Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ὀπή

Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων -> A man's character is his fate
Heraclitus, fr. B 119 Diels
Full diacritics: ὀπή Medium diacritics: ὀπή Low diacritics: οπή Capitals: ΟΠΗ
Transliteration A: opḗ Transliteration B: opē Transliteration C: opi Beta Code: o)ph/

English (LSJ)

ἡ,

   A opening, hole, ὀπὰς γὰρ εἶχεν οὐκ ὀλίγας [τὸ τριβώνιον] Ar. Pl.715 ; a mouse's hole, Sannyr.8 ; of holes in the earth, Arist.HA 559a4, al. ; in a door, Luc.Asin.52 ; in a rock, LXXEx.33.22 ; of an orifice in the body, Poll.5.73 ; ἡ ὀπὴ τῶν ὤτων Id.2.84 (cod. B).    2 hole in the roof, serving as a chimney, = κάπνη, καπνοδόκη, Ar.V.317 (lyr.), 350 ; καὶ δι' ὀπῆς κἀπὶ τέγους Id.Fr.11, cf. Xenarch.4.11.    II pl., in Archit., holes in the frieze left to receive the beam-ends, Vitr.4.2.4 ; later, of windows, lights in doors, αἱ ὀ. τῶν τοίχων Ptol. ap. Simp. in Cael.710.21 ; σιδήρια ἐξ ὀπῆς IG4.39 (Aegina, v B. C.).    III (ὄψομαι, ὄπωπα) sight, τοὶ μήτ' ἀκουὰν μήτ' ὀπὰν πεπαμένοι Cerc.4.23.

German (Pape)

[Seite 356] ἡ, Oeffnung, Loch; Ar. Vesp. 317. 352; Luc. Asin. 16. 52; eine Oeffnung in dem Dache, durch welche das Tageslicht einfiel und der Rauch abzog, Rauchloch, Xenarch. com. bei Ath. XIII, 569 b, μὴ κλίμακ' αἰτησάμενον εἰσβῆναι λάθρᾳ, μηδὲ δι' ὀπῆς κάτωθεν ἐκδῦναι στέγης. – Später auch Fenster, θυρίς, VLL., vgl. Jac. Achill. Tat. p. 551.

Greek (Liddell-Scott)

ὀπή: ἡ, (√ΟΠ, ὄπωπα)· ὡς καὶ νῦν, κοινῶς «τρῦπα», ὀπὰς γὰρ εἶχεν οὐκ ὀλίγας [τὸ τριβώνιον] Ἀριστοφ. Πλ. 715· ὀπὴ μυός, «ποντικότρυπα», Σαννυρίων ἐν «Δανάῃ» 1· ἐπὶ ὀπῶν ἐν τῇ γῇ, Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 6. 1, 6, κ. ἀλλ. 2) ὀπὴ ἐν τῇ ὀροφῇ, χρησιμεύουσα πρὸς ἔξοδον τοῦ καπνοῦ, = κάπνη, καπνοδόχη, Ἀριστοφ. Σφ. 317, 350· καὶ δι’ ὀπῆς κἀπὶ τέγους ὁ αὐτ. ἐν Ἀποσπ. 117, πρβλ. Ξέναρχον ἐν «Πεντάθλῳ» 1. 11· πρβλ. ὀπαῖος· - τὸ κάλυμμα αὐτῆς ἐκαλεῖτο τηλία. ΙΙ. ἐν τῇ ἀρχιτεκτονικῇ ὀπαὶ ἐκαλοῦντο αἱ ἐπὶ τοῦ ἐπιστηλίου ὀπαὶ αἱ χρησιμεύουσαι πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἄκρων τῶν δοκῶν· ἴδε ἐν λ. μετόπη, ὅπερ σημαίνει τὸν τόπον τὸν μεταξὺ δύο ὀπῶν. 2) παρὰ μεταγεν., παράθυρον, φεγγίτης ἐν τῇ θύρᾳ, Ἰακώψ. εἰς Ἀχιλλ. Τάτ. σ. 551.

French (Bailly abrégé)

ῆς (ἡ) :
trou, ouverture, particul. trou au toit ou dans le mur pour laisser entrer l’air ou la lumière ou sortir la fumée.
Étymologie: R. Ὀπ, voir ; v. ὄψομαι.

English (Strong)

probably from ὀπτάνομαι; a hole (as if for light), i.e. cavern; by analogy, a spring (of water): cave, place.

English (Thayer)

ὀπῆς, ἡ (perhaps from ὄψ (root ὀπ (see ὁράω); cf. Curtius, § 627)), properly, through which one can see (Pollux (2,53, p. 179) ὀπή, δἰ ἧς ἐστιν ἰδεῖν, cf. German Luke , Loch (?)), an opening, aperture (used of a window, R. V. holes); Aristophanes, Aristotle, others.)

Greek Monotonic

ὀπή: ἡ,
1. άνοιγμα, τρύπα, σε Αριστοφ.
2. τρύπα στη σκεπή, που χρησιμεύει ως καπνοδόχος, στον ίδ.

Russian (Dvoretsky)

ὀπή: ἡ [ὄψ II]
1) дыра, прореха (sc. τοῦ τριβωνίου Arph.);
2) яма, пещера (ἐν τῇ γῇ Arst.);
3) дымовое отверстие (в крыше) Arph.

Frisk Etymological English

Grammatical information: f.
Meaning: light opening, hatch, hole, hollow (Ar., Arist.), face (Cerc. 4, 23; beside ἀκουά).
Other forms: Dor. .
Compounds: As 2. member in στε(ι)ν-ωπός with a narrow opening, narrow (Il.), πολυ-ωπός having many holes, meshwork (χ 386 a.o.; ω anal.-metr.), s. Sommer Nominalkomp. 1; also in ἐνόπαι, μετόπη a.o. (s. vv.); further also ἀνόπαια (s.v.)?
Derivatives: ὀπαῖος having an opening, of a tile (Diph. Com., Poll.), ὀπαῖον n. skylight, chimney-flue (Att. inscr., Plu.; cf. Bérard REGr. 67, 4); ὀπήεις having a hole (δίφρος, Hp.).
Origin: IE [Indo-European] [775] *h₃ekʷ- see
Etymology: If from ὀπ- see, ὀπή must as verbal abstract have meant prop. "the sight" (thus as poet. incidental formation in Cerc., s. above); from there through concretisation "that, through which one sees", see-, lightopening. It can however also be extended from a root-noun, so prop. a nomen agentis or instr.; cf. ὄμμα.

Middle Liddell

ὀπη, ἡ,
1. an opening, hole, Ar.
2. a hole in the roof, serving as a chimney, Ar.

Frisk Etymology German

ὀπή: (dor. -ά),
{opḗ}
Grammar: f.
Meaning: Lichtöffnung, Luke, Loch, Höhle (Ar., Arist. usw.), Gesicht (Kerk. 4, 23; neben ἀκουά).
Composita : Als Hinterglied in στε(ι)νωπός mit enger Öffnung, eng (seit Il.), πολυωπός mit vielen Löchern, Maschen (χ 386 u.a.; ω anal.-metr.), s. Sommer Nominalkomp. 1; auch in ἐνόπαι, μετόπη u.a. (s. dd.); dazu noch ἀνόπαια (s. bes.)?
Derivative: Davon ὀπαῖος mit Öffnung versehen, vom Dachziegel (Diph. Kom., Poll.), ὀπαῖον n. Dachluke, Rauchfang (att. Inschr., Plu.; vgl. Bérard REGr. 67, 4); ὀπήεις mit Loch versehen (δίφρος, Hp.).
Etymology : Wenn von ὀπ- sehen, muß ὀπή als Verbalabstraktum eig. "das Gesicht" bezeichnet haben (so als poet. Zufallsbildung bei Kerk., s. ob.); daraus durch Konkretisierung "das, wodurch man sieht", ‘Seh-, Lichtöffnung’. Es kann aber auch aus einem Wz.nomen erweitert, somit eig. ein Nomen agentis od. instr. sein; vgl. ὄμμα.
Page 2,402

Chinese

原文音譯:Ñp» 哦胚
詞類次數:名詞(2)
原文字根:觀看
字義溯源:洞穴^,穴,洞;或出自(ὀπτάνομαι)=注視*)
出現次數:總共(2);來(1);雅(1)
譯字彙編
1) 洞穴(1) 雅3:11;
2) 穴(1) 來11:38