Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ὑποβολιμαῖος

Ὄττω τις ἔραται → Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: ὑποβολῐμαῖος Medium diacritics: ὑποβολιμαῖος Low diacritics: υποβολιμαίος Capitals: ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΟΣ
Transliteration A: hypobolimaîos Transliteration B: hypobolimaios Transliteration C: ypovolimaios Beta Code: u(pobolimai=os

English (LSJ)

α, ον, (A ὑποβολή 1.2) brought in by stealth, supposititious, of children, Pl.R.537e, Plb.2.55.9; τὰ ὑ. (sc. τέκνα) Hdt.1.137, etc.; ὑ. ποιεῖ τοὺς ἑαυτοῦ νεοττοὺς ὁ κόκκυξ Arist.HA618a28: Ὑποβολιμαῖος, name of plays by Cratinus Jun., Alexis, and others. 2 metaph., ὑ. σύνεσις Com.Adesp.345; εὔνοια Plu.2.3c; κάλλος Sch.B Il.14.170.

* Abbreviations: ALL | General | Authors & Works

German (Pape)

[Seite 1212] untergeschoben, unächt, bes. von Kindern, = νόθος, Plat. Rep. VII, 537 e; τὰ ὑποβολιμαῖα, sc. τέκνα, Her. 1, 137; Pol. 2, 55, 9; Luc. Mort. D. 16, 2 u. öfter, u. a. Sp.; übh. verfälscht, nachgemacht.

Greek (Liddell-Scott)

ὑποβολιμαῖος: -α, -ον, (ὑποβολὴ Ι. 2) ὁ κρυφίως ὑποβαλλόμενος εἰς ἀντικατάστασιν ἄλλου, οὐχὶ γνήσιος, ἐπὶ τέκνων, ὡς τὸ νόθος, Πλάτ. Πολ. 537Ε, Πολύβ. 2. 55, 9· τὰ ὑποβολιμαῖα (ἐξυπακ. τέκνα) Ἡρόδ. 1. 137, κλπ.· ὑπ. ποιεῖ τοὺς ἑαυτοῦ νεοττοὺς ὁ κόκκυξ Ἀριστ. π. τ. Ζ. Ἱστ. 9. 29, 3· Ὑποβολιμαῖος, ὄνομα κωμῳδίας τινὸς τοῦ Κρατίνου· -μεταφορ., ὑπ. σύνεσις Κωμικ. Ἀνών. 360· εὔνοια Πλούτ. 2. 3D· κάλλος Σχόλ. εἰς Ἰλ. Ξ. 170. - Καθ’ Ἡσύχ.: «ὑποβολιμαῖον· οὐ γνήσιον, ἀλλὰ νόθον, ὑποβαλλόμενον, ὡς ἀπὸ τῶν χαμαιριφῶν παιδίων, ἅπερ ἑαυταῖς ὑποβάλλουσιν αἱ γυναῖκες».

French (Bailly abrégé)

α, ον :
supposé (enfant).
Étymologie: ὑποβολή.

Greek Monolingual

-α, -ο / ὑποβολιμαῖος, -αία, -ον, ΝΑ
νόθος, μη γνήσιος (α. «υποβολιμαίο σύγγραμμα» — σύγγραμμα αποδιδόμενο σε συγγραφέα, χωρίς να είναι έργο δικό του
β. «ὑποβολιμαίους ποιεῖ τοὺς ἑαυτοῦ νεοττοὺς ὁ κόκκυξ», Αριστοτ.)
νεοελλ.
1. αυτός που γίνεται με υπόδειξη ή με εισήγηση άλλου, που δεν προέρχεται από ενδόμυχη πεποίθηση κάποιου, αλλά έχει υποβληθεί από άλλον («υποβολιμαία κρίση»)
2. αυτός που προτείνεται ή εισάγεται με ορισμένη σκοπιμότητα ή με δόλιο τρόπο («υποβολιμαία τροπολογία στο φορολογικό νομοσχέδιο»)
αρχ.
1. μτφ. επίπλαστος, προσποιητός («ὑποβολιμαία εὔνοια», Πλούτ.)
2. το ουδ. ως ουσ. τὰ ὑποβολιμαῖα- τα νόθα τέκνα (Ηρόδ.).
[ΕΤΥΜΟΛ. < υποβολή + κατάλ. -ιμαῖος (πρβλ. επιστολ-ιμαίος)].

Greek Monotonic

ὑποβολιμαῖος: -α, -ον (ὑποβολή I. 2), αυτός που υποκαθίσταται από, ο κρυφά τοποθετημένος, λέγεται για παιδιά, σε Ηρόδ., Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

ὑποβολῐμαῖος: 3
1) подкинутый, незаконнорожденный (γένος Polyb.): τὰ ὑποβολιμαῖα (τέκνα) Her. подкидыши;
2) поддельный, деланный, притворный (εὔνοια Plut.).

Middle Liddell

ὑποβολιμαῖος, η, ον ὑποβολή I. 2]
substituted by stealth, supposititious, of children, Hdt., Plat.

English (Woodhouse)

ὑποβολιμαῖος = changeling, supposititious

⇢ Look up "ὑποβολιμαῖος" on Google | Wiktionary | LSJ full text search (Translation based on the reversal of Woodhouse's English to Ancient Greek dictionary)