Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

σπάρτον

Ἐς δὲ τὰ ἔσχατα νουσήματα αἱ ἔσχαται θεραπεῖαι ἐς ἀκριβείην, κράτισται -> For extreme diseases, extreme methods of cure, as to restriction, are most suitable.
Corpus Hippocraticum, Aphorisms 1.6.2
Full diacritics: σπάρτον Medium diacritics: σπάρτον Low diacritics: σπάρτον Capitals: ΣΠΑΡΤΟΝ
Transliteration A: spárton Transliteration B: sparton Transliteration C: sparton Beta Code: spa/rton

English (LSJ)

τό,

   A rope, cable, Il.2.135, Hdt.5.16; of bedstead-cords, Th.4.48.    2 measuring cord, Call.Fr.158.    3 = λίνον 1.1, thread, Aen.Tact.18.17,19.    II = σπαρτίον 11, Arist.Mech.849b23,35.    III = σπάρτος 1, Id.HA627a9.    IV esparto, Stipa tenacissima, Liv. 22.20.6, Plin.HN19.26,24.65. (In signf. 1.1 not from σπάρτος 1.1 acc. to Varro ap.Gell.17.3.4, cf. Plin.HN24.65.)

German (Pape)

[Seite 917] (σπείρω), τό, ein gedrehtes oder gewundenes Seil; σπάρτα λέλυνται, Il. 2, 135; bes. ein aus σπάρτος gedrehtes Seil, Her. 5, 16; Thuc. 4, 48; ἐκ τῶν λίνων καὶ σπάρτων, Plat. Polit. 280 c. – Nach Varro bei Gell. N. A. 17, 3 ist bei den homerischen Tauen noch nicht an σπάρτος zu denken, also der Strauch nach den Tauen benannt und nicht umgekehrt. – Auch = σπάρτος, Arist. H. A. 9, 40, zw.

Greek (Liddell-Scott)

σπάρτον: τό, σχοινίον, καλῴδιον, «γούμενα», «παλαμάρι», Ἰλ. Β. 135, Ἡρόδ. 5. 16· τὰ σπ. ἐκ κλινῶν Θουκ. 4. 48· - κυρίως ὡς τὸ σπάρτη, σχοινίον πεποιημένον ἐκ σπάρτου, Λατ. spartum, spartea. - Τὰ παρ’ Ὁμήρῳ σχοινία καὶ καλῴδια ἦσαν πεποιημένα οὐχὶ ἐκ τοῦ Ἱσπανικοῦ σπάρτου (ἴδε ἐν τέλ.) τὸ ὁποῖον φυτὸν πολὺ βραδύτερον ἐγένετο γνωστὸν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, Varro ap. Cell. 17. 3, Πλίν. 24. 40· ὁ δὲ Πλίν. ὑποθέτει ὅτι ἦσαν κατασκευασμένα ἐκ τοῦ κοινοῦ σπάρτου (Spartium scoparium) πρβλ. σπάρτος Ι, ἐν ᾗ σημασίᾳ τὸ οὐδέτ. σπάρτον εἶναι ἐν χρήσει παρ’ Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 9. 40, 40. 2) σχοινίον πρὸς καταμέτρησιν, ὡς ὁ σχοῖνος, Καλλ. Ἀποσπ. 158. ΙΙ. = σπαρτίον ΙΙ, Ἀριστ. Μηχαν. 1, 17 καὶ 20.

French (Bailly abrégé)

ου (τό) :
corde tressée avec du genêt ; corde en gén.
Étymologie: σπάρτος.

English (Autenrieth)

(cf. σπεῖρον): pl., ropes, Il. 2.135†.

Spanish

cordón

Greek Monotonic

σπάρτον: τό,
I. σχοινί, καλώδιο, σε Ομήρ. Ιλ. κ.λπ. (πιθ. συγγενές προς το σπεῖρα).
II. σχοινί που είναι κατασκευασμένο από το φυτό βούρλο, καλαμόχορτο, (σπάρτος).

Russian (Dvoretsky)

σπάρτον: τό
1) жгут из дрока, веревка, канат Hom., Her., Plat., Thuc.;
2) стрелка весов Arst.;
3) бот. альфа или эспарто (многолетняя трава, употреблявшаяся для плетения) Arst.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

σπάρτον -ου, τό [~ σπεῖρα] touw:. τὰ δὲ νήπια παιδία δέουσι τοῦ ποδὸς σπάρτῳ ze binden hun baby's aan hun voet vast met een touw Hdt. 5.16.3.

Frisk Etymological English

Grammatical information: n.
Meaning: rope, cable, cord, string, also plumbline (Β 135); σπάρτος m. f. (rare σπάρτη, -τον) also name of a shrub used for snares Spartium junceum, kind of broom (Pl., X. etc.);
Other forms: also σπάρτη f. (Ar. Av. 815 [wordplay with Σπάρτη], unclear Cratin. 110), σπάρτος f. (Hero).
Compounds: Some compp., e.g. σπαρτό-δετος bound with σ. (Opp.), λινό-σπαρτον n. plantname = σπάρτος (Thphr.; cf. Risch IF 59, 257).
Derivatives: σπαρτ-ίον n. dimin., also as plantname (Att., hell.), -ινος made of σ. (Cratin., Poll.), -ίνη f. rope, cable (Ael.).
Origin: XX [etym. unknown]
Etymology: As to the form, verbal noun in -το-; because of the probable zero grade rather substant. adj. than abstract formation. The basic verb, however, is not found, but seems to be presupposed both by the γ-enlargement *σπάργω, σπάρξαι envelop and by σπεῖρα, σπυρίς (?). The other languages do not provide help. On OLith. spartas (formally = IE *sportos), since Fick and Curtius 503 connected with it, s. Fraenkel s.v. w. lit. (not convincing); Arm. p`arem, p'arim enclose, embrace (Scheftelowitz BB 29, 36) gives phonetical difficulties (p not from IE sp-). -- Lat. LW [loanword] spartum (Gm.) Pfriemengras (s. W.-Hofmann s. v.).

Middle Liddell

σπάρτον, ου, τό,
I. a rope, cable, Il., etc.; (prob. akin to σπεῖρἀ.
II. a rope made from broom (σπάρτοσ).

Frisk Etymology German

σπάρτον: {spárton}
Forms: auch σπάρτη f. (Ar. Av. 815 [Wortspiel mit Σπάρτη, unklar Kratin. 110), σπάρτος f. (Hero)
Grammar: n. (seit Β 135),
Meaning: Tau, Seil, Strick, Schnur, auch Lotleine; σπάρτος m. f. (selten σπάρτη, -τον) auch N. eines zu Stricken verwendeten Strauches Spartium junceum, Art Ginster (Pl., X. usw.).
Composita : Einige Kompp., z.B. σπαρτόδετος ‘mit σ. gebunden’ (Opp.), λινόσπαρτον n. Pfl.name = σπάρτος (Thphr.; vgl. Risch IF 59, 257).
Derivative: Davon σπαρτίον n. Demin., auch als Pfl. name (att. hell. u. sp.), -ινος ‘aus σ. gemacht’ (Kratin., Poll.), -ίνη f. Tau, Seil (Ael.).
Etymology : Nach der Form zu schließen, Verbalnormen auf -το-; wegen der mutmaßlichen Schwundstufe eher substant. Adj. als Abstraktbildung. Das zugrundeliegende Verb ist indessen nirgends angetroffen, scheint aber sowohl von der γ-Erweiterung *σπάργω, σπάρξαι einwickeln wie von σπεῖρα, σπυρίς vorausgesetzt zu werden. Die übrigen Sprachen helfen nicht weiter. Zu alit. spartas (formal = idg. *sportos), seit Fick und Curtius 503 damit verbunden, s. Fraenkel s.v. m. Lit. (unbefriedigend); arm. p’arem, p’arim umschließen, umarmen (Scheftelowitz BB 29, 36) macht lautliche Schwierigkeiten (p’ nicht aus idg. sp-). — Lat. LW spartum Pfriemengras (s. W.-Hofmann s. v.).
Page 2,758-759