Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἁμάρτημα

Ὄττω τις ἔραται -> Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho
Full diacritics: ἁμάρτημα Medium diacritics: ἁμάρτημα Low diacritics: αμάρτημα Capitals: ΑΜΑΡΤΗΜΑ
Transliteration A: hamártēma Transliteration B: hamartēma Transliteration C: amartima Beta Code: a(ma/rthma

English (LSJ)

ατος, τό,

   A failure, fault, S.Ant.1261 (lyr.); freq. in Att. Prose, Antipho 3.3.8, Th.2.65, etc.; midway between ἀδίκημα and ἀτύχημα, Arist.EN1135b18, Rh.1374b7; sinful action, opp. κατόρθωμα, Zeno Stoic.1.54, cf. PTeb.5.3, etc.; τὸ περὶ τὴν τέχνην λεγόμενον ἁ. Pl.Plt.296b, cf.Ap.22d; εἴς τινα Id.Lg.729e; περὶ τὸ σῶμα Id.Grg.479a.

German (Pape)

[Seite 117] τό, Fehler, Irrthum, Vergehen, Soph. Ant. 1247; att. Prosa, ἁμαρτήματα ἁμαρτάνειν Lys. 31, 23; Plat. Gorg. 525 b; τὰ εἰς τοὺς ξένους ἁμ. Legg. V, 729 e; τὰ περὶ τὸ σῶμα ἁμ. Gorg. 479 a; Arist. Nic. 5, 8; oft Sp.

Greek (Liddell-Scott)

ἁμάρτημα: -ατος, τό, ὡς τὸ ἁμαρτία, = ἀποτυχία, σφάλμα, ἁμάρτημα, Σοφ. Ἀντ. 1261 (λυρ.), καὶ συχν. ἐν τῷ Ἀττ. πεζῷ λόγῳ, ὡς παρ’ Ἀντιφῶντι 123. 20, Θουκ. 2. 65, κτλ.: κατὰ τὴν σημασίαν κατέχει μέσην θέσιν μεταξὺ τῶν λέξεων ἀδίκημα καὶ ἀτύχημα, Ἀριστ. Ἠθ. Ν. 5. 8, 7, Ρητ. 1. 13, 16· - ἁμ. περί τι = σφάλμα εἰς πρᾶγμά τι, Πλάτ. Πολιτ. 296Β: εἴς τινα, πρός τινα ἄνθρωπον, ὁ αὐτ. Νόμ. 729Ε. 2) σωματικὸν ἐλάττωμα, ἀσθένεια, ὁ αὐτ. Γοργ. 479Α.

French (Bailly abrégé)

ατος (τό) :
1 erreur, faute;
2 infirmité, maladie.
Étymologie: ἁμαρτάνω.

Spanish (DGE)

-ματος, τό

• Prosodia: [ᾰ-]
I 1desatino, fallo, error, equivocación por falta de visión, juicio o ignorancia: de una alimentación inadecuada, Hp.VM 9, en el tratamiento del enfermo en gener., Hp.Prorrh.2.3, ἰὼ φρενῶν δυσφρόνων ἁμαρτήματα στερεὰ θανατόεντ' (Creón trayendo a su hijo muerto), S.Ant.1261, ταὐτὸν ... ἔχειν ἁ. de los poetas y artesanos que siendo buenos en lo suyo creen que son buenos en todo lo demás, Pl.Ap.22d, op. ἐπανόρθωμα Pl.Prt.340d, por ignorancia, Pl.Lg.820c, ἀτὰρ ἀντιπάλοις τὸ μετ' ὀργῆς ἀλλὰ μὴ γνώμῃ προσφέρεσθαι ὅλον ἁ. X.HG 5.3.7, τὰ τέρατα ἁμαρτήματα ... τοῦ ἕνεκά του Arist.Ph.199b4, Ἀννίβας εἰς τὸ ... ἁ. ... ἐνέπεσεν Plb.1.21.9, φιλοσόφων ... οὐδὲ ... ἕνα τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος ἦν ἰδεῖν Luc.Symp.34
c. gen. subjet. γνώμης Th.2.65, τῶν ἰδιωτῶν D.26.3, αὐτῶν (de los antepasados), Aeschin.2.75, τοῦ νοῦ καὶ τῆς αἰσθήσεως Ph.1.575, ἁ. φωνῆς error de fonética e.d. analogía viciada A.D.Pron.33.18, ἁ. τοῦ λόγου error gramatical A.D.Synt.199.12
c. gen. obj. τοῦ νόσου Luc.Abd.4.
2 error material, cosa hecha erróneamente γραφικὸν ... ἁ. error en el texto Plb.34.3.11, περὶ δὲ τῆς τρίτης σφραγίδος καὶ ἄλλα μέν τινα ἁμαρτήματα ποιεῖ (Eratóstenes) con respecto a la tercera delimitación (en que dividía la tierra) cometió algunos otros errores Hipparch.Fr.Geog.21.
3 jur. en decretos de amnistía error involuntario, PTeb.5.3, SB 9899.a3, b3 (II a.C.), BGU 1185.7 (I a.C.), PFlor.162.10 (III a.C.).
4 desatino, negligencia, descuido a medio camino entre ἀδίκημα y ἀτύχημα D.18.246, Arist.EN 1135b18, τὸ τὰ ἁμαρτήματα καὶ τὰ ἀδικήματα μὴ τοῦ ἴσου ἀξιοῦν Arist.Rh.1374b5.
II 1desatino, falta, delito, transgresión μὴ διὰ φόβον, ἀλλὰ διὰ τὸ δέον ἀπέχεσθαι ἁμαρτημάτων Democr.B 41, οὐκ ὡς ἁ. μεμπτέον Gorg.B 11.19, πλέω ἀγαθὰ τῶν ἁμαρτημάτων Hdt.7.194, ἁ. οὖσα siendo realmente un delito op. una muerte cometida por equivocación, Antipho 3.3.8, ἀδικήματα καὶ ἁ. Antipho 1.27, μηδὲν ἁ. περὶ ξένους ἁμαρτόντα Pl.Lg.730a, περὶ τὸ σῶμα Pl.Grg.479a, ἁμαρτήματα ἐγένοντο se produjeron violaciones de la tregua, Th.5.26, νόμου Plu.2.1037c, οὐκ ἔστιν ... ἁ. θανάτου delito que no es causa de condena a muerte LXX De.22.26, δοκεῖ δ' αὐτοῖς ἁμαρτήματα ἄνισα εἶναι Epicur.[1] 120b.1, del parricido, Arr.Epict.1.7.31.
2 falta moral ἢ οὐκ οἴεσθε ἴσον ἁ. εἶναι σώζειν πολεμίους καὶ φίλους ἰᾶσθαι μισθοῦ; Hp.Ep.11, ἁ. ἐξαμαρτάνειν εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἐμὴν Lys.1.26, de la utilización de la violencia en cierto caso, Pl.Plt.296b, ἰάσιμα ἁμαρτήματα Pl.Grg.525b, ἁμαρτήματα ἀκόλαστα X.Eq.Mag.7.10, Τίμαιός φησι μέγιστον ἁ. περὶ τὴν ἱστορίαν εἶναι τὸ ψεῦδος Plb.12.11.8, ὅρον ... ἐπιθεῖναι τοῖς ἁμαρτήμασι I.BI 4.348, op. ἀτύχημα y διάπτωμα Plu.2.468a, ἔνοχος δὲ καὶ τοῖς περὶ γυναῖκας ἁμαρτήμασιν aficionado a los vicios con las mujeres Plu.Galb.12
entre los estoicos κἀντεῦθεν ὁρμώμενοι ... ὅτι ἴσα ἐστὶ τὰ ἁμαρτήματα Zeno Stoic.1.54.
3 falta como transgresión de la ley divina τά γ' οὖν μέγιστα τῶν ἁμαρτημάτων καὶ ἀνοσιώτατα τὸ θεῖόν ἐστι τὸ καθαῖρον pues la divinidad es la purificadora de los pecados mayores y más impíos Hp.Morb.Sacr.1.45, cf. Lys.6.19, ἁ. γενέσθαι περὶ τὰ ἱερὰ καὶ καθόλου τὰ τεμένη Plb.5.10.7
en lit. judeocristiana pecado LXX Ge.31.36, πολλὰ περὶ τὸν βωμὸν ἁ. LXX 2Ma.13.8, de la blasfemia Eu.Marc.3.29, τὰ προγεγονότα ἁ. Ep.Rom.3.25, ἐξαλείψωμεν ἀφ' ἡμῶν τὰ πρότερα ἁμαρτήματα librémonos de nuestros anteriores pecados 2Ep.Clem.13.1 cf. Clem.Al.Strom.1.27.171, Meth.Res.1.29 (p.258.16, 18), Chrys.M.61.629, 62.20, Thdr.Mops.Rom.7.8 (p.127.36), Philost.HE 1.2.

English (Strong)

from ἁμαρτάνω; a sin (properly concrete): sin.

English (Thayer)

(ος, τό (from ἁμαρτέω equivalent to ἁμαρτάνω cf. ἀδίκημα, ἀλίσγημα), a sin, evil deed, (" Differunt ἡ ἁμαρτία et τό ἁμάρτημα ut Latinorum peccatus et peccatum. Nam τό ἁμάρτημα et peccatum proprie malum facinus indicant; contra ἡ ἁμαρτία et peccatus primum peccationem, τό peccare, deinde peccatum, rem consequentem, valent." Fritzsche; see ἁμαρτία, at the end; cf. also Trench, § lxvi.): L T Tr text WH) 29; G T Tr text WH omits; L Tr marginal reading brackets τά ἁμάρτημα); R (L WH text Tr marginal reading) ἁμαρτιῶν). In secular authors from Sophocles and Thucydides down; (of bodily defects, Plato, Gorgias 479a.; ἁμάρτημα μνημονικόν, Cicero, ad Att. 13,21; ἁμάρτημα γραφικόν, Polybius 34,3, 11; ὅταν μέν παραλόγως ἡ βλάβη γένηται, ἀτύχημα. ὅταν δέ μή παραλόγως, ἄνευ δέ κακίας, ἁμάρτημα. ὅταν δέ εἰδώς μέν μή προβουλευσας δέ, ἀδίκημα, Aristotle, eth. Nic. 5,10, p. 1135{b}, 16f).

Greek Monolingual

το (Α ἁμάρτημα) ἁμαρτάνω
παράβαση του θείου νόμου, τών εντολών της θρησκείας και τών διατάξεων της Εκκλησίας
μσν.
1. παρανομία, αδίκημα
2. φρ. «εἶναι ἔργον τῶν ἐμῶν ἁμαρτημάτων να...», είναι άδικο, είναι κρίμα να...
αρχ.
1. σφάλμα, αποτυχία
2. φταίξιμο, πλάνη, παράπτωμα
3. φρ. «ἁμάρτημα περὶ τὸ σῶμα», σωματικό ελάττωμα.

Greek Monotonic

ἁμάρτημα: -ατος, τό (ἁμαρτάνω),
1. αποτυχία, λάθος, σφάλμα, αμαρτία, σε Σοφ., Πλάτ.
2. σωματικό ελάττωμα, αναπηρία, στον ίδ.

Russian (Dvoretsky)

ἁμάρτημα: ατος τό
1) промах, ошибка: τὸ παρὰ τὴν τέχνην ἁ. Plut. погрешность против (правил) искусства;
2) прегрешение, грех, проступок, провинность, преступление (εἴς τινα Plat.; ἁμαρτήματα ἁμαρτάνειν περί τινα Lys.);
3) недостаток, изъян или болезнь: τὰ περὶ τὸ σῶμα ἁμαρτήματα Plat. телесные недуги.

Middle Liddell

ἁμαρτάνω
1. a failure, fault, sin, Soph., Plat.
2. a bodily defect, malady, Plat.

Chinese

原文音譯:¡m£rthma 哈馬而帖馬
詞類次數:名詞(4)
原文字根:不-印証(果效)
字義溯源:罪,罪行,不服從的行動;源自(ἁμαρτάνω)*=未中目標,失誤)。參讀 (ἀγνόημα)同義字
出現次數:總共(4);可(2);羅(1);林前(1)
譯字彙編
1) 罪(4) 可3:28; 可3:29; 羅3:25; 林前6:18