Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἄχαρις

Μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον σπεῦδε, τὰν δ' ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν -> Oh! my soul do not aspire to eternal life, but exhaust the limits of the possible
Pindar, Pythian, 3.61f.
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: ἄχᾰρις Medium diacritics: ἄχαρις Low diacritics: άχαρις Capitals: ΑΧΑΡΙΣ
Transliteration A: ácharis Transliteration B: acharis Transliteration C: acharis Beta Code: a)/xaris

English (LSJ)

ὁ, ἡ, ἄχαρι, τό, gen. ιτος, dat. A ἀχάρι Hdt.1.41 codd.:—without grace or charm, συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι Thgn.496, cf. 1236; of an immature girl, Sapph.34. 2 unpleasant, disagreeable, οὐδὲν ἄ. πείσεται Hdt.2.141, cf. 6.9; πρός τινος 8.143; οὐδὲν ἄ. παριδεῖν τινι 1.38,108; ἐνδιδόναι οὐδὲν ἄ. 7.52; esp. as euphem. for a grievous calamity, ἄ. συμφορή 1.41, 7.190; τὸ τέλος σφι ἐγένετο ἄ. 8.13; [βίος] οὐκ ἄ. εἰς τὴν τριβήν Ar.Av.156. II ungracious, thankless, ἄ. τιμή a thankless office, Hdt.7.36; χάρις ἄχαρις graceless grace, thankless favour, A.Pr.545 (lyr.), Ag.1545 (lyr.); κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο E.IT566.

* Abbreviations: ALL | General | Authors & Works

German (Pape)

[Seite 417] ιτος, neutr. ἄχαρι, 1) ohne Annehmlichkeit, ohne Reiz, unangenehm, οὐδὲν ἄχαρι παθεῖν Her. 8, 143, u. öfter, der es übh. von schwerem Unglück braucht, συμφορά 1, 41, wie die Tragg.; vgl. Plat. Phaedr. 265 d; compar. ἀχαρίστερος Od. 20, 392. – 2) undankbar, Eur. Andr. 592; χάρις ἄχαρις, ein unwillkommener Liebesdienst, Aesch. Ag. 1547; auch Dank, der keiner ist, Prom. 544; vgl. Eur. I. T. 566.

Greek (Liddell-Scott)

ἄχαρις: ὁ, ἡ, ἄχαρι, τό, γεν. -ιτος, ἄνευ χάριτος ἢ θελγήτρων, μὴ ἔχων χάριν, συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι Θέογν. 496· ἐπὶ ἀνήβου, ἀνηλίκου κορασίου, Σαπφὼ 38. 2) δυσάρεστος, οὐχὶ εὐάρεστος, οὐδὲν ἄχαρι παθέειν Ἡρόδ. 2. 141., 6. 9· πρός τινος 8. 143· οὐδὲν ἄχ. παριδεῖν τινι 1. 38, 108· ἐνδιδόναι οὐδὲν ἄχ. 7. 52· ἰδίως κατ’ εὐφημισμὸν ἐπὶ θλιβεροῦ δυστυχήματος, ἄχ. συμφορὴ 1. 41., 7. 190· τὸ τέλος σφι ἐγένετο ἄχ. 8. 13· βίος οὐκ ἄχαρις εἰς τὴν τριβήν Ἀριστοφ. Ὄρν. 156. ΙΙ. μὴ γνωρίζων χάριν, οὐκ εὐγνώμων, Λάτ. ingratus, ἄχ. τιμή, ἀξίωμα μὴ παρέχον ἱκανοποίησιν, Ἡρόδ. 7. 36· χάρις ἄχαρις, χάρις μὴ ἐπισύρουσα εὐγνωμοσύνην, Αἰσχύλ. Πρ. 545, Ἀγ. 1545· κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο Εὐρ. Ι. Τ. 566· πρβλ. ἀχάριστος, ἀχάριτος.

French (Bailly abrégé)

ις, ι ; gén. ιτος;
I. (χάρις grâce);
1 sans grâce, sans agrément, sans charme;
2 désagréable, déplaisant ; odieux, cruel, douloureux;
II. (χάρις reconnaissance) ingrat;
III. (χάριν à cause de) qui ne mérite pas d’être la cause de : κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο EUR elle est morte pour une femme perfide, cause indigne d’un tel sacrifice;
Cp. ἀχαρίστερος.
Étymologie: ἀ, χάρις.

English (Autenrieth)

comp. ἀχαρίστερος: unpleasant, unwelcome, Od. 20.392†.

Spanish (DGE)


• Morfología: [compar. ἀχαρίστερον Od.20.392 (pero cf. ἀχάριστος)]
I desgraciado δόρπου δ' οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο no podría haber festín más desgraciado que éste, Od.l.c., συμφορή Hdt.1.41, D.H.3.21, παθήματα Hdt.1.207, ἄνομος ἄ. ὁ φόνος E.Andr.491, esp. οὐδὲν ἄχαρι ninguna desgracia Hdt.2.141, cf. 1.38, 108, 7.50, 52, 138, 8.143, Pl.Phdr.265d, Paus.6.7.5, Arr.Parth.90.
II 1de pers. sin gracia, poco agraciado πάις Sapph.49, οὔτε ἄχαρίς ἐστιν ἐντυχεῖν οὔτε κακοήθει ἔοικεν Pl.Ep.360c, cf. LXX Si.20.19.
2 no de pers. desagradable de sensaciones ὀδμή Hdt.3.24, Phryn.126, κέλαδος E.Cyc.489, θέα D.P.Au.1.1, del trato y la vida συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι Thgn.496, (βίος) οὐκ ἄ. Ar.Au.156, διατριβή Plu.2.734d, cf. 148a, de la palabra y el discurso μῦθος Thgn.1236, καλεῖται δὲ ἄ. ... ἐπάν τις αἰσχρὰ καὶ δύσρητα ... λέγῃ Demetr.Eloc.302, cf. 137, D.H.Lys.12, Is.20.3.
III no gratificante, ingrato τιμή Hdt.7.36, esp. χάρις ἄ. favor que no lo es, que no favorece A.A.1545, E.IT 566, AP 9.322.2 (Leon.), Aesop.72, PIand.98.5 (III d.C.).

Greek Monolingual

ἄχαρις (-ιτος), -ι (AM) χάρις
1. αυτός που δεν έχει χάρη, ο άχαρος
2. δυσάρεστος, ενοχλητικός
αρχ.
1. αχάριστος, αγνώμων
2. αξιολύπητος.

Greek Monotonic

ἄχᾰρις: ὁ, ἡ, ἄχαρι, τό, γεν. -ιτος·
I. 1. αυτός που δεν έχει χάρη ή γοητεία, άκομψος, σε Θέογν.
2. δυσάρεστος, αντιπαθής, οὐδὲν ἄχαρι παθέειν, σε Ηρόδ.· κατ' ευφημισμό, λέγεται για δυσάρεστο γεγονός, ἄχαρις συμφορή, στον ίδ.
II. αχάριστος, αγνώμων, αυτός που δεν γνωρίζει χάρη, σε Αισχύλ., Ευρ.

Russian (Dvoretsky)

ἄχᾰρις: ι, gen. ῐτος adj.
1) непривлекательный, неприятный (κέλαδος Eur.; πολιτεία παντάπασιν ἄ. Plut.);
2) тягостный, тяжелый (συμφορά Her.; βίος Arph.);
3) неблагодарный (τιμή Her.); χάρις ἄ. Aesch. плохая благодарность; χάριν ἄχαρίν τινος ἀπολέσθαι Eur. погибнуть из-за кого-л., недостойного этой жертвы;
4) отвратительный, ужасный (φόνος Eur.).

Middle Liddell


I. without grace or charms, graceless, Theogn.
2. unpleasant, disagreeable, οὐδὲν ἄχαρι παθέειν Hdt.; as euphem. for grievous, ἄχ. συμφορή Hdt.
II. ungracious, thankless, Hdt.; χάρις ἄχαρις a graceless grace, thankless favour, Aesch., Eur.

English (Woodhouse)

ἄχαρις = unpleasant, unpleasing

⇢ Look up "ἄχαρις" on Google | Wiktionary | LSJ full text search (Translation based on the reversal of Woodhouse's English to Ancient Greek dictionary)