Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἐντολή

Τὰ πάντα ῥεῖ καὶ οὐδὲν μένει -> Everything flows and nothing stands still
Heraclitus
Full diacritics: ἐντολή Medium diacritics: ἐντολή Low diacritics: εντολή Capitals: ΕΝΤΟΛΗ
Transliteration A: entolḗ Transliteration B: entolē Transliteration C: entoli Beta Code: e)ntolh/

English (LSJ)

ἡ,

   A injunction, order, command, freq. in pl., orders, commands, Pi.Fr.177, Hdt.1.22, 3.147, A.Pr.12, etc.; ἐντολαὶ θεοῦ 1 Ep.Cor.7.19; ἐντολὰς δοῦναι Decr. ap. D.18.75; ἐντολὴν ἐπιτελέειν Hdt.1.157; royal ordinance, PTeb.6.10 (ii B. C.); θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, SIG888.51 (iii A. D.); ἀπ' ἐντολῆς by proxy, Luc.Pr.Im.16.—Rare in Trag. and Att. Prose.

German (Pape)

[Seite 857] ἡ, der Auftrag, Befehl; Pind. frg. 167; Aesch. Prom. 12; Soph. Ai. 564; Eur. Herc. Fur. 1278; κατὰ τὰς τοῦ ξένου ἐντολάς Plat. Charm. 157 c; Xan. Cyr. 2, 4, 30 u. Folgde; häufig im N. T = das Gebot; ἀπ' ἐντολῆς ἀπολογεῖσθαι, durch Auftrag, d. i. durch einen Andern sich vertheidigen, Luc. pro imag. 16.

Greek (Liddell-Scott)

ἐντολή: ἡ, ὡς καὶ νῦν, παραγγελία, διαταγή, συχν. ἐν τῷ πληθ. μετὰ σημασίας ἑνικοῦ, Χείρωνος ἐντολὰς Πινδ. Ἀποσπ. 167, Ἡρόδ. 1. 22., 3. 147, Αἰσχύλ. Πρ. 12, κτλ.· ἐντολὰς δοῦναι, ψήφισμα παρὰ Δημ. 250. 14· ἐντολὴν ἐπιτελέειν Ἡρόδ. 1. 157· ἀπ’ ἐντολῆς, κατ’ ἐντολήν, Λουκ. Εἰκ. 16.

French (Bailly abrégé)

ῆς (ἡ) :
ordre, instruction.
Étymologie: ἐντέλλω.

Spanish (DGE)

-ῆς, ἡ
1 orden, mandato ἐ. Διός A.Pr.12, gener. plu. ὁ κῆρυξ ... εἴπας πρὸς Θρασύβουλον ... τὰς ἐντολὰς ἀπῆλθε ἐς τὰς Σάρδις Hdt.1.22, cf. 3.147, S.Ai.567, E.HF 1278, ἐντολὰς δοῦναι dar órdenes Decr. en D.18.75, cf. Eu.Io.11.57, ἐντολὰς ἐπιτελέειν cumplir órdenes Hdt.1.157, cf. SEG 43.943B.2 (Frigia IV d.C.), μή μου παρακούσῃς τῶν ἐντολῶν no desobedezcas mis órdenes, Suppl.Mag.48.20, ἐντολὰς λαμβάνειν recibir instrucciones, POxy.3815.6 (III/IV d.C.), cf. PLond.1924.3 (IV d.C.)
ret. orden, imperativo como una de las bases del discurso, D.L.9.54 (= Protagor.A 1).
2 encargo, misión ἐπιγαυρωθεὶς τῇ ἐντολῇ τῇ Κύρου X.Cyr.2.4.30, cf. D.S.17.15, SB 6823.18 (imper.)
ἐξ ἐντολῆς por encargo τ[ῆς δ] ὲ ἀναστάσεως ... ἐξ ἐντολῆς Ἀμπλιάτης ἐπεμελήθη Ὁμήριχος de la erección se encargó Homérico, por encargo de Ampliata, ITomis 290.14 (II/III d.C.)
encargo, recomendación, instrucciones de tipo testamentario πατὴρ ... τέκνοις ἐντολὰς συντόμους καταλείπει Vett.Val.246.9, cf. TAM 5.18.7 (Lidia), ἐντολὴν τηροῦσα τοῦ ἀνδρός Klein.Türsteine 780 (imper.)
en giros prep. κατὰ τὰν ἐντολάν, κατ' ἐντολὰς por encargo κατὰ τὰν γεγενημέναν μοι ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς Φοίνικος ἐντολάν de acuerdo con el encargo que me dejó hecho mi marido Fénix, IMaff.31.1.9 (Tera III a.C.), κατ' ἐντολὰς ... τοῦ ἀνδρός μου ILeukopetra 75.5 (III d.C.)
frec. plu. preceptos como conjunto de enseñanzas, instrucciones <τ>αὶ δὲ Χίρωνος ἐντολαί Pi.Fr.177c, cf. Pl.Chrm.157c.
3 circular, ordenanza real, Welles, RC 30.11 (Cilicia III a.C.), PTeb.6.10 (II a.C.)
en plu. ordenanzas, instrucciones del emperador, trad. de lat. mandata ἀναλόγως ταῖς τοῦ ... Τιβερίου Κλαυδίου Καίσαρος Σεβαστοῦ ... ἐντολαῖς IKibyra 36.16 (I d.C.), cf. RECAM 5.335.31 (Sagalaso I d.C.), ἀκολούθως ταῖς θείαις ἐντολαῖς de acuerdo con las ordenanzas imperiales, IGBulg.4.2236.58 (Escaptopara III d.C.), cf. Luc.Laps.13, I.AI 18.304.
4 lit. jud.-crist. imperativo religioso, mandamiento, precepto frec. en plu.:
a) de Dios φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς LXX Ps.118.60, cf. De.4.2, διδαχὴ ἐντολῶν CIIud.1404 (Jerusalén I d.C.), τήρησις ἐντολῶν θεοῦ observancia de los preceptos de Dios, 1Ep.Cor.7.19, cf. 1Ep.Io.3.23, Pall.H.Laus.16.5, ἐργάτης τῶν ἐντολῶν ref. Moisés, Amph.Seleuc.215;
b) de Cristo ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε Eu.Io.14.15, ἐκ τῶν τοῦ σ(ωτῆ)ρ(ο)ς ἐντολῶν Manes 80.11, cf. Hsch.H.Hom.8.5.5;
c) de la ley, esp. la ‘ley mosaica’, LXX 4Re.21.8, cf. Eu.Luc.23.56, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; Eu.Matt.22.36, αἱ ἐντολαὶ αἱ κατὰ νόμον Clem.Al.Strom.7.2.9;
d) de un precepto concreto limosna ἐζήτει αὐτοῖς ἐντολήν les pedía limosna Callinic.Mon.V.Hyp.9.4, cf. Phot.ε 1885.

English (Strong)

from ἐντέλλομαι; injunction, i.e. an authoritative prescription: commandment, precept.

English (Thayer)

ἐντολῆς, ἡ (ἐντέλλω or ἐντέλλομαι, which see), from Pindar and Herodotus down; the Sept. often for מִצְוָה, in the Psalm the plural ἐντολαί also for פִּקְּוּדִים; an order, command, charge, precept;
1. universally, a charge, injunction: ἐντολήν λαμβάνειν παρά τίνος, πρός τινα, λαβεῖν ἐντολάς περί τίνος, ἐντολήν ἔχειν followed by infinitive, ἐντολήν διδόναι τίνι, L Tr WH; with τί εἴπῃ added, of Christ, whom God commanded what to teach to men, ἡ ἐντολή αὐτοῦ, of God, respecting the same thing, a commandment, i. e. a prescribed rule in accordance with which a thing is done;
a. universally, ἐντολή σαρκικῇ (σαρκίνη G L T Tr WH), a precept relating to lineage, ἐντολήν διδόναι, ἵνα, α. used of the commandments of the Mosaic law: ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, what God prescribes in the law of Moses, R G in ὁ νόμος (the law) their body or sum: κατά τήν ἐντολήν, according to the precept of the law, τηρεῖν τάς ἐντολάς, πορεύεσθαι ἐν ταῖς ἐντολαῖς, ὁ νόμος τῶν ἐντολῶν, the law containing the precepts, δόγμα, 2). β. of the precepts of Jewish tradition: ἐντολαί ἀνθρώπων, γ. universally, of the commandments of God, especially as promulgated in the Christian religion: ἐντολήν διδόναι, ἐντολήν ἔχειν, ἵνα, ἐντολήν λαβεῖν παρά τοῦ πατρός, τήρησις ἐντολῶν Θεοῦ, τηρεῖν τάς ἐντολάς αὐτοῦ, L T Tr WH ποιῶμεν), 3; or τοῦ Θεοῦ, ποιεῖν τάς ἐντολάς αὐτοῦ, R G; περιπατεῖν κατά τάς ἐντολάς αὐτοῦ, R G L Tr WH; of the moral precepts of Christ and his apostles: ἐντολήν διδόναι, ἵνα, ἐντολήν γράφειν, τάς ἐντολάς τηρεῖν, John (ἔχειν τάς ἐντολάς καί τηρεῖν αὐτάς, habere in memoria et servare in vita (Augustine), αὕτη ἐστιν ἡ ἐντολή ἵνα, ἡ ἐντολή, collectively, of the whole body of the moral precepts of Christianity; ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, Polycarp, ad Philippians 5 [ET]).

Greek Monolingual

η (AM ἐντολή)
1. παραγγελία, διαταγή («εἴπας πρὸς Θρασύβουλον τοῡ Λυδοῡ τὰς ἐντολὰς ἀπῆλθε», Πίνδ.)
2. θεία επιταγή («φυλάξω τὰς ἐντολάς σου»)
3. εξουσιοδότηση
4. οι εντολές
οι παραγγελίες που έδωσε ο θεός στον Μωυσή, οι δέκα εντολές
νεοελλ.
1. σύμβαση κατά την οποία ο εντολέας αναθέτει στον εντολοδόχο τη διεξαγωγή υπόθεσης χωρίς αμοιβή
2. έμβασμα, χρηματικό ποσό που καταβάλλεται μέσω της τράπεζας.
[ΕΤΥΜΟΛ. Παράγωγο του ρ. εντέλλω, που απαντά συνηθέστερα στη μέση φωνή. Η λ. εμφανίζει την ετεροιωμένη βαθμίδα του ρ. τέλλω «κάνω κάτι να εγερθεί-εκτελώ».
ΠΑΡ. αρχ. εντολίδιον, εντολικός, εντολιμαίον
νεοελλ.
εντολέας.
ΣΥΝΘ. αρχ. εντολοφύλαξ
νεοελλ.
εντολοδότης, εντολοδόχος].

Greek Monotonic

ἐντολή: ἡ (ἐντέλλω), προσταγή, παραγγελία, διαταγή, εντολή, σε Ηρόδ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

ἐντολή:ἐντέλλω
1) поручение, указание, приказание Pind., Trag., Her., Xen., Plat., Dem., Arst.: ἀπ᾽ ἐντολῆς Luc. по поручению;
2) наставление, заповедь NT.

Frisk Etymological English

See also: s. 1. τέλλω.

Middle Liddell

ἐντολή, ἡ, ἐντέλλω
an injunction, order, command, behest, Hdt., etc.

Frisk Etymology German

ἐντολή: {entolḗ}
See also: s. 1. τέλλω.
Page 1,525

Chinese

原文音譯:™ntol» 恩-拖累
詞類次數:名詞(71)
原文字根:在內-完成 相當於: (מִצְוָה‎) (תֹּורָה‎)
字義溯源:強制令,誡命,命令,條例,法令,吩咐;源自(διακελεύω / ἐντέλλω)=吩咐);由(ἐν / ἐμμέσῳ / ἐννόμως)*=在,入)與(τέλος)=界限,結局)組成,而 (τέλος)出自(τελέω)X*=有⋯計劃)。主耶穌教導人以愛神和愛人為誡命之首( 太22:39),並且不能看人的遺傳過於神的誡命( 太15:3)。此外,他給門徒一條新命令:彼此相愛( 約13:34)。保羅講述神的誡命是聖的,公義的,良善的( 羅7:12),並要人去遵守神的誡命( 林前7:19)。約翰晚年在他的書信中也勸信徒要遵守主的誡命( 約壹2:3 ,4)。參讀 (διάταγμα)同義字
出現次數:總共(67);太(6);可(6);路(4);約(10);徒(1);羅(7);林前(2);弗(2);西(1);提前(1);多(1);來(4);彼後(2);約壹(14);約貳(4);啓(2)
譯字彙編
1) 誡命(34) 太15:3; 太19:17; 太22:36; 太22:38; 太22:40; 可7:8; 可7:9; 可10:19; 可12:28; 可12:31; 路1:6; 路18:20; 路23:56; 羅7:8; 羅7:9; 羅7:10; 羅7:11; 羅7:12; 羅7:13; 羅13:9; 林前7:19; 弗2:15; 弗6:2; 多1:14; 來7:16; 來9:19; 彼後2:21; 約壹2:3; 約壹2:4; 約壹5:2; 約壹5:3; 約壹5:3; 啓12:17; 啓14:12;
2) 命令(21) 約10:18; 約12:49; 約12:50; 約14:15; 約14:21; 約15:10; 約15:10; 約15:12; 林前14:37; 提前6:14; 彼後3:2; 約壹2:7; 約壹2:7; 約壹3:22; 約壹3:23; 約壹3:23; 約壹3:24; 約壹4:21; 約貳1:4; 約貳1:6; 約貳1:6;
3) 一條⋯命令(4) 約13:34; 約壹2:7; 約壹2:8; 約貳1:5;
4) 吩咐(3) 約11:57; 西4:10; 來7:5;
5) 命(2) 路15:29; 徒17:15;
6) 條例(2) 可10:5; 來7:18;
7) 誡命中(1) 太5:19