Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

λῃστής

Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a
Full diacritics: λῃστής Medium diacritics: λῃστής Low diacritics: ληστής Capitals: ΛΗΣΤΗΣ
Transliteration A: lēistḗs Transliteration B: lēstēs Transliteration C: listis Beta Code: lh|sth/s

English (LSJ)

οῦ, ὁ, Ion. ληϊστής, Dor. λᾳστής, (ληΐς, ληΐζομαι)

   A robber, pirate, E.Alc.766, X. Cyr.2.4.23, etc.; opp. κλέπτης, Pl.R.351c; esp. by sea, buccaneer, later πειρατής, And.1.138, etc.; λῃστοῦ βίον ζῆν Pl.Grg.507e; ληϊστὴς κατεστήκεε Καρχηδονίων he began a course of piracies upon them, Hdt.6.17, cf. Th.1.5, 8, 6.4; οἱ λ. αὑτοὺς ποριστὰς καλοῦσιν Arist.Rh.1405a25; of irregular troops, IG12(2).526 (Eresos).    II metaph., λ. ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος S.OT535; Κύπριδος Lyc. 1143; λῃστὰ λογισμοῦ, of love, APl.4.198 (Maec.).

Greek (Liddell-Scott)

λῃστής: -οῦ, ὁ, Ἰων. λῃιστής, Δωρ. λᾳστής· (ληίς, ληίζομαι)· = τῷ Ὁμηρικῷ ληιστὴρ (ἴδε λῃστήρ), λῃστής, ὁ διαρπάζων, πειρατής, Εὐρ. Ἄλκ. 766, Ξεν. Κύρ. 2. 4, 23, ἀντίθετ. τῷ κλέπτης, Πλάτ. Πολ. 351C· κυρίως, λῃστὴς κατὰ θάλασσαν, μετέπειτα πειρατής, Ἀνδοκ. 18. 7, κτλ.· λῃστοῦ βίον ζῆν Πλάτ. Γοργ. 507Ε· ληιστὴς κατεστήκεε τῶν Καρχηδονίων, ἤρξατο πειρατικῶν κατ’ αὐτῶν ἐπιδρομῶν, Ἡρόδ. 6. 17· - ὁ Θουκ. 1. 5 σημειοῦται ὅτι κατὰ τοὺς ἀρχαιοτάτους χρόνους οὐδεμία ἀτιμία ἀπεδίδετο εἰς τὸ ἔργον τοῦτο, πρβλ. 1. 8., 6. 4· οἱ λ. αὑτοὺς ποριστὰς καλοῦσιν Ἀριστ. Ρητ. 3. 2, 10. ΙΙ. μεταφορ., λ. ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος Σοφ. Ο. Τ. 535· Κύπριδος Λυκόφρ. 1143· λῃστὰ λογισμοῦ, ἐπὶ τοῦ ἔρωτος, Ἀνθ. Πλαν. 198. - Ἴδε Κόντου Γλωσσ. Παρατηρ. σ. 193 κἑξ.

French (Bailly abrégé)

οῦ (ὁ) :
1 voleur, brigand ; fig. λῃστής τυραννίδος SOPH usurpateur de la royauté;
2 pirate.
Étymologie: contr. p. ληϊστής.

English (Strong)

from leizomai (to plunder); a brigand: robber, thief.

English (Thayer)

ληστου, ὁ (for ληιστής from ληίζομαι, to plunder, and this from Ionic and epic ληίς, for which the Attics use λεῖα, booty) (from Sophocles and Herodotus down), a robber; a plunderer, freebooter, brigand: κλέπτης thief, one who takes property by stealth (although the distinction is obscured in A. V.); cf. Trench, § xliv.)

Greek Monolingual

ο (AM λῃστής, Α τ. ληϊστής, δωρ. τ. λᾳστής)
1. αυτός που αρπάζει ξένη περιουσία με τη βία, αυτός που διαπράττει ληστεία («πανοῡργον κλῶπα καὶ λῃστήν τινα», Ευρ.)
2. αυτός που ζει στα βουνά και κλέβει βίαια ή με απειλή όσους συναντά, καθώς και αυτός που κάνει απαγωγές ανθρώπων για να τους εξαναγκάσει να πληρώσουν λύτρα («λῃσταῑς περιέπεσεν οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον», ΚΔ)
3. άρπαγας, κλέφτης («λῃστὴς Κύπριδος», Λυκόφρ.)
νεοελλ.
1. μτφ. αισχροκερδής
2. ζωολ. γένος οδοντόγναθων ζυγόπτερων εντόμων της οικογένειας lestidae
μσν.
ατίθασος, ζωηρός
αρχ.
πειρατής, αυτός που διενεργεί πειρατικές επιδρομές.
[ΕΤΥΜΟΛ. < ληϊδ-της < ληΐς,-ίδος (άλλος τ. του λεία) + επίθημα -της].

Greek Monotonic

λῃστής: -οῦ, ὁ, Ιων. ληϊστής, Δωρ. λᾳστής (ληΐζομαιληστής, κλέφτης, άρπαγας, σε Σοφ., Ευρ., Ξεν.· ιδίως, ληστής της θάλασσας, πειρατής, σε Ηρόδ., Θουκ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

λῃστής: ион. ληϊστής, οῦ ὁ
1) разбойник, грабитель Xen., Plat., NT;
2) морской разбойник, пират Her., Plat.;
3) похититель, захватчик (τῆς τυραννίδος Soph.).

Middle Liddell

λῃστής, οῦ, ληίζομαι
a robber, plunderer, Soph., Eur., Xen.; esp. by sea, a pirate, rover, buccaneer, Hdt., Thuc., etc.

Chinese

原文音譯:lhst»j 累士帖士
詞類次數:名詞(15)
原文字根:強盜 相當於: (גַּנָּב‎) (פָּרִיץ‎)
字義溯源:盜賊,賊,強盜,掠奪者,假教師,強盜;源自(λήθη)X*=搶劫)。比較: (κλέπτης)=賊
出現次數:總共(15);太(4);可(3);路(4);約(3);林後(1)
譯字彙編
1) 強盜(10) 太26:55; 太27:38; 太27:44; 可14:48; 可15:27; 路10:30; 路10:36; 路22:52; 約10:1; 約10:8;
2) 賊(3) 太21:13; 可11:17; 路19:46;
3) 盜賊的(1) 林後11:26;
4) 一個強盜(1) 約18:40