Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

διαφεύγω

Ἓν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα –> I know only one thing, that I know nothing | all I know is that I know nothing.
Diogenes Laertius, Lives of the Philosophers, Book 2 sec. 32.
Full diacritics: διαφεύγω Medium diacritics: διαφεύγω Low diacritics: διαφεύγω Capitals: ΔΙΑΦΕΥΓΩ
Transliteration A: diapheúgō Transliteration B: diapheugō Transliteration C: diafeygo Beta Code: diafeu/gw

English (LSJ)

fut.

   A -φεύξομαι Pl.Prm.135d:—get away from, escape, τινά or τι, Hdt.1.204, 3.19, Antipho 5.90, etc.; θάνατον Pl.Ap.39a; κίνδυνον Isoc.2.6; survive, [νόσημα] Arist.HA603b11; γάμον Men. Georg.21: abs., Democr.239, Hdt.1.10, etc.; μὴ… ἀθῷος διαφύγῃ PTeb.44.28 (ii B.C.); ἐκ τῆς Μήλου Th.8.39; δ. ἐκ πόνων εἰς ἀγαθά Pl.Lg.815e; διαφεύγει δ' οὐδὲ νῦν but it is not even now too late, D.10.31:—Pass., διεφεύχθη ὁ κίνδυνος J.AJ18.8.9.    2 escape one's notice or memory, Pl.Phd.95e, Men.96e; σὲ διαφεύξεται ἡ ἀλήθεια Id.Prm. 135d; δ. τὰ νολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς Jul.Or.7.228a; πολλά με διαπέφευγε Isoc.4.187.

German (Pape)

[Seite 610] (s. φεύγω), entfliehen, entkommen; absolut, Thuc. 1, 110; ἐκ τῆς Μήλου 8, 39; ἐκ πόνων εἰς ἀγαθά Plat. Lgg. VII, 815 e; τινά u. τί: τοὺς διώκοντας, δουλοσύνην πρὸς Περσέων, Her. 3, 19. 6, 45; bes. κίνδυνον, συμφοράν, Isocr. 2, 6. 4, 94 u. sonst; χρέα, Ar. Nubb. 442; τὰς εὐθύνας, Plat. Legg. XII, 947 e; νόσημα, Arist. H. A. 8, 21; auch allein, = durchkommen, an einer Krankheit nicht sterben, Thuc. 2, 49; auch c. inf., οὐ διέφυγε τὸ σωθῆναι Plut. Brut. 31; – entgehen, entfallen, διέφυγεν ἡμᾶς ὁ λόγος Plat. Polit. 284 b; εἴ τί με αὐτῶν διαπέφευγεν Tim. 26 b; διαφεύξεταί σε ἡ ἀλήθεια Parm. 135 d; Isocr. 4, 187; μὴ διαφύγωσιν αἱ πράξεις αὐτόν Plut. Timol. 7.

Greek (Liddell-Scott)

διαφεύγω: μέλλ. -φεύξομαι, φεύγω διὰ μέσου, φεύγω μακράν τινος, ἐκφεύγω, τινὰ ἢ τι Ἡρόδ. 1. 204., 3. 19, κτλ., Ἀντιφῶν 140. 9· θάνατον Πλάτ. Ἀπολ. 39Α· νόσημα Ἀριστ. Ι. Ζ. 8. 21· - ἀπολ., Ἡρόδ. 1. 10, κτλ.· ἐκ τῆς Μήλου Θουκ. 8. 39· δ. ἐκ πόνων εἰς ἀγαθὰ Πλάτ. Νόμ. 815Ε· διαφεύγει δ’ οὐδὲ νῦν, ἀλλ’ οὐδὲ τώρα δὲν εἶναι πολὺ ἀργά, Δημ. 139. 17. 2) διαφεύγω τινά, ἐκφεύγω τὴν μνήμην ἢ παρατήρησίν τινος, Πλάτ. Φαίδωνι 95Ε, Μένωνι 96Ε, κτλ.· διαπέφευγέ με, Λατ. fugit me, Ἰσοκρ. 80Β.

French (Bailly abrégé)

f. διαφεύξομαι, ao.2 διέφυγον, etc.
s’enfuir, échapper par la fuite ; en gén. échapper à, se soustraire à, acc. : τοῦτο διαφεύγει με cela m’échappe, càd je l’ignore ou je ne me souviens plus (lat. me fugit).
Étymologie: διά, φεύγω.

Spanish (DGE)

• Morfología: [fut. c. sent. act. -φεύξομαι Gorg.B 11.15, Pl.Prm.135d, -φευξοῦμαι Ar.Nu.443]
I c. suj. de pers. o anim.
1 pres. huir de c. ac. de pers. σε E.Cyc.684, ὁπλίτας ἐξ αὐτῶν τῶν χειρῶν X.An.6.3.4, οἱ κολύμβοι τοὺς θηρατὰς διαφεύγουσι D.P.Au.3.25, fig. de alimentos διαφεύγειν βουλόμενοι τὸ ὑγρόν intentando desprenderse de la humedad Thphr.Ign.43
c. ἐκ y gen. οἱ ἐκ τῶν ἄλλων πόλιων διαφεύγοντες Hp.Ep.27.3
c. ac. de abstr. huir de, evitar θάνατον Pl.Ap.39a, cf. Aesop.277, τὰς δὲ συμφοράς Isoc.2.6, τὰς ὑμετέρας γνώμας Antipho 5.90, τοῦτο (τὸ πάθος) Arist.HA 603b11, οὐ ῥᾴδιον διαφεύγειν τὸν κίνδυνον D.S.13.23
abs. Hp.Acut.42, Theopomp.Hist.266.
2 aor. y fut. escapar, lograr huir διαφυγεῖν τοὺς ἱππέας Ar.Eq.610, πόθεν σὺ δεσμὰ διαφυγὼν ἔξω περᾷς; E.Ba.648, οἶδμα ... θαλάσσιον E.Fr.301.2, fig. ὁ ἥλιος οὐχ ὅταν διαφύγῃ τὰ νέφη Plu.2.431f
abs. οὐκ ἐδύνατο διαφυγεῖν Hdt.1.10, cf. 204, ὅπως μὴ διαφυγὼν οἰχήσεται Ar.Th.653, παραδόξως διέφυγεν Plb.1.21.11, μὴ ἀθῷος διαφύγῃ para que no escape sin castigo, PTeb.1098.16, cf. 44.28 (ambos II a.C.)
c. ac. de abstr. librarse de δουλοσύνην Hdt.3.19, cf. 6.45, ὅρκους διαφυγεῖν desvincularse de los juramentos, e.e. no cumplirlos Democr.B 239, διαφεύξεται τὴν ... ἁμαρτίας αἰτίαν Gorg.B 11.15, φόνον E.Hel.1613, διαφεύξεσθαι τὰ χρέα librarse de las deudas Ar.Nu.443, τὸν γάμον Men.Georg.21, διέφυγε παραδόξως τὸν κίνδυνον Plb.1.25.3, cf. Act.Ap.27.42, Vett.Val.200.10, τὴν ... αἰσχύνην Plb.6.37.13, τοὺς μὴ διαφυγόντας τὸ σωθῆναι Plu.Brut.31, (κόλασιν) οὐ διέφυγεν TAM 5.318.6 (Lidia II d.C.), τὰς ... ποινάς IEphesos 1324.33 (VI d.C.), τὴν ἐπήρειαν τοῦ αἰῶνος τούτου Ign.Magn.1
en v. med.-pas. disiparse Πετρωνίῳ ... διεφεύχθη ... ὁ κίνδυνος τοῦ θανεῖν I.AI 18.309
tb. c. gen. διαφυγεῖν τοῦ ὅρκου Paus.2.2.1
en perf. c. gen. c. prep. ἐκ πόνων τινῶν ... διαπεφευγότες εἱς ἀγαθά Pl.Lg.815e, αἱ διαφυγοῦσαι ... ἐκ τῆς Μήλου νῆες Th.8.39.
3 medic., op. θνῄσκειν, ἀπόλλυσθαι escapar a la muerte, salvarse, sobrevivir Hp.Morb.1.12, Int.39, c. pred. πῦον παχὺ πτύσαντες Hp.Acut.42, ὑγιής Hp.Morb.3.11, ἔμπυος Hp.Loc.Hom.14, c. constr. causal ἀπόλλυται ὑπὸ τῶν αὐτέων, καὶ διαφεύγει ὑπὸ τῶν αὐτέων Hp.Morb.2.6, c. ac. temp. ταύτας δὲ (ἡμέρας) διαφυγών Hp.Morb.3.12
tb. tr. salvarse de, sobrevivir a τὴν δὲ νοῦσον ὀλίγαι διαφεύγουσιν Hp.Nat.Mul.12, τὴν μὲν πλευρῖτιν Hp.Morb.3.16.
II c. suj. abstr.
1 c. ac. de pers. escaparse, pasar por alto, pasar de largo ἵνα μή τι διαφύγῃ ἡμᾶς para que nada se nos escape Pl.Phd.95e, σε ... ἡ ἀλήθεια Pl.Prm.135d, cf. Men.96e, Chrm.156e, Isoc.4.187, τῆς δημοκρατίας ... ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς Aeschin.3.249, cf. Iul.Or.7.228a, Longin. en Porph.Plot.19, abs. τὰ δ' ἐν δόμοις ... φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας E.HF 592, ὃ δὴ λοιπόν ἐστι ... διαφεύγει δ' οὐδὲ νῦν lo que aún queda (por hacer) ... y ni aún ahora ha pasado la ocasión (de hacerlo), D.10.31.
2 c. ac. de abstr. apartarse, separarse τὰ μὲν οὖν λεγόμενα τῆς ἁλμυρότητος αἴτια διαφεύγειν φαίνεται τὸν λόγον así pues las explicaciones dadas sobre la salinidad parecen apartarse de la lógica Arist.Mete.357b22, νόμος διαφεύγων τὴν κοινότητα ley que se aparta de la práctica común Ph.2.94, αὕτη γὰρ (ἡ ψυχή) διαπέφευγεν ... γένεσιν pues ella (el alma) ha escapado de la generación Aristid.Quint.133.16.

English (Strong)

from διά and φεύγω; to flee through, i.e. escape: escape.

English (Thayer)

(2nd aorist διεφυγον; from Herodotus down; to flee through danger, to escape: Joshua 8:22).

Greek Monolingual

(ΑΝ)
1. ξεφεύγω, γλυτώνω, φεύγω μακριά από κάποιον ή κάτι, δραπετεύω
2. ξεφεύγω την προσοχή ή τη μνήμη κάποιου, λησμονούμαι, δεν γίνομαι αντιληπτός («μού διαφεύγει το όνομά του»)
νεοελλ.
γλιστρώ («το βιβλίο διέφυγε από τα χέρια του»)
μσν.
φεύγω από τη ζωή «ὁμοίως καὶ οἱ ἄνθρωποι θνήσκουσι καὶ διαφεύγουν», Διγεν. Ακρ.).

Greek Monotonic

διαφεύγω: μέλ. -φεύξομαι,
1. φεύγω από τη μέση, ξεφεύγω, δραπετεύω, τινά ή τι, σε Ηρόδ., Πλάτ.· απόλ., αποδιδράσκω, δραπετεύω, σε Ηρόδ., Θουκ.· διαφεύγει οὐδὲ νῦν, αλλά τώρα δεν είναι πολύ αργά, σε Δημ.
2. διαφεύγω, γλιτώνω από κάποιον, ξεφεύγω από την προσοχή κάποιου ή τη μνήμη του, σε Πλάτ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

διαφεύγω: (fut. διαφεύξομαι, aor. 2 διέφυγον)
1) убегать (ἔκ τινος Thuc. и ἀπό τινος Arst.);
2) ускользать, избегать (τινά Eur., Her. и τι Her., Plat., Arst., Plut.): ἐκ κινδύνων διαπεφευγότες εἰς ἀγαθά Plat. избежавшие опасностей и достигшие благ: τὰ χρέα δ. Arph. уклоняться от уплаты долгов: εἰ διαφύγοιεν Thuc. если им удавалось спастись; πολλά με διαπέφευγεν ὧν διενοήθην Isocr. много из того, что я имел в виду (сказать), забыто мною; κατὰ τοῦτο διέφυγεν ἡμᾶςλόγος Plat. здесь нас покинули доводы, т. е. к этому нас вынудил ход доказательства.

Middle Liddell

fut. -φεύξομαι
1. to flee through, get away from, escape, τινά or τι Hdt., Plat.:—absol. to escape, Hdt., Thuc.; διαφεύγει οὐδὲ νῦν it is not now too late, Dem.
2. to escape one, escape one's notice or memory, Plat., etc.

Chinese

原文音譯:diafeÚgw 笛阿-肺哥
詞類次數:動詞(1)
原文字根:經過-逃
字義溯源:脫逃,得自由;由(διά)*=通過)與(φεύγω)*=逃避)組成
同源字:1) (διαφεύγω)脫逃 2) (φεύγω)逃走參讀 (ἀποφεύγω)同義字
出現次數:總共(1);徒(1)
譯字彙編
1) 脫逃(1) 徒27:42