Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

πολεμιστής

Ὦ ξεῖν’, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι. -> Go tell the Spartans, stranger passing by, that here, obedient to their laws, we lie.
Simonides of Kea
Full diacritics: πολεμιστής Medium diacritics: πολεμιστής Low diacritics: πολεμιστής Capitals: ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ
Transliteration A: polemistḗs Transliteration B: polemistēs Transliteration C: polemistis Beta Code: polemisth/s

English (LSJ)

οῦ, ὁ, Ep. πτολ- Il.22.132:—

   A warrior, ib.5.602, al., Pi.N.4.27, etc.: freq. in later Prose, LXXDe.2.14, Str.11.2.4, J. BJ6.2.5, Gal.14.283.    II π. ἵππος war-horse, charger, D.S.2.41 (pl.), Str.15.1.29, Plu.Fab.20; ἵπποι π. are prob. racehorses trapped as chargers, Theoc.15.51, cf. IG22.2316.29, SIG697 H3 (Delph., ii B.C.), Phot. s.v.

German (Pape)

[Seite 654] ὁ, Krieger, Kämpfer, Streiter; Hom. bes. in der Il.; verbunden αἰχμητήν τ' ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν 5, 602; voc. πολεμιστά 16, 492; Pind. N. 4, 27 I. 4, 28; einzeln bei Sp.

Greek (Liddell-Scott)

πολεμιστής: καὶ Ἐπικ. (χάριν τοῦ μέτρ.) πτολ-, οῦ, ὁ· (πολεμίζω)· ― ὡς καὶ νῦν, αἰχμητὴν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστὴν Ἰλ. Ε. 602, κ. ἀλλ., Πίνδ., κτλ.· πτολ-, Ἰλ. Χ. 132. ΙΙ. π. ἵππος, πολεμικὸς ἵππος, ὁ παρὰ Οὐεργιλίῳ bellator equus, Διόδ. 2. 11, πρβλ. Στράβ. 698· ἵπποι π., εἶναι πιθανῶς ἵπποι τῶν ἱπποδρομικῶν ἀγώνων ὡς εἰς πόλεμον ηὐτρεπισμένοι, διότι ὑπῆρχε τιοοῦτον ἀγώνισμα, Θεόκρ. 15. 51, πρβλ. Φώτ. ἐν λ., Ἑρμάνν. Πονημάτ. 5. 104.

French (Bailly abrégé)

οῦ;
1 adj. m. de guerre;
2 subst.πολεμιστής, guerrier combattant.
Étymologie: πολεμίζω.

English (Autenrieth)

warrior. (Il. and Od. 24.499.)

Greek Monolingual

ο, ΝΜΑ, επικ. τ. πτολεμιστής, Α, θηλ. πολεμίστρια, ΝΑ, θηλ. πτολεμιστρίς, -ίδος, Μ πολεμίζω
αυτός που μετέχει στον πόλεμο, αυτός που πολεμά, ο μαχητής
αρχ.
φρ. «πολεμιστὴς ἵππος»
i) πολεμικός ίππος
ii) πιθ. ίππος ιπποδρομικών αγώνων.

Greek Monotonic

πολεμιστής: Επικ. πτολ-, -οῦ, ὁ (πολεμίζω),·
I. πολεμιστής, μαχητής, σε Ομήρ. Ιλ., Πίνδ. κ.λπ.
II. πολεμιστὴς ἵππος, πολεμικό άλογο, πολεμικός ίππος, σε Θεόκρ.

Russian (Dvoretsky)

πολεμιστής:
I эп. тж. πτολεμιστής, οῦ ὁ воин, боец Hom., Pind.
οῦ adj. m боевой (ἵππος Theocr., Diod.).

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

πολεμιστής -οῦ, ὁ, poët. πτολεμιστής [πολεμίζω] subst. krijger. adj. strijd-:. πολεμιστὴς ἵππος strijdros Plut. CMa 1.1.

Middle Liddell

πολεμίζω
I. a warrior, combatant, Il., Pind., etc.
II. π. ἵππος a war-horse, charger, Theocr.