Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

δώδεκα

Ὄττω τις ἔραται -> Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho
Full diacritics: δώδεκα Medium diacritics: δώδεκα Low diacritics: δώδεκα Capitals: ΔΩΔΕΚΑ
Transliteration A: dṓdeka Transliteration B: dōdeka Transliteration C: dodeka Beta Code: dw/deka

English (LSJ)

   A v. δυώδεκα.

German (Pape)

[Seite 693] οἱ, αἱ, τά, indecl., zwölf; Homerische Formen: δώδεκα, Iliad. 11, 25 Odyss. 2, 353; δυώδεκα, Iliad. 18, 230 Odyss. 9, 159; δυοκαίδεκα, Iliad. 6, 93 Odyss. 9, 195, vgl. Scholl. Herodian. Iliad. 2, 557.

Greek (Liddell-Scott)

δώδεκα: οἱ, αἱ, τά, ἴδε ἐν λ. δυώδεκα.

French (Bailly abrégé)

(οἱ, αἱ, τά)
indécl.
douze.
Étymologie: δύο, δέκα.

English (Autenrieth)

twelve; with πάντες, πᾶσαι, ‘twelve in all’; δωδέκατος, twelfth.

English (Slater)

δώδεκα
   1 twelve τιμάσαις πόρον Ἀλφεοῦ μετὰ δώδεκ' ἀνάκτων θεῶν (cf. βωμοὺς ἓξ διδύμους (O. 5.5) ) (O. 10.49) “δώδεκα δὲ πρότερον ἁμέρας” (P. 4.25) ἀκηράτοις ἁνίαις ποδαρκέων δώδεκ' ἂν δρόμων τέμενος (Thiersch: δωδεκάδρομον, δ(υ)ωδεκαδρόμων codd.: with its race of twelve rounds ) (P. 5.33) τετραορίας δυώδεκα πέτρῳ ἥροάς τ' ἐπεμβεβαῶτας ἱπποδάμους ἕλεν δὶς τόσους (N. 4.28) κατὰ μὲν φίλα τέκν' ἔπεφνεν δώδεκ, αὐτὸν δὲ τρίτον fr. 171.

Spanish (DGE)

• Alolema(s): ép., jón., delf. δυώδεκα Il.2.637, Hdt.1.16, Pi.N.4.28, CID 2.31.28 (IV a.C.), A.R.1.1079, Call.Cer.69, Theoc.25.129, Luc.Astr.6, Opp.H.1.690; δυόδεκα Paus.6.4.2; δυόδεκο IG 5(2).3.21 (Tegea IV a.C.); δοώδεκα SEG 24.361.8 (Tespias IV a.C.)

• Morfología: [indecl. pero gen. δυωδέκων SEG 12.391 (Samos VI a.C.)]
numeral doce
a) gener. υἱέες Il.11.692, ἵπποι Il.9.123, μῆλ' Od.8.59, βοῦς Il.6.93, cf. S.Tr.760, Theoc.l.c., θάλαμοι Il.6.248, νῆες Il.2.637, Od.9.159, E.IA 293, Th.1.46, πόλιες Hdt.1.143, πόδες de Escila Od.12.89, ὀφίων κεφαλαί Hes.Sc.162
frec. c. medidas ἤματα Od.19.199, δώδεχ' ἡμερῶν ὁδόν A.Fr.158.1, cf. Pi.P.4.25, Th.1.105, ἔτεα Hdt.1.16, cf. LXX Ge.14.4, Eu.Matt.9.20, ἐτῶν δώδεκα de doce años de edad Plu.2.839b, σελῆναι E.Alc.431, νύκτες A.R.1.1079, μέγεθος δ. ποδῶν Paus.5.24.3, μνέας Hdt.1.51, δραχμαί IG l.c., κοφίνοι Eu.Matt.14.20, δ. δάκτυλοι doce dedos medida del diámetro aparente del sol y la luna, Cleom.2.3.18;
b) en combinación con otros numerales δ[ι] ηκοσίων δυωδέκων στατήρων SEG 12.391 (Samos VI a.C.), δ. χιλιάδες Apoc.7.4-8, cf. Orph.A.1108;
c) con cierta relevancia lit., mit. y socio-pol.: οἱ δ. θεοί los doce dioses del Olimpo, Pi.O.10.49, Ar.Au.95, Eq.235, Pl.Phdr.247a, con culto en diversas ciu.: en Epidauro IG 42.287 (IV d.C.), en Calcedón IKalchedon 13.6 (III a.C.), en Cos NSRC 432.19 (II a.C.), IC 125 (I a./d.C.), τῶν δ. θεῶν βωμός el altar de los doce dioses en el ágora de Atenas, Th.6.54, δ. μάκαρες A.R.2.531, cf. Luc.ITr.26, μοῖραι correspondientes a estos dioses h.Merc.128, en Licia Δώδεκα θεοί grupo de divinidades indígenas SEG 33.1174, 44.1146 (Licia II/III d.C.), en Lidia δ. σκῆπτρα los doce cetros símbolo de la justicia divina en cultos locales TAM 5.167a (Saitas I d.C.), cf. SEG 33.1029 (Silando II d.C.), δ. ἀέθλοι los doce trabajos de Heracles, A.R.1.1318, IG 22.3575.7 (II d.C.), τρόποι doce modos de elección, Arist.Pol.1300a31, δ. μοῖραι doce partes del zodiaco, Luc.Astr.6, οἶκοι τοῦ ζωδιακοῦ κύκλου Gp.1.12 tít., ἔθνη LXX Ge.17.20, δ. φυλαί las doce tribus de Israel Eu.Luc.22.30, οἱ δ. μαθηταί los doce discípulos, Eu.Matt.10.1, ἀπόστολοι Eu.Matt.10.2, sólo οἱ δ. Eu.Matt.26.14, 1Ep.Cor.15.5, Origenes Cels.1.64;
d) subst. τὰ δ. el doce, el número doce Pl.Tht.196b, 199b.

• Etimología: De du̯ō-dekm̥ (cf. δύο, δέκα), rel. ai. dvā́-daśa, lat. duodecim. δυω- es analógico de δύω.

English (Strong)

from δύο and δέκα; two and ten, i.e. a dozen: twelve.

English (Thayer)

οἱ, αἱ, τά (from Homer down), twelve: L T Tr WH in δεκαδύο); R G i b'); οἱ δώδεκα, the twelve apostles of Jesus, so called by way of eminence: Luke 22:3, etc.

Greek Monolingual

(AM δώδεκα)
απόλυτο αριθμητικό που εκφράζει ποσότητα δέκα και δυο μονάδων
νεοελλ.
για χρονολογία ή με παράλειψη του ουσ. που δηλώνει χρόνο («περπατά στα δώδεκα [[[χρόνια]]]», «στις δώδεκα [το μεσημέρι]»).
[ΕΤΥΜΟΛ. < δFω-δεκα (βλ. δύο) που συνδέεται με αρχ. ινδ. dvā-daśa. Απαντά επίσης επικ., ιων. και δωρ. τ. δυώδεκα που σχηματίστηκε από το δύω, επικ. και ελεγειακό τ. του δύο, πρβλ. λατ. duodecim από το duo].

Greek Monotonic

δώδεκα: οἱ, αἱ, τά (δύο, δέκα), δώδεκα, σε Όμηρ. κ.λπ.· βλ. δυώδεκα.

Russian (Dvoretsky)

δώδεκᾰ: οἱ, αἱ, τά indecl. двенадцать: οἱ δ. πίνακες или αἱ δ. δέλτοι Diod. (лат. duodecim tabulae) законы XII таблиц.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

δώδεκα, ook δυόδεκα en δυώδεκα [δύο, δέκα] indecl. telw., twaalf.

Etymological

Grammatical information: num.
Meaning: twelve (Il.).
Other forms: ep. Ion. Dor. also δυώδεκα, Arc. δυόδεκο; hell. also δεκαδύο
Compounds: δυωδεκά-βοιος worth twelve cows (Il.) etc.
Derivatives: δωδέκατος (δυω-; on δυνδεκάτῃ s. v.) the twelfth (Il.) with δωδεκαταῖος of twelve days (Hes.) from δωδεκάτη (ἡμέρα), and δυωδεκατεύς (μήν) the twelfth month (Tauromenion); δωδεκάς (δυω-) f. group of twelve, the twelfth part (Pl.) with δυωδεκαδικός; δωδεκαΐς, -ηΐς (δυω-) sacrifice of twelve animals, also name of a a festive deputation (Delphi Va etc.; cf. Πυθαΐς); δωδεκεύς χοεύς H.; δωδεκάκις twelve times (Ar.).
Origin: IE [Indo-European] [228] *du̯odeḱm̥ twelve
Etymology: Old contraction of *δϜώ-δεκα = Skt. dvā́-daśa. Also δυώδεκα as in Lat. doudecim. See δύο.

Middle Liddell

[δύο, δέκα
twelve, Hom., etc.: v. δυώδεκα.