Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

αἰπύς

τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφής οἴκησις αἰείφρουρος, οἷ πορεύομαι πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς -> Tomb, bridal chamber, eternal prison in the caverned rock, whither I go to find mine own.
Sophocles, Antigone, 883
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: αἰπύς Medium diacritics: αἰπύς Low diacritics: αιπύς Capitals: ΑΙΠΥΣ
Transliteration A: aipýs Transliteration B: aipys Transliteration C: aipys Beta Code: ai)pu/s

English (LSJ)

εῖα, ύ, Ep. and Lyr. Adj., rare in Trag., A high and steep, in Hom. mostly of cities on rocky heights, especially of Troy, Od.3.485, al.; of hills, Il.2.603; later of the sky, αἰθήρ B.3.36; οὐρανός S.Aj.845; on high, ποδῶν αἰ. ἰωή Hes.Th.682; ἁψαμένη βρόχον αἰπύν hanging high, Od.11.278. 2 metaph., sheer, utter, αἰ. ὄλεθρος freq. in Hom., death being regarded as the plunge from a high precipice; φόνος αἰ. Od.4.843; θάνατος Pi.O.10(11).42; σκότος utter darkness, Id.Fr.228; of passions, etc., αἰ. χόλος towering wrath, Il.15.223; δόλος αἰ. h.Merc.66, Hes.Th.589; αἰπυτάτη σοφίη AP11.354 (Agath.); arduous, πόνος Il.11.601, 16.651; αἰπύ οἱ ἐσσεῖται 'twill be hard work for him, 13.317.

* Abbreviations: ALL | General | Authors & Works

Greek (Liddell-Scott)

αἰπύς: εῖα, ύ, Ἐπ. ἐπίθετον ἐν χρήσει καὶ παρὰ Πινδάρῳ, ἀλλ’ ἐν λίαν σπανίᾳ χρήσει παρὰ τοῖς Τραγ., ― ὑψηλὸς καὶ ἀπόκρημνος. Παρ’ Ὁμ. μάλιστα ἐπὶ πόλεων ᾠκοδομημένων ἐπὶ κρημνωδῶν ὑψωμάτων, ἰδίως τῆς Τροίας, Ὀδ. Γ. 485, καὶ ἀλλ.· ἐπὶ λόφων καὶ βουνῶν, Ἰλ. Β. 603, καὶ ἀλλ.· παρὰ δὲ Σοφ. Αἴ. 845 καί, τὸν αἰπὺν οὐρανόν: ― βρόχος αἰπύς = βρόχος καθέτως κρεμάμενος, Ὀδ. Λ. 278. 2) μεταφ,. παντελής, τέλειος, αἰπὺς ὄλεθρος, συχν. παρ’ Ὁμ., καθ’ ὅσον ὁ θάνατος θεωρεῖται ὡς ἡ ἀπὸ ἀποκρήμνου μέρους κατάπτωσις (πρβλ. ἀπότομος)· οὕτω, φόνος αἰπύς, Ὀδ. Δ. 843· θάνατος αἰπύς, Πινδ. Ο. 10 (11), 50· ὡσαύτως ἐπὶ παθῶν, αἰπὺς χόλος, ὀργὴ χαλεπή, Ἰλ. Ο. 223· δόλος αἰπύς, Ὕμ. Ὅμ. εἰς Ἑρμ. 66. Ἡσ. Θ. 589. 3) μεταφ., ὡσαύτως, κοπώδης, πόνος, Ἰλ. Λ. 601., Π. 651· αἰπύ οἱ ἐσσεῖται, θὰ τῷ εἶναι δύσκολον, βαρὺ ἔργον..., Ν. 317. ΙΙ. μεθ’ Ὅμηρ., βαθύς, σκότος, Πινδ. Ἀποσπ. 252· αἰπεῖα ἰωή, βαθὺς ἦχος, Ἡσ. Θ. 682· αἰπυτάτη σοφίη, Ἀνθ. Π. 11. 354.

French (Bailly abrégé)

εῖα, ύ;
I. escarpé ; p. ext.
1 situé à une hauteur inaccessible;
2 très élevé en gén. : βρόχος αἰπύς OD lacet suspendu de haut ; fig. πόνος αἰπύς IL travail ardu ; αἰπύ οἱ ἐσσεῖται IL ce sera pour lui une entreprise ardue;
II. où l’on se précipite, où l’on est précipité : αἰπὺς ὄλεθρος IL la ruine où l’on est précipité.
Étymologie: αἶπος.

English (Autenrieth)

εῖα, ύ: steep, towering; of mountains, towns (here esp. the form αἰπεινός), streams with steep banks (αἰπὰ ῥέεθρα, Θ 3, Il. 21.9, cf. 10), a noose ‘hung high,’ Od. 11.278; met. πόνος, ‘arduous;’ ὄλεθρος, ‘utter,’ etc.; αἰπύ οἱ ἐσσεῖται, he will find it ‘steep,’ Il. 13.317.

English (Slater)

αἰπύς
1 sheer
a lit., lying far above — πιτνάντες θοὰν κλίμακ' οὐρανὸν ἐς αἰπύν fr. 162.
b arduous (cf. Verdenius, Mnem., 1953, 115.) θάνατον αἰπὺν οὐκ ἐξέφυγεν (O. 10.42) πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὺν ἔβαλε σκότον fr. 228.

Spanish (DGE)

-εῖα, -ύ
• Grafía: graf. ἐπ- GVI 264.2 (Selema II d.C.)
• Prosodia: [-ῠ-]
I 1alto de montañas ὄρος Il.2.603, 829, Od.3.287, Hes.Fr.150.25, Orác. en IM 17.31 (III a.C.) Πήλιον Hes.Fr.209.4, Ὄλυμπος Isidorus 4.3, πέτρη Od.3.293, κολώνη Il.2.811, 11.711
escarpado νῆσος Call.Del.66, A.R.1.936
compar. -τερος, γαῖα A.R.2.978, δομαῖοι Nonn.D.37.99
fig. cuesta arriba, trabajoso πόνος Il.11.601, 16.651, αἰπύ οἱ ἐσσεῖται le será difícil, Il.13.317.
2 agudo, altísimo de sonidos ποδῶν αἰ. τ' ἰωή Hes.Th.682
fig. agudísimo δόλος h.Merc.66, Hes.Th.589
excelso θεός de Diomedes, Lyc.630, τὸν πρόμαχον θεσμῶν ... ἑζόμενον θώκων ζυψόθεν αἰπυτάτων al defensor de las leyes, sentado en lo alto de los más excelsos sitiales, IG 22.4225.2 (V d.C.), αἰπυτάτη σοφίη AP 11.354 (Agath.).
II 1que está en un alto, construido sobre una peña de ciudades Ἴλιον Il.15.71, πτόλις Il.6.327, cf. Od.10.81, h.Cer.271, ξανθᾶς ἕδος αἰπὺ Διώνας Theoc.7.116, δόμος GVI 264.2 (Selema II d.C.)
neutr. como adv. escarpadamente describiendo un acueducto αἰπὺ ... ἐκπτύουσι διὰ χθόνος ὑδροχόοισι σωλῆνες Ph.Epic.SHell.685.
2 que está alto, elevado οὐρανός Sol.1.21, S.Ai.845, αἰθήρ B.3.36.
3 que cuelga de lo alto βρόχος Od.11.278
fig. que se cierne, inexorable ὄλεθρος Il.10.371, Od.1.11, χόλος Il.15.223, φόνος Il.17.365, θάνατος Pi.O.10.42, σκότος Pi.Fr.228.
• Etimología: De *H°H3°k-, en αἶπος, αἰπύς, αἴφνη < *αἰπσ-νη, αἴψα; c. silabación *HH3°k- en ai. yakṣati ‘apresurarse’; c. silabación *H°H3k- en gr. ἄφαρ, ἀφνίδιος, ἐξαπίνης.

Greek Monotonic

αἰπύς: -εῖα, -ύ,
I. ψηλός και απόκρημνος, αγέρωχος, λέγεται για πόλεις που βρίσκονται πάνω σε υψώματα όπως η Τροία, σε Ομήρ. Οδ.· επίσης λέγεται για λόφους, σε Ομήρ. Ιλ.· βρόχος αἰπύς, βρόχος, θηλιά που κρέμεται καθέτως, σε Ομήρ. Οδ.
II. 1. μεταφ., τέλειος, πλήρης· αἰπὺς ὄλεθρος, σε Όμηρ. (καθώς ο θάνατος θεωρείται βουτιά απο γκρεμό, φαράγγι)· ομοίως και φόνος αἰπύς, σε Ομήρ. Οδ.· επίσης αἰπὺς χόλος, άγρια οργή, σε Ομήρ. Ιλ.
2. σκληρός, δύσκολος, στο ίδ.

Russian (Dvoretsky)

αἰπύς: εῖα, ύ
1) высоко вздымающийся, высокий; крутой; отвесный (ὄρος, πέτρη, τεῖχος Hom.): ὁ αἰ. ούρανός Soph. небесная высь; βρόχος αἰ. Hom. отвесно висящая петля; αἰπὺ πτολίεθρον Hom. высоко расположенный или высокостенный город; αἰπυτάτου ἐπ᾽ ἀκρέμονος Anth. на самой высокой ветке;
2) стремительный, быстрый (ὄλεθρος, φόνος Hom.; θάνατος Pind.);
3) бурный, яростный (χόλος Hom.);
4) глубокий (σκότος Pind.; σοφίη Anth.): αἰπεῖα ἰωή Hes. глухой шум; ὁρμαίνων δόλον αἰπὺν ἐνὶ φρεσίν HH глубоко в душе замышляя хитрость;
5) трудный, тяжелый (πόνος Hom.): αἰπύ οἱ ἐσσεῖται Hom. трудно ему будет.

Frisk Etymological English

Grammatical information: adj.
Meaning: steep (Il.)
Other forms: Other stem in αἰπά (αἰπὰ ῥέεθρα Θ 369) and αἰπήν (πόλιν ... αἰπήν γ 130 etc.), maybe a metrical device.
Derivatives: αἰπήεις (Hom.), s. Schwyzer 527: 3 - αἶπος n. (E.) with αἰπεινός (< *αἰπεσ-νός) .
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]X [probably]
Etymology: No etym. - Here perhaps αἶψα, s. s.v. - Fur. 158 further connects ἐξαιφνής / ἐξαπίνης, ἄφνω / ἄφαρ, which is as good as that with αἶψα (π/φ is well known, lab. / ψ also, cf. δέφω / δέψω, βίττκαος / ψιττακός); many Pre-Greek words begin with αἰ-.

Middle Liddell


I. high and steep, lofty, of cities on heights, as Troy, Od.; of hills, Il.; βρόχος αἰπ. a noose hanging straight down, Od.
II. metaph. sheer, utter, αἰπὺς ὄλεθρος Hom. (death being regarded as the plunge over a precipice); so, φόνος αἰπύς Od.; also αἰπὺς χόλος towering wrath, Il.
2. arduous, difficult, Il.

English (Woodhouse)

αἰπύς = precipitous, steep, towering

⇢ Look up "αἰπύς" on Google | Wiktionary | LSJ full text search (Translation based on the reversal of Woodhouse's English to Ancient Greek dictionary)