Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

καλλύνω

Μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νικᾷ λόγον -> Not to be born is, past all prizing, best.
Sophocles, Oedipus Coloneus l. 1225
Full diacritics: καλλύνω Medium diacritics: καλλύνω Low diacritics: καλλύνω Capitals: ΚΑΛΛΥΝΩ
Transliteration A: kallýnō Transliteration B: kallynō Transliteration C: kallyno Beta Code: kallu/nw

English (LSJ)

(καλός)

   A beautify, νέα πρόσωπα S.Fr.871.6:—Pass., Plot.6.1.20; λίθῳ Λακαίνῃ Them.Or.18.223a.    2 metaph., gloss over, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ S.Ant.496; εὐδιάβολον κακὸν κ. Pl. Lg.944b.    3 Med., pride oneself in a thing, Id.Ap.20c; ἐπί τινι Ael.VH3.19.    II sweep clean, Arist.Pr.936b27, UPZ79.17 (ii B.C.); ὡς ῥαίνηται καὶ καλλύνηται [ἡ πλατεῖα] Plb.6.33.4.

German (Pape)

[Seite 1312] schön machen, schmücken; vom Monde Soph. frg. 713 πρόσωπα καλλύνουσα καὶ πληρουμένη; reinigen, ausfegen, Poll. 6, 94; Arist. probl. 24, 8, wie pass., Pol. 6, 33, 4. – Uebertr., beschönigen, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ὰλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Soph. Ant. 492; εὐδιάβολον κακόν Plat. Legg. XII, 944 b. – Med. schön thun, sich zieren, prunken, neben ἁβρύνομαι Plat. Apol. 20 c; ἐπί τινι Ael. V. H. 3, 1.

Greek (Liddell-Scott)

καλλύνω: ῡ, (καλὸς) ἐξωραΐζω, Σοφ. Ἀποσπ. 713. 6, κτλ.: - καθαρίζω καλῶς, σαρώνω, Ἀριστ. Προβλ. 24. 9, 1· ὡς ῥαίνηται καὶ καλλύνηται ἡ πλατεῖα Πολύβ. 6. 33, 4· μεταφ., νέων ψυχὰς καλλύνειν (κακκονεῖν ἔκδ. Δινδορφ.) Λεωνίδας παρὰ Πλουτ. 2. 959Β· ἀλλ’ ἐν βίῳ Κλεομ. 2, ὑπάρχει τὸ αἰκάλλειν καὶ ἐν 2. 235F κακανεῖν, «ὅ τις παρῄνει τρέπειν εἰς τὸ κακκονεῖν (τουτέστι κατακονεῖν ἢ κατακονᾶν)» Κοραῆς εἰς Πλουτ. Κλεομ. ἔνθ’ ἀνωτ. (τ. 5. σ. 356). 2) μεταφ. ὡσαύτως, προσπαθῶ νὰ δώσω καλὴν ὄψιν εἰς κακὸν πρᾶγμα, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Σοφ. Ἀντ. 496, πρβλ. Πλάτ. Νόμ. 944Β. 3) Μέσ., καυχῶμαι, ὑπερηφανεύομαι ἔν τινι, ἑπομένου εἰ.., ὁ αὐτ. ἐν Ἀπολ. 20C· ἐπί τινι Αἰλ. Ποικ. Ἱστ. 3. 39· πρβλ. καλλωπίζω ΙΙ. 2.

French (Bailly abrégé)

1 parer d’un beau prétexte ou d’un beau nom;
2 orner, parer, embellir;
Moy. καλλύνομαι se glorifier : ἐπί τινι, de qch.
Étymologie: κάλλος.

Greek Monolingual

(AM καλλύνω)
καθιστώ ωραίο κάτι, καλλωπίζω, εξωραΐζω, ομορφαίνω («πρόσωπα καλλύνουσα καὶ πληρουμένη», Σοφ.)
αρχ.
1. ευπρεπίζω, καθαρίζω, σαρώνω («ὡς ῥαίνηται καὶ καλλύνηται σφίσιν ἐπιμελῶς», Πολ.)
2. παρουσιάζω κάτι ως καλό («εὐδιάβολον κακὸν καλλύνων», Πλάτ.)
3. μέσ. καλλύνομαι
υπερηφανεύομαι, καμαρώνω για κάτι.
[ΕΤΥΜΟΛ. < κάλλος.
ΠΑΡ. καλλυντήριος, καλλυντής
αρχ.
κάλλυνθρον, κάλλυντρον, κάλλυσμα.
ΣΥΝΘ. αρχ. ανακαλλύνω, εκκαλύνω, επικαλλύνω, κατακαλλύνω, παρακαλλύνω, συγκαλλύνω.

Greek Monotonic

καλλύνω: [ῡ], μέλ. -ῠνῶ, (καλός).
1. εξωραΐζω· μεταφ., γυαλίζω, λουστράρω, σε Σοφ.
2. Μέσ., καμαρώνω, καυχιέμαι για κάτι, σε Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

καλλύνω: (ῡ)1) украшать: πρόσωπα κ. Soph. ap. Plut. хорошеть лицом; οἱ ἐν τῷ ἀργυροκοπείῳ καλλύνοντες Arst. серебряных дел мастера;
2) чистить, мести (ῥαίνειν καὶ κ. Polyb.);
3) очищать, облагораживать (νέων ψυχάς Plut.);
4) приукрашивать (τὸν κακόν Plat.);
5) med. хвалиться, гордиться: ἐγὼ καὶ αὐτὸς ἐκαλλυνόμην ἄν, εἰ ἠπιστάμην ταῦτα Plat. я бы и сам хвалился, если бы зная толк в этом.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

καλλύνω [κάλλος] aor. ἐκάλλυνα; fut. καλλυνῶ act. verfraaien:; πρόσωπα καλλύνουσα haar gezicht opmakend Plut. Demetr. 45.3; overdr. goedpraten:. ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ wanneer iemand die in kwaad verstrikt is geraakt dat vervolgens wil goedpraten Soph. Ant. 496. med. trots zijn, verguld zijn:. ἐκαλλυνόμην τε καὶ ἡβρυνόμην ἄν ik zou trots zijn en ermee pronken Plat. Ap. 20c.

Middle Liddell

καλλύ¯νω, καλός
1. to beautify: metaph. to gloss over, Soph.
2. Mid. to pride oneself in a thing, Plat.