Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

φάσγανον

Ἐς δὲ τὰ ἔσχατα νουσήματα αἱ ἔσχαται θεραπεῖαι ἐς ἀκριβείην, κράτισται -> For extreme diseases, extreme methods of cure, as to restriction, are most suitable.
Corpus Hippocraticum, Aphorisms 1.6.2
Full diacritics: φάσγανον Medium diacritics: φάσγανον Low diacritics: φάσγανον Capitals: ΦΑΣΓΑΝΟΝ
Transliteration A: phásganon Transliteration B: phasganon Transliteration C: fasganon Beta Code: fa/sganon

English (LSJ)

τό, poet. Noun,

   A sword, δῶκεν μέγα φ. ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι Il.23.824; κολεοῦ γυμνὸν φ. Pi.N.1.52b; ἀμφιπλῆγι φ. S.Tr.930, cf. E.Fr.373 (Cypr. acc. to AB 1095).    II = ξιφίον, corn-flag, Gladiolus segetum, Thphr.HP7.12.3, 7.13.1, Nic.Fr.74.63.    2 = ξάνθιον, Dsc.4.136.    3 = ἀσπάλαθος, f.l. for σφάγνον in Id.1.20.    III = ξίφος 11, Opp.H.3.556.

German (Pape)

[Seite 1257] τό (statt σφάγανον, von σφάζω), – 1) ein schneidendes Werkzeug, Messer, Schwert, Dolch; öfters bei Hom., bei dem es immer das große Schlachtschwert zu sein scheint, von ἄορ u. ξίφος nicht verschieden, vgl. Od. 11, 24. 48. 82, u. in der Scheide an einem Bande, τελαμών getragen wird, Il. 23, 824; φάσγανον τινάσσων γυμνὸν κολεοῦ Pind. N. 1, 52; θήγουσα φωτὶ φάσγανον Aesch. Ag. 1235; Soph. öfter, u. Eur., wie sp. D., selten in Prosa. – 2) eine Pflanze mit schwertförmigen Blättern, Schwertel, Schwertlilie, Theophr. u. Nic.

Greek (Liddell-Scott)

φάσγᾰνον: τό, ποιητ. ὄνομα, συχνὸν παρ’ Ὁμήρ., σχεδὸν ἰσοδύναμον (ὡς φαίνεται) ταῖς λέξεσιν: ἄορ καὶ ξίφος (ἴδε ἐν λέξει ξίφος)· δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι Ἰλ. Ψ. 824· κολεοῦ γυμνὸν φ. Πινδ. Ν. 1. 80· ὡσαύτως παρὰ τοῖς Τραγ., ἀμφιπλῆγι φ. Σοφ. Τραχ. 930. ΙΙ. φυτόν τι, ὡς τὸ ξιφίον, Θεοφρ. περὶ Φυτ. Ἱστ. 7. 12, 3, Διοσκ. 4. 20, κλπ.· φασγάνιον παρὰ Κορνούτῳ περὶ Θεῶν Φύσ. 35, Πλίνιος 24. 88.

French (Bailly abrégé)

ου (τό) :
coutelas ; épée.
Étymologie: p. *σφάγανον de σφάζω.

English (Autenrieth)

sword.

English (Slater)

φάσγᾰνον (-ου, -ῳ, -ον.)
   1 sword ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις φασγάνῳ τε μαρναμένα (P. 9.21) Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ (P. 9.81) ἐν χερὶ δ' Ἀμφιτρύων κολεοῦ γυμνὸν τινάσσων λτ;φάσγανονγτ; ἵκετ (supp. Mosch.: om. codd.) (N. 1.52) κεῖνος (sc. φθόνος) καὶ Τελαμῶνος δάψεν υἱὸν φασγάνῳ ἀμφικυλίσαις (N. 8.23) ἴστε μὰν Αἴαντος ἀλκάν, φοίνιον τὰν ὀψίᾳ ἐν νυκτὶ ταμὼν περὶ ᾧ φασγάνῳ μομφὰν ἔχει (I. 4.36)

Greek Monotonic

φάσγανον: τό, ξίφος, σε Όμηρ., Σοφ. (αμφίβ. προέλ.).

Russian (Dvoretsky)

φάσγᾰνον: τό меч Hom., Pind., Trag. etc.

Middle Liddell

φάσγᾰνον, ου, τό,
a sword, Hom., Soph. [deriv. uncertain]

Frisk Etymology German

φάσγανον: {phásganon}
Forms: n.
Meaning: Schwert (ep. poet. seit Il., nach AB 1095kyprisch), Schwertlilie, Gladiolus, Iris’ (Thphr., Dsk. u.a.), Schwert des Schwertfisches (Opp.), myk. pa-ka-na.
Composita : Kompp. φασγανουργός Schwertfeger (A. in lyr.), χρυσοφάσγανος = χρυσάωρ (Sch.).
Derivative: Davon Dem. φασγανίς, ίδος f. Rasierklinge (AP 6, 307), -ιον n. Schwertlilie (Dsk., Gal. u.a.); Verba φασγάνεται· ξίφει ἀναιρεῖται H. (zur Bildung Schwyzer 700), φασγανιάω in φασγανιῶσαν· ἐξιφισμένην, φασγανιών<των>· ἐξιφισμένων H. Näheres zur Bed. und Verbreitung bei Trümpy Fachausdrücke 61 ff. und Ruijgh L’élém. ach. 89 f.
Etymology : Bildung wie δρέπανον, κόπανον und andere Gerätenamen. Wie so viele Waffenbezeichnungen LW ohne Etymologie. Die herkömmliche Anknüpfung an σφάζω, σφαγή über *σφαγσκανον (Prellwitz) ist weder lautlich noch morphologisch einwandfrei. — Specht KZ 66, 220 empfiehlt mit Vorbehalt (nach Jacobi) die Kombination mit aind. khaḍgá- Schwert (dagegen Mayrhofer s. v.).
Page 2,995