manner, τῆς μουσικῆς ἀκροᾶσθαι Philostr. VS2.1.11.
German (Pape)
[Seite 1048] von anderer, bes. irriger Meinung, Luc. Eun. 2 u. a. Sp., bes. K. S. im Gegensatz von ὀρθόδοξος; auch adv., Philostr. v. soph. 2 p. 559.
French (Bailly abrégé)
ος, ον :
qui pense autrement qu'un autre.
Étymologie: ἕτερος, δόξα.
Russian (Dvoretsky)
ἑτερόδοξος: инакомыслящий (в отличие от ὁμόδοξος) Luc., Sext.
Greek (Liddell-Scott)
ἑτερόδοξος: -ον, ὁ ἔχων διάφορον δόξαν, διάφορον γνώμην, ἀντίθ. τῷ ὁμόδοξος, Λουκ. Εὐν. 2: ― ἐντεῦθεν, 2) πρεσβεύων ἄλλο παρὰ τὸ ὀρθόν, ἀκολουθῶν πλάνην, ἀντίθετ. τῷ ὀρθόδοξος, Ἀρρ. Ἐπίκτ. 2. 9, 19. Ἰωσήπ. Ἰουδ. Πόλ. 2. 8, 5. ― Παρ’ Ἐκκλ., αἱρετικός, Κλήμ. Ἀλ. Ι. 1176Β, ΙΙ. 457Α, Ἱππόλυτ. 617Α, 868Α, Ὠριγέν. Ι. 261Α, 1284C, κλ.― Ἐπίρρ. -ξως, κατὰ τρόπον ἑτερόδοξον, μετὰ διαφόρου γνώμης, Φιλόστρ. 559.
Greek Monolingual
-η, -ο (ΑΜ ἑτερόδοξος, -ον)
νεοελλ.
το αρσ. και θηλ. ως ουσ. ο ετερόδοξος, η ετερόδοξη
ο μη ορθόδοξος χριστιανός, αυτός που ανήκει σε άλλη χριστιανική Εκκλησία, που ακολουθεί διαφορετικό δόγμα αλλά δεν αρνείται θεμελιώδη χριστιανικά δόγματα και κυρίως το δόγμα του τριαδικού θεού και το μυστήριο του βαπτίσματος (σε διάκριση από τον αιρετικό, που αρνείται βασικά δόγματα της ορθόδοξης πίστης)
αρχ.-μσν.
1. αυτός που έχει διαφορετική γνώμη
2. ο αιρετικός.
επίρρ...
ἑτεροδόξως και ετερόδοξα (ΑΜ ἑτεροδόξως)
σύμφωνα με τη διδασκαλία τών αιρετικών.
[ΕΤΥΜΟΛ. Αντιδάνεια λ., πρβλ. αγγλ. heterodox < μτγν. λατ. heterodoxus < ετερο- + -δοξος < δόξα.