Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

προσῳδία

Ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν -> I searched out myself
Heraclitus, fr. 101B
Full diacritics: προσῳδία Medium diacritics: προσῳδία Low diacritics: προσωδία Capitals: ΠΡΟΣΩΔΙΑ
Transliteration A: prosōidía Transliteration B: prosōdia Transliteration C: prosodia Beta Code: prosw|di/a

English (LSJ)

ἡ, (ᾠδή)

   A song sung to instrumental music,= ᾠδὴ πρὸς κιθάραν, Critias 57, cf. Choerob. in Sch.D.T.p.124 H., Hsch., Phot., etc.    2 = προσφώνησις 1, A.Fr.299.    II variation in pitch of the speaking voice, φθόγγοι καὶ π. tones and voice-modulations, Pl.R.399a.    2 pronunciation of a syllable on a certain pitch, Arist.SE166b1, 177b3 (where Uhlig ad D.T. (index) cj. ὀρός for ὅρος, cf. infr. 3), Po.1461a22; τὸ δασύνειν ἢ ψιλοῦν ἢ ταῖς π. ἑτέρως τῆς συνηθείας ἐκφέρειν Phld. Rh.1.155S., cf. Str.9.2.20, D.H.Comp.11,19, Plu.2.439d, Hermog. Stat.2; ἀναγνωστέον κατὰ προσῳδίαν D.T.629.15; Dionysius . . Thrax . . tres [prosodias] . . tradidit... βαρεῖαν ὀξεῖαν περισπωμένην Gramm. Lat. iv p.529 K.; prosodiam ibi esse dicimus ubi aut sursum est aut deorsum, ib. p.531 K.; περὶ καθολικῆς π., title of work by Hdn.Gr., Hdn.Gr.2.924.    3 more generally, to include other normally unwritten differences of pronunciation, viz. quantity and breathing, οὐ δύο μόνον ὑπειλήφασιν εἶναι προσῳδίας γραμματικῶν παῖδες, τήν τε μακρὰν καὶ βραχεῖαν, ἀλλὰ καὶ ὀξεῖαν βαρεῖαν περισπωμένην δασεῖαν ψιλήν S.E.M.1.113, cf. Theon.Prog.13, Choerob.in Sch.D.T.p.124 H.; so Gal.14.583, 591 understands Arist.SE177b3.    4 written marks indicating the above differences of pronunciation, αὐτὸς ὁ χαρακτὴρ τῶν τόνων καὶ τῶν χρόνων καὶ τῶν πνευμάτων, οἷον <*>, Choerob. l.c.    5 improperly of the πάθη (cf. πάθος IV. 2c), Id.ib.p.125 H.

Greek (Liddell-Scott)

προσῳδία: ἡ, (ᾠδὴ) ᾆσμα ᾀδόμενον πρὸς μουσικὴν ἐνόργανον, = ᾠδὴ πρὸς κιθάραν, Κριτίας 48, ἔνθα ἴδε Bach.· πρβλ. Α. Β. 703, Ἡσύχ., Φώτ., κλπ. 2) = προσφώνησις, Αἰσχύλ. Ἀποσπ. 339. ΙΙ. = τόνος ΙΙ. 2. β. (ὅπερ εἶναι χρῆσις μεταγενεστέρα), ὁ τόνος συλλαβῆς τινος, διάφορος ἀπὸ τῆς μετρικῆς αὐτοῦ ποσότητος καὶ τοῦ ῥητορικοῦ τόνου τῆς ἀπαγγελίας, φθόγγοι καὶ πρ., φθόγγοι καὶ τόνοι, Πλάτ. Πολ. 399 Α, πρβλ. Στράβ. 407, 601, Διονύσ. Ἁλ. περὶ Συνθ. 2) σημεῖον τόνου, πρ. βαρεῖα, ὀξεῖα, περισπωμένη, τὰ τρία διάφορα σημεῖα τοῦ τόνου, πρβλ. Ἀριστ. π. Σοφ. Ἐλέγχ. 23, 1, Ποιητ. 25, 18· - ἀλλ’ ἐλαμβάνετο ἡ λέξις καὶ ἐπὶ ἄλλων σημείων προφορᾶς, ὡς π.χ. τῶν πνευμάτων, ὁ αὐτ. π. Σοφ. Ἐλέγχ. 21, 1· τῆς ἀποστροφῆς ἢ ὑποδιαστολῆς καὶ τῶν σημείων τῆς μακρότητος καὶ τῆς βραχύτητος τῶν συλλαβῶν, Α. Β. 674. - Καθ’ Ἡσύχ.: «προσῳδία˙ μετ’ ὀργάνου ᾠδή». - Κατὰ Σουΐδ.: «προσῳδία καὶ προσῴδιον, ὕμνος».

French (Bailly abrégé)

ας (ἡ) :
I. chant d’accord avec ; d’où
1 chant pour accompagner la lyre;
2 c. προσφώνησις;
II. t. de gramm. accent prosodique, particul.
1 accent tonique;
2 tout ce qui sert à accentuer le langage (aspiration, accent prosodique des syllabes, apostrophe, etc.).
Étymologie: προσῳδός.

Greek Monolingual

η / προσῳδία Ν ΜΑ προσῳδός
άσμα που τραγουδιόταν με τη συνοδεία μουσικού οργάνου
νεοελλ.
1. ο τονισμός της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, ο οποίος είχε μουσικό μελωδικό χαρακτήρα και διακρινόταν σε μουσικό και δυναμικό
2. η ποσότητα τών συλλαβών στην αρχαία ελληνική γλώσσα, δηλ. η διάκριση τών μακρών από τις βραχείες, η οποία αποτελεί τη βάση τών αρχαίων ελληνικών μέτρων
3. γλωσσ. το σύνολο τών φαινομένων τα οποία, ενώ δεν εντάσσονται στη διπλή άρθρωση της γλώσσας, συνοδεύουν εν τούτοις τον προφορικό λόγο ως αχώριστα στοιχεία του
4. μουσ. οι κανόνες δυναμικής και εκφραστικής εκφοράς μεμονωμένων φθόγγων και οι κανόνες άρθρωσης που διέπουν τη σύνδεση τους

Greek Monotonic

προσῳδία: ἡ (ᾠδή),
I. τραγούδι που άδεται με μουσική από όργανα.
II. τόνος ή προφορά συλλαβής, σε Πλάτ.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

προσῳδία -ας, ἡ [προσῳδός] begeleidend gezang:. ᾠδὴ πρὸς κιθάραν gezang bij de citer Critias B 57. toonhoogte. Plat. Resp. 399a. manier van uitspreken, prosodie. Aristot. Poët. 1461a22.

Russian (Dvoretsky)

προσῳδία:
1) Aesch. = προσφώνησις;
2) ( = поздн. τόνος) акцент, ударение (φθόγγοι τε καὶ προσῳδίαι Plat.);
3) знак ударения: π. ὀξεῖα Arst. (лат. accentus acutus) острое ударение; π. βαρεῖα Arst. (лат. accentus gravis) тяжелое (тупое) ударение;
4) орфографический знак (придыхания, количества или ударения) Arst.

Middle Liddell

προσῳδία, ἡ, [ᾠδή]
I. a song sung to music.
II. the tone or accent of a syllable, Plat.