Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

φρουρός

Ἓν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα –> I know only one thing, that I know nothing | all I know is that I know nothing.
Diogenes Laertius, Lives of the Philosophers, Book 2 sec. 32.
Full diacritics: φρουρός Medium diacritics: φρουρός Low diacritics: φρουρός Capitals: ΦΡΟΥΡΟΣ
Transliteration A: phrourós Transliteration B: phrouros Transliteration C: frouros Beta Code: frouro/s

English (LSJ)

ὁ,

   A watcher, guard, IG12.11.9, al., 42(1).40.16 (Epid., v/iv B. C.), E.Ion22, Rh.506; φρουροὺς ἐγκατέλιπον left a garrison in a place, Th.2.6, cf. 4.25; ἐκβάλλειν τοὺς φ. Id.8.108; οἱ φ. οἱ ἐν Ἄνδρῳ IG22.123.10; οἳ . . ἄριστοι φ. τε καὶ φύλακες . . εἰσί Pl.R.560b; identified with φύλακες, X.Cyr.8.6.1,3; τοὺς φύλακας οἷον φρουρούς Arist.Pol.1264a26. (Contr. from *προορός (cf. οὖρος (B)), as φροίμιον from προοίμιον, φροῦδος from πρὸ ὁδοῦ.)

German (Pape)

[Seite 1310] ὁ (von προοράω, vgl. φροῦδος), der Vorschauer, Wächter; Eur. Ion 22 Rhes. 506; Plat. Rep. VIII, 560 b u. öfter, u. Folgde; οἱ φρουροί, die Besatzung eines festen Platzes, Xen. Hell. 1, 6,10. 2, 2,1 u. sonst.

Greek (Liddell-Scott)

φρουρός: ὁ, ὡς καὶ νῦν, ὁ φρουρῶν, φύλαξ, Εὐρ. Ἴων 22, Ρῆσ. 506· φρουροὺς ἐγκαταλιπεῖν Θουκυδ. 2. 6, πρβλ. 4. 25· τοὺς φρ. ἐκβάλλειν ὁ αὐτ. 8. 108· οἵ... ἄριστοι φρ. τε καὶ φύλακες… εἰσὶ Πλάτ. Πολ. 560Β, πρβλ. Ἀριστ. Πολ. 2. 5, 20· ἐπὶ τῶν δέκα ἀρχόντων οὓς κατέστησεν ὁ Λύσανδρος εἰς Σάμον νὰ φρουρῶσι τὴν πόλιν, καὶ δέκα ἄρχοντας καταστήσας φρουροὺς (φρουρεῖν Δινδ.) Ξεν. Ἑλλ. 2. 3, 7· εἰσὶν ἡμῖν… φρουροὶ καὶ φρούραρχοι ὁ αὐτ. ἐν Κύρ. 8. 6, 3· διακρίνονται οἱ φύλακες τῶν φρουρῶν, ποιεῖ γὰρ τοὺς φύλακας οἷον φρουροὺς Ἀριστ. Πολ. 2. 5, 20. (Κατὰ συναίρεσιν ἐκ τοῦ προορός, ὡς φροίμιον ἐκ τοῦ προοίμιον, φροῦδος ἐκ τοῦ πρὸ ὁδοῦ· πρβλ. οὖρος (Β).)

French (Bailly abrégé)

οῦ (ὁ) :
gardien, garde ; au pl. οἱ φρουροί gardes, garnison.
Étymologie: contr. p. *προορός.

Greek Monolingual

ο, ΝΜΑ, και δωρ. τ. πρωρός και προυρός Α
1. στρατιώτης που αποτελεί μέλος φρουράς (α. «οι φρουροί τών συνόρων» β. «φρουροί τε καὶ φύλακες», Πλάτ.)
2. (γενικά) αυτός που έχει επιφορτισθεί με τη φύλαξη, την ασφάλεια και την προάσπιση κάποιου, υπερασπιστής, προασπιστής (α. «φρουρός της πατρίδας» β. «φρουρός του Συντάγματος» γ. «τὸν φρουρὸν τῆς Χριστοῦ πόλεως», Ψ Χρυσ.
δ. «τῆς οἰκουμένης ἀσφαλεστάτους φρουρούς», Ανών.)
νεοελλ.
στρ. στρατιώτης ή ναύτης που φυλάγει βάρδια, σκοπός
αρχ.
(για σκύλο) φύλακας.
[ΕΤΥΜΟΛ. Οι λ. φρουρός και φρουρά είναι σύνθ. από την πρόθεση πρό και το ρ. ὁρῶ και έχουν σχηματιστεί μέσω τ. προhορός και προ-hορά, αντίστοιχα, με πρόληψη της δασύτητας και συναίρεση τών δύο -ο- (για ανάλογο τρόπο σχηματισμού βλ. λ. φρούδος). Κατά την επικρατέστερη σήμερα άποψη, το β' συνθετικό τών τ. πρέπει να αναχθεί σε τ. -soro- / -sorā, προερχόμενους από την ετεροιωμένη βαθμίδα sor- (πρβλ. ὄρομαι, αρχαϊκός τ. ενεστ.) της ρίζας ser- (πρβλ. λατ. servo) και όχι σε τ. -Fορ-ός / -Fορ-ά, όπως πιστευόταν παλαιότερα. Το πρόβλημα αυτό, ωστόσο, συνδέεται με το γενικότερο πρόβλημα της αρχικής μορφής της ρίζας του ρ. ὁρῶ και της ύπαρξης ή όχι -F- σ' αυτήν, καθώς και της δασύτητας, που άλλοτε εμφανίζεται και άλλοτε όχι (βλ. λ. ορώ)].

Greek Monotonic

φρουρός: ὁ, παρατηρητής, φύλακας, σε Ευρ., Θουκ. κ.λπ. (συνηρ. από προ-ουρός όπως το φροῦδος από το πρὸ ὁδοῦ).

Russian (Dvoretsky)

φρουρός:
1) дозорный, караульный, страж Eur., Thuc., Plat.;
2) солдат гарнизона: οἱ φρουροί Thuc. гарнизон; ποιεῖν τοὺς φύλακας φρουρούς Arst. превратить караульных в гарнизонных солдат.

Middle Liddell

φρουρός, οῦ, ὁ,
a watcher, guard, Eur., Thuc., etc. [Contr. for προουρός, as φροῦδος from πρὸ ὁδοῦ.]