μολοβρός: Difference between revisions

From LSJ

ἔξαψις σφοδρὰ μετὰ πολλῆς βίας πίπτουσα ἐπὶ γῆς → a violent flare-up falling on the ground with great force, thunder and lightning

Source
(2)
(1ba)
Line 22: Line 22:
{{etym
{{etym
|etymtx=Grammatical information: m.<br />Meaning: scornful or ignominious qualification, by the goat-herd Melanthos and the beggar Iros referred to the unknown Odysseus (ρ 219, σ 26; after this Lyc. 775); also of the head (<b class="b3">κεφαλή</b>) of a plant in unknown meaning (Nic. Th. 662).<br />Dialectal forms: Myc. [[moroqoro]] \/[[mologʷros]]\/<br />Derivatives: <b class="b3">μολόβρ-ιον</b> n. <b class="b2">the young of a swine</b> (Ael.), <b class="b3">-ίτης ὗς</b> <b class="b2">ds.</b> (Hippon.). -- PN <b class="b3">Μόλοβρος</b> m. (Th. 4, 8, 9; Lacon.).<br />Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]<br />Etymology: Popular word, because of the uncertain meaning hard to assess. Several proposals of doubtful value from old and new times: <b class="b3">ἀπὸ τοῦ μολεῖν καὶ παραγίνεσθαι πρὸς βορὰν καὶ τροφήν</b> (sch. Lyc. 775); from <b class="b3">μέλας</b>, <b class="b3">μολύνω</b> and <b class="b3">τὰ ὄβρια</b>, <b class="b3">ὀβρίκαλα</b> <b class="b2">the young of animals</b> (Curtius 370); to <b class="b3">βλιβρόν λαγρόν</b> H. and <b class="b3">βλάβη</b> (Fick BB 28, 97; agreeing Bechtel Lex. s.v. and Hist. Personennamen 502); from <b class="b3">*μολός</b> [[runner]], [[shoot]] (cf. <b class="b3">μολεύω</b>) and <b class="b3">βορά</b> (Grošelj Živa Ant. 2, 212f.); s. also Reynen Herm. 85, 142 w. n. 2. - Neumann HS 105(1992) 75-80 derives it form <b class="b3">*μολος</b>, Skt. málam [[dirt]] (from <b class="b2">*melo-</b> or <b class="b2">*molHo-</b>) and the root <b class="b2">*gʷrh₃-</b> [[eat]] in <b class="b3">βιβρώσκω</b>; but -<b class="b2">*gʷr̥Ho-</b> would have given <b class="b3">*-βαρο-</b>. Rather a Pre-Greek word.
|etymtx=Grammatical information: m.<br />Meaning: scornful or ignominious qualification, by the goat-herd Melanthos and the beggar Iros referred to the unknown Odysseus (ρ 219, σ 26; after this Lyc. 775); also of the head (<b class="b3">κεφαλή</b>) of a plant in unknown meaning (Nic. Th. 662).<br />Dialectal forms: Myc. [[moroqoro]] \/[[mologʷros]]\/<br />Derivatives: <b class="b3">μολόβρ-ιον</b> n. <b class="b2">the young of a swine</b> (Ael.), <b class="b3">-ίτης ὗς</b> <b class="b2">ds.</b> (Hippon.). -- PN <b class="b3">Μόλοβρος</b> m. (Th. 4, 8, 9; Lacon.).<br />Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]<br />Etymology: Popular word, because of the uncertain meaning hard to assess. Several proposals of doubtful value from old and new times: <b class="b3">ἀπὸ τοῦ μολεῖν καὶ παραγίνεσθαι πρὸς βορὰν καὶ τροφήν</b> (sch. Lyc. 775); from <b class="b3">μέλας</b>, <b class="b3">μολύνω</b> and <b class="b3">τὰ ὄβρια</b>, <b class="b3">ὀβρίκαλα</b> <b class="b2">the young of animals</b> (Curtius 370); to <b class="b3">βλιβρόν λαγρόν</b> H. and <b class="b3">βλάβη</b> (Fick BB 28, 97; agreeing Bechtel Lex. s.v. and Hist. Personennamen 502); from <b class="b3">*μολός</b> [[runner]], [[shoot]] (cf. <b class="b3">μολεύω</b>) and <b class="b3">βορά</b> (Grošelj Živa Ant. 2, 212f.); s. also Reynen Herm. 85, 142 w. n. 2. - Neumann HS 105(1992) 75-80 derives it form <b class="b3">*μολος</b>, Skt. málam [[dirt]] (from <b class="b2">*melo-</b> or <b class="b2">*molHo-</b>) and the root <b class="b2">*gʷrh₃-</b> [[eat]] in <b class="b3">βιβρώσκω</b>; but -<b class="b2">*gʷr̥Ho-</b> would have given <b class="b3">*-βαρο-</b>. Rather a Pre-Greek word.
}}
{{mdlsj
|mdlsjtxt=[[μολοβρός]], οῦ, ὁ,<br />a [[greedy]] [[fellow]], applied to a [[beggar]], Od. [deriv. uncertain]
}}
}}

Revision as of 04:15, 10 January 2019

German (Pape)

[Seite 199] ὁ, nach der Erkl. der Alten ὁ μολὼν ἐπὶ βοράν, der Landstreicher und Bettler, der sich bei Andern Essen erbettelt, nach Riemer mit μῶλυς, μωλύνω, mollis zusammenhangend, ein fauler Fettwanst; Od. 17, 219. 18, 26; vgl. Lycophr. 775; μολοβρὸς καὶ ἀνέστιος, Nicet. – Bei Nic. Ther. 662 ist κεφαλὴ πεδόεσσα μ ολοβρή so viel wie χαμηλή, ταπεινή, Andere lesen aber μολυβρή, = μολυβδοειδής.

Greek (Liddell-Scott)

μολοβρός: ὁ, ὁ ἀκόρεστος τροφῆς, λαίμαργος ἄνθρωπος, γαστρίμαργος, ἀναφερόμ. εἰς ἐπαίτην, Ὀδ. Ρ. 219., Σ. 26· ‒ ὡσαύτως ὡς ἐπίθ., μολοβρὴ ῥίζα, ταπεινή, μόλις αὐξανόμενη, Νικ. Θ. 662. (Κατὰ τοὺς Γραμμ., ὁ μολὼν ἐπὶ βοράν· ἀλλ᾿ αἱ λέξεις μολόβριον, μολοβρίτης προφανῶς σχετίζουσι τὸ μολοβρὸς πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ χοίρου· καὶ ἂν ἡ ῥίζα εἶναι (ὡς ὁ Κούρτ. νομίζει) ἡ αὐτὴ καὶ τοῦ μέλας, μολύνω, ἡ κυριολεκτικὴ σημασία αὐτοῦ θὰ εἶναι, μέλας ἢ ῥυπαρὸς χοῖρος).

French (Bailly abrégé)

οῦ (ὁ) :
gourmand ; parasite.
Étymologie: DELG étym. obscure ; DELG suppl. *μόλος (cf. skr. málam « boue ») et *gwerh3 « manger » : « qui mange des ordures », terme injurieux.

English (Autenrieth)

glutton, gormandizer, Od. 17.219 and Od. 18.26.

Greek Monolingual

μολοβρός, ὁ (Α)
1. (για επαίτη) αυτός που σπεύδει προς τη βορά, ακόρεστος στην τροφή, γαστρίμαργος, λαίμαργος
2. ως επίθ. μολοβρός, -ή, -όν αυτός που μόλις αυξάνεται, χαμηλός, ταπεινός («μολοβρὴ ῥίζα» ή «μολοβρὴ κεφαλή» — η ρίζα, ή κεφαλή φυτού που μόλις αναπτύσσεται, μόλις προβάλλει από το έδαφος, Νίκ.).
[ΕΤΥΜΟΛ. Αβέβαιης ετυμολ. Πρόκειται πιθ. για την ονομ. ενός ζώου που έχει αποδοθεί ως παρωνύμιο σε έναν επαίτη. Η λ. πιθ. < μέλας, μολύνω + ὄβρια, ὀβρίκαλα «βλαστάρι» (πρβλ. μολεύω) + βορά, οπότε θα είχε τη σημ. «το ζώο που τρώει τρυφερούς βλαστούς». Λιγότερο πιθανή είναι η άποψη ότι προέρχεται από τη φρ. «ἀπὸ τοῡ μολεῖν καὶ παραγίνεσθαι πρὸς βορὰν καὶ τροφήν». Ο τ. μαρτυρείται στη Μυκηναϊκή με τη μορφή morogoro ως ανθρωπωνύμιο].

Greek Monotonic

μολοβρός: ὁ, λαίμαργος τύπος, αχόρταγος άνθρωπος, λέγεται για ζητιάνο, σε Ομήρ. Οδ. (αμφίβ. προέλ.).

Russian (Dvoretsky)

μολοβρός:μολύνω + βιβρώσκω или ὄβρια бран. грязный обжора Hom.

Frisk Etymological English

Grammatical information: m.
Meaning: scornful or ignominious qualification, by the goat-herd Melanthos and the beggar Iros referred to the unknown Odysseus (ρ 219, σ 26; after this Lyc. 775); also of the head (κεφαλή) of a plant in unknown meaning (Nic. Th. 662).
Dialectal forms: Myc. moroqoro \/mologʷros\/
Derivatives: μολόβρ-ιον n. the young of a swine (Ael.), -ίτης ὗς ds. (Hippon.). -- PN Μόλοβρος m. (Th. 4, 8, 9; Lacon.).
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]
Etymology: Popular word, because of the uncertain meaning hard to assess. Several proposals of doubtful value from old and new times: ἀπὸ τοῦ μολεῖν καὶ παραγίνεσθαι πρὸς βορὰν καὶ τροφήν (sch. Lyc. 775); from μέλας, μολύνω and τὰ ὄβρια, ὀβρίκαλα the young of animals (Curtius 370); to βλιβρόν λαγρόν H. and βλάβη (Fick BB 28, 97; agreeing Bechtel Lex. s.v. and Hist. Personennamen 502); from *μολός runner, shoot (cf. μολεύω) and βορά (Grošelj Živa Ant. 2, 212f.); s. also Reynen Herm. 85, 142 w. n. 2. - Neumann HS 105(1992) 75-80 derives it form *μολος, Skt. málam dirt (from *melo- or *molHo-) and the root *gʷrh₃- eat in βιβρώσκω; but -*gʷr̥Ho- would have given *-βαρο-. Rather a Pre-Greek word.

Middle Liddell

μολοβρός, οῦ, ὁ,
a greedy fellow, applied to a beggar, Od. [deriv. uncertain]