Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ῥαιβός

Μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν -> Oh! my soul do not aspire to eternal life, but exhaust the limits of the possible
Pindar, Pythian, 3.61f.
Full diacritics: ῥαιβός Medium diacritics: ῥαιβός Low diacritics: ραιβός Capitals: ΡΑΙΒΟΣ
Transliteration A: rhaibós Transliteration B: rhaibos Transliteration C: raivos Beta Code: r(aibo/s

English (LSJ)

ή, όν,

   A crooked, bent, esp. of bandy legs (cf. sq.), τὸ ῥαιβόν Arist.SE182a2; cf. βλαισός, ῥοικός; also ῥ. γυῖα Nic.Th.799; πάγουροι ib.788; νηρῖται, δράκων, Lyc.238,917; μηρός Gal.UP3.9.

German (Pape)

[Seite 832] krumm, gebogen, geschweift; bes. einwärts gebogen; von krummen Beinen, Archil. frg. 9 bei Poll. 2, 193; πάγουροι, Nic. Ther. 788.

Greek (Liddell-Scott)

ῥαιβός: -ή, -όν, καμπύλος, κυρτός, μάλιστα ἐπὶ τῶν ἐχόντων τὰ σκέλη καμπύλα εἰς τὸ ἔνδον, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ βλαισός (ἴδε τὸ ἑπόμ.), τὸ ῥαιβὸν Ἀριστ. π. Σοφιστ. Ἐλέγχ. 31, 3· πρβλ. βλαισός, ῥοικός· ὡσαύτως, ῥ. γυῖα, βάσις Νικ. Θ. 801, Λυκόφρων 262· νηρῖται, δράκων ὁ αὐτ. 238, 917. ― Καθ’ Ἡσύχ.: «ῥαιβόν· ἐπικαμπές, τὸ μὴ ὀρθόν, καμπύλον, στρεβλόν, σκαμβόν». ― (Ὁ ἀρχικὸς τύπος φαίνεται ὅτι ἦτο ϝραγός, πρβλ. Λατ. valgus, Γοτθ. vraig (σκολιός)· ― περὶ τῆς διφθόγγου πρβλ. √ΡΑΓ (ῥήγνυμι), ῥαίω, εἰ αἱ δύο αὗται λέξεις ὄντως εἰσὶ συγγενεῖς).

French (Bailly abrégé)

ή, όν :
1 tortu, particul. cagneux;
2 tortueux, recourbé.
Étymologie: ῥαίω.

Greek Monolingual

-ή, -ό/ ῥαιβός, -ή, -όν, ΝΜΑ
1. καμπύλος, κυρτός
2. (ιδίως για πρόσ.) αυτός που είναι ραιβόπους, που πάσχει από ραιβοποδία
νεοελλ.
ιατρ. (για άρθρωση ή μέλος) αυτός που παρουσιάζει στροφή προς τη μέση γραμμή του σώματος σε μη φυσιολογικό βαθμό.
[ΕΤΥΜΟΛ. Το επίθ. ανάγεται πιθ. σε ΙΕ ρίζα wrai-gw- και συνδέεται με το γοτθ. wraigs «κυρτός» και τα: ῥοικός, ῥυβόν. Χαρακτηριστικό είναι ότι το επίθ. εμφανίζει φωνηεντισμό -α- που παρατηρείται σε πολλά επίθ. δηλωτικά ασθενείας (πρβλ. λαιός, σκαίος, φαύλος, κλαμβός)].

Greek Monotonic

ῥαιβός: -ή, -όν, κυρτός, καμπουριαστός, λυγισμένος, σκυφτός, σε Αριστ.

Russian (Dvoretsky)

ῥαιβός: искривленный, кривоногий Arst.

Frisk Etymological English

Grammatical information: adj.
Meaning: crooked, bent inward, esp. of legs (cf. Fraenkel, Μνήμης χάριν 1, 100; Arist., Nic.).
Compounds: As 1. member a.o. in ῥαιβο-ειδής crooked of shape (Hp.).
Derivatives: ῥαιβ-ηδόν in bendings (Euph.), -όω to bend (Lyc., Gal.), -ότης f. bendedness (Eust.).
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]
Etymology: The words in -βός express often a corporeal defect, e.g. κολοβός, κλαμβός, σκαμβός, ὑβός; the β may belong to the root (στραβός). Also in ῥαιβός the β is old and inherited, if the comparison with Germ., e.g. Goth. wraiqs σκολιός' is reliable: IE *u̯roigʷo- or *u̯roig-u̯o- (Aufrecht KZ 12, 400, Persson Beitr. 1, 502 n.1). On the α-vowel cf. κλαμβός a.o. above, also λαιός, σκαιός (w. old u̯o-suffix). Other proposal, not to be preferred by Solmsen KZ 34, 552: to Lith. sráigė snail (s. Fraenkel s.v.). -- Further details (parly diff.) w. lit. in Bq, WP. 1, 279, Pok. 1158, Feist Vgl. Wb. s. wraiqs. Cf. ῥοικός, also ῥυβός. -- The vocalism can only be explained if we assume *wreh₂ig-u̯-, which cannot be combined with *u̯roig-u̯-; so the word is prob. not IE, and may be Pre-Greek.

Middle Liddell

ῥαιβός, ή, όν
crooked, bent, Arist.

Frisk Etymology German

ῥαιβός: {rhaibós}
Meaning: krumm, einwärts gebogen, bes. von Beinen (vgl. Fraenkel, Μνήμης χάριν 1, 100; Arist., Nik. usw.).
Composita : Als Vorderglied u.a. in ῥαιβοειδής krummgestaltet (Hp.).
Derivative: Davon ῥαιβηδόν in Krümmungen (Euph.), -όω krümmen (Lyk., Gal.), -ότης f. Gekrümmtheit (Eust.).
Etymology : Die Wörter auf -βός drücken nicht selten ein körperliches Gebrechen aus, z.B. κολοβός, κλαμβός, σκαμβός, ὑβός; dabei kann β wurzelhaft sein (στραβός). Auch in ῥαιβός ist β altererbt, wenn man der Gleichung mit germ., z.B. got. wraiqsσκολιός’ trauen darf: idg. *u̯raigʷo- oder *u̯raig-u̯o- (Aufrecht KZ 12, 400, Persson Beitr. 1, 502 A.1). Zum α-Vok. vgl. κλαμβός u.a. oben, auch λαιός, σκαιός (m. altem u̯o-Suffix). Anderer, nicht vorzuziehender Vorschlag bei Solmsen KZ 34, 552 : zu lit. sráigė Schnecke (dazu Fraenkel s.v.). — Weitere Einzelheiten (z.T. abweichend) m. Lit. bei Bq, WP. 1, 279, Pok. 1158, Feist Vgl. Wb. s. wraiqs. Vgl. ῥοικός, auch ῥυβός.
Page 2,639