Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Ἴακχος

Ἐς δὲ τὰ ἔσχατα νουσήματα αἱ ἔσχαται θεραπεῖαι ἐς ἀκριβείην, κράτισται -> For extreme diseases, extreme methods of cure, as to restriction, are most suitable.
Corpus Hippocraticum, Aphorisms 1.6.2
Full diacritics: Ἴακχος Medium diacritics: Ἴακχος Low diacritics: Ίακχος Capitals: ΊΑΚΧΟΣ
Transliteration A: Íakchos Transliteration B: Iakchos Transliteration C: Iakchos Beta Code: *)/iakxos

English (LSJ)

ὁ, Iacchos, mystic name of Dionysus, S.Fr.959, Trag.Adesp.140 (lyr.), Ar.Ra.398, Paus.1.2.4, etc.; ἡ Ἐλευσῖνι τοῦ Ἰαάκχου (sic)

   A ὑποδοχή IG22.847.21; τὸν Ἴακχον ἐξελαύνειν lead forth a Bacchic procession, Plu.Alc.34; τὸν Ἴ. προπέμψαι IG22.1028.10.    2 song in his honour, ὁ μυστικὸς ἴ. Hdt.8.65, cf. Athenio ap.Posidon.36 J., Anon. ap. Suid.; ᾄδειν τὸν Ἴ. Hsch. s.v. Διαγόρας: as Adj., ἴακχος ᾠδά E.Cyc.69 (lyr.).    2 in pl., Epigr.Gr.985 (Philae): generally, chorus, νεκρῶν ἴ. E.Tr.1230; τυμπάνων ἴ. dub. in Id.Fr.586.4L (lyr.).    II used by the tyrant Dionysius for χοῖρος, Athanis 1 ( = Dionys.Trag.12).

Greek (Liddell-Scott)

Ἴακχος: ὁ, (ἴδε ἐν λέξ. Βάκχος) μυστικὸν ὄνομα τοῦ Βάκχου, Ἀριστοφ. Βάτρ. 398 κἑξ., Valck. Εἰς Ἡρόδ. 8. 65· τὸν Ἴακχον ἐξελαύνειν, ὁδηγεῖν Βακχικὴν πομπήν, Πλουτ. Ἀλκ. 34. 2) ὁ πρὸς τιμὴν αὐτοῦ ὕμνος (οἷος ὁ παρ’ Ἀριστοφ. ἔνθ’ ἀνωτ.), Ἡρόδ. 8. 65, Ἀθηνίων παρ’ Ἀθην. 212D, Ἀνώνυμ. Παρὰ Σουΐδ., Συλλ. Ἐπιγρ. (προσθῆκαι) 493b: ― ἐν Εὐρ. Κύκλ. 69, ἔνθαλέξις ἀπαντᾷ ὡς ἐπίθετον, Ἴακχον ᾠδή, ἡ Δευτέρα λέξις πιθανῶς εἶναι γλῶσσα πρὸς ἑρμηνείαν τοῦ Ἴακχος. ΙΙ. κατὰ τὸν κατασκευαστὴν νέων λέξεων Διονύσιον τὸν Τύραννον, ὅστις τὸν στῦλον ἐκάλει μενεκράτην, ὅτι μένει καὶ κρατεῖ, καὶ τὸ ἀκόντιον βαλλάντιον, διότι ἐναντίον βάλλεται, ὁ χοῖρος = ἴακχος Ἀθήν. 98D.

French (Bailly abrégé)

1ου (ὁ) :
Iakkhos, n. mystique de Bacchus, AR. Ran. 398 ; PLUT. Alc. 34.
Étymologie: ἰακχή.
2ος, ον :
qui concerne Iakkhos, bachique, EUR. Cycl. 69.
Étymologie: Ἴακχος.

Greek Monotonic

Ἴακχος: ὁ (ἰαχέω
1. Ίακχος, αποκρυφιστικό όνομα του Βάκχου, σε Αριστοφ. κ.λπ.
2. πανηγυρικός ύμνος προς τιμήν του Βάκχου, σε Ηρόδ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

Ἴακχος:
I (ῐα) ὁ Иакх (культово-мистическое имя Вакха): τὸν Ἴακχον ἐξελαύνειν Plut. нести в торжественном шествии изображение Иакха.
иакхический, вакхический (ᾠδή Eur.).

Frisk Etymological English

Grammatical information: m.
Meaning: surname of Dionysos, arisen from the cry (Ἴακχε), with which the community greeted the god on the Lenaia, also name of the festive song (Hdt., S., Ar.); by the tyrant Dionysios used as χοῖρος (because of the ἰαχεῖν of big; Wackernagel KZ 33, 48 = Kl. Schr. 1, 727); after that as name of the pudendum muliebre (s. H. Diels bei Kretschmer Glotta 1, 385).
Derivatives: Ίακχαῖος Iakchian, Bakchic, Dionysiac (hell.), Ίακχεῖον Iakchos-temple (Athen; Plu.), ἰακχάζω call Ἴακχε (Hdt.; coni. in Longos 3, 11 for ἰακχεύσαντες).
Origin: LW [a loanword which is (probably) not of Pre-Greek origin] Anat.
Etymology: From ἰαχή, ἰάχω (s. v.) with expressive gemination, first in theVoc. Ἴακχε. - See Nilsson Gr. Rel. 599f., 664; also v. Wilamowitz Glaube 2, 161, Versnel, Triumphus 27-33, 37. Or a loan together with the institution, prob. from Anatolia.

Middle Liddell

Ἴακχος, ὁ, ἰαχέω
1. Iacchus, mystic name of Bacchus, Ar., etc.
2. a festal song in his honour, Hdt., etc.

Frisk Etymology German

Ἴακχος: {Íakkhos}
Grammar: m.
Meaning: Beiname des Dionysos, aus dem Ruf (Ἴακχε) entstanden, mit dem die Gemeinde an den Lenäen den Gott begrüßte, auch N. des Festgesangs selbst (Hdt., S., Ar. u. a.); vom Tyrannen Dionysios im Sinn von χοῖρος gebraucht (wegen des ἰαχεῖν der Ferkel; Wackernagel KZ 33, 48 = Kl. Schr. 1, 727); danach als Ben. des pudendum muliebre (s. H. Diels bei Kretschmer Glotta 1, 385).
Derivative: Davon Ἰακχαῖος iakchisch, bakchisch, dionysisch (hell.), Ἰακχεῖον ‘Iakchos-Tempel’ (Athen; Plu. u. a.), ἰακχάζω Ἴακχε rufen (Hdt.; coni. in Longos 3, 11 für ἰακχεύσαντες).
Etymology : Aus ἰαχή, ἰάχω (s. d.) mit expressiver Gemination, zunächst im Vok. Ἴακχε, entstanden. — Näheres über Ἴακχος bei Nilsson Gr. Rel. 599f., 664; auch v. Wilamowitz Glaube 2, 161.
Page 1,703